DELEN
zweden
AfS-protest in Växjö. Tekst: waarvoor kiest u Zweden? - Foto's: AfS / Facebook

In de jaren 1970 was Zweden het vierde rijkste land ter wereld, met werkloosheid net boven nul. Het was gemakkelijk voor de Zweden om genereus te zijn en om grootschalige migranten uit de Derde Wereld op te nemen. Maar wat is er geworden van dit onomkeerbare sociale experiment dat anders dan welke rijke staat ooit heeft geprobeerd? De feiten zijn zo eng dat je probeert ze opgesloten te houden.

Het grondig sociaal-democratische Zweden werd lang beschouwd als een model van immigratie. Reeds in 1975 adopteerden de Scandinaviërs onder de sociaal-democraat Olof Palme een immigratiewet en in 1976 werd het eerste land ter wereld een gemeentelijk en regionaal stemrecht voor immigranten. De immigranten ontvingen gratis cursussen Zweeds en een soort inleidend geld. Er was uitgebreide sociale bijstand en gratis medische zorg. En omdat dat nog niet genoeg was, was er bovendien financiële ondersteuning, bijvoorbeeld voor verzekeringspremies en huishoudelijke apparaten.

Maar niet alleen op het gebied van immigratiebeleid was Zweden iets bijzonders. Het Zweedse onderwijsbeleid werd als voorbeeldig beschouwd. Er werd gegarandeerd pre-school plaatsen, de negen jaar verplicht onderwijs in de grundskola, de middelbare school, beroepsopleiding, een uitstekende technische en digitale infrastructuur. Een groot deel van het gemeentebudget werd rechtstreeks in onderwijs geïnvesteerd. Na invoering van de PISA-studie van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) in 2000 toonde aan dat de Zweedse studenten verliet de Duitse getest in alle disciplines achter. Kuddes leraren en onderwijsexperts reisden naar Zweden om te zien hoe de Scandinaviërs het konden doen.

Het Zweedse systeem reageerde op de culturele verschillen in prestaties op scholen met speciale ondersteuning in plaats van selectie, om ongelijke kansen als gevolg van culturele en sociale afkomst tegen te gaan. Dus de Zweden hadden niet gelijk en bevorderden gelijkheid, maar in resultaatgerichtheid. Op het einde, dus het doel, moeten de verschillen zo klein mogelijk zijn. Maar wat is er gebeurd met dit enorme experiment?

Jarenlang was de stemming in Zweden steeds meer tegen immigranten. Uiteindelijk werkten veel van de ‘invendarissen’ (immigranten) in de laagbetaalde sector. Alleen daar, echter, de laatste paar jaar werden steeds meer banen gerationaliseerd omdat ze simpelweg niet productief waren. 42 procent van de (langdurig) werklozen zijn immigranten. De immigranten claimen 58 procent van de sociale bijstand (!) – aanzienlijk meer dan alle Zweden samen. In 2016 was het aantal buitenlandse werklozen voor het eerst groter dan dat van de autochtone bevolking (162.500 tegen 160.600). Zelfs 15 jaar na immigratie bereikt de werkgelegenheidsgraad slechts 60 procent. Veel immigranten blijven voor altijd onder-gekwalificeerd en kunnen niet op de arbeidsmarkt worden geplaatst.

Over onderwijs, intellect, kwalificatie hebben de Zweden nooit aandacht besteed aan het verlenen van verblijfsvergunningen voor “humanitaire redenen”. Dat dit op de lange termijn niet goed kon werken voor de arbeidsmarkt en het sociale systeem, zou voor iedereen duidelijk zijn geweest die drie en drie kan optellen. Maar hoe zong Pippi Longstocking?: “2 x 3 maakt 4, Widdewiddewitt, en Drie maakt negen, We maken de wereld, Widdewidde, zoals we het willen.”

Zweden was waarschijnlijk een van de meest sociaal-democratische landen ter wereld. Maar nu ontwaakten steeds meer burgers uit hun sluimering of groeiden ze respectievelijk op en kwamen in werkelijkheid. De poll ratings van de Zweden Democraten, de tegenhanger van de AfD, verdubbelden van 2014 tot 2017 tot ongeveer 27 procent. De onvrede over de ontbinding van de verzorgingsstaat, de massale immigratie en de groeiende werkloosheid wordt steeds groter. Sinds 2010 is het percentage jeugdwerkloosheid constant meer dan 22, soms tot 25 procent (!). Het geboortecijfer onder de Zweden zelf is aanzienlijk hoger dan onder de Duitsers, maar de Zweedse samenleving groeit voornamelijk vanwege de immigranten.

Op het gebied van onderwijs, waar Zweden een al lang bestaand voorbeeld was, zijn onze noordelijke vrienden in 2007 uitgegleden, meer dan tien jaar geleden. In geen enkel ander land is het schoolniveau tussen 2006 en 2012 zoveel gedaald als in Zweden. Wat de leescompetenties betreft, is Zweden al onder het OESO-gemiddelde gebleven, dat al onder het gemiddelde ligt. Het voormalige rolmodel was al onder het gemiddelde! Was er ooit een meer radicale crash? Tijdens deze periode steeg het aandeel studenten met buitenlandse wortels van 16 naar 22 procent. Elke vierde tot vijfde persoon heeft al een migratieachtergrond. Onder deze, het aandeel mislukkingen van de school steeg van 37 tot 50 procent. De Zweedse autoriteiten konden een directe link leggen tussen a) toenemende immigrantenimmigratie en b) dalende schoolniveaus tot 85 procent. En 2015 werd gevolgd door nog een massale massale immigratie uit niet-EU-landen.

Al in 2014 sprak de Nationale Politie over 55 crisisgebieden in 22 Zweedse steden. Deze werden vooral gekenmerkt door een hoog percentage immigranten, hoge werkloosheid en lage inkomens. Er is zelfs een app ontwikkeld om te waarschuwen voor de gevaarlijkste gebieden, om te voorkomen dat je per ongeluk in één land terechtkomt. Gangoorlogen nemen toe, evenals brandende auto’s, misdrijven op straat, bommenwerpers met bommen en handgranaten.

Tachtig procent van de Zweedse politieagenten heeft al nagedacht over het stoppen van hun dienst. Redenen: Slechte beloning en toenemende kans op werk. Gangverkrachting en ernstige seksuele aanvallen door immigranten zijn vaak lang geheim gehouden door politie en M-media. Dat had ook veel druk moeten uitoefenen op politieagenten om het zwijgen opgelegd en van bovenaf geweigerd te worden. Code 291 (de politie van Zweden mag de misdrijven van migranten niet melden) is bedoeld om de Zweedse politie het zwijgen op te leggen in migrantengerelateerde misdaden. Het aantal zedendelicten binnen een decennium, van 2006 tot 2016, steeg opnieuw met 56 procent (van 4.208 tot 6.560 gevallen). 26 procent van de gevangenen zijn al immigranten. En met die Gevangenisstraffen van meer dan vijf jaar, zelfs 50 procent van alle gedetineerden zijn immigranten! Dus we hebben het niet over kleine criminelen die, in het geval van immigranten, vaak niet consequent worden vervolgd, maar rechtse criminelen.

Zweden, zoals de Canadese krant The Globe and Mail schreef jaren geleden, “opende zijn deuren voor een vloed van mensen uit enkele van de meest problematische landen in de wereld – vooral de overwegend islamitische landen Syrië, Afghanistan, Somalië en Irak”. Al in de jaren 1990 kwamen er tot 80.000 immigranten per jaar en soms zelfs meer. In 2009 registreerde het land een eerste zescijferig record met 102.000 immigranten. En op deze schaal zou het vanaf nu moeten blijven. In 2012 kwamen ongeveer 103.000 immigranten; 2014 bijna 100.000 en toen kwam de piek, het jaar 2015 met 170.000 immigranten binnen twaalf maanden. Dat was in verhouding tot de bevolking zelfs meer dan Duitsland heeft geregistreerd. Zweden was de “Humanity World Champion”. Maar hoe werkte dat?

De integratie van deze mensenmassa’s werkte niet heen en weer en trok het land in bijna alle gebieden naar beneden. En het falen van integratie-inspanningen treft niet alleen eerste-graads immigranten, maar ook kinderen die in Zweden zijn geboren van niet-culturele immigranten. Driekwart van alle kinderen van Somalische afkomst verlaat de scholen zonder diploma. “Naar Zweden gaan is als vervoerd worden naar Mars voor Somalische immigranten”, citeert The Economist, waarin een Zweedse journalist zich aanmeldt voor Somalische jongeren in het probleemgebied van Rosengard.

Sociaaldemocraat Olof Palme startte het grote Zweedse experiment in 1975. 40 jaar later staan ​​de Zweden voor een stapel gebroken stukken. En ze vermoeden: zelfs met gesloten grenzen blijft het grote sociale experiment met gezins- of clanmigratie en hoge geboortecijfers van de allochtone bevolking in een richting waarin geen redelijk persoon als goed kan worden aangemerkt. In 1989 kwam de Iraanse Koerd Tino Sanandaji als negenjarige naar Zweden met moeder en broer. Nu heeft het voormalige immigrantenkind in Chicago een doctoraat in de economie. Een van de weinige gevallen waarin de integratie wonderbaarlijk werkte. Maar Sanandaji waarschuwt zijn Zweedse landgenoten: “Om vele redenen – een lange periode van vrede, een homogene bevolking – mocht Zweden een unieke combinatie ervaren van welzijn, groei en gelijkheid.

Zweden werd echter in 2013 door de Verenigde Naties voorspeld, dat wil zeggen twee jaar voor de vloed van 2015, met betrekking tot de Human Development Index HDI (index van menselijke ontwikkeling), geen tintelende ontwikkeling. Ondertussen heeft het land van IKEA de noodrem aangetrokken. Ondanks uitstekende omstandigheden eindigde het immigratieverhaal “van de Zweedse supermacht van de mensheid” (Petra Paulsen). In november 2015 besloten ze om tranen migranten aan de Zweedse grens af te wijzen en duizenden asielzoekers te deporteren.

De Zweden moesten pijnlijk beseffen wat iedereen met gezond verstand zich eerder had moeten realiseren: de verzorgingsstaat en open grenzen, dat is onmogelijk. Zelfs de Nobelprijswinnaar Milton Friedman verklaarde vrij droog: men zou een verzorgingsstaat kunnen hebben, men zou ook open grenzen kunnen hebben, maar men zou niet allebei tegelijkertijd kunnen hebben. Of zoals de historicus Rolf Peter Sieferle het formuleerde: “Een voortzetting van de verzorgingsstaat met gelijktijdige massa-immigratie is zelfvernietigend. (…) Je kunt de markten zowel extern als intern liberaliseren, maar je kunt geen hoge sociale normen opbouwen aan de binnenkant en tegelijkertijd de grenzen openen. Dan gedraag je je als de bewoner van een goed verwarmd huis, dat in de winter ramen en deuren opent. Als dat tot afkoeling leidt, hij zet gewoon de verwarming aan. U hoeft geen energie-expert te zijn om te beseffen dat dit op de lange termijn niet werkt.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.