vvd

De laatste tijd duiken er steeds vaker insiders op die politieke partijen betichten van wantoestanden. Sinds de oprichting van de PVV krijgt Geert Wilders veel kritiek over het democratische gehalte van zijn partij. En eerlijk is eerlijk; Wilders is het enige lid van de PVV.

Lange tijd leek het erop dat andere politieke partijen hun shit wel op orde hadden. Dat wil zeggen: berichten over het tegendeel bleven uit. Na de Tweede Kamerverkiezingen klappen voormalig Kamerleden achtereenvolgens uit de school. Eerst was Ton Elias aan de beurt. Daarna volgde Sharon Gesthuizen, die vol in de aanval ging tegen de SP. Daaruit bleek dat het democratische gehalte van de SP overeenkomt met Rocket Man’s boevenbende in Noord-Korea. In navolging van deze voormalige Kamerleden bijt Ybeltje Berckmoes nu van zich af. In haar onlangs verschenen boek verschaft Ybeltje ons een zeldzaam kijkje in de keuken van de VVD.

vvd
“Laat me nooit meer los, Mark.”

Waarschijnlijk kent u haar niet eens. Dat zal ze u niet kwalijk nemen. Ze ging door het leven als het meest onopvallende Kamerlid. Daarnaast waant ze zich geen illusies; zo is ze bijvoorbeeld erg kritisch op haar functioneren in de Tweede Kamer. Maar nu terug naar Ybeltjes bevindingen. Hieruit blijkt dat de baantjescarrousel onverminderd ronddraait, en dat de VVD zich totaal van het electoraat heeft vervreemdt. Toch blijft het de vraag of de voormalige Kamerleden slechte verliezers zijn of dat er sprake is van een levensecht moeras in Den Haag?

De laatste tijd duiken er steeds vaker insiders op die politieke partijen betichten van wantoestanden. Sinds de oprichting van de PVV krijgt Geert Wilders veel kritiek over het democratische gehalte van zijn partij. En eerlijk is eerlijk; Wilders is het enige lid van de PVV. Lange tijd leek het erop dat andere politieke partijen hun shit wel op orde hadden. Dat wil zeggen: berichten over het tegendeel bleven uit. Na de Tweede Kamerverkiezingen klappen voormalig Kamerleden achtereenvolgens uit de school. Eerst was Ton Elias aan de beurt. Daarna volgde Sharon Gesthuizen, die vol in de aanval ging tegen de SP. Daaruit bleek dat het democratische gehalte van de SP overeenkomt met Rocket Man’s boevenbende in Noord-Korea. In navolging van deze voormalige Kamerleden bijt Ybeltje Berckmoes nu van zich af. In haar onlangs verschenen boek verschaft Ybeltje ons een zeldzaam kijkje in de keuken van de VVD.

Waarschijnlijk kent u haar niet eens. Dat zal ze u niet kwalijk nemen. Ze ging door het leven als het meest onopvallende Kamerlid. Daarnaast waant ze zich geen illusies; zo is ze bijvoorbeeld erg kritisch op haar functioneren in de Tweede Kamer. Maar nu terug naar Ybeltjes bevindingen. Hieruit blijkt dat de baantjescarrousel onverminderd ronddraait, en dat de VVD zich totaal van het electoraat heeft vervreemdt. Toch blijft het de vraag of de voormalige Kamerleden slechte verliezers zijn of dat er sprake is van een levensecht moeras in Den Haag?

Perspectief

Gisteren schoof Ybeltje aan bij Pauw om haar verhaal te doen. Ze gaf toe dat ze van tevoren niet wist wat ze kon verwachten in de Tweede Kamer. Deze naïviteit spreekt niet in haar voordeel, maar het is niet vreemd om te denken dat er ruimte is voor een open discussie. Dat betekent echter niet dat je ook maar iets in de melk hebt te brokkelen. Integendeel, het is vanzelfsprekend dat de partijtop over het beleid gaat. De hiërarchie is allesbepalend.

In de VVD gaat het dan met name om de enge kliek van Mark Rutte, waar Zijlstra, Schippers, Blok, en Hennis deel van uitmaken. Zij schuiven elkaar al vele jaren ministersposten toe, ook al zijn ze daarvoor totaal ongeschikt (Kamp, Blok, Hennis, Opstelten, van der Steur, Teeven). De rest dient zich maar in zijn rol te schikken, vooral als je geen grote naam of relevante achterban hebt. Dat Ybeltje bij de verkiezingen op slechts 1.196 voorkeurstemmen (0,011% van alle stemmen) kon rekenen, helpt haar zaak ook niet. Dan ben je kwetsbaar, en komt het er op neer dat je inbreng nihil zal zijn.

Desondanks heeft het er alle schijn van dat de VVD compleet is ontspoord. Een streng regime is logischerwijs vereist om ervoor te zorgen dat fractieleden niet rogue gaan, maar wie weerhoudt de partijtop daarvan? (Quis custodiet ipsos custodes?) Dat is precies wat er al decennialang aan de hand is in de Haagse slangenkuil politiek. I get it, politiek gaat in de regel gepaard met liegen en bedriegen. Wanneer er echter sprake is van een heuse baantjescarrousel, zakkenvullers (Keizergate?), en de structurele integriteitsschandalen valt er alleen maar te concluderen dat de VVD is vervallen tot een slap aftreksel van wat het vroeger was. En dat heeft niets maar dan ook niets met een democratie te maken. Het is tijd voor een grote schoonmaak. Kom er maar in, Thierry.

 

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.