“Werkt helemaal niet”: Burkas en Burkinis in openbare zwembaden

burkini

Burkinis zijn al vele jaren een controversieel onderwerp voor moslimvrouwen als badkleding als het gaat om openbare zwembaden. Er zijn ook gevallen geweest waarin moslimmannen in sauna’s zich niet aan de textielvrije badvoorschriften hielden. Het is echter belangrijk voor badfaciliteiten, vooral voor de feel-good factor van de aanwezige zwemmers, dat de zwemkleding daar is gebaseerd op uniforme gemeenschapsnormen, dat is de reden waarom islam-conforme kleding daar niet op zijn plaats is. Een gastbijdrage van Daniel Schweizer.

Wie kent de gunstige effecten voor zijn lichaam niet als hij in de zomermaanden geniet van het koele water of momenteel opwarmt in het warme water van de thermale baden of in de sauna in de winter? Het ontlasten van onnodige kleding is vooral verlichting in de badkamer. Lange tijd was de kledingcode in zwembaden geen belangrijk punt van discussie.

Burkini gedragen door moslimvrouwen wordt steeds polariserender. De Burkini wordt vaak verdedigd met de persoonlijke vrijheid van zijn drager. Er zijn echter goede redenen waarom dit meer is dan alleen hun persoonlijke vrijheid. Omdat de welzijnsfactor van een persoon in nauwelijks of onbeklede toestand aanzienlijk kan afnemen als hij wordt vergeleken met mensen die meer gekleed zijn.

Voorbeeld van een Burkini-vrouw in een gedeelde douche

Als man kan ik maar in beperkte mate beoordelen hoe het zou zijn om een ​​Burkini carrier-zwembad tegen te komen of er direct tegenover te staan. Het is des te belangrijker om te vragen welk gevoel de aanwezigheid van Burkini-vrouwen teweegbrengt bij de andere vrouwen. Een gastcommentaar van Birgit Kelle in Focus bijvoorbeeld leest heel interessant vanuit het perspectief van een vrouw :

“Soms vind je jezelf plotseling in scènes waar je niet weet of je moet lachen of huilen. In de zomer stond ik zoals gewoonlijk, zoals de meeste vrouwen in het buitenzwembad, naakt in de vrouwendouche. Naast mij staat een dame in donkerblauwe burkini die haar burkini heeft gedoucht […]. “

In deze opmerking laat mevrouw Kelle open hoe deze situatie als geheel aanvoelde. Maar alleen de situatie noemen en dat ze niet weet “of je moet lachen of huilen” spreekt boekdelen over hoeveel zwembadbezoekers zich in een dergelijke situatie voelen.

Het feit dat ze zich “zoals altijd en zoals de meeste vrouwen” uitkleedde in de gemeenschappelijke douche, drukt de normaliteit uit dat naaktheid in een naar geslacht gescheiden collectieve douche niets ongewoons is en geen gevoel van schaamte of erotische stimulatie creëert. Er zijn immers uitgeklede mensen, niemand kwetsbaarder dan de andere aanwezigen. Maar dan nog een algemene situatie waarin een vrouw in de burkini aanwezig is: een gevoel van kwetsbaarheid voor de vrouwen die, zoals gebruikelijk, naakt onder de douche stonden.

Zwemmers in het zwembad die geconfronteerd worden met een grotendeels gesluierde zwemmer als vrouwen in een badpak of bikini of als mannen in zwembroek moeten zich niet minder kwetsbaar voelen.

Voorbeeld van Arabische mannen in zwembroek in de sauna

In openbare debatten is badkleding in sauna’s die eigenlijk textielvrij zijn minder aanwezig dan de Burkini. Uit een ervaringsverslag van de districtskrant Waiblingen door Nils Graefe blijkt dat dit vroeg of laat een conflictprobleem zou kunnen worden.

De auteur meldt hoe twee mannen in Bermuda-shorts en zwembroek in de doucheruimte stonden en Arabisch spraken. Deze twee mannen liepen in badkleding uit de douche naar de saunaruimte, hoewel de borden expliciet duidden op een “textielvrije ruimte”. Voor de saunadeur keken ze op ligstoelen. In de sauna was er een man in zwembroek tussen naakte mannen en vrouwen, van wie de oorsprong Graefe niet kon beoordelen wegens gebrek aan zicht. Hij beschreef zijn gevoelens, die zeker vergelijkbaar zouden zijn met veel andere saunabezoekers:

“Plots voelde ik me naakt – wat ik was. En de gedachte kwam onmiddellijk bij me op, niet ik, maar de (!) Schending van een culturele code hier. Ze spraken Arabisch tegen elkaar. Dat stoorde me op zichzelf niet, omdat Duitsers soms zelfgenoegzaam zijn en hun Schnäpperle niet aan iedereen laten zien – niet dat ik geïnteresseerd zou zijn in de Schnäpperle van anderen, maar ik was naakt en ze waren gekleed … Ik ben geen exhibitionist …, dacht ik Ik voor mezelf terwijl ik, na het verkorten van mijn lichaamsreinigingsproces, terug was bij de handdoek en begon mezelf te drogen. “

“Plots voelde ik me naakt – wat ik was.” Deze zin laat al zien dat werkelijke naaktheid voor veel mensen pas wordt waargenomen – waarschijnlijk ook kwetsbare – naaktheid wanneer ze mensen in hun aanwezigheid hebben gekleed.

Gevoel van naaktheid alleen in aanwezigheid van geklede mensen

Het wordt dus duidelijk dat naaktheid alleen zo voelt als je naakter bent dan mensen die direct tegen je zijn. Je bent in de rol van de kwetsbaren. Je kunt je dus helemaal naakt voelen wanneer de persoon in je badpak voor je staat.

Aan de andere kant is het niet erotisch irriterend of schaamteloos voor gewone saunagangers als ze naakt zijn onder naakte vrouwen. Vrouwen of mannen die badkleding dragen, voor wie naakte personen kwetsbaar zijn, zijn zelf kwetsbaar als ze worden geconfronteerd met dragers van Burkinabe. Het is niet zonder reden dat mensen zich – zonder er bij na te denken – op hun gemak voelen met hun huid onbedekt in zwembaden, vlakbij het strand of bij het zwembad van het hotel. Met net zoveel blote huid, zouden ze zich niet zo comfortabel voelen in het stadscentrum.

Je hoeft niet eens rond te lopen in badkleding of zonder textiel om je kwetsbaar te voelen voor mensen wanneer mensen zich meer gekleed voelen in het heden. Stel je de situatie voor waarin je op een warme zomerdag een bermuda en een T-shirt met open schoenen draagt ​​en iemand met een pak en stropdas voor je hebt. Voelt het zo aangenaam? Er zijn dus gerechtvaardigde redenen waarom bepaalde gemeenschapsnormen van toepassing zijn op kleding, afhankelijk van de sfeer.

Voor de feel-good factor van zwemmers: geen islamitische kleding in badfaciliteiten!

Sommigen komen nu misschien terug met het feit dat tolerantie ook boerka, niqab, hijab en burkini omvat. Badfaciliteiten zijn echter geen plek waar je tolerantie moet oefenen, maar je gewoon op je gemak voelt. Het is een belangrijk onderdeel van onze vrijheid en welzijn dat we dankzij kleine kleding gemakkelijk door het water kunnen zwemmen en dat kleine natte kleding aan ons lichaam kleeft wanneer we het water verlaten. Op dezelfde manier kunt u zorgeloos genieten van een zweetkuur in de sauna, omdat er geen zweterige kleding aan het lichaam kleeft. Maar je kunt je er alleen maar goed bij voelen als je je niet kwetsbaar hoeft te voelen voor geklede mensen.

Daarom is elke onbegrepen tolerantie van de islam misplaatst. Het is de persoonlijke vrijheid van een persoon om zich nergens naakt te tonen omdat naaktheid ongemakkelijk is of omdat het religie verbiedt. Dan kunt u ook geen gebruik maken van recreatieve voorzieningen die meestal met weinig of geen kleding worden betreden. Zwembaden moeten consequent aandringen op de gebruikelijke badkleding: zwembroeken / slips voor heren, bikini’s of zwempakken voor dames. Ook kunnen sauna’s geen vrijstelling verlenen voor zwemkleding. Alleen als dergelijke gemeenschapsregels worden nageleefd, kunnen zwemmers zich comfortabel voelen zonder kwetsbaar te zijn.

Een andere belangrijke reden waarom het fataal zou zijn om uitzonderingen te maken op de regel van vrijheid van textiel in sauna’s: die mannen die vrouwen fysiek op straat aanvallen, zouden sauna’s gebruiken om nieuwe plaatsen te vinden waar ze vrouwen lastig vallen.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.