DELEN
lesbos

Meer dan 50.000 vluchtelingen zitten momenteel onder onuitsprekelijke omstandigheden vast op de Griekse eilanden. Maar de lokale bevolking lijdt ook onder de situatie. Athene belooft hulp. Door Max Zander, Lesbos.

De dag ervoor was Mytilini nog een slaperig stadje, nu brandt hier de lucht. Wit en blauw, de kleuren van de Griekse nationale vlag vormen het beeld in het centrum van de stad. Meer dan 9000 mensen volgden de oproep van de lokale gouverneur Konstantinos Moutzouris. Ze kwamen naar Mytilini vanuit heel Lesbos om te demonstreren tegen het migratiebeleid van de regering in Athene. Het is het grootste protest in de geschiedenis van het eiland. De straat die rond de kleine haven loopt, is vol met mensen van alle leeftijden. Samen willen ze hun stem verheffen en zich verdedigen tegen de ondraaglijke omstandigheden op de Egeïsche eilanden.

De gouverneur zweert bij de menigte van de trappen van het stadsbestuur. “We willen ons eiland terug”, roept hij in de microfoon. “We willen het leven terug dat we eerder hadden.” Het publiek juicht.

De situatie op de Griekse eilanden is nauwelijks verbeterd meer dan vier jaar na het begin van de vluchtelingencrisis. In 2015 landden op sommige dagen nog duizenden vluchtelingen op de stranden van het eiland in het noorden. De Turkse kust ligt op slechts 10 kilometer afstand. In het begin mochten de nieuwkomers verder. Sinds de vluchtelingendeal met Turkije in 2016 is gesloten, hebben ze de eilanden pas mogen verlaten als hun status is bepaald. Als u niet wordt gedeporteerd en asiel krijgt, kunt u naar het vasteland gaan. Ankara ontvangt geld van de EU om te voorkomen dat meer mensen vluchten. Maar er zijn veel fouten in dit plan en de vluchtelingen worden steeds opnieuw politieke hefboom.

Lees ook:  Belgische partij ISLAM wil ‘100 procent islamitische staat’ met sharia en doodstraf

De protesten van de eilandbewoners zijn gearriveerd in de Griekse hoofdstad: het kamp Moria en vier andere kampen op de eilanden Chios, Samos, Leros en Kos moeten tegen de zomer van dit jaar worden gesloten, zei minister van migratie Notis Mitarakis op televisie .

Europa’s grootste humanitaire crisis

Als je je eigen beeld van de ramp wilt krijgen, hoef je niet ver te gaan. Ongeveer 15 minuten rijden met de auto is het beruchte kamp Moria, de site van wat misschien wel de grootste humanitaire crisis in Europa is. Meer dan 20.000 mensen wonen hier nu. De zogenaamde jungle, het nieuwste deel van het kamp, ​​is slechts een paar weken oud en groeit snel. De lucht is vanmiddag bewolkt. Een ijskoude noordenwind fluit tussen de dicht opeengepakte, zelfgemaakte hutten. Nu is het leven in de winter bijzonder moeilijk te verdragen. Een droge rivierbedding die dit deel van het kamp scheidt van het officiële deel is vol met afval. Het stinkt.

De mensen die hier aankomen, weten bijna nooit wat ze kunnen verwachten – zoals Farhad uit Afghanistan. De 35-jarige was een politieagent in Afghanistan. Hij was met zijn vrouw en vijf kinderen naar Europa uit angst voor de Talibanvluchtte. Hier wonen ze in een kleine, donkere hut zonder ramen en elektriciteit. Binnen, in een hoek van de kamer, onder een deken, zitten zijn twee dochters en zwijgen. Haar kleine broertje slaapt aan haar voeten. Hij is ziek, zegt zijn moeder Rahima. De nog hete as van de open haard voor de hut gloeit nu onder de dekens in een pan. Het geeft een beetje warmte, maar vult tegelijkertijd de hut met scherpe rook. De levensomstandigheden, vooral de onzekerheid, veroorzaken problemen voor het gezin. Zoals bijna iedereen hier in Moria, weten Farhad en Rahima niet wat ze ermee moeten doen.

Lees ook:  Zijn we als Nederlander nou echt zo ontevreden?

De lokale bevolking voelt zich bedreigd

Tegenover het kamp ligt het dorp Moria, hier wonen bijna 1.000 mensen. Het leven hier is contemplatief. Er zijn een paar winkels waar je de meest noodzakelijke groenten, losse rijst, noten en tandenborstels kunt kopen. Oude mannen zitten in de cafés aan de hoofdstraat, er wordt veel gerookt en koffie gedronken, soms meer en soms minder met elkaar praten. Sinds de Griekse regering steeds meer mensen naar Moria begon te sturen, hebben ze het gevoel dat de dorpelingen in toenemende mate worden bedreigd, zeggen ze.

Zoals Christina. In eerste instantie is ze nog niet beslist of ze commentaar wil geven op de situatie in het dorp. De jonge vrouw met het blonde haar is bang in de rechterhoek te worden geplaatst. Christina runt de kapsalon in het dorp, een klein winkeltje met drie stoelen en rood geschilderde muren. Na enige aarzeling begint ze te praten. Ze spreekt snel en nadrukkelijk. Haar stem is zachtaardig, zelfs als de dingen waar ze het over heeft allesbehalve zachtaardig zijn. Ze hebben hier twee keer ingebroken, zegt ze. “We voelen ons niet veilig, niemand beschermt ons. Als ik mijn salon verlaat, ben ik bang”, zegt ze. Christina zegt dat ze ook twee dochters heeft. Ze heeft medeleven met gezinnen in het kamp, ​​maar het leven hier is gewoon niet langer de moeite waard om voor haar eigen gezin te leven. ” Als dit hier jaren aanhoudt, kunnen we hier niet doorgaan. We zullen de plaats moeten verlaten om ons leven te leiden. Maar waarom ben ik degene die moet gaan? Het is niet eerlijk. ”

Lees ook:  Luistert Greta Thunberg naar de wetenschap?

Geen ondersteuning in zicht

Ongeveer 50.000 vluchtelingen worden ondergebracht op de Noord-Egeïsche eilanden, waaronder Lesbos, Samos en Chios. Volgens gouverneur Moutzouris komt er nu één vluchteling per drie inwoners naar Lesbos. Hij zegt dat er hier altijd migratie is geweest, maar nu zijn er veel te veel mensen tegelijk en zijn de eilanden overbelast. “We willen dat de regering het probleem serieus neemt. We willen dat de rest van Griekenland begrijpt dat er dingen misgaan”, zei Moutzouris.

Nu wil de regering actie ondernemen. Het is echter waarschijnlijk dat, zoals elk jaar in het voorjaar, het aantal nieuwkomers zal toenemen en de situatie voor vluchtelingen en de lokale bevolking zal verslechteren.

Auteur: Max Zander (Lesbos)

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.