wereldoorlog

Nauwelijks een dag nadat een “bijlage” bij het inlichtingendienstenrapport over Russische activiteiten was gepubliceerd, komt de Wall Street Journal met de “onthulling” dat een medewerker van de Britse inlichtingendienst het “Trump Dossier” had samengesteld. Kloppen de beweringen die deze krant doet? Of is hier sprake van damage-control?

Wij denken het laatste. En in een Israëlische krant lezen we dat de Amerikaanse inlichtingendiensten hen waarschuwen voor de onbetrouwbare Donad Trump. Een update op het artikel van gisteren.

We lezen op de site van Zerohedge [1] gisteren het volgende :

Courtesy of the WSJ, we now know his name: the former MI-6 officer, now working for a private security-and-investigations firm “who produced the dossier of unverified allegations about President-elect Donald Trump’s activities and connections in Russia” is Christopher Steele, a director of London-based Orbis Business Intelligence.

Wat Zerohedge niet meldt is een cruciale toevoeging in de inleiding van het artikel van de Wall Street Journal. We lezen namelijk:

Het feit dat dit bericht (gebaseerd op aannames) zó snel, nà het publiceren van het dossier door Buzzfeed een dag eerder, in de krant Wall Street Jorunal geplaatst wordt, doet ons vermoeden dat hier sprake is van damage-control. De acties van politici en geheime diensten, alsook hoe de mainstream media in de hoax tuinden, moeten snel worden gerepareerd, want vooral voor de CIA en FBI is dit natuurlijk een blamage van de bovenste plank.

Er heerst nogal wat verwarring: eerst was er sprake van een deelnemer aan het discussieboard 4Chan die de bijlage bij de documenten zou hebben gemaakt, nu komt ineens iemand van de Britse geheime dienst op de proppen?

In deze zaak zijn er twee documenten, en het WSJ-artikel behandelt er slechts één van, de Orbis memo’s. Het andere document is de twee pagina’s tellende bijlage die vanuit het 4Chan discussieboard via via gekomen is bij de Amerikaanse inlichtingendiensten.

De zender NBC [2] meldt evenwel dat die bijlage, waarin stond dat hij door Rusland werd gechanteerd en gesproken werd van de “Golden shower” gebeurtenis, nooit is overhandigd aan Trump. Ook wordt gezegd dat de bijlage geclassificeerd is, en als een lid van het Congres het zou lekken,, dat als een misdrijf zou worden beschouwd.

Misschien moeten Orbis alvast maar een advocaat uitzoeken voor een mogelijke rechtszaak – dan is het aan hen en BuzzFeed om met bewijzen te komen.

In de Amerikaanse advocatuur is er een mooi gezegde: “Als je een stinkdier in de jury box gooit, kun je de jury niet vertellen het niet te ruiken” [3].

Er wordt de suggestie gewekt dat er een vreselijk, onbewezen en onmiskenbaar feit is, waarbij men weet dat als de “skunk” uit de jury box door de rechter verwijderd wordt “de stank blijft hangen.”

Uit het WSJ-verhaal blijkt niet voor wie de ex-Brits agent werkte. Was het een politieke tegenstander van Donald Trump? Was het een binnen- of buitenlandse inlichtingendienst (we geven een voorzetje: Rusland!)? In de mainstream media wordt deze vraag helemaal niet gesteld, want daar wordt kennelijk gedacht: “Misschien is het niet waar, maar het rapport zat goed in mekaar”.

Daar valt trouwens nog wel wat op af te dingen. Afgezien van het kinderlijke taalgebruik maakt Zerohedge [4] ons ook attent op een onvolkomenheid van het 35-pagina’s tellende rapport. De site zegt dat de zogenaamde Britse agent als bron van het document kan worden gezien als “trap for the unwary,” een vervalsing, omdat in het Verenigd Koninkrijk de classificatie “Confidential” niet aan documenten wordt toegekend, terwijl Amerikaanse inlichtingendiensten dat wel doen. In de VS kent men drie typen uiterst vertrouwelijke informatie, te weten: “Confidential”, “Secret” en “Top Secret” (en nog een oerwoud aan classificaties voor vertrouwelijke informatie). De Britten daarentegen gebruiken de termen “Official”, “Secret” and “Top Secret”.

Deze hele affaire is een mooi voorbeeld van hoe de mainstream media nep-nieuws produceert met behulp van slinkse technieken die bekend staan als “leiden met weerlegging” – waarbij lasterlijke, onbewezen en onware beschuldigingen kunnen worden gepubliceerd zonder angst te hebben juridisch te worden aangepakt.

Weinig besproken wordt de rol van senator McCain. Zelfs de Wall Street Journal vermijdt John McCain’s betrokkenheid bij deze lastercampagne. Bekend is zijn grote haat jegens Trump maar hij moet oppassen dat hij zijn hand niet overspeelt. Het zou beter voor hem en zijn reputatie zijn als hij zich wat weet te ontworstelen uit het Washington DC-moeras, maar McCain iheeft niet in de gaten dat hij almaar dieper en dieper wegzakt door de FBI te vragen hem te helpen bij zijn geheime agenda. Het trieste is dat niemand dat tegen hem wil vertellen.

Maar terugkomend op het rapport: het feit dat de Britten nu in het verhaal worden betrokken heeft ons wel aan het denken gezet. In eerdere mediaberichten werd namelijk gezegd dat het de Britse inlichtingendiensten waren die hun Amerikaanse collega’s in oktober 2015 (!) al gezegd hadden dat de Russen zich zogenaamd zouden bemoeien met de Amerikaanse presidentsverkiezing, ten faveure van Donald Trump.

Zou de Britse regering misschien óók een rol bij het huidige schandaal (niet de bijlage, maar het rapport) hebben kunnen spelen?

Het is alom bekend dat het Verenigd Koninkrijk één van de leidende rollen speelt bij de recente westerse campagne tegen Rusland.

Hoewel er binnen het politieke establishment in de drie grote EU staten (Duitsland, Frankrijk en Italië) grote onenigheid is over deze campagne, is dat niet in het Verenigd Koninkrijk het geval. Het hele Britse establishment en alle Britse mainstream media trekken gezamenlijk op tegen de Russen en doen dat nog steeds.

Dit gezegd hebbende is het belangrijk te melden dat deze vijandige opstelling jegens Rusland – sinds de Koude Oorlog heeft het Westen zich niet zo agressief opgesteld – een fenomeen van de elite is. Lezen we de threads en commentaren in de media, ook de Britse, dan zien veel Britten het toch veel genuanceerder dan zij die de macht in handen hebben. Eén van de redenen waarom de Britten vóór een Brexit hebben gestemd is het neerzetten van Poetin als een soort Russische vogelverschrikker – een electorale miskleun.

Veel mensen prikken door het door veel politici opgehangen verhaal van een agressief Rusland héén, en zien dat de NAVO door de jaren heen haar machtsinvloed heeft weten uit te breiden tot aan de Russische grens. Wie is er nu de agressor?

Dat in het Verenigd Koninkrijk de politiek het gevoel met de burgers kwijt is bleek wel uit de debatten over Aleppo, toen een fors aantal parlementsleden stemenden vóór een militaire interventie tegen Rusland – wat in het voordeel zou uitpakken van de jihadi’s in oost-Aleppo.

Uit veel commentaren in de alternatieve media blijkt ook dat men vindt dat Britse inlichtingendiensten volle bak méégaan in de strategie van het anti-Russische establishment. Het is ook de meeste Britten wel duidelijk dat, waar het establishment juist het grootste punt van maakt, namelijk een verbetering van de verhouding tussen de VS en Rusland (speerpunt van Donald Trump’s beleid), zij juist vóór vergaande ontspanning zijn tussen beide grootmachten. Persoonlijk zijn wij ervan overtuigd dat door het niet-kiezen van Hillary Clinton als president van de VS een nieuwe oorlog van het Westen met Rusland is voorkómen.

Het is niet moeilijk te constateren dat in dit klimaat van paranoïde angsten voor Rusland en de zogenaamde bemoeienis van Poetin met de Amerikaanse politiek (kennelijk mogen Amerikanen zich wel met de politiek in andere landen bemoeien, maar niet andersom) en – we moeten het vooral niet vergeten – straks ook met onze *proest* verkiezingen, politici helemaal dóórslaan. Wellicht dat als de mooipratende Nobelprijs-voor-de-Vrede-winnaar over een aantal dagen het politieke toneel heeft verlaten en The Donald het over een andere boeg gooit, westerse politici hun te grote broek maar weer uittrekken en eieren voor hun geld kiezen. Zo zijn politici immers dan óók wel weer.

We zijn wel heel erg afgedwaald van waar het om ging, het rapport, maar als we paranoïde mensen zien binnen de Britse en Amerikaanse politiek en inlichtingendiensten, en hun onderlinge sterke verbondenheid (zoals dat is onthuld door Edward Snowdon) dan kan het haast niet anders dan dat óók de Britse regering een rol heeft gespeeld bij het streven van de Democraten om Trump kost wat kost uit het Witte Huis te houden.

Verbaasd waren wij te lezen dat medewerkers van de Amerikaanse inlichtingendiensten hun Israëlische collega’s hebben gewaarschuwd om president-elect Donald Trump hun geheimen niet toe te vertrouwen, waarbij zij aangaven bang te zijn dat Rusland informatie had waarmee zij Trump chanteerden. Nou ja, gezien het optreden van de CIA en FBI zijn we natuurlijk niet ècht verbaasd. Het bericht stond in de alom gerespecteerde Israëlische krant Yediot Ahronot [5].

Een laatste punt waarover we het nog even willen hebben is de schijnbare afhankelijkheid van de inlichtingendiensten van bedrijven die gespecialiseerd zeggen te zijn op het gebied van (cyber)beveiliging. De regering Obama vertrouwde op de bevindingen van het particuliere cybersecuritybedrijf CrowdStrike terwijl het particuliere inlichtingenbedrijf Orbis Business Intelligence zogenaamde bewijzen leverde over de Russische praktijken, waarvan dan wel wordt aangenomen dat zij gehackt hebben, maar waar tot op de dag van vandaag geen enkel bewijs voor is geleverd. Als men van de bronnen van de FBI, CIA, NSA, DNI, of noem de overheidsinstanties maar op, afhankelijk was, dan hadden we nog steeds niets in de media hierover gelezen en was er niets geproduceerd wat ook maar enigszins op de huidige beweringen lijkt.

Zowel CrowdStrike als Orbis zijn betaald door tegenstanders van Trump, terwijl de overheidsinstanties betaald worden door de belastingbetalers. Dat moet zéker Trump aan het denken zetten.

Reacties

Reacties

One thought on “Wat hebben de Britten van doen met het Trump-dossier? (Update)”
  1. Het zijn de USA/GB ‘deep state’ vrinden (een onveranderlijke mentaliteit….nu bij hun geselecteerde opvolgers) van prins Bernhard, die ons in 1945 ijskoud hebben opgezadeld met deze SS psychopaat (Nederlands klootjesvolk, de wet en geschiedenis niet kennend, massaal jengelend om, ijskoud met alle juridische -voor velen w.o. vaak hun eigen familie dodelijk schadelijke- gevolgen van dien, gevlucht Oranje), die bereid was de op NIETS gebaseerde Oranje populariteit te misbruiken, om ambtsedige verklaringen van daartoe bevoegde ambtenaren aangaande het ijskoude, werkelijk ONGELOOFLIJK KRANKZINNIGE oorlogsmisdrijf “Dresden”, te verdonkeremanen en tegelijkertijd Nederland -volkomen onnodig en tegen het ALGEMEEN belang in- tot vazalstaat van de USA/GB te maken (het zgn. vrijwillig NAVO bondgenootschap is een dekmantel: het is gedwongen).

    Zodat de USA/GB m.n. ook met deze abjecte en evidente horror-crime onder dekmantel van oorlogstijd, konden WEGKOMEN.

    Nu proberen deze griezelige super- seriemoordenaars die geslaagd de administratie hebben geïnfiltreerd, van heel Europa en mogelijk de hele wereld één groot “Dresden” te maken.

    Waarom niet ? Normaal toch !

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.