Voor waarzegger ben ik niet in de wieg gelegd.

corona

Dat ik bepaalde ontwikkelingen in de ‘markten‘, en het ‘geostrategische‘ toneel zag aankomen, heeft niets te maken met helderziendheid. Sterker nog, de echte speculant die op zoek is naar het onderste uit de kan heeft helemaal niets aan mijn inzichten. Hetzelfde geldt voor de bedrijfsleider die jaagt op winst-optimalisatie.

Uit alle boeken over economie, management en strategie die ik door de jaren heb verslonden heb ik maar een bescheiden aantal goede ideeën gedestilleerd waar ik mijn voordeel mee heb gedaan. Voor mijzelf, en voor het bedrijf waarvoor ik werkte. Gebrek aan opportunisme maakte dat ik in de directe concurrentie met anderen in het ‘management‘ geen kans maakte om ooit de top te bereiken, wat overigens ook nooit mijn ambitie was. En als ik omkijk, en zie hoe het de collega’s is vergaan die wel vol ambitie de koe bij de horens hebben gevat, en concessies deden, dan ben ik niet jaloers, om het maar zachtjes uit te drukken.

Afgelopen jaren heb ik hier op mijn blog veel bijdragen geschreven over de ‘Everything Bubble‘, en dat we grote risico’s namen door die steeds verder op te blazen. Vrienden en familie, en vermoedelijk ook lezers van dit blog, namen het voor kennisgeving aan. Velen erkenden wel dat ik gelijk had met mijn kritiek, maar de ontwikkelingen boden ook volop kansen, en ze waren een dief van hun eigen portemonnee als ze daar geen gebruik van maakten. Gisteren maakte ik de fout om hardop te zeggen dat ik de ‘crash‘ van maandag had zien aankomen. Zelfs mijn vrouw reageerde getergd, zoals ze eerder getergd reageerde toen ik haar vroeg om na te denken over wat we moesten doen met het oog op het naderende onheil. Ik neem het haar niet kwalijk, en ze heeft volkomen gelijk dat ik ‘Corona‘ niet zag aankomen. Maar zoals ik hier ook meer dan eens met u heb gedeeld was het wachten op een ‘speld’ die de ‘Alles Bubbel’ fataal zou worden. En dat die onvermijdelijk zou komen, en er allang geweest was als de overheden niet steeds met vers geld hadden ingegrepen.

In hoeverre ‘Corona‘ opgeklopte hysterie is, ‘ontworpen‘ om die ‘Alles Bubbel‘ juist nu lek te prikken, of dat het écht een nieuwe vorm van de ‘zwarte dood‘ is, maakt uiteraard wel uit voor bepaalde sectoren van de economie, en onze kansen om de weg naar boven weer te vinden. Al zeg ik er direct bij dat hysterie ook verlammend kan werken tot vér nadat het gevaar geweken is. Zie ‘9/11‘.

Dat ik zelf geen drastische beslissingen heb genomen, maar wel wat veiligheid heb ingebouwd, was de uitkomst van mijn eigen analyse. Ik ben echter, zoals iedereen, wel ‘blootgesteld‘ aan bepaalde risico’s die ik domweg niet af kán dekken, maar door de ingebouwde veiligheid loop ik geen accuut gevaar kopje onder te gaan, en heb ik een zeer ruime marge, tenzij het virus mij in de kuif pikt, en het alsnog fataal blijkt. De grootste winst is echter dat ik geen reden heb om hysterisch te reageren op de actualiteit, en ik hoop dat u door mijn bijdragen ook geholpen bent om het hoofd koel te houden, en dat u voorzichtig was de afgelopen tijd waardoor u nu niet in een zwart gat kijkt, en tekort dreigt te komen.

Het zal interessant zijn om te zien wat overheden nu doen om het tij te keren. Zij worden ineens voor de leeuwen geworpen, na jaren ‘buitenspelen‘. Hun individuele macht is beperkt, en eerder gemaakte keuzes kunnen nu behoorlijk in de weg zitten. We naderen met rasse schreden een situatie die om gecoördineerde internationale aanpak vraagt, terwijl de verhoudingen gespannen zijn, om het maar zachtjes te zeggen. De Amerikanen reageren met de aankondiging van belastingverlagingen, en méér geld uit een pot waar al jaren niks meer in zit. De pot met geld die toekomstige generaties nog moeten verdienen. Voor Trump is het cruciaal om op de kortst denkbare termijn het lek in de ‘Alles Bubbel‘ te plakken, en de ‘Bubbel‘ weer op te pompen. Al gooide zijn regering er vervolgens weer koud water over nadat het ‘sentiment‘ gekeerd was, want waar moeten ze het geld vandaan halen?

De aandelen en de olieprijs reageerden voorzichtig positief, maar iemand zal zich toch moeten gaan afvragen hoe lang je het volhoudt als je de belastingen verlaagt, de uitgaven verhoogt, en wat je tekort komt bijdrukt. Dat was in het verleden nooit een gezond recept. De Verenigde Staten konden zich dat tekort in het verleden veroorloven, omdat de koppeling van de Dollar aan de olieproductie in het Midden-Oosten van die olieproducerende landen in feite een kolonie van ‘Wallstreet‘ maakte, en zo een taakverdeling faciliteerde met de Verenigde Staten als ‘politieagent‘ (wapenproducent), de kolonie in het Midden-Oosten als ‘grondstoffenleverancier‘, en China en andere ‘lage lonen landen‘ als degenen die de ‘goodies‘ produceerden. Met Europa voor de auto’s, de wijn, de spijs en de toeristische ‘hotspots‘, om het maar even kort door de bocht te schetsen.

Rusland trok de stekker uit OPEC terwijl ‘Corona‘ voelbaar werd op de beurzen, wat tot een radicale daling van de olieprijs leidde. HIER een artikel dat kennelijk oorspronkelijk in de Financial Times stond, over Poetin die dit moment wil benutten om de Amerikaanse ‘Shale-Oil‘ productie om zeep te helpen. Volgens de Russen zelf houden ze het tien jaar vol als de olieprijs op $25 blijft hangen, maar de Verenigde Staten trekken dan vacuüm, nu ze ook al de controle over het Midden-Oosten zijn kwijtgeraakt. Het is in elk geval niet het soort actie dat je van Poetin zou verwachten als Trump zijn ‘mannetje‘ was. Maar de concurrenten van Trump hebben er ook niks aan. Biden is de man van de bankiers en de wapenfabrikanten die de steun van Israël heeft afgesnoept van Trump zo te zien, en Sanders is te ‘Groen‘ en te ‘Identity‘ voor het Amerikaanse electoraat, maar niet radicaal genoeg voor de radicale vleugel, terwijl er met elke nieuwe beursdag minder geld is voor ‘Groen‘, en de ‘Identity-hobbies‘.

Toch is het onjuist om de ontwikkelingen te zien door een bril die er een episch gevecht tussen de Verenigde Staten en ‘de rest‘ van maakt. Wel is er een groeiend aantal landen dat genoeg heeft van een wereld ‘onder Amerikaanse leiding‘, met dat land als politieagent, waar Trump op ‘ludieke‘ wijze fors aan heeft bijgedragen. Maar waar ik hierboven stel dat we de schade van het klappen van de ‘Alles-Bubbel‘ slechts kunnen repareren door mondiaal de handen ineen te slaan, ziet u de contouren van een ‘nieuw globalisme‘. Een evenwichtiger globaal systeem, niet langer drijvend op de ‘PetroDollar‘ als wereldhandelsmunt. Met regionale, culturele en politieke verschillen, maar ook met volop kansen. Niet in de laatste plaats omdat we minder kwijt zijn aan dingen die ‘BOEM!‘ zeggen, eindeloze oorlogen en politiek theater.

In die omgeving zijn we dan verlost van de ‘babbeltrucs‘ van ‘beursanalisten‘, gesubsidieerde actievoerders, sanctionerende en manipulerende overheden die zich inlikken bij een veeleisende bevolking, terwijl ze de handelaren in chaos en oorlog tevreden proberen te houden. Maar voorlopig is het nog niet zo ver. En het ‘sentiment‘ in ons deel van de wereld is er ook nog niet klaar voor. Eén van die ‘management-tools‘ die mij persoonlijk goed bevallen, is de SWOT-analyse. De opdracht om, voor je de spade in de grond steekt, goed in kaart te brengen wat je sterke punten zijn, en wat je zwakke. En als er ook maar één zwak punt tussen zit die je hele project tot een luchtkasteel maakt, zul je het over een andere boeg moeten gooien. Enige SWOT-analyse staat, of valt, bij je eigen vermogen om goudeerlijk te zijn. En dan kun je maar beter niet te rade gaan bij een waarzegger, en laat die compressor om je ‘Bubbel‘ op te blazen ook maar thuis.

Onze ‘Bubbel Economie‘ hangt aan elkaar van de gebakken lucht, babbeltrucs, leugens en het nep-geld. Als deze ‘Corona‘-implosie niet genoeg was om ons weg te trekken van Keizers zonder kleren, dan is het nog steeds slechts een kwestie van tijd. We zijn toe aan iets nieuws. Iets verfrissends. Iets menselijks. Een nieuw avontuur. Stevig verankerd in een SWOT-mentaliteit, en niet een macaber sprookje dat ons motiveert om de allerrijksten rijker te maken, omdat het dan wellicht ook bij ons warme broodjes druppelt.

Zoals Michael Carino opmerkt in DEZE beschouwing, is de hemel niet omlaag gevallen, en tolt de aarde nog om zijn as, terwijl we op ons rotsje met duizelingwekkende snelheid door het universum schieten aan de hand van onze zon. Ook een oproep om de problemen wel in het juiste perspectief te blijven zien.

Reacties

Reacties

1 thought on “Voor waarzegger ben ik niet in de wieg gelegd.

  1. Tja, een wereldregering, waarin Frankrijk niet de boel naar haar nationale hand probeert te zetten. En die zich niet bemoeit met lokale tradities als, ik noem maar wat, ons Sinterlkaasfeest.

    Kan je net zo goed een pleidooi houden voor het opheffen van de zwaartekracht. Net als met de EU worden landen waar de welvaart zit als pinautomaat voor die wereldregering gebruikt.

    Overigens zal de USA er financieel niet best voorstaan. De € is technisch overigens nog faillieter dan de $. Zeker zodra de EU die bankenunie heeft doorgedrukt, waarna de technisch allang failliete Deutsche Bank omvalt.
    Je hoeft geen waarzegger te zijn, om in te zien dat op weg naar die wereldregering de EU in elkaar stort. Of slechts als keiharde dictatuur met zware repressie overeind kan blijven.

    Dream on.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.