DELEN
gele hesjes

Voor de gewone Franse burgers, ver van de politieke, financiële, mediagedomineerde macht in Parijs, is de democratie in het land op sterven na dood. Hun “Gele Hesjes”-beweging is een poging om die nog te redden. Hoe lang slaagt de Franse president erin hun plannen te dwarsbomen?

Macron beloofde, tijdens de presidentsverkiezingen, de economische groei van Frankrijk te vergroten en de koopkracht te verbeteren. Om grote en multinationals aan te moedigen om in Frankrijk te investeren, verlaagde hij hun belastingen en zette hij een streep door de vermogensbelasting. Omdat hij het Franse begrotingstekort blijkbaar niet wilde verhogen (2,6% in 2017), creëerde hij nieuwe belastingen en verhoogde hij een deel van de belastingen die de hele bevolking betaalde, inclusief accijnzen op brandstoffen.

In deze context zijn de “Gele Hesjes” (“Gilets jaunes”) ontstaan, een protestbeweging die inmiddels al acht weekends heel Frankrijk ontregelt. Zij hebben gezegd om door te gaan met demonstreren tot Macron het bijltje er bij neer gooit.

De nieuwe belastingen en de verhoging van de bestaande belastingen hebben veel mensen in reële financiële nood gebracht. Velen beschouwen de verlaging van belastingen voor grote bedrijven en de afschaffing van de vermogensbelasting voor de rijken als buitensporig oneerlijk. Verder hebben zij donders goed in de gaten dat zich een gebrek aan veiligheid verspreidt, dat migratie explodeert en dat de overheid onvoldoende wet en orde biedt.

Macrons opmerkingen over de Franse burgers, bijvoorbeeld zijn vergelijking tussen “degenen die succesvol zijn en degenen die niet” – of de verduidelijking dat “het leven van een ondernemer veel moeilijker is dan dat van een werknemer” – gaf hem het beeld van een arrogante parvenu, die arme mensen veracht en niets weet over de problemen waarmee zij worden geconfronteerd. Sommige van zijn uitspraken – zoals dat  “er geen Franse cultuur” is of dat de Fransen Galliërs zouden zijn, die “moeilijk zijn te veranderen” – hebben ertoe geleid dat veel mensen geloven dat hij geen enkel respect heeft voor de Fransen of voor Frankrijk.

Emmanuelle Macron is zijn grip op Frankrijk en de bevolking kwijtgeraakt. Zelfs een golf van arrestaties en intimidaties heeft de Gele Hesjes niet op andere gedachten gebracht. Gisteren waren opnieuw tienduizenden mensen de straat op gegaan om te demonstreren tegen de president en zijn elitaire beleid.

Uit zichzelf zal Macron niet aftreden, dat is zeker. Er zijn EU-verkiezingen – doelbewust door Brussel, de politiek en de mainstream media misleidend aangeduid als “Europese verkiezingen” – en als Frankrijk het schuldenplafond doorbreekt als gevolg van de concessies van Macron, zal de EU-kliek in Brussel middelen vinden om fondsen te werven voor zijn protégé – en omdat hij dikke vrienden is met Merkel en Rutte zullen netto-betalers Duitsland en Nederland het wel weer ophoesten.

De woedende demonstranten hebben de infrastructuur van Frankrijk al aanzienlijk beschadigd. Meer dan 60% van de snelheidscontrole-apparaten zijn vernietigd. Dit zorgt ervoor dat de regering van Frankrijk belangrijke inkomsten misloopt en dat er veel kosten gemaakt moeten worden door de Staat, die toch al een overmatige schuldenlast heeft.
En dit is nog maar het begin.

Behoeften maken je inventief en in plaats van je lijf en leden te riskeren bij de massademonstraties zullen de ontevredenen op de lange termijn ongetwijfeld gebruik gaan maken van guerrilla-tactieken en proberen de Staat te saboteren op andere kwetsbare plaatsen. Anders dan in ons land, waar dezelfde problematiek is als in Frankrijk, laten mensen in Frankrijk zich niet langer door de politiek meer van achteren pakken, tevredenstellen met aalmoezen en holle frasen, terwijl overal de heersende elite zich tegoed doet aan een niet te stuiten honger aan decadentie.

Ook volgend weekend zullen tienduizenden Gele Hesjes opnieuw gaan protesteren. Als Macron te ver gaat, zal méér woede het gevolg zijn. Als hij dat niet doet, verzwakt het zijn steun in zijn eigen elitaire kamp, maar bijna niemand zal staan te trappelen om zijn plaats in te nemen, omdat de problemen voor de huidige regering zo goed als onoplosbaar zijn.

Uit enquêtes blijkt dat de “Rassemblement National” van Marine Le Pen de verkiezingen voor het Europees Nepparlement in mei 2019 met 24% -25% van de stemmen kan winnen. Een andere rechtse nationalistische partij, Debout la France! (Opstaan, Frankrijk!), geleid door parlementariër Nicolas Dupont-Aignan en verbonden met de “Rassemblement National”, zou 8% kunnen behalen. Dat komt samen op een totaal van 32%-33% van de stemmen. Macrons partij “La République En Marche!” (niet toevallig vernoemd naar Soros’ beweging “Move On”), die twee jaar geleden werd opgericht, zal naar verwachting slechts 18% van de stemmen krijgen. De verkiezing van het Europees Parlement heeft geen directe invloed op het politieke leven van Frankrijk, maar een dergelijk resultaat zou een verwoestende afwijzing van Macron zijn – als hij erin slaagt tot die tijd aan de macht te blijven.

Duitse burgers hebben jarenlang gedacht dat er voor Merkel geen alternatief bestond (en dat dat een onjuiste gedachte was, daar komen zij nu hardhandig achter), maar in het geval van Macron geldt dat niet. De tijden zijn veranderd en, net als in het geval van de ineenstorting van het Oostblok, kan een regimewijziging heel snel gebeuren. Eén van de meest duizelingwekkende paren dictators waren de Ceaucescus. Op eerste kerstdag 1989 werd hun lot werkelijkheid – door middel van een wet die de president zèlf had gelanceerd. Macron en zijn onderwijzeres vrouw zouden niet het eerste heersende stel zijn dat zijn hoofd in Frankrijk zou verliezen.

Of men lessen heeft getrokken uit de vaderlandse geschiedenis zal spoedig blijken….

Reacties

Reacties

Steun echt vrije en onafhankelijke journalistiek via onze sponsors, niet de soort met zakelijke steun die onafhankelijkheid als een slogan gebruikt, maar schrijvers en denkers die niet verplicht zijn om veel geld te verdienen en een passie hebben om de waarheid aan de macht te vertellen. 100% van de opbrengst van de fooienpot gaat naar de individuele schrijvers van de artikelen die u leest. 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.