Aleksej Navalni

Hoe hij dat weet? Dat wéét hij niet. Hij had, op het moment van schrijven van zijn column, geen enkel bewijs. En dat bewijs is er nog steeds niet op het moment dat ik deze bijdrage schrijf. Maar hij gelooft het. Hij gelooft de niet-medische entourage van Navalny, die dat beweert, blind. Bepaalde mensen zijn ‘geprogrammeerd’ om voor waar aan te nemen wat ze geloven, zonder slag om de arm, of ruimte voor twijfel. Iets in de opvoeding, doorgaans. Van huis uit meegekregen. Het oorspronkelijke religieuze concept zelf dat hen met de paplepel werd ingegoten kan veranderen, maar niet de leerstelligheid.

Zelf ben ik niet grootgebracht met enig geloof, noch ideologie. Sterker nog, mijn vader maakte er een punt van dat stemmen geheim was, en deelde nimmer met ons welke partij zijn voorkeur had. Terwijl hij van zijn mening over actuele zaken overigens beslist geen geheim maakte. Mijn moeder was minder terughoudend, en ‘libertair links’, want ‘hoopvol gestemd’, en tegen oorlog. Daar had ze na de Tweede Wereldoorlog haar bekomst van, en die hoop wat kenmerkend voor velen in die naoorlogse jaren van de ‘wederopbouw’.

Tegen de tijd dat het in zwang kwam religie de rug toe te keren, viel mij op dat veel van die afvalligen terugkeerden in andere groepen binnen de samenleving, en binnen die groepen nog altijd sterk de neiging hadden om te ‘getuigen’. Om met veel vertoon te bewijzen dat ze ‘betrouwbaar’ waren binnen hun nieuwe ‘blikje’. Hun nieuwe ‘thuis’. Niet zelden extra fanatiek als ze nog moesten bewijzen dat ze hun religieuze ‘roots’ hadden afgeschud.

Lofti El Hamidi heeft zijn helden in zekere ‘experts’, waarvan hij specifiek de in 1999 overleden ‘Ruslanddeskundige’ Karel van het Reve aanhaalt, die een hele generatie Ruslandhaters achterliet, die door hem werden geïnstrueerd over ‘hoe om te gaan met het Kremlin’. Volgens El Hamidi had van het Reve ‘bewezen’ dat veel steun voor een regeringsleider onder de bevolking de regering tot een dictatuur maakt. Via El Hamidi (en tal van andere scribenten bij die krant, en elders) regeert van het Reve ruim over zijn graf heen. Toen van het Reve zijn laatste adem uitblies, was Poetin nog niet eens in beeld als regeringsleider. Waarmee ik overigens niet het argument naar mij toe tracht te trekken, door (eveneens zonder bewijs) te stellen dat van het Reve anders over Poetin geoordeeld zou hebben dan zijn leerlingen ons voorspiegelen.

Dat ik er op terugkom, die rel over Navalny, heeft niets te maken met ontwikkelingen die de moeite van het vermelden waard zijn, want die zijn er niet, op het moment van schrijven. Maar voor wie neemt Lofti El Hamidi het eigenlijk op? Iemand die in een propagandafilmpje als zijn mening gaf dat Tsjetsjenen ‘kakkerlakken’ zijn, die je maar beter kunt termineren. Door de Britse krant ‘The Guardian’ destijds gevraagd of hij daar wellicht op terug wilde komen, gaf hij aan dat beslist niet te zullen doen. Het is zijn ‘artistieke vrijheid’. Okay………?!

Nee, niet okay. Althans, zo denk ik erover. En dat je iemand met zulke ideeën door een veiligheidsdienst in de gaten laat houden, kan ik alleszins billijken, eerlijk gezegd. Of El Hamidi bekend is met die rechts-extremistische geloofsbrieven van zijn held in dit verhaal, kan ik u niet vertellen. Zoals u merkt volg ik de ontwikkelingen wel, en ik ben zelf meer gecharmeerd van de de kijk van Bernhard, van ‘Moon of Alabama’, waar ik tevens dankbaar gebruik maakte van de door hem opgevoerde links in het bovenstaande. Ook al dienen we net zo goed voorzichtig te zijn met de suggestie dat suikerziekte Navalny parten heeft gespeeld. Het klinkt mij plausibel in de oren, maar plausibel is geen bewijs.

Dat Navalny een onfrisse politicus is, is voor mij geen reden hem dood te wensen. Waar mensen zo makkelijk een onbewezen complottheorie over een actuele kwestie aanvaarden, vraag ik mij soms af of hun acceptatie van een poging tot moord geen projectie is? Weten ze dat zeker, omdat ze het ‘logisch’ vinden dat iemand met de macht om een ‘kakkerlak’ uit de weg te ruimen dat ook zou doen? Of zijn ze inmiddels zo in de war door alle nepnieuws over die kwade Russische genius, dat ze gemesmeriseerd naar een erbarmelijke slechte ‘B-film’ zitten te kijken, waar ze helemaal in op gaan?

Mijn grootste vrees in dit soort kwesties, en al verscheidene malen bewaarheid de afgelopen twintig jaar, is dat op enig moment het ‘Gezonde Volksgevoel’ zulke hysterische vormen aanneemt, dat geen enkel bewijs nog boven de oorlogstrommels uit kan komen. Wat zou mijn moeder het zwaar hebben in deze tijd, als ze nog geleefd had! Niet wéér!

Naschrift:

Inmiddels heeft een woordvoerder van het Duitse ziekenhuis een verklaring uitgegeven waarin het vermoeden wordt uitgesproken dat Navalny een nog niet geïdentificeerd gif toegediend heeft gekregen. Een ‘cholinesterase inhibitor’. De stof zelf is niet aangetroffen, zo begrijp ik, en Russische artsen in Omsk, die ook zeker nog zullen beschikken over afgenomen bloed en andere lichaamsstoffen, weerspreken de claim. Wat ik er uit afleid, is dat de verschijnselen in een zekere richting wijzen, volgens de Duitse artsen, maar dat ze de boosdoener zelf niet kunnen vinden. Dat maakt de diagnose zuiver speculatief. Het maakt de zaak voor mensen die geloven in vergiftiging niet sterker, behoudens het gegeven dat ze zich nu kunnen verschuilen achter een ‘witte jas’. Dat bepaalde mensen bereid zijn iemand de dood in te jagen onder het toeziend oog van een als arts uitgedoste opzichter, was één van de spraakmakende, en vele malen herhaalde ‘behavioristische experimenten’ van Stanley Milgram. Bewijs is iets anders.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.