america

Amper vijf uur nadat hij werd ingezworen als president diende Donald Trump een verzoek in bij de Federal Election Commission om erkend te worden als kandidaat voor de volgende verkiezingen in 2020. Dat deed hij niet zomaar.

Het is du jamais vu zoiets. Er zijn nog 47 maanden te gaan voor de volgende verkiezingen. Andere presidenten die zichzelf willen opvolgen, dienden zo’n verzoek ten vroegste anderhalf jaar voor de verkiezingen in.

trump
ER ZIJN VERSCHILLENDE MAILINGCAMPAGNES UITGEGAAN DE VOORBIJE WEEK WAARIN TRUMP AAN DE AMERIKAANSE KIEZER VRAAGT OM “100 DOLLAR OF MEER” TE STORTEN AAN HET CAMPAGNEFONDS VAN DE RNC (REPUBLICAN NATIONAL COMMITTEE) “TO HELP THE PRESIDENT CONTINUE FIGHTING”.

Door zich als kandidaat te poneren bij de Federal Election Commission (FEC) bewerkstelligt Trump een aantal dingen. Zo kan hij beginnen met het werven van fondsen.

En, dat is ondertussen al gebeurd: er zijn verschillende mailingcampagnes uitgegaan de voorbije week waarin Trump aan de Amerikaanse kiezer vraagt om “100 dollar of meer” te storten aan het campagnefonds van de RNC (Republican National Committee) “to help the President continue fighting”.

Daarbij kan de vraag gesteld worden in hoeverre Trump de grens kan trekken tussen het aanwenden van die fondsen voor zijn volgende campagne en het bewerkstelligen van zijn agenda als president. Omdat in het verleden de kandidaten die nog in het Witte Huis zaten dat deden vlak voor de campagnes van start gingen, stelde dat probleem zich niet echt.

PACs en Super PACs

Maar er zijn nog dingen: als kandidaat kan Trump nu al geld beginnen ophalen van PACs en Super PACs.

We moeten nu even technisch worden. Een Political Action Committee (PAC) is een type lobbygroep in de Verenigde Staten dat zich bezighoudt met het beïnvloeden van verkiezingen, wetgeving en andere politieke zaken. Naast belangengroepen richten ook politici Political Action Committees op om hun inzameling van geld te organiseren.

De Political Action Committees worden wettelijk gereguleerd door de staten en door de federale overheid. Op grond van de Federal Election Campaign Act uit 1971 wordt een organisatie als PAC gezien als zij meer dan 1.000 Amerikaanse dollar aan gelden ontvangt of uitgeeft met het doel een federale verkiezing te beïnvloeden.

Wanneer een belangengroep, vakbond of bedrijf wil bijdragen aan federale verkiezingskandidaten of partijen moet dat middels een Political Action Committee. Geld inzamelen is alleen toegestaan onder een beperkte groep, bijvoorbeeld aandeelhouders van een bedrijf. Wie niet onder de beperkte groep valt, mag toch vaak bijdragen middels het ondersteunen van de administratie en het inzamelproces. Bijdragen zijn beperkt tot 5.000 dollar per jaar per donateur.

Sinds 2010 is het mogelijk een Super PAC, officieel een independent-expenditure only committee, op te richten. Dat is een PAC dat slechts “onafhankelijke uitgaven” mag doen, die dus niet afgestemd mogen worden met een federale verkiezingskandidaat of federale politieke partij. Donaties zijn niet beperkt. En ze lopen in de honderden miljoenen ondertussen.

In de praktijk blijken Super PACs een handige manier om de wet te omzeilen: hoewel ze geen direct contact mogen hebben met de kandidaat, is het “legal for candidates and Super PAC managers to discuss campaign strategy and tactics through the media”.

Super PACs mogen andere kandidaten ook direct aanvallen, wat in het verleden verboden was. Wat je in de praktijk ziet is dat die Super PACs dus de miljoenen bankrollen om “negative ads” (commercials die de andere kandidaten zwart maken) los te laten op het Amerikaanse kiespubliek.

Muilkorf

Een ander gevolg is dit: door zich nu al kandidaat te stellen beperkt Trump ook de slagkracht van groeperingen die kritisch staan ten opzichte van zijn beleid. Want in de VS zijn kandidaten beschermd. Waar het op neerkomt is dat organisaties die kritiek op Trump-de-president leveren dat moeten doen zonder dat ze Trump-de-kandidaat politiek engageren. Want als ze dat laatste wel doen dan dreigen ze hun status van belastingvrijstelling te verliezen.

In de praktijk betekent dat bijvoorbeeld dat organisaties zoals Planned Parenthood, een non-profit die in de VS mensen begeleidt inzake gezinsplanning (en dus ook abortus) nog amper uitspraken kunnen doen over het beleid van Trump. Want, dat zou geïnterpreteerd kunnen worden als “campaigning against him as a 2020 candidate”.

De IRS, de Amerikaanse belastingdienst “instructs 501(c)(4) organizations to avoid direct or indirect participation or intervention in political campaigns on behalf of or in opposition to any candidate for public office, or risk losing their tax-exempt status”.

Critici zien het zich kandidaat stellen van Trump dan ook als een uitgekiende zet om de oppositie te muilkorven.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.