DELEN
PVV
SAMSUNG DIGITAL CAMERA

‘Het slop waar de Nederlandse politieke partijen in zitten is eigenlijk maar een symptoom, een klein onderdeel van de crisis van de hele maatschappij in West-Europa en misschien zelfs van de maatschappij in de rijke wereld. Als je die crisis in een paar woorden wilt samenvatten, dan is het dat de machthebbers in de samenleving steeds meer macht krijgen, en dat er een steeds hogere en steeds ondoordringbaardere muur groeit tussen die machthebbers aan de ene kant en de gewone mensen aan de andere.’ Dat waren de woorden van Hans van Mierlo in zijn toespraak op het congres van D66 in Leiden op 14 september 1968.

We zijn bijna vijftig jaar verder, maar de woorden van Van Mierlo zijn hoogst actueel. De onvrede over en de kloof met de politieke orde is er. We mogen ons dan wel geen spoken laten aanpraten door Bert Wagendorp, maar het is niet voor niets dat traditionele partijen het kiezersvolk maar matig weten te boeien. Tragisch dieptepunt in de maak lijkt de PvdA, dat de meubelen probeert te redden middels een potsierlijk aandoende lijsttrekkersverkiezing, maar ook andere politieke bolwerken van weleer zien hun achterban wegsmelten. Waar vroeger twee of als het echt nodig was drie partijen moeiteloos een coalitie konden smeden lijkt de kabinetsformatie na de verkiezingen van 15 maart te gaan uitmonden in een politieke puzzeltocht. De dolende kiezer gaat een onzekere winter tegemoet en het is maar de vraag welke partij in het vroege voorjaar op zijn gunst mag rekenen. De lappendeken van deelnemers aan de stembusgang maakt het er nog een verwarrende exercitie van ook.

En toen was er ineens GeenPeil met Jan Dijkgraaf, buttkicker van professie, dat aankondigde mee te doen in de ijver om te kiezersgunst. Veel gezucht en gesteun, want Dijkgraafs voormalige kornuiten Jan Roos en Thierry Baudet maakten onlangs ook al hun opwachting voor de poorten van het Binnenhof. En dan heb je nog Denk, Nieuwe Wegen, en heeft Johan Vlemmix zich eigenlijk al ingeschreven? Maar alle gekheid op een stokje, en hoe afkeurend sommigen de entree van GeenPeil in het voorportaal van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ook benaderen, vernieuwend is het allemaal wel. Los van het feit of het grondwettelijk allemaal wel kan, de manier waarop GeenPeil het volk rechtstreeks wil vertegenwoordigen – Stem op jezelf! – kan in elk geval worden bestempeld als een interessant politiek experiment. Op 15 maart zullen we weten hoe ondoordringbaar de muur om het Binnenhof daadwerkelijk is, en of het experiment doorgang vindt. Van een politieke winterslaap zal in elk geval geen sprake zijn: GeenPeil kon best wel eens voor meer reuring gaan zorgen dan menig politiek fossiel vermoedt.

Reacties

Reacties

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.