eu

De Duitse bondskanselier heeft voor haar protégé Ursula von der Leyen de basis gelegd voor een nieuwe Europese Unie (“Next Generation EU”) en heeft daarbij de hulp gekregen van het Franse staatshoofd Macron. Maar tot nu toe lijkt het bouwwerk op drijfzand te zijn gebouwd. Van eenheid en solidariteit is in de EU geen sprake, terwijl de Europese Commissie zich vooral bezighoudt met meer geld en macht naar zich toe te trekken, en de toenemende urgente poblemen ongemoeid worden gelaten.

COVID-19 is opnieuw een groot probleem in Europa. Het virus verspreidt zich snel, en de Europese Unie is weer eens te laat. En in de tussentijd is ook Ursula von der Leyen geraakt. Maandag ging het hoofd van de Europese Commissie in quarantaine omdat ze tijdens een omstreden zakenreis naar Portugal in contact was gekomen met een positief getest persoon. Een paar uur na het verontrustende nieuws werd alles weer helemaal duidelijk: Von der Leyen was negatief getest, zei haar woordvoerder.

Al op woensdag ging de Duitse CDU-politicus haar werk hervatten – na slechts twee dagen quarantaine. Toen was de periode van een week verstreken sinds het risicocontact, zei haar woordvoerder desgevraagd. Een vreemde gang van zaken. In het geval van normale stervelingen begint quarantaine wanneer een risico wordt ontdekt of bij binnenkomst. Niet zo met deze Brusselse technocraat. 48 uur “zelfisolatie”, dan is alles weer in orde.

De door de Europese Commissie aanbevolen maatregelen ter bescherming tegen corona zijn niet effectief. De meeste lidstaten hebben de tests enorm uitgebreid. Zelfs in België, bij het hoofdkantoor van de EU, kunnen de testlaboratoria de evaluatie niet meer bijhouden. Op veel plaatsen moet je meerdere dagen of zelfs weken wachten op het testresultaat (behalve als je VdL bent, natuurlijk). Die lange wachttijden maken het echter ook moeilijker, zo niet onmogelijk, om infectieketens op te sporen en te onderbreken.

Hetzelfde geldt voor de corona-apps. Er is nog steeds geen applicatie die in de hele EU werkt; in België werd “Coronalert” pas enkele dagen geleden geïntroduceerd. Bovendien zijn de apps niet compatibel met elkaar. De Europese Commissie is nog maar net begonnen met het kijken naar de nodige interfaces. In de testfase worden de gegevens van de coronatesten uitgewisseld vanuit zes EU-landen – waaronder Duitsland, Italië, Tsjechië en Denemarken. Maar grootmacht Frankrijk doet niet mee omdat Parijs een ander systeem gebruikt met centrale gegevensopslag. Wanneer de EU-brede uitwisseling zal plaatsvinden, is onbekend.

Ook de nationale reiswaarschuwingen vormen een enorm probleem. Elk EU-land geeft ze naar eigen inzicht uit, op basis van nationale belangen en aanbevelingen. Dit leidt niet alleen tot chaos op treinstations en luchthavens en tot wanhoop in de reisbranche. Het belemmert ook het werk van de EU – vanwege Duitse reiswaarschuwingen zijn reizen naar de Europese Commissie in Brussel praktisch onmogelijk.

Het Duitse EU-voorzitterschap heeft een werkgroep opgericht om voor een betere coördinatie te zorgen. Maar de experts debatteren over de database: moeten alleen de besmettingscijfers of ook de gegevens over COVID-19-patiënten en sterfgevallen worden gebruikt? Er is geen overeenstemming in zicht, de chaos gaat door.

Ondertussen gaan in steeds meer landen de corona-alarmbellen rinkelen. De situatie in Spanje, Frankrijk en Tsjechië is bijzonder gespannen. Maar ook in Denemarken, Hongarije, België en Luxemburg nemen de aantallen sterk toe. En wat te denken van ons eigen landje, waar de regering de regie over de coronacrisis allang kwijt is?

Nieuwe grenssluitingen? Dit heeft in Brussel geleid tot een discussie over de vraag of er nieuwe beperkingen op het binnenkomen en verlaten van lidstaten moeten komen. Regeringen hebben vooralsnog grenssluitingen afgewezen en Brussel verzet zich er ook tegen. Een andere, ongecoördineerde sluiting van de grenzen, zoals in het voorjaar, moet koste wat het kost worden vermeden, wordt in Brussel gezegd. Maar Hongarije is al op slot gegooid.

Maar ook op andere terreinen is het beleid van Brussel een chaos: neem de door de Turken opgestookte oorlog tussen Azerbeidzjan en Armenië om Nagorno-Karabach. Wat doet de Nobelprijswinnaar voor de vrede, de EU, en waar is het Duitse EU-voorzitterschap?
De chef van het buitenlands beleid van de EU, Borrell, maakt zich grote zorgen, zei zijn woordvoerder. Maar hij wil niet naar het crisisgebied reizen omdat de OVSE, of beter gezegd de Minsk Group, verantwoordelijk is. Formeel kan dat juist zijn. Maar dit gaat hier over oorlog en vrede. En in andere gevallen voert de EU niet op zo’n formalistische manier ruzie. Bijvoorbeeld als het gaat om de *proest* “oppositieleider” *proest* Navalsky en zijn geregisseerde, vermeende, Novitsjok-vergiftiging.
De OVSE in Den Haag is daarvoor verantwoordelijk. Maar de EU heeft de zaak al behandeld – en de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Maas is er zeker van dat er EU-sancties zullen komen. En dat terwijl het OVSE-onderzoek nog niet eens is gestart.

De Duitse bondskanselier Merkel is ook ongewoon stil. De zittende voorzitter van de EU-Raad telefoneert veel, maar ze is niet van plan een reis te maken in de trant van Sarkozy tijdens de oorlog in Georgië in 2008. De toenmalige voorzitter van de EU-Raad (Sarkozy dus) hield het niet lang vol: hij vloog naar Moskou en Tbilisi en drong aan op een einde aan de gevechten. Het Franse staatshoofd was succesvol en de oorlog eindigde in vijf dagen.

In het geval van Griekenland en Turkije dreigt het ook uit de hand te lopen. Merkel was in de zomer in staat om oorlog te voorkómen nadat Sultan Erdogan de EU en de NAVO-partner uit de tent had gelokt met gasboringen en militaire manoeuvres. Merkel zou hebben moeten optreden. Per slot van rekening presenteerde de Franse president Macron op de recente EU-top informatie die zou moeten bewijzen dat Turkije Syrische huurlingen naar Azerbeidzjan stuurt. Het conflict wordt dus kennelijk van buitenaf aangewakkerd.
Armenië beweerde zelfs dat Turkse militairen de aanvallen op de Armeense minderheid in Nagorno-Karabach coördineren. Het kan nauwelijks worden geverifieerd. Het minste zou zijn dat het Duitse EU-voorzitterschap de beschuldigingen onderzoekt en aandringt op een einde aan de gevechten ter plaatse. Maar dat past natuurlijk niet in Merkels verzoeningsbeleid jegens Erdogan. De bondskanselier wil niet alleen de controversiële vluchtelingenovereenkomst uit 2016 verlengen, ze wil ook de economische betrekkingen met Turkije uitbreiden.

Maar in Nagorno-Karabach onbreekt elke daad- en overtuigingskracht van de Europese Unie. Als de EU de regie door haar vingers laat glippen, dreigt er een etnische zuivering zoals in Kosovo. EUropa zou dan eigenlijk de eretitel “Nobelprijswinnaar voor de vrede” moeten teruggeven…

Oké, Merkel heeft tot dusver toch nog één ding bereikt: het “historische” akkoord over een nieuwe EU-begroting die samen met het Corona-ontwikkelingsfonds het trotse bedrag van 1,8 biljoen (!) euro vertegenwoordigt. De EU heeft nog nooit zoveel geld uitgegeven, maar van de andere kant stijgt de EU-schuld ook naar ongekende niveaus. En de terugbetaling is net zo onzeker als de uitbetaling van EU-hulp. De problemen zijn voor de volgende generatie, daarom noemt de EC het ook “Next Generation EU”.

Inmiddels is het Verdrag van Lissabon in werking getreden en is volgens Berlijn is nu de voorzitter van de Raad, de Belg Michel, verantwoordelijk voor het buitenlands beleid. Maar zelfs die is ter plaatse niet aanwezig.
Het lijkt erop dat EU-politici elkaar de Zwarte Piet geven, niemand wil enige verantwoordelijkheid dragen voor deze oorlog in Europa…

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.