DELEN
amerika

Straks kiezen de Amerikanen hun 45ste president. De wereld kijkt meer dan ooit tevoren toe. Maar in de jongste 30 jaar is er veel veranderd. Toen ik de eerste keer naar de Verenigde Staten trok, was ik net 18. Ik heb er gewoond en sindsdien ook erg veel gereisd. En steeds meer moeten vaststellen dat de VS niet langer het droomland is dat het ooit was. Er zijn een aantal zaken die fundamenteel heel erg mis zitten ondertussen. Vandaag: hoe er nergens meer mensen in de cel zitten dan in het Land of the Free.

14 miljoen van de 319 miljoen Amerikanen worden jaarlijks gearresteerd. Dat geloofde ik zelf eerst ook niet, maar, dat zijn wel degelijk de cijfers. Bijna één op drie van die arrestaties zijn ondertussen drugsgerelateerd.

Toen ik mijn eerste stappen op Amerikaanse bodem zette – ik kwam uit een 747 van Pan Am! – zat 1 op 400 Amerikanen in de gevangenis. Ondertussen zit 1 op 100 Amerikanen vast in één of andere instelling als gevolg van een misdaad. Dat is een vertwaalfvoudiging sinds 1980.

Ter vergelijking: de kans dat je in de VS als burger in de gevangenis zit is meer dan tien keer hoger dan bijvoorbeeld in België. Laten we nog even doorgaan met aantallen, want, los van Prison Break en Orange Is The New Black, worden we nogal in het donker gehouden over hoe immens groot dat probleem ondertussen is in The Land of the Free.

14 miljoen van de 319 miljoen Amerikanen worden jaarlijks gearresteerd. Dat geloofde ik zelf eerst ook niet, maar dat zijn wel degelijk de cijfers. Bijna één op drie van die arrestaties is ondertussen drugsgerelateerd.

De VS, nogmaals, het land dat zichzelf als symbool van vrijheid in de wereld beschouwt en ook als dusdanig door de mensen hier zo wordt gezien, wel dat land, met 2% van de wereldbevolking heeft 24,7% van alle mensen die wereldwijd in de gevangenis zitten.

Meer dan 7 miljoen Amerikanen, of één op 30 volwassenen, “zit in het systeem”: of in de gevangenis of “being monitored”. Dat laatste is onder voorwaarden vrij (probation and parole).

De VS, nogmaals: het land dat zichzelf als symbool van vrijheid in de wereld beschouwt en ook als dusdanig door de mensen hier zo wordt gezien, wel dat land met 2% van de wereldbevolking heeft 24,7% van alle mensen die wereldwijd in de gevangenis zitten.

Laten we het even hebben over kansen, want kansen creëren is zowat de essentie van de Amerikaanse droom. Wel: als je een man bent met de Amerikaanse nationaliteit, en geboren bent na 2000, heb je één kans op negen dat je tijdens je leven ooit in de gevangenis gaat zitten. Dat is meer dan 100 keer meer dan in de meeste West-Europese landen.

Meisje? Wel, één op 56 van de leden van het vrouwelijk geslacht die na 2000 zijn geboren, mogen Orange is the New Black ooit in het echt ondervinden.

Het wordt nog wat interessanter als we dat eens per huidskleur gaan bekijken. Blanke man, geboren na 2000? Eén op 17 zal ooit in de gevangenis zitten. Latino-man? Eén op zes. Zwarte man? Eén op drie. Voor vrouwen is dat 1 op 111 (blank), 1 op 45 latina en 1 op 18 zwart.

Dus, voor de dromers onder jullie, die nog steeds een idee in hun hoofd hebben van de VS als groot licht in de wereld: dat zijn je kansen.

Als je een man bent met de Amerikaanse nationaliteit, en geboren bent na 2000, heb je één kans op negen dat je tijdens je leven ooit in de gevangenis gaat zitten. Dat is meer dan 100 keer meer dan in de meeste West-Europese landen.

We zijn er nog niet. Dit is ook de moeite: je denkt nu misschien dat zwarten en latino’s nu eenmaal vaker in de cel belanden omdat ze zich ook vaker niet gedragen. Nou.

We zeiden daarstraks dat één op drie gevangenen een drugsgerelateerd feit pleegde. Sinds 1980 is het aantal zwarten dat jaarlijks wordt gearresteerd voor drugs van 6,5 naar meer dan 30 per 1.000 gestegen. De white drug arrest rate is in die periode geëvolueerd van 3,5 naar 4,6 per 1.000.

Maar wat blijkt? In cijfers van het National Institute on Drug Abuse is te zien dat drugsgebruik onder blanke jongeren net iets hoger is dan bij zwarte. Of wat dacht je hier van: in Seattle, een beetje de drugshoofdstad van de VS momenteel, is “slechts” 16% van de dealers zwart. Maar, 64% van de gearresteerde dealers is … zwart.

Wat daar achter zit is iets voor een volgende aflevering. Laten we nu even kijken waarom geen enkele andere maatschappij – en zeker geen die zich als democratisch en vrij bestempelt – zo veel van haar eigen burgers gevangen zet.

In de periode sinds ik 30 jaar geleden voor het eerst in de VS kwam, is het budget dat de staten uitgeven aan gevangenissen vijf à zes keer sneller gestegen dan dat voor onderwijs, afhankelijk van de staat. Om het even anders te zeggen: er wordt nu in de VS ongeveer 15% meer aan onderwijs gespendeerd dan toen ik er op de schoolbanken zat. Naar gevangenissen gaat tussen 450 en 600% meer belastinggeld.

Sinds 1980 heeft Californië, om maar één staat te noemen, één universiteitscampus gebouwd en 21 gevangenissen.

Wat het vooral cynisch maakt is dat de Leader of the Free World een systeem heeft gevonden om van het van vrijheid beroven van mensen een onderdeel te maken van de vrije markteconomie, die de andere pijler vormt van de Amerikaanse Droom.

Waarom?

Het antwoord heeft niks te maken met stijgende misdaad (de cijfers dalen), wel gewoon met geld. Gevangenissen in de VS zijn immers big business en om die business draaiende te houden heb je “product” nodig, in casu gevangenen.

Tussen 15 en 20% van de gevangen in de VS zitten in een gevangenis die niet door de staat maar door een bedrijf wordt gerund. Er zijn er vier grote: Corrections Corporation of America (CCA), the GEO Group, Inc. (vroeger Wackenhut Securities), Management and Training Corporation (MTC) en Community Education Centers (CEC).

CCA heeft z’n winst met 500% zien toenemen de jongste 20 jaar. We hebben het hier over miljarden per jaar. De achilleshiel van het systeem is dit, zoals staat in een rapport voor een Senaatscommissie: “for-profit facilities must be supplied with a constant influx of human beings or a multi billion dollar industry will go bankrupt.”

Dat doe je door politici in je zak te steken, die daar dubbel profijt mee doen, want de boodschap om hard te straffen gaat er anno 2016 als snoep in bij kiezers. En dus vlieg je in Texas voor 4 gram marihuana twee jaar de cel in en staat in New York nog steeds 15 jaar tot levenslang voor 4 gram hard drugs.

Er is ook de Three Strikes-wet waarbij iemand, die voor de derde keer veroordeeld wordt, een extra lange gevangenisstraf moet uitzitten. Meestal gaat het daarbij om 25 jaar tot levenslang. De term is afgeleid uit het honkbal.

Aandeelhouders van de bedrijven achter privaat uitgebate gevangenissen lobbyen ondertussen voor langere en zwaardere straffen en om een systeem dat zichzelf voedt in stand te houden. Ze vinden een partner in Donald Trump, maar, ook van Clinton moet niet verwacht worden dat ze hen een strobreed in de weg zal leggen.

Niet alleen de bedrijven achter de gevangenissen en hun aandeelhouders hebben er alle belang bij dat die vol blijven zitten. Ook steeds meer andere bedrijven doen er hun profijt mee. De tijd van nummerplaten slagen is voorbij: gevangenen werken nu aan 1,25 dollar per uur (een gemiddelde) voor onder meer Walmart, Eddie Bauer, Victoria’s Secret, Microsoft, Starbucks, McDonald’s, Nintendo, Chevron Corporation, Bank of America, Koch Industries en zelfs Boeing. De lijst is nog veel langer.
McDonalds & co

Private gevangenissen krijgen, bovenop wat ze daar op pakken, een gegarandeerde hoeveelheid geld voor elke gevangene, onafhankelijk van wat het kost om hen te onderhouden. Dat vertaalt zich zo: een minimaal aantal bewakers voor een maximaal aantal gevangenen en het het absolute minimum aan comfort.

De Corrections Corporation of America (CCA) heeft bijvoorbeeld een ultramoderne gevangenis in Lawrenceville, Virginia, waar vijf bewakers in dagdienst en twee ’s nachts, meer dan 750 gevangenen bewaken.

In door bedrijven uitgebate gevangenissen kunnen gedetineerden voor elke overtreding 30 dagen extra krijgen. Bewakers worden aangemoedigd om een quota aan overtredingen vast te stellen. Want gevangenen langer houden, betekent meer winst voor CCA.
Garantie

Er zijn brieven en e-mails uitgelekt waaruit blijkt dat de bedrijven achter die private gevangenissen bovendien erg hoge eisen stellen en toegezegd krijgen van beleidsvoerders. Zo vragen ze de garantie dat de gevangenissen voor ten minste 90 procent volzet worden gehouden. Bovendien vragen ze een 20-jarig beheerscontract.

Aandeelhouders van de bedrijven achter privaat uitgebate gevangenissen lobbyen ondertussen voor langere en zwaardere straffen en om een systeem dat zichzelf voedt in stand te houden. Ze vinden een partner in Donald Trump, maar ook van Clinton moet niet verwacht worden dat ze hen een strobreed in de weg zal leggen.

Terwijl Trump staat te roepen dat door handelsverdragen en concurrentie uit lageloonlanden er steeds meer productie verdwijnt uit de handen van de “hardwerkende Amerikaan”, het de gevangenisindustrie is die veel van dat werk heeft ingepikt.

Zo maken gedetineerden nu al 100 procent van alle militaire helmen, munitieriemen, kogelvrije vesten, ID-tags, shirts, broeken, tenten, tassen en kantines. Daarnaast produceren gevangeniswerknemers al 36 procent van de huishoudelijke apparaten die nog uit de VS komen, 30 procent van hoofdtelefoons, microfoons en speakers, en 21 procent van kantoormeubilair.

Wat het vooral cynisch maakt is dat de Leader of the Free World een systeem heeft gevonden om van het van vrijheid beroven van mensen een onderdeel te maken van de vrije markteconomie, die de andere pijler vormt van de Amerikaanse Droom.
Morgen, deel 2: Guns are fun!

Reacties

Reacties

SDB en nieuwsreporter.com brengt u nationaal en internationaal nieuws

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.