VVD

Zelfs partijen die graag anderen de maat nemen, omdat die ‘spilziek‘ zouden zijn, hebben de neiging om tegen de verkiezingen de portemonnee te trekken.

Wat veel kiezers, en die politici zelf, daarbij uit het oog verliezen, is dat die politici geld weggeven dat door anderen wordt verdiend. Door de eeuwen heen zijn er mensen geweest die dat onethisch vinden, maar niet zelden is dat niet zozeer een principieel standpunt, alswel een blijk van nauwelijks verhuld egoïsme, en slecht begrepen eigenbelang. In het bijzonder waar diegene zijn of haar geld verdient door opdrachten uit te voeren die de overheid direct, of indirect financiert, of subsidieert.

Daaronder begrepen de subsidie door middel van een ‘verlaagd BTW-tarief‘, of andere belastingtechnische voordelen, waardoor concurrentievervalsing optreedt. Overigens geen klacht of kinnesinne, waar de ‘link‘ verwijst naar verschillende tarieven voor ‘print‘ en ‘digitaal‘, omdat deze website gratis is, en zonder reclame, waardoor ik mij over de BTW niet het hoofd hoef te breken. Maar het kan geen kwaad als mensen zich wat beter realiseren welke instrumenten de overheid in de praktijk allemaal inzet om het de burger naar de zin de maken.

Uiteindelijk zijn alle partijen ‘spilziek’, in die zin dat ze duidelijke voorkeuren hebben voor de doelen die ze willen financieren, en welke groepen burgers, en bedrijven, ze wel een ‘extraatje‘ gunnen. Wat dus voor diegenen die in de private sector hun geld verdienen, als die onderneming niet afhankelijk is van de overheidsopdrachten, subsidie of verlaagde tarieven, per definitie een ‘sigaar-uit-eigen-doos‘ is. De rest krijgt alleen meer, of minder geld van de overheid, die het afpakt van de belastingbetaler.

Waar het mij om gaat, is dat we ons meer bewust zouden moeten worden van het gegeven dat ‘de politiek‘ nóóit zelf geld geeft, maar zorgt voor een herverdeling, waardoor collectieve doelen kunnen worden gerealiseerd, en voorkomen wordt dat mensen zonder bron van inkomsten liggen te creperen in de straat. Het wordt helemaal verschrikkelijk schijnheilig en leugenachtig, als politici ons voorhouden dat we er geld ‘bij‘ krijgen. Als dat al het geval is, dan komt dat omdat de private sector, wat ik hier de ‘échte economie‘ noem, meer inkomsten genereert, waarvan u ook profiteert. Door een loonstijging, of omdat de overheid dat geld (voor een deel) afpakt van degenen die het verdiend hebben, en weggeeft aan u. Daarnaast kan het zo zijn dat de overheid voor u de belasting verlaagd, waardoor u er niks bij krijgt, maar minder hoeft af te staan.

Dat laatste is met name iets waar u wel even over na mag denken, omdat ook daar politici al snel roepen dat u er, dankzij hen, iets bij krijgt. Dat is als de liefhebbende ouder die een studerend kind onderhoudt, en die student komt op zeker moment opgetogen vertellen dat zij die ouder ‘opslag‘ geeft, omdat ze ergens een baantje heeft gevonden, en daardoor minder subsidie nodig heeft. Dat is voor die ouder uiteraard wel goed nieuws, maar ‘opslag‘? En als die dochter vervolgens zelf bepaalt hoeveel van dat zelf verdiende geld in mindering wordt gebracht op de verstrekte subsidie, zullen de meeste ouders er toch wel minimaal op wijzen dat dat de omgekeerde wereld is. Zelfs als ze het haar wel gunnen dat ze daardoor ook wat extra’s heeft.

Waar de overheid u ‘opslag‘ geeft, door u mede te delen dat u voortaan minder belasting hoeft te betalen, moet u nog eens extra argwanend zijn. De overheid scoort namelijk geen bijbaantjes, waardoor onverwacht extra geld binnenkomt. Dus het kan betekenen dat de economie groeit, terwijl de overheid haar kosten niet verhoogd, waardoor de belasting als percentage over het geld dat wordt verdiend in de ‘échte economie‘ omlaag kan. En dat is dan geen verdienste van de overheid. Of de overheid verlaagt haar kosten, door ze op u af te wentelen. En dan krijgt u geen ‘opslag‘, maar mag u aan een ander loket betalen.

Pas als u begrijpt dat u van een politicus hoe dan ook nooit geld krijgt, maar dat hij of zij alleen maar geld kost, wordt het ook allemaal wat begrijpelijker. Er zijn veel zaken die collectief geregeld moeten worden. En een humane samenleving laat medemensen niet verrekken. Als de private sector niet zorgt voor een eerlijke verdeling van lasten en lusten, moeten we politici aanstellen die scheve verhoudingen rechttrekken. En dat kost geld. Maar net als bij alle producten, moeten we scherp letten op de ‘prijs-kwaliteit-verhouding‘. Wat kost het? En wat krijgen we er voor terug?

Als we door die bril naar de kosten kijken, dan zien we dat die overheid voor tal van beleidsterreinen dat soort afwegingen helemaal niet maakt. Hoeveel geld is er nodig voor ‘defensie‘? Een percentage van het het BBP? Wat is dat voor flauwekul? Hoeveel kost Europa? Een percentage van het BBP?

Dat soort keuzes perverteren het politieke proces, en stimuleren dat er met geld gesmeten wordt in tijden van hoogconjunctuur, waarna men tekort komt als het even een tijdje tegenzit, en dan kiest voor het geven van ‘opslag‘ aan de burger in de vorm van het afwentelen van de kosten. Terwijl men de eigen ‘verworvenheden‘ intact laat. Zo komen ze in Europa aan dat gierende tekort in het pensioenfonds voor Europarlementariërs. En dat werkt niet. Je kunt niet van een overheid verwachten dat ze elke snipper papier verantwoorden. Maar politici moeten zich weer meer realiseren dat ze in dienst zijn van het volk. En niet andersom.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.