Trump

Vandaag wordt de ‘Underdog‘ benoemd tot de vijfenveertigste president van de Verenigde Staten.

Verscheidene groepen zijn al maanden bezig met het voorbereiden van ‘acties‘. Uiteenlopend van vreedzame demonstraties, tot welbewuste ordeverstoring. Daarbij direct, of indirect aangemoedigd door een grote schare ‘broodschrijvers‘ bij de ‘Legacy Media‘. Direct waar journalisten en redacteuren fervente supporters zijn van wat inmiddels de ‘Deep State‘ is gaan heten in de ‘Alternatieve Media‘. Indirect waar men ergens in de aanloop naar de dag van de verkiezingen ‘kleur‘ bekende, omdat men er van overtuigd raakte dat Hillary eenvoudigweg niet kón verliezen. En daardoor nu niet meer terug kan, zonder aanzienlijk gezichtsverlies.

Daar tegenover een groep die extatisch is omdat de ‘Underdog‘ uiteindelijk toch aan het langste eind trok. Tussen die twee polen vind je nog maar een erg klein aantal mensen die het hoofd koel hebben weten te houden. Die hysterie, en waar het de tegenstanders van de ‘Underdog‘ betreft, nog steeds groeiende ‘actiebereidheid‘, vormen een niet gering gevaar voor de Verenigde Staten zelf, en daarmee ook voor de wereld als geheel.

Dat iemand ‘uit de omgeving van‘ Hillary, met een plekje in het publiek dicht bij de ceremonie, op ‘Twitter‘ dreigde ‘Underdog‘ te zullen vermoorden, zegt uiteraard niet dat hij ook daadwerkelijk plannen had in die richting. ‘Heethoofden‘ die op ‘Twitter‘ te keer gaan hebben niet zelden te diep in het glaasje gekeken, of ze zijn toe aan een cursus ‘Anger Management‘. Alhoewel menig Jihadist en ‘schoolshooter‘ in het voorstadium van een massaslachting ook al ‘signalen afgeeft‘.

De ‘Underdog‘ zelf is ook een gretig gebruiker van ‘Twitter‘, en zijn ogenschijnlijk spontane oprispingen zorgen met enige regelmaat voor stevige controverses. Voor een deel voedt dat weer de aversie bij mensen die formeel helemaal warm worden bij pleidooien voor het recht op ‘Vrije Meningsuiting‘, maar tegelijk niet opgewassen blijken te zijn tegen het gegeven dat ook anderen dan zij zelf, en gelijkgestemden, er gebruik van mogen maken. En dat die mening dus ook diametraal tegenover die van hen zelf kan staan. Wat dan in theorie zou moeten leiden tot een dialoog, maar in een wereld die is volgebouwd met ‘Safe Spaces‘ is dat inmiddels een illusie.

Opvallend is, dat zoveel mensen die van ‘analyseren‘ hun broodwinning hebben gemaakt, er maar niet in slagen grip te krijgen op wat de ‘Underdoghoopt te bereiken. De belangrijkste reden daarvoor is, dat die ‘analisten‘ geen serieuze analytische vermogens hebben, en eigenlijk meer ‘roddeljournalisten‘ zijn, die bedreven zijn in het opvissen van ‘sappige nieuwtjes‘, en voor het overige aan het infuus hangen bij deze of gene politicus die hen zo nu en dan gebruikt om ‘exclusief‘ te lekken. Met pertinente instructies over hoe ze dat ‘nieuws‘ moeten ‘spinnen‘.

In mijn optiek is ‘Underdog‘ in nagenoeg elk opzicht transparant. En dat is iets waar de ‘Legacy Media‘ niet mee om kunnen gaan. En zijn politieke opponenten in de ‘Deep State‘, binnen en buiten de Verenigde Staten, ook niet. Met voorop de uiteenlopende ‘Geheime Diensten‘, die uiteraard grossieren in alles wat ‘stiekem‘ is, en zich geen raad weten met een president die een eigen mening heeft, en die ook uitspreekt. Dit soort openheid is wat velen, binnen en buiten de Verenigde Staten, hadden verwacht van Barack Obama, die in zijn campagne ‘transparantie‘ had beloofd, maar na zijn aanstelling de deur dichtsmeet, en vergrendelde. Zij het dat men van Obama uiteraard wel een andere ‘koers‘ verwachtte, dan wat ‘Underdog‘ voorstaat. Maar de verschillen zijn minder groot dan de meeste commentatoren u willen doen geloven.

Hoewel ‘Underdog‘ uiteindelijk als kandidaat voor de Republikeinen het strijdperk betrad, terwijl de ‘Democraten‘ Hillary naar voren schoven, kan het niemand ontgaan zijn dat de steun voor ‘Underdog‘ in ‘zijn‘ eigen partij niet bijster groot is. En dat is een eufemisme! Hillary en haar ‘Team‘ wilden de ‘Underdog‘ als tegenstander, omdat ze meenden hem met ‘twee vingers in hun neus‘ te kunnen verslaan. Deels omdat ‘Underdog‘ voorheen tal van punten uit het politieke programma van de ‘Democraten‘ had omarmd. Wat hem op voorhand een extreem controversiële kandidaat maakte voor de Republikeinse kiezer. En tal van ‘voormannen‘ in die partij onderstreepten dat, door luidkeels aan te kondigen dat ze overliepen naar Hillary, die ze meer vertrouwden dan de ‘Underdog‘, die hoe dan ook kansloos was………..

Dat zoveel mensen nauwelijks weten waar de ‘Underdog‘ voor staat, komt vooral omdat de ‘Legacy Media‘, tot op de dag van vandaag, meer interesse hebben in de roddels, complot-theorieën over enge Russen, en het verdoezelen van onfrisse zaken die opborrelen via ‘Wikileaks‘ en soortgelijke ‘Alternatieve Media‘, dan in het beleid dat de nieuwe president voorstaat. Wat hen daarbij ook schokt, is dat hij nu, na zijn verkiezing, nog steeds hetzelfde zegt als tijdens de campagne. Ze waren zo gewend aan ‘verkiezingsretoriek‘, dat ze dachten dat wat ‘Underdog‘ zei over ‘Brexit‘, Merkel die de grenzen opengooide, China als ‘focus‘, Rusland als bondgenoot in de strijd tegen Islamitische terreur, ‘Obamacare‘, de verstikkende rol van de ‘Legacy Media‘, en ‘Sneeuwvlokjes‘ die iets nuttigs moesten gaan doen met hun leven, niet echt gemeend was.

Underdog‘ had als leus dat hij de Verenigde Staten weer ‘Groot‘ wilde maken. En dat is ook precies wat hij beoogt te doen. Wat wil zeggen dat de ‘Internationale Oriëntatie‘, met de Verenigde Staten als ‘Indispensable Nation‘, c.q. ‘Politieagent‘ in de wereld, verleden tijd is. En dat zijn prioriteit ligt bij het uitstippelen van beleid waardoor de ‘Deplorables‘, waar Hillary zo op neerkijkt, weer een beter toekomstperspectief krijgen. Maar ook dat het beleid weer meer de reflectie zal zijn van wat er leeft onder de bevolking, en niet wat deze of gene succesvolle lobbygroep van ‘experts‘ meent dat goed is voor het land.

Dat laatste kan voor serieuze problemen zorgen, omdat ‘experts‘ er gewend aan waren geraakt dat ze slechts een beperkte politieke bovenlaag hoefden te bespelen, om gedaan te krijgen wat hen voor ogen staat. Het proces dat tot die initiatieven leidde werd formeel gedragen door ‘de Wetenschap‘, met gigantische netwerken van ‘Hoger Opgeleiden‘ die vooral geschoold waren in het overtuigen van elkaar, en het aan de politici overlieten om de ‘Deplorables‘ een bepaalde kant op te dwingen. Niet alleen ontbreekt op ‘Wetenschappelijk‘ niveau de structuur om ‘Deplorables‘ te overtuigen van het gelijk van de ‘experts‘, maar tal van stellig verkondigde standpunten blijken niet écht wetenschappelijk onderzocht, maar op ‘consensus drijfzand‘ te zijn gebouwd. Het grote gevaar is dan, dat ook waar conclusies wel degelijk een solide wetenschappelijke basis hebben, die ook wegzinken in het ‘twijfel-moeras‘. En dat uiteindelijk het ‘geschreeuw‘ de overhand gaat krijgen.

Tegelijkertijd is het voor Europeanen ‘tien-over-twaalf‘, omdat ze zich decennialang een rad voor ogen hebben laten draaien. Waar de ‘Benelux‘ succesvol was, door een focus op economische samenwerking, wat een ‘Benelux‘-identiteit deed ontstaan met potentie, ondanks de grote verschillen op het gebied van taal en cultuur tussen het ‘Nederlandse‘ en het ‘Franse‘ deel, werd het terecht gezien als een lichtend voorbeeld voor wat binnen continentaal Europa mogelijk was. Die insteek werd verkwanseld door ambitieuze types die ‘Groot Dachten‘, economische ontwikkeling ondergeschikt maakten aan de eisen van lieden die de EU zagen als een verlengstuk van de NAVO, en ‘breekijzer‘ voor de verspreiding van ‘Verlichte‘ idealen. Met ‘Underdog‘ in het ‘Witte Huis‘ mogen we ineens bewijzen ‘volwassen‘ te zijn, en dat we onze eigen broek op te kunnen houden.

Het zou beter geweest zijn als Obama woord had gehouden. Het zou beter geweest zijn als we in Europa leiders zouden hebben gehad die woord hadden gehouden, waar ‘het westen‘ de Russen had beloofd dat ‘eenwording‘ van Duitsland het eindstation zou zijn voor de uitbreiding van de invloedssfeer. Niet alleen beter voor de ingezetenen van de EU, maar ook voor de ‘perifere‘ landen, die dan hadden kunnen, en moeten mikken op economische ontwikkeling in eigen land, inplaats van via de export van arbeidskrachten naar het westelijke deel van Europa, en het binnenharken van subsidie. Dan was nu een ‘Euraziatische-Unie‘, nog steeds zuiver economisch, levensvatbaar geweest. Waren de grenzen verdedigbaar gebleven. En was het niet zo puinhoop geweest in het Midden-Oosten en Noord-Afrika.

Maar ‘as-is-verbrande-turf‘, en als we nu niet als de ‘brandweer‘ mobiliseren om te redden wat er te redden valt, is de kans groot dat het hele Europese experiment affikt, zoals de ‘Underdog‘ voorziet. Niet dat hij daar op zit te wachten. Maar hij weigert nog langer onze billen af te vegen na een toiletbezoek. ‘Do, or Die‘. En ik geef hem geen ongelijk, als president van de Verenigde Staten. De ‘brandweer‘ is hier overigens nadrukkelijk niet dat groepje ‘Verlichte Zielen‘ dat van Europa een pretpark vol droomkastelen en avontuurlijke sprookjes wil maken, in de hoop dat Joe Biden over vier jaar de ‘Underdog‘ verslaat, en we terug kunnen keren naar de ‘Status Quo‘.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.