Trump’s verbroken belofte

trump

Het nieuwe beleid dat de aanstaande president van de VS, Donald Trump, voor ogen heeft, kunnen wij – grosso modo – wel begrijpen, maar ten aanzien van de benoemingen die hij de laatste tijd bekendmaakt hebben wij toch wel onze bedenkingen.

Neem nu zijn keus voor Jay Clayton, een juridisch partner bij Sullivan & Cromwell, een bedrijf dat al meer dan een eeuw de corrupte financial zakenbank Goldman Sachs vertegenwoordigt, Het plan om Calyton te benoemen tot nieuwe voorzitter van de SEC doet onze wenkbrauwen nog meer fronsen dan al het geval was, nadat wij de politieke donatiecijfers van de Federal Election Commission hadden doorgespit.

Uit die FEC-gegevens blijkt dat 59 van Clayton’s collega-juristen bij de onderneming meer dan $900.000 hadden geschonken aan het Hillary Victory Fund terwijl één advocaat, Donald Korb, twee donaties van $2.700 had gedaan aan de verkiezingscampagne van Donald Trump. Donaties van drie andere juridisten bij dezelfde onderneming, Justin Decamp ($2.700), Robert Giuffra ($25.000), en Diane McGimsey ($5.000) aan het Trump Victory Committee werden gedaan nadat Trump al was gekozen tot president-elect….

Buiten die $900.000 die gingen naar het Hillary Victory Fund werden ook nog eens tienduizenden dollars door Sullivan & Cromwell advocaten geschonken aan Hillary Clinton’s belangrijkste campagnecomité, Hillary for America.

Moeten we ook nog even vertellen dat onder de donateurs van het Hillary Victory Fund ook de voorzitter van Sullivan & Cromwell, de heer H. Rodgin (Rodge) Cohen, zich bevond, de man die op 12 mei vorig jaar $250.000 had geschonken en nog eens een vette $35.000 in de maand erna. Tijdens de paniek en crash op Wall Street in 2008 en 2009 zwierf Cohen van de ene omgevallen instelling naar de andere.

De Wall Street Journal [1] meldde in het midden van de crisis droogjes dat Cohen “een gevraagd persoon was omdat hij het financiële systeem mee had helpen opbouwen, een systeem dat toen aangevallen werd”. Hij had meegeholpen aan het opstellen van regelgeving die uiteindelijk leidde tot het vormen van machtige nationale banken, verrichtte de eerste vijandelijke bankovername in de VS en lobby’de begin jaren negentig voor het uitbreiden van de macht van de Federal Reserve tot het verstrekken van noodleningen die nu door de regering gedaan worden.

Als de voorzitter van een machtige juridische firma meer dan een kwart miljoen dollars geeft aan een presidentskandidaat dan geeft dat een sterk signaal af aan zijn collega-juristen binnen de onderneming. Het had tot gevolg dat velen van hen zich ook geroepen voelden forse bedragen te doneren aan de campagne van Hillary Clinton.

Je vraagt je af waaom president-elect Donald Trump zich nog méér in diskrediet brengt door het nomineren van een Goldman Sachs raadgever om leiding te geven aan een ook al in deskrediet geraakte SEC, terwijl andere partners van het juridische bedrijf waar hij werkzaam is enorme sommen geld gaven aan de campagne van zijn tegenstander in de verkiezingsrace – met het doel dat Trump natuurlijk niet zou winnen. Trump heeft zich al de woede op de hals gehaald van veel burgers in de VS door zijn nieuwe regering rijkelijk te voorzien van marionetten van Goldman Sachs.

Steven Mnuchin, die het al 17 jaar bij Goldman Sachs uithoudt en foreclosures tot zijn vakgebied rekent (hij werd door de Democraten in de Senaat de “Foreclosure King” genoemd), is door Trump genoemd voor de functie van minister van Financiën.

Donald Trump’s keus voor Mnuchin is ons inziens niet alleen een fundamenteel verraad van zijn belofte om strijd te voeren tegen Wall Street en het drastisch te gaan hervormen — het is tevens een klap in het gezicht van vele duizenden Amerikaanse families die door Mnuchin’s bank uit hun huis werden gegooid. Mnuchin is een Wall Street insider die rijk werd tijdens de financiële crisis.

Als hij deze positie krijgt, en dat zit er dik in, dan wordt Steve Mnuchin de derde minister van Financiën in de afgelopen 17 jaar die van Goldman Sachs afkomstig is. Nu niet bepaald het soort verandering dat Donald Trump in Washington beloofde aan te brengen

Stephen Bannon, ook een bankier van Goldman Sachs, wordt Trump’s Chief Strategist in het Witte Huis; en Gary Cohn, de huidige president van Goldman Sachs, wordt genoemd als hoofd van de National Economic Council.

In reactie op de plannen van de komende president om de tentakels van zijn nieuwe regeringsploeg greep te laten krijgen op alles wat ook maar iets met geld te maken heeft, hebben demonstranten van New York Communities for Change [2] gisteren de hal van het hoofdkwartier van Goldman Sachs in Manhattan bezocht en een spandoek uitgerold met daarop de aanduiding “Government Sachs”.

Jay Clayton’s voordracht voor de functie van topman van de SEC doet ons afvragen wat nu de drijfveer is van het transitieteam van Trump – of is het gewoon dat de orders van de machtige brokers van Wall Street worden opgevolgd – wat sinds jaar en dag de norm lijkt te zijn geworden ongeacht welke politieke partij of president er zit [3].

In het geval van Clayton is het dus niet alleen maar zo dat hij al 17 jaar bij Goldman Sachs werkt, zijn vrouw met de Amerikaanse naam Gretchen werkt er net zo lang, en nu als vice president, althans als we haar LinkedIn profiel mogen geloven.

Volgens de 18 U.S.C. § 208-regelgeving [4] is het, als er een (eventueel crimineel) belangenverstrengeling dreigt, een leidinggevende werknemer, niet toegestaan persoonlijk en substantieel deel te nemen aan regeringszaken die zijn eigen financiële belangen kunnen schaden, evenals de financiële belangen van zijn of haar partner.

Dit betekent dus dat de voorzitter van de SEC zichzelf elke keer moet onthouden van bemoeienis met aangelegenheden die Goldman Sachs, één van de grootste investeringsbanken en houders van derivaten in de wereld (!), betreffen.

Trump had niet diep hoeven te graven op zoek naar kundige juristen voor zijn regering. Neem Martindale, een juridisch onderrzoeksbureau, waar maar liefst 5.517 juristen werkzaam zijn die zijn gespecialiseerd in de Amerikaanse wetgeving – waarom dan mensen aannemen voor zúlke machtige posities die verstrikt zijn in belangen met Goldman Sachs.

Clayton zal nog een beste kluif hebben aan het oppoetsen van de belabberde reputatie van de SEC. Net als bij het ministerie van Justitie bestaat er vooral onder de bevolking nogal was skepsis ten aanzien van de daadkracht van de leiding van beide instituten, die het immers ook al hebben laten afweten bij de financiële crash in 2008. Het benoemen van juristen die een geschiedenis met zich meedragen van het verdedigen van financiële wanpresteerders en hun werkgevers zal dat gevoel bij de burgers eerder vergroten dan wegnemen…

Komt bij dat al jarenlang – en misschien altijd al – het noordoosten van het land een dominante rol heeft gespeeld bij de politieke benoemingen. Van de 19 commissarissen en commissievoorzitters die door de presidenten Bush en Obama sinds het jaar 2000 zijn benoemd, kwam er maar vier van buiten New York, Washington en, één, Philadelphia…

Dat het geografisch gezien wat uit balans is geraakt ish et probleem niet echt. Wel het feit dat de SEC aanhoudend gedomineerd wordt en werd door personen die deel uitmaken van de as New York-Washington.

Zo functioneert de Amerikaanse politiek dus kennelijk vandaag de dag: de schandelijke poppetjes van Wall Street krijgen de hoogste posities in een regering waar zij een beleid aan de burgers kunnen opdringen, ongeacht welke politieke partij het Witte Huis bezet.

Trump verliest steeds meer aan vertrouwen onder zelfs zijn trouwste aanhangers. Hij moet niet vergeten dat het niet over hem gaat – het gaat over vertrouwen, eerlijkheid en fatsoen en de integriteit van de financiële markten van de VS.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.