Trump’s Deal of the Century zal geen vrede brengen … Het is een shit-plan

trump

Veel van Donald Trump’s langlopende “deal van de eeuw” kwam niet als een verrassing. In de afgelopen 18 maanden hadden Israëlische functionarissen veel details gelekt.

De zogeheten “Vision for Peace” die dinsdag werd onthuld, bevestigde eenvoudig dat de Amerikaanse regering de langlopende consensus in Israël publiekelijk heeft aangenomen: dat zij gerechtigd is om permanent de delen van het grondgebied te bewaken die zij de afgelopen halve eeuw illegaal in beslag hebben genomen de Palestijnen elke hoop op een staat ontzeggen.

Het Witte Huis heeft de traditionele Amerikaanse houding als een ‘eerlijke makelaar’ tussen Israël en de Palestijnen verworpen. Palestijnse leiders waren niet uitgenodigd voor de ceremonie en zouden niet gekomen zijn als ze er waren geweest. Dit was een deal die meer in Tel Aviv was ontworpen dan in Washington – en het doel was om ervoor te zorgen dat er geen Palestijnse partner zou zijn.

Belangrijk voor Israël, het krijgt de toestemming van Washington om al zijn illegale nederzettingen, nu bezaaid over de Westelijke Jordaanoever, evenals het uitgestrekte landbouwbekken van de Jordaanvallei te annexeren. Israël blijft militaire controle houden over de hele Westelijke Jordaanoever.

Premier Benjamin Netanyahu heeft zijn voornemen aangekondigd om een ​​dergelijk annexatieplan zo snel mogelijk aan zijn kabinet voor te leggen. Het zal ongetwijfeld de centrale plank vormen in zijn pogingen om een ​​fel omstreden algemene verkiezingen te winnen op 2 maart.

De Trump-deal keurt ook de bestaande annexatie van Israël door Oost-Jeruzalem goed. Van de Palestijnen wordt verwacht dat ze doen alsof een Westbank-dorp buiten de stad hun hoofdstad is van “Al Quds”. Er zijn aanwijzingen dat Israël de Al Aqsa-moskeecomponent met geweld zal verdelen om een ​​gebedsruimte voor extremistische joden te creëren, zoals is gebeurd in Hebron.

Verder lijkt de Trump-regering te overwegen groen licht te geven aan de lang gekoesterde hoop van Israëlisch recht om de huidige grenzen zo te herschikken dat potentieel honderdduizenden Palestijnen die momenteel in Israël wonen als burgers naar de Westelijke Jordaanoever worden overgebracht. Dat zou vrijwel zeker neerkomen op een oorlogsmisdaad.

Het plan voorziet geen recht op terugkeer en het lijkt erop dat van de Arabische wereld wordt verwacht dat hij de rekening betaalt voor het compenseren van miljoenen Palestijnse vluchtelingen.

Een Amerikaanse kaart die dinsdag werd uitgedeeld, liet Palestijnse enclaves zien die verbonden waren door een wirwar van bruggen en tunnels, waaronder een tussen de Westelijke Jordaanoever en Gaza. Het enige zuurdesem dat aan de Palestijnen wordt toegekend, zijn Amerikaanse toezeggingen om hun economie te versterken. Gegeven de parlous financiën van de Palestijnen na tientallen jaren van diefstal van hulpbronnen door Israël, is dat niet echt een belofte.

Dit alles is verkleed als een “realistische tweestatenoplossing”, die de Palestijnen bijna 70 procent van de bezette gebieden biedt – die op hun beurt 22 procent van hun oorspronkelijke thuisland uitmaken. Anders gezegd, de Palestijnen moeten een staat op 15 procent van het historische Palestina accepteren nadat Israël alle beste landbouwgrond en waterbronnen heeft ingenomen.

Zoals alle eenmalige deals, heeft deze patchwork “staat” – zonder leger, en waar Israël zijn veiligheid, grenzen, kustwateren en luchtruim controleert – een vervaldatum. Het moet binnen vier jaar worden aanvaard. Anders krijgt Israël de vrije hand om nog meer Palestijns grondgebied te plunderen. Maar de waarheid is dat noch Israël, noch de VS verwachten of willen dat de Palestijnen een bal spelen.

Dat is de reden waarom het plan – evenals annexatie van de nederzettingen – een groot aantal onrealiseerbare voorwaarden omvat voordat de resten van Palestina kunnen worden erkend: de Palestijnse facties moeten ontwapenen, met Hamas ontmanteld; de Palestijnse Autoriteit onder leiding van Mahmoud Abbas moet de families van politieke gevangenen ontdoen van hun stipendia; en de Palestijnse gebieden moeten opnieuw worden uitgevonden als het Midden-Oosten van Zwitserland, een bloeiende democratie en een open samenleving, allemaal onder de laars van Israël.

In plaats daarvan doodt het Trump-plan de charade die het 26-jarige Oslo-proces nastreeft voor iets anders dan Palestijnse capitulatie. Het sluit de VS volledig aan bij Israëlische inspanningen – al vele decennia door al haar belangrijkste politieke partijen nagestreefd – om de basis te leggen voor permanente apartheid in de bezette gebieden.

Trump nodigde zowel Netanyahu, de premier van Israël, als zijn belangrijkste politieke rivaal, voormalig generaal Benny Gantz, uit voor de lancering. Beiden wilden hun ongebreidelde steun betuigen.

Samen vertegenwoordigen zij vier vijfde van het Israëlische parlement. Het belangrijkste slagveld bij de verkiezingen van maart zal zijn dat men beweert beter in staat te zijn om het plan uit te voeren en daarmee een dodelijke slag toe te brengen aan Palestijnse dromen van staat.

Rechts van Israël waren er stemmen van meningsverschil. Settler-groepen beschreven het plan als “verre van perfect” – een weergave die vrijwel zeker privé wordt gedeeld door Netanyahu. Extreemrechts Israël heeft bezwaar tegen elk gesprek over Palestijnse staat, hoe illusoir ook.

Niettemin zullen Netanyahu en zijn rechtse coalitie graag de goodies grijpen die door de regering Trump worden aangeboden. Ondertussen zal de onvermijdelijke afwijzing van het plan door de Palestijnse leiders op de weg dienen als rechtvaardiging voor Israël om nog meer land te veroveren.

Er zijn andere, meer directe bonussen uit de “deal van de eeuw”.

Door Israël toe te staan ​​zijn onrechtmatig verkregen winsten te behouden van zijn verovering van Palestijnse gebieden in 1967, heeft Washington officieel een van de grote koloniale agressie van de moderne tijd onderschreven. De Amerikaanse regering heeft daarmee de openlijke oorlog verklaard aan de toch al zwakke beperkingen die door het internationale recht worden opgelegd.

Trump profiteert ook persoonlijk. Dit zal een afleiding van zijn afzetting van hoorzittingen opleveren en een krachtig smeergeld aanbieden aan zijn door Israël geobsedeerde evangelische basis en grote financiers zoals de Amerikaanse casinomagnaat Sheldon Adelson in de aanloop naar een presidentsverkiezingen.

En de Amerikaanse president komt een nuttige politieke bondgenoot te hulp. Netanyahu hoopt dat deze boost van het Witte Huis zijn ultra-nationalistische coalitie aan de macht zal krijgen in maart, en de Israëlische rechtbanken zal besturen terwijl ze strafrechtelijke aanklachten tegen hem afwegen.

Hoe hij van plan is om persoonlijke voordelen uit het Trump-plan te halen, was dinsdag duidelijk. Hij berispte de procureur-generaal van Israël over het indienen van de aanklachten tegen corruptie, en beweerde dat een “historisch moment” voor de staat Israël in gevaar was.

Ondertussen begroette Abbas het plan met “duizend nos”. Trump heeft hem volledig blootgelegd. Ofwel de PA verlaat zijn rol als beveiligingscontractant namens Israël en lost zichzelf op, of het gaat door zoals voorheen maar nu expliciet beroofd van de illusie dat de staat wordt nagestreefd.

Abbas zal proberen vast te houden, in de hoop dat Trump dit jaar wordt afgezet en een nieuwe Amerikaanse regering terugkeert naar de pretentie om het lang verstreken vredesproces in Oslo te bevorderen. Maar als Trump wint, zullen de moeilijkheden van de PA snel toenemen.

Niemand, al helemaal niet de regering Trump, gelooft dat dit plan tot vrede zal leiden. Een meer realistische zorg is hoe snel het de weg zal effenen voor meer bloedvergieten.

Reacties

Reacties

2 thoughts on “Trump’s Deal of the Century zal geen vrede brengen … Het is een shit-plan

  1. Israel heeft volledig gelijk om met een dergelijk degelijk plan voor vrede te komen. Als winnende partij die decennia lang is getreiterd met terroristische activiteiten en continue ondermijning van het gezag, zou het vreemd zijn om zomaar alles weg te geven. Te meer omdat de dreiging dan alleen maar zal toenemen, zoals uit ervaring is gebleken met o.a. de Gazastrook. Dit maakt dat Israel verplicht is alles te doen om hun eigen veiligheid te waarborgen. Een volledig onafhankelijke Palestijnse staat is blijkbaar een illusie die nooit is te realiseren. Hooguit een beperkte maar wel gecontroleerde zelfstandigheid, als ware het een provincie van Israel. In dit nieuwe voorstel is eindelijk eens rekening gehouden met de dagelijkse realiteit, door de controle bij Israel te houden. Alle vorige voorstellen voor vrede hebben bewust de werkelijke problemen niet aangepakt en zijn vooral uit gegaan van theoretische benadering dat ieder zijn rechten moet krijgen. Dat werkt natuurlijk niet in een jarenlange oorlogsconflict, waarbij vluchtelingen in de watten worden gelegd en stelselmatig als een marketing concept worden uitgebuit door ogenschijnlijke goedbedoelde hulporganisaties. In Europa zijn ook vele miljoenen vluchtelingen geweest, maar die hebben zich al vrij snel in hun nieuwe situatie aangepast. Waarom lukt dat de Palestijnen dan niet, zelfs niet na vele generaties lopen ze nog te mekkeren en hun hand op te houden. De bijna 800.000 Joodse vluchtelingen uit arabische landen hebben ook alles achter moeten laten en zijn wel geïntegreerd in Israel, maar Palestijnen die naar Arabische landen zijn gevlucht blijven daar geïsoleerd in vluchtelingenkampen leven, als vreemdeling in hun nieuwe land zijn ze nooit geaccepteerd, dat heet dan Moslim broeders. Chapeau voor deze praktische en radicale zienswijze van de VS!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.