DELEN
Trumpism

Syrië bereidt een offensief voor om de controle over het zuidwesten van het land bij de Daraa- en Quneitra-regio’s te herwinnen. Het gebied wordt bezet door al-Qaïda en andere opstandige groepen die ermee verbonden zijn, en een aanzienlijk deel wordt bestuurd door Islamitische Staat. Maar de VS zegt dat het tegen de actie van het Syrische leger is, omdat het in strijd zou zijn met de de-escalatieovereenkomst tussen de VS, Jordanië en Rusland. De administratie heeft gewaarschuwd dat het “stevige en passende maatregelen” zal nemen als de operatie wordt uitgevoerd – waardoor de VS volledig aan de kant van Islamitische Staat en Al-Qaeda komen te staan.

Onderhandelingen zijn nu aan de gang om het lot van de regio te bepalen, waarbij de Israëlische media melden dat een mogelijke deal een Russische overeenkomst zou kunnen omvatten om te voorkomen dat Iran en Hezbollah betrokken worden bij operaties, in ruil voor de Israëlische toezegging om de pogingen van de Syrische regering om het gebied te heroveren niet te dwarsbomen.

De Amerikaanse waarschuwing maakt echter duidelijk dat Trump-regering de aanwezigheid van Islamitische Staat, Al-Qaïda en geassocieerde strijdkrachten prefereert boven de aanwezigheid van de Syrische staat in dit deel van Syrië, en dat de Amerikanen de terroristische groeperingen in het gebied wil handhaven om een Syrische vooruitgang te voorkomen.

Dit past in het Amerikaanse beleid om Syrië zwak en verdeeld te houden, en om Rusland en zijn bondgenoten te straffen (omdat ze de door de VS gesteunde “oppositie” (terroristische groeperingen) hebben verslagen). In feite zijn de Amerikanen door de Russen in hun hemd gezet.

Andere factoren spelen ook een rol. Een deel van het gebied in kwestie grenst aan de Golan-hoogvlakte, die in 1967 werd ingenomen door de Israël en sindsdien onder Israëlische bezetting is gebleven. Deze bezetting is illegaal onder internationaal recht.

Om zijn greep op de Golan te behouden en een buffer tussen Israël en de Syrische regering tot stand te brengen, heeft Israël verschillende opstandelingen langs de grens gesteund. Bij deze groepen zit ook al-Qaïda, terwijl medische steun wordt gegeven aan alle rebellen (terroristische groeperingen). Of ze nu al-Qaïda, Islamitische Staat heten of dat het anderen zijn, Israëlische militaire woordvoerders hebben uitgelegd dat ze hen steun geven “‘ongeacht hun identiteit”.

We hebben wat inzicht gekregen in de gemoedstoestand van Israël ten aanzien van dit soort beslissingen, door de verklaring van de voormalige minister van Defensie Moshe Ya’alon van Israël, die eerder verklaarde dat hij er de voorkeur aan zou geven als Syrië werd overgenomen door Islamitische Staat, in plaats van Iran. Als hij een keuze moest maken, zou hij “voor Islamitische Staat kiezen”, zei hij.

Israël’s hoofd van de militaire inlichtingendienst, majoor-generaal Herzi Halevy, zei dat Israël niet wil dat Islamitische Staat wordt verslagen in Syrië, gezien de huidige dynamiek, aangezien de groep niet-bedreigend is (voor Israël – red.) en het een buffer is tegen Iran en Hezbollah: “Israël wil niet een situatie zien dat in Syrië Islamitische Staat wordt verslagen, de supermachten uit de regio verdwijnen en (Israël) blijft zitten met een Hezbollah en Iran met meer mogelijkheden. ”

Het is niet dat Israël Islamitische Staat of andere jihadisten in het gebied wil, maar het is meer dat het op de een of andere manier er niet toe doet. De grootste zorg is dat Syrië en Iran het Golan-gebied niet mogen heroveren en daarvoor wil Israël, samen met haar bondgenoten, door middel van oorlogsvoering de Syrische staat ondermijnen en aanvallen.

De strategische denkwijze werd heel bot uitgelegd door een team van Israëlische academici in het Begin-Sadat Centrum voor Strategische Studies, een Israëlische denktank. In een openhartig rapport uit 2016 stellen de auteurs dat “het voortbestaan van IS (Islamitische Staat) een strategisch doel dient” omdat het “een nuttig hulpmiddel kan zijn bij het ondermijnen van” Iran, Hezbollah, Syrië en Rusland. Daarom is “de vernietiging van Islamitische Staat een strategische fout”, zoals in de titel van het rapport staat.

Deze manier van denken is vergelijkbaar met de ideeën van Amerikaanse commentatoren en voormalige functionarissen, en helpt bij de propaganda tan aanzien van de kernbelangen die ten grondslag liggen aan beleidsbeslissingen. Dit is allesbehalve verrassend in het licht van de werkelijke historische gebeurtenissen, maar toch zou het voor een keer een opluchting zijn als de mainstream media kritisch zijn ten aanzien van de werkelijke agenda van de VS en haar bondgenoten die het altijd hebben over het zogenaamd bewerkstelligen van “een blijvende nederlaag voor Islamitische Staat”.

De oorlog in Syrië vindt zijn oorsprong bij de pogingen van de VS om een gewapende opstand tegen de regering te organiseren onder dekking van de protestbeweging van 2011. Maar het gaat natuurlijk ook en vooral om olie en gas.

U zult zich afvragen hoe dat kan, omdat Syrië geen grote olievoorraden heeft, dus waarom zijn de VS erop gespind dat er een nieuw regime komt in Syrië, en er een door het Westen gesteund regime komt? Waarom pompen ze zoveel geld in een oorlog in dit land?

Een tip: het is dezelfde reden waarom ze de gewelddadige coup in Oekraïne (met 4 miljard dollar) sponsorde. Het is ook de reden waarom Rusland heeft ingegrepen en nu het Westen dwarszit.
Er waren twee aardgaspijpleidingen gepland van het Midden-Oosten naar Syrië, precies daar waar het een haven binnenkomt die naar Europa leidt. De door Rusland gesteunde pijplijn loopt van Irak en naar Syrië, terwijl de door de VS gesteunde pijplijn vanuit Qatar loopt.

Het laatstgenoemde project werd door Assad de prullenbak ingegooid.

De VS maakten misbruik van de gewelddadige repressie van Syrië en gebruikten ze als morele rechtvaardiging voor wat het aan het uitspoken was. Gedurende het gehele conflict blokkeerden de VS een politieke regeling door (zoals het te doen gebruikelijk bij de Amerikanen – zie ook Noord-Korea) onaanvaardbare voorwaarden te eisen, terwijl ze dreigden door te gaan met het geweld en het bloedvergieten als de Syrische autoriteiten niet zouden capituleren. Dit werd het “Assad moet weg”-beleid genoemd.

Al heel vroeg waarschuwde de Amerikaanse inlichtingendienst dat de gewapende oproer die de VS en zijn bondgenoten steunden voornamelijk werd “gedreven” door islamisten, salafisten en aan al-Qaïda gelieerde groepen. Luitenant-generaal Michael Flynn, directeur van de DIA tussen 2012 en 2014, zei dat “de jihadisten, … de oppositie onder controle hadden.”

Uit een evaluatie van alle bronnen van de DIA en de Joint Chiefs of Staff in 2013 blijkt dat het programma ter ondersteuning van rebellen ook door Turkije werd uitgeoefend, dus steunverlening aan groepen als Al-Qaïda en Islamitische Staat.

De door de VS gesteunde facties zaten vaak met de extremisten verschanst en vochten in het algemeen naast hen vanwege de dynamiek van het slagveld. Door de VS geleverde wapens werden daarom snel toegeëigend door al-Qaïda en de andere jihadisten. Al-Qaïda stond toe dat de door de CIA gesteunde groepen als onafhankelijk bleven bestaan om de stroom van CIA-wapens in gang te houden, terwijl de VS deed voorkomen alsof zij afstand namen van al-Qaïda.

Jaren voordat Islamitische Staat zich in Syrië vestigde, was het de Amerikaanse inlichtingendienst bekend dater een soort kalifaat zou ontstaan als gevolg van de aanhoudende instroom van steun aan de gewapende oppositie. De VS handhaafden de toelevering van wapens aan die groeperingen vanwege het strategische voordeel dat een dergelijke ontwikkeling bood: de opkomst van Islamitische Staat werd gezien als een kans om druk uit te oefenen op Assad.

Nadat Islamitische Staat was opgericht, kreeg het daarom directe steun van de Amerikaanse bondgenoten en indirecte steun van de VS, omdat de wapens en ander materieel die werden geleverd aan door de CIA gesteunde groepen, op slinkse wijze via verschillende manieren in handen van Islamitische Staat kwamen. De door de VS geleide anti-Islamitische Staat-luchtcampagne was helemaal niet gericht op het verslaan van Islamitische Staat, maar he moest erop lijken alsof de VS actie ondernam, terwijl Islamitische Staat tegelijkertijd groeide en de vijanden van de VS (met de geleverde wapens) zou bevechten. Als zodanig is Islamitische Staat in deze periode uitgebreid en gegroeid.

Poetin doorzag dit alles en nadat Rusland ingreep en dreigde Islamitische Staat te vernietigen, sloten de VS snel overeenkomsten met de door de Koerden geleide Syrische Democratische Strijdkrachten (SDF)-milities en gebruikten ze de aanwezigheid van Islamitische Staat in het noorden van het land – een resultaat van het Amerikaanse beleid – als een voorwendsel om hun bezetting van noordoost Syrië te rechtvaardigen. Het bevrijden van bezette gebieden van Islamitische Staat voorzag in de nodige legitimiteit.

Nadat ze de controle over Noordoost-Syrië hadden bewerkstelligd, begonnen de VS een van de laatst overgebleven IS-gebieden in deze regio te beschermen. De reden om dit te doen, werd verteld door een strijder die wordt gesteund door de Verenigde Staten. Hij verklaarde aan de Financial Times dat hij dacht dat de VS “kleine gebieden van Islamitische Staat zouden toestaan te overleven, zodat ze het regime en de belangrijkste geldschieter in de regio, Iran, kunnen aanvallen en verzwakken.” Op zijn beurt heeft de VS aangekondigd dat “het zal geen aanvallen zal uitvoeren tegen de laatste overblijvende strijders van de militanten (IS) terwijl ze zich begeven in gebieden die worden ingenomen door het Assad-regime in West-Syrië. ”

Dit alles past goed bij de bedoelingen die zijn uiteengezet in de recent uitgebrachte National Defense Strategy van de Trump-regering.

Het document legde uit dat de belangrijkste zorg van de Amerikaanse planners, “de centrale uitdaging voor Amerikaanse welvaart en veiligheid”, die van grote machtsrivaliteit zal zijn, van “het opnieuw voeren van een langdurige strategische strijd” tegen de “revisionistische machten” – voornamelijk Rusland en China.

Onlangs begonnen de VS met een operatie tegen Islamitische Staat in het gebied, maar de inspanningen zijn halfslachtig geweest en er is geen echte vooruitgang geboekt – opnieuw, niet verrassend gezien de hierboven geschetste dynamiek.

In overeenstemming met deze consistente doelstellingen, lijkt het erop dat Israël en de VS de voorkeur geven aan het handhaven van de status-quo in het zuidwesten van Syrië. Dit standpunt is gerechtvaardigd op grond van het feit dat een Syrische operatie in strijd zou zijn met de de-escalatieovereenkomst waarin staat dat de VS “zich zal blijven inzetten voor het handhaven van de status quo”. Aangezien de exacte afbakening van die overeenkomst niet is gepubliceerd, is er geen manier om te achterhalen of dit waar is.

De VS zijn Syrië in strijd met het internationaal recht binnengevallen en bezetten actief dit land. Dit is zoals gezegd illegaal, zowel onder nationaal als internationaal recht. Hieruit volgt dat de VS niet in de positie verkeert om voorwaarden te dicteren, behalve als het gaat om de terugtrekking van haar eigen troepen.

De VS proberen de bezetting te rechtvaardigen door middel van specifieke resoluties van de VN Veiligheidsraad die alle staten oproepen om te helpen vechten om Islamitische Staat te verslaan. In deze resoluties staat echter duidelijk dat dit alleen moet worden gedaan “in overeenstemming met het internationale recht” en met respect voor “de soevereiniteit, onafhankelijkheid, eenheid en territoriale integriteit van de Syrische Arabische Republiek.” De aanwezigheid van de VS is niet goedgekeurd door de Syrische autoriteiten en schendt daarmee het Handvest van de VN. De (door de VS voorgestelde, aangepaste) resolutie was dan ook specifiek ontworpen met de bedoeling de soevereiniteit en onafhankelijkheid van Syrië te ondermijnen.

Bovendien steunden de VS en haar bondgenoten zowel direct als indirect de Islamitische Staat. Dit alleen al maakt de vermelde redenen achter de bezetting ongeldig. Als dat niet het geval is, komt dit neer op het accepteren van een maas in het internationaal recht waarbij grote mogendheden vrij zijn om terroristische organisaties in een doelland te ondersteunen en dit vervolgens gebruiken als een excuus om het betreffende land binnen te vallen en te bezetten, als een brandstichter die het vuur komt doven.

Het Amerikaanse Congres heeft de Amerikaanse betrokkenheid in Syrië nooit goedgekeurd, waardoor het ook volgens de Amerikaanse wetgeving illegaal is. De resoluties roepen ook staten op om Islamitische Staat te bestrijden evenals al-Qaïda en andere terroristische groeperingen; om “de veilige haven die zij hebben aangelegd over belangrijke delen van Irak en Syrië te vernietigen.”

Gedurende de meeste tijd namen de VS grondgebied van Islamitische Staat in beslag, totdat president Trump het rebellen-ondersteuningsprogramma van de CIA beëindigde steunden de VS indirect al-Qaïda door wapens naar de gematigden onder hun commando te leiden, die vervolgens de wapens vaak overhandigden aan Al Qaïda.

De VS probeerden ook openlijk te voorkomen dat het Syrische leger “de veilige haven die zij hadden gevestigd” in plaatsen zoals Aleppo en meer recentelijk in Oost-Ghouta uit te roeien, door zich te verzetten tegen de Syrische operaties om deze gebieden te heroveren. Dit werd niet gedaan vanwege verontwaardiging over de willekeurige bomaanslagen en verwoestingen die de Syrische operaties teweegbrachten, zoals blijkt uit de vergelijkbare verwoesting die door de eigen operaties van de VS werd opgelegd, maar om te voorkomen dat Syrië substantiële gebieden binnen het land weer onder controle krijgen en het land zijn eigen strategische positie kan vergroten.

Aangezien deze belangen de belangrijkste drijvende krachten achter het beleid zijn, hoeft het geen verrassing te zijn dat de VS wederom in Syrië hebben geïntervenieerd op een manier die Al-Qaïda en Islamitische Staat beschermen. Het past in een consistente strategie, waarbij de groepen waarvan de VS beweren dat ze zich verzetten, nuttig blijken te zijn bij het versnellen van haar eigen geopolitieke doelen en dus door haar beschermd en versterkt worden.

Over het geheel genomen zijn de doelen en tactieken consistent gebleven. De intenties zijn om de Amerikaanse hegemonie te consolideren door de Syrische staat te ondermijnen, te voorkomen dat het zijn territorium terugwint, zijn energiebronnen beheerst, er continu conflicten blijven bestaan, enzovoort. Als de aanwezigheid van extremisten helpt om dergelijke belangen te bevorderen, volgt hieruit dat dit in dienst van deze doelen zou worden geëxploiteerd.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.