DELEN
VS

Het sprookje dat de verkiezing van Donald Trump eindelijk een verandering in de Amerikaanse buitenlandse politiek zou betekenen heeft niet lang geduurd. Sterker nog; het sprookje heeft er alle schijn van tot een nachtmerrie te worden. Met de kruisraketaanval op Syrië heeft Trump bewezen wat al een poosje in de lucht hing; hij heeft zich met huid en haar overgegeven aan de neo-cons en hun oorlogsagenda. Waar Clinton voor bedoeld was, zal nu door Trump worden uitgevoerd, en dat betekend dat we weer een paar flinke stappen dichter bij een grote oorlog zijn.

De aanleiding voor de aanval was, zoals gebruikelijk bij de Amerikanen, weer nepnieuws. Er zou een gifgas aanval zijn uitgevoerd door de Syrische luchtmacht op een stad die in handen is van rebellen. Als we gewoon nuchter naar de feiten kijken zien we meteen al dat er hier iets niet klopt. Syrië heeft haar chemische wapens al in 2013 ingeleverd en de internationale gemeenschap heeft geaccepteerd dat dit op de juiste manier is gedaan. Men accepteerde dus dat deze wapens ook daadwerkelijk waren verwijdert. Intussen hebben we echter wel gezien dat de rebellen gifgas hebben ingezet, en er zijn ook waarschuwingen geweest dat deze zelfde rebellen de gevaarlijk stoffen heen en weer transporteerden tussen Irak en Syrië. Met deze waarschuwingen is niets gedaan. Volgens Russische bronnen was het een fabriek of opslag van de rebellen die tijdens de aanval werd getroffen. Hierdoor is waarschijnlijk gifgas, dat daar lag opgeslagen, vrijgekomen. Het was dus gifgas van de rebellen en niet van de Syrische luchtmacht, dat slachtoffers heeft gemaakt in de stad.

Rusland heeft meteen aangedrongen op een onderzoek, maar de Amerikanen wilden niet meer wachten. Trump gaf het bevel en de kruisraketten werden afgevuurd. Was hij echt zo verontwaardigd over de slachtoffers van het gifgas, of zat het toch iets anders? Het laatste lijkt het geval. Al sinds vorige week, lang voor het gifgasincident, was er een verandering zichtbaar in de Amerikaanse politiek in Syrie. Het ging er steeds meer op lijken dat de VS Assad willen laten zitten, maar in ruil hiervoor een eigen invloedsgebied in het land opeisen. Het zou dan een soort Korea situatie worden, met een deel van Syrie in handen van Assad met Russische steun, en een ander deel in handen van verschillende rebellengroepen onder Amerikaanse leiding. De eerste tekenen van dit nieuwe beleid waren al zichtbaar toen de Amerikanen de opmars van het Syrische leger blokkeerden. Dit alles was dus al gaande voor het gifgasincident, en de kans is groot dat de Yanken juist dit incident hebben aangegrepen, of misschien wel in scene gezet, om met de aanval van vorige week vrijdag het nieuwe beleid kracht bij te zetten. Je zou het dus als een soort waarschuwing kunnen zien dat Washington het meent.

Dat verklaard ook waarom er niet op een onderzoek is gewacht. Dan zou waarschijnlijk aan het licht zijn gekomen dat niet Assad maar de rebellen over gifgas beschikken. Dat paste niet in het plan dus werd er haast gemaakt. Op zich zou het al absurd geweest zijn voor Assad om gifgas te gebruiken. Zijn leger boekt veel successen en heeft dit soort misdaden helemaal niet nodig. Het zijn de door Amerika gesteunde rebellen die in het nauw zitten, niet Assad. Het incident lijkt dus meer uit Amerikaanse koker te komen, dan uit de Syrische. Als we naar het Amerikaanse beleid van tientallen jaren kijken past deze raketaanval precies in het beeld. De Amerikanen, die zich boven de internationale wetten stellen en proberen hun wil op te leggen aan ieder land waar dat de VS goed uitkomt. Kortom; de acties van een schurkenstaat. Had Trump niet gezegd dat hij het anders zou doen? Ja, dat had hij, en daar komen we zo op terug.

Eerst moeten we kijken naar de kruisraketaanval zelf, want ook daar zitten vreemde kanten aan. Ten eerste werd Rusland voor de aanval gewaarschuwd, en zal deze waarschuwing aan de Syriers zijn doorgegeven. Ten tweede troffen van de 59 raketten maar 23 het doel. Waar de anderen zijn gebleven weet niemand. Syrie zegt op zoek te zijn. Het kan zijn dat de raketten zijn opgevangen door de Russische en Syrische afweer, ze kunnen ook uit de koers gebracht zijn door de elektronische afweersystemen. Dat is op dit moment nog niet duidelijk. Maar ondanks dat er schade was aan de Syrische luchtmachtbasis die doel van de aanval was, viel die schade eigenlijk erg mee. Er waren ook maar een paar slachtoffers, wat verbazingwekkend is bij zo’n heftige aanval. Het lijkt er dus op dat de raketaanval meer symbolisch was, een zogenaamde “show of strength”. Zo werden de landingsbanen niet vernietigd, en was de basis in de avonduren na de aanval al weer in gebruik. Er is ook geen tweede aanval geprobeerd. Er wordt gezegd dat de actie al tijden was voorbereid, lang voor het gifgas incident, en dat het dus meer te maken heeft met de Amerikaanse ambities dan met zorgen over de slachtoffers van het gifgas.

Rusland veroordeelde de aanval scherp en zegde het memorandum met de VS op, dat de lucht veiligheid in Syrie regelde. Maar een echte harde actie werd er nog niet ondernomen. Zo kon het bezoek van de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken aan Moskou gewoon plaats vinden. Het afzeggen van dit bezoek had voor de hand gelegen als Moskou zou hebben gedacht, dat Trump echt op zoek was naar een volledige oorlog in Syrie. Moskou gaat er nog steeds van uit dat er met Trump te praten valt, en dat de aanval deels ook te verklaren is door de machtstrijd in Amerika tussen de neo-cons en zij die van de interventies afwillen. Toch is deze machtstrijd een gevaarlijk fenomeen, omdat Trump nu heeft bewezen dat hij wel degelijk naar de neo-con agenda overschakelt als hij er voordeel in ziet. Rusland zal in de komende tijd testen hoever hij hier in zal gaan, en dus hoe betrouwbaar Trump is als het gaat om het zoeken naar oplossingen. Als Moskou denkt dat er van betrouwbaarheid geen sprake is, zullen de banden echt worden doorgesneden. Het Russische geduld is niet eindeloos. Om zeker te zijn is de luchtafweer in Syrie al aangescherpt en er gaat ook weer een Russisch oorlogsschip richting het gebied. Deze maatregelen hebben al meteen effect, want de vliegtuigen van de zogenaamde “coalitie” durven nog nauwelijks te vliegen op dit moment, en houden zich met Irak bezig.

De reactie op de kruisraketaanval in de westerse landen was voorspelbaar. Alle regeringsleiders volgen slaafs de Amerikanen, zoals gebruikelijk. Twijfels over Trump hebben ze nog steeds, maar als de oorlogshitsers in Washington weer hun gang kunnen gaan zal niemand zich verzetten. Wel is opmerkelijk dat in de westerse media de nodige twijfels zijn over het gifgasincident. Dat is bijzonder omdat normaal gesproken de Amerikaanse versie zonder meer wordt overgenomen. Misschien zijn er over de jaren toch wat teveel leugens vertelt, en is men voorzichtiger geworden. Het lijkt een klein stapje in de goede richting, maar het zal waarschijnlijk tijdelijk zijn.

Wat betreft Trump zelf; hij heeft er niet erg lang over gedaan om van zichzelf een oorlogsmisdadiger te maken, net als zijn voorgangers. De kruisraketaanval was illegaal onder de internationale wetten, en had ook niet de steun van de VN. Ook heeft Trump het congres en de senaat in Amerika niet geïnformeerd. Hij heeft gewoon gedaan wat Amerikaanse presidenten altijd doen; moorden voor Amerikaanse belangen. Hij is dus geen haar beter dan zijn voorgangers, ondanks al zijn woorden en beweringen. Kijk naar zijn beloften: hij zou Clinton in de gevangenis stoppen, hij zou de Amerikaanse ambassade in Israel naar Jeruzalem overplaatsten, hij zou een einde maken aan de interventies en de NAVO de rug toekeren. Goed of slecht, van al deze zaken is niets terecht gekomen. De Amerikaanse politieke elite heeft maar een paar weken, en een serie geruchten en onderzoeken, nodig gehad om Trump onder controle te krijgen. Precies daar zit ook het grote gevaar; de oorlogslobby gecombineerd met een onvoorspelbare president is een dodelijk combinatie die een voorbode kan zijn van een grote oorlog. Misschien zelfs een derde wereld oorlog. Op verschillende niveaus is die al gaande, maar de grote klap is tot nu toe voorkomen. De vraag is; hoe lang nog?

Rusland zal de situatie nog even aankijken. De maatregelen die nodig zijn worden genomen, en verder is het afwachten of Trump volledig in het neo-con kamp verdwijnt. Als dit het geval blijkt zal het beleid om betere banden met Amerika na te streven worden losgelaten. Dan worden de nodige kanalen afgesloten. Mocht Trump zich laten verleiden tot bijvoorbeeld een provocatie in de Oekraïne of de Donbass zal Rusland hard terug slaan. Het geduld in het Kremlin begint op te raken en dat is volledig terecht. Voor betere relaties heb je een partner nodig, en als Trump die partner niet wil zijn kun je de banden beter gewoon kappen. Dan gaan we een volgende fase van de Koude Oorlog in.

Tot slot nog dit: we schreven het al eerder, maar de acties van Trump bewijzen het, de populisten zijn niet te vertrouwen. Niet als het gaat om ontspanning in de internationale relaties, maar ook niet als het gaat om de oorlog tegen de politieke islam. De acties van Trump spelen de islamitische terroristen zoals de ISIS en Al Nusra in de kaart. Terwijl in Europa de aanslagen door gaan, staan de westerse leiders te juichen als Trump hun vijanden steunt en helpt. Voor de eigen bevolking heeft men dan geen oog meer. Zo als gezegd; de populisten zullen onze problemen niet oplossen. Ze beloven veel, maar zijn onderdeel van het systeem en hun woorden zijn net zulke leugens als de leugens van de mainstream. Ze zijn alleen goed voor een beetje chaos binnen het systeem, maar dat weegt niet op tegen het gevaar dat er van ze uitgaat, als ze zich aansluiten bij de oorlogslobby. Als we een andere wereld willen zullen we die zelf moeten bouwen. Als we het aan het systeem, inclusief de populisten binnen dit systeem, overlaten is er binnenkort niets meer te redden. Dan is het bouwen van schuilkelders nog de enige optie.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.