Trump door het slijk

trump

Goethe, de Duitse schrijver en staatsman, zei het al meer dan twee eeuwen geleden: ‘De geschiedenis van een mens is zijn karakter‘. En het is waar. De verhalen die je vertelt over vroeger, zeggen vaak veel over je eigen persoonlijkheid en de ontwikkeling daarvan. Mijn roman Kroniek van een Erfenis gaat bijvoorbeeld deels over mijzelf en mijn familiegeschiedenis. Ik had als schrijver kennelijk de behoefte om terug te gaan naar mijn wortels om uit te vinden wie ik ben geworden.

Als psycholoog vind ik dat trouwens ook logisch. Dingen die je dwars zitten of een obstakel in je leven vormen, hebben vaak te maken met gebeurtenissen in het verleden. Het gaat er mijns inziens niet om die nare zaken weg te poetsen of te ontkennen, maar om ze te herkennen en vervolgens te leren hoe je ermee om kunt te gaan.

Van je familie moet je het hebben

Volgende week doet Trumps bloedeigen nichtje Mary, de dochter van zijn overleden alcoholische broer Freddie, een poging de psyche van de president te analyseren. Met haar boek: ‘Te veel en nooit genoeg: hoe mijn familie de gevaarlijkste man ter wereld heeft geschapen’ duikt ze in hun gezamenlijke familieverleden. Mary heeft een PhD in de klinische psychologie. Net als andere deskundigen in de gedragsleer van de mens, noemt ze haar oom een sociopaat en een narcist. Fred senior, Donalds vader, zou de giftige familiesfeer hebben geschapen waarin het huidige karakter van Donald Trump gestalte kreeg.

Het nichtje van Trump baseerde het boek op haar eigen herinneringen en dialogen met andere familieleden, juridische stukken, bankafschriften, belastingaangiften en andere documenten. Ze beschrijft in detail hoe Trump de zelfbenoemde vastgoedmagnaat en mediabekendheid werd, grotendeels door de financiële steun van zijn vader.

Het boek komt op een uitdagend moment voor Trump. Terwijl hij worstelt met de steeds maar groter wordende coronacrisis en de protesten tegen racisme, zakt zijn populariteit in recente peilingen drastisch ten opzichte van rivaal Joe Biden. Het is bovendien niet het enige boek over de president dat deze maand uitkomt.

Juridische strijd

Eerder kwam het boek van John Bolton, Trumps voormalige nationale veiligheidsadviseur, op de markt. Hierin uit hij een aantal explosieve beschuldigingen aan het adres van Trump als president. Tegen beide boeken werden door het Witte Huis stappen ondernomen om publicatie te voorkomen. Zo stapte Robert Trump, de jongere broer van de president, naar het hooggerechtshof van New York en dwong een straatverbod af tegen de uitgever en de schrijfster. Inmiddels is het verbod tegen de uitgever opgeheven maar mag Mary nog niet in het openbaar reageren.

Helaas voor Donald kwam Boltons boek wel uit en zijn er inmiddels al 75.000 exemplaren van Mary’s boek gedrukt. Op 14 Juli is het toch echt te lezen. Mary zegt het boek te publiceren omdat ze na drie jaar president Trump niet meer kon zwijgen.

Donald heeft, onder leiding van mijn grootvader en met de medeplichtigheid, stilte en passiviteit van zijn broers en zussen, mijn vader vernietigd. Ik kan hem mijn land niet ook nog laten vernietigen.

Critici zeggen dat het boek geschreven is uit frustratie en wraak over de ongelijke verdeling van het fortuin van Trump senior over de rest van de familie. Het Witte huis vindt het boek slechts het financiële eigenbelang van de auteur dienen en ontkent alles wat in het boek staat. Donald zou juist een zeer liefdevolle relatie met zijn vader hebben gehad.

Kelly-An Conway, Trumps raadsvrouwe, doet een andere duit in het zakje. Zij vindt dat je de vuile was niet buiten moet hangen. Opmerkelijk uit haar mond, want de ‘vreemde’ relatie met haar echtgenoot ligt voortdurend op straat.

De psyche van de president

Velen hebben de afgelopen vier jaar al hun hoofd gebroken over de psyche van de huidige president van de Verenigde Staten. Niet gek, want als iemand zich zo onvoorspelbaar gedraagt, hebben mensen de behoefte daar een verklaring voor te zoeken. Helemaal als diegene de machtigste man in de wereld is. Is die verklaring er eenmaal, dan kun je misschien beter voorspellen hoe iemand zich in de toekomst gaat gedragen.

Narcistische en antisociale persoonlijkheidsstoornissen werden de afgelopen jaren al vaker door deskundigen genoemd om Donalds gedrag te verklaren. Zeventigduizend onder hen tekenden zelfs drie jaar geleden al een petitie die het gevaar van Trumps psyche voor het presidentschap aan de kaak stelde.

Natuurlijk kun je die diagnose als professional eigenlijk niet stellen als je iemand niet in je spreekkamer hebt gehad. Maar de beelden van Trump die de president van Montenegro opzij duwt, voor de Britse koningin uitloopt bij het inspecteren van The National Guard en een spastische journalist nadoet, hebben we allemaal nog op ons netvlies staan. Ze getuigen nou niet bepaald van ‘normale’ sociale omgangsvormen en empathie. De vraag blijft natuurlijk wel of hij de sociale ethiek begrijpt, iets dat een sociopaat bijvoorbeeld echt niet kan.

Narcistische trekjes

Volgens gedragsdeskundigen vertoont Trump daarnaast kenmerken van een narcistische persoonlijkheid die vaak ontstaat door opvoeding. Narcisten blijken in hun jeugd vaak extra gevoelig voor de druk van hun ouders te zijn geweest. Op latere leeftijd kunnen ze daardoor slecht tegen kritiek of weerstand. De prioriteit ligt uitsluitend bij hun eigen behoeften, ze zijn uit op waardering en hebben weinig inlevingsvermogen.

Bovendien is er in veel gevallen sprake van zelfverheerlijking, waardoor er botsingen ontstaan met mensen om hen heen die ze niet uit de weg gaan, 100% overtuigd van het eigen gelijk. Vaak komen ze in eerste instantie zelfs charmant over, onder meer omdat ze overtuigend kunnen liegen. Excuses komen niet voor in de vocabulaire van een narcist.

De pater familias

Mary Trump noemt haar oom zelfs een flagrante vertoning van een anti-sociale minachting voor het menselijk leven. Dat heeft hij de afgelopen maanden volgens haar immers laten zien door zijn anti-sociale leiderschap en gebrek aan empathie in de corona-pandemie.

Maar zijn narcistische en anti-sociale karakter kwam al veel eerder boven. Toen zijn oudere broer Freddie wegens alcoholisme werd opgenomen in het ziekenhuis, negeerde de jonge Donald hem, ging naar de bioscoop en liet lange tijd niets meer van zich horen. Nu gebruikt Trump het levensverhaal van Mary’s vader in de verkiezingsstrijd wanneer hij de Opioid-crisis in de VS bespreekt.

Ook tijdens zijn zakelijke carrière in New York werd hij groot door leugens en bedrog ten koste van anderen, volgens Mary. De oorzaak van dit alles? De pater familias: Fred Trump senior, die net als zijn zoon kenmerken vertoonde van een sociopaat.

Carrière als piloot

Freddy had begin jaren zestig, kort voordat Mary werd geboren, een korte en tumultueuze carrière als piloot voor Trans World Airlines. Tegen de uitdrukkelijke wens van zijn vader in verliet hij het Trump-bedrijf. Hij was als oudste zoon immers de gedoodverfde opvolger. Volgens Mary zag Fred het besluit van haar vader Freddy om piloot te worden als hoogverraad. En hij was niet van plan dat zijn oudste zoon te laten vergeten.

En Mary gaat verder. Samen met Donald liet hij vervolgens geen enkel moment ongemoeid om Freddy te kleineren en op zijn plaats te zetten. De onderliggende boodschap werd door Fred senior als volgt verwoord: ‘There can only be one winner, the rest are losers.’

De enige reden dat Donald aan het lot van mijn vader Freddy is ontsnapt, is omdat zijn persoonlijkheid het doel van zijn vader diende. Dat is wat sociopaths als mijn grootvader en oom doen. Ze lijven andere mensen in en gebruiken hen voor hun eigen doeleinden. Meedogenloos en efficiënt, zonder tolerantie voor afwijkende meningen of verzet.

De beladen relatie tussen vader en oudste zoon bood dus een kans voor de jongere Donald om in de gratie van zijn vader te komen en zelf de kroonprins te worden. De les die Donald vervolgens leerde van zijn vader was volgens zijn nichtje ’to be tough at all costs, lying is okay, admitting you’re wrong or apologizing is weakness.’

Het merk Donald Trump bouwde hij met de financiële steun van zijn vader verder uit. De media smulden van zijn schandalen en zijn ster in de Amerikaanse elite was rijzende. Het duurde niet lang of Donald voelde zich heer en meester met een bovennatuurlijk zakelijk vermogen…

Ego boven alles

Dat dat immense ego al heel lang een rol speelt in het leven van Donald moge duidelijk zijn. In zijn zakelijke leven in New York speelde hij immers al Monopoly in het groot. De Trumptowers hoorden lange tijd tot de hoogste gebouwen in de staat New York. In bijna elke stad liet hij er wel eentje bouwen. Langs de snelweg aan de westkant van Manhattan, Trump Highway genoemd, staan tientallen wolkenkrabbers die, voordat hij president werd, zijn naam droegen. En vlieg je een rondje boven Manhattan dan zie je in koeienletters TRUMP op the green van zijn golfbaan staan.

Mary vergelijkt Trump met een driejarige en beweert dat hij weet dat zijn vader nooit van hem heeft gehouden. Waarschijnlijk was Donald, aldus Mary, een emotioneel verwaarloosd jongetje dat hunkerde naar erkenning en bevestiging van zijn vader. Zijn moeder was volgens Mary niet goed in staat tot liefde en zorg voor haar kinderen. Door deze liefdeloze jeugd is het ego van Trump zo kwetsbaar, dat het elk moment moet worden versterkt.

Diep in zijn hart weet hij namelijk dat hij niet is wat hij allemaal beweert te zijn.

Mary beschrijft hoe de psychologische greep van Fred op zijn zoon ervoor zorgde dat het liegen om zijn vader te behagen en te sussen ‘een manier van leven’ voor Donald werd.

Uiteindelijk besefte Donald dat hij niets verkeerds kon doen en alles kon maken als favoriete zoon en opvolger. Zelden nog werd hij uitgedaagd of ter verantwoording geroepen door de enige persoon ter wereld die ertoe deed, zijn vader.

Mentale gezondheid in de campagne

Het leven van Donald is dus een aaneenschakeling van leugens en bedrog volgens zijn nichtje. Bovendien lijkt de relatie met zijn vader een kopie te zijn van de relatie die hij zelf heeft met zijn omgeving. Ook Donald verwacht eindeloze loyaliteit van de mensen om hem heen en wil hoe dan ook controle hebben over hun levens. Wie het maar enigszins met hem oneens is, wordt immers afgewezen en zelfs ontslagen.

Ik zie het spotje van de Trump-campagne op televisie langskomen waarin Biden als seniel en dementerend wordt afgeschilderd. Biden op zijn beurt vertelt in een persconferentie over Russia Gate (Russische geheim agenten zouden bounty money hebben geboden aan de Taliban voor het vermoorden van Amerikaanse soldaten) dat Trump het Russische probleem ‘cognitief’ niet aankan. En ook de corona-aanpak van Trump is volgens Biden een bewijs van diens kinderlijke psyche.

Het lijkt er meer en meer op dat de mentale gezondheid van de twee oude mannen -Trump is 74 en Biden 77- een van de speerpunten in beide campagnes gaat worden de komende maanden. En die debatten zijn dan vast ook weer voer voor psychologen.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.