To hack or to be hacked

To hack or to be hacked

10 januari 2017 1 Door Redactie SDB

Of Russische hackers de Amerikaanse presidentsverkiezingen hebben beïnvloed of niet, zal wel altijd een open vraag blijven. Maar dat de cyberoorlog meer dan ooit een realiteit is, dat staat buiten kijf.

Proberen de Amerikaanse Democraten alsnog de nederlaag van Hillary Clinton in de schoenen van de Russische president Poetin te schuiven? Het lijkt er sterk op. Zelfs met de bewijzen dat Russische hackers zich gemengd hebben in de Amerikaanse presidentsverkiezingen is nog niet bewezen dat ze invloed hadden. Het kraken van de servers van de Democraten bracht vervelende informatie voor Hillary Clinton naar boven, maar schadelijk? Was het FBI-rapport over een nieuwe lading mogelijk belastende emails tien dagen voor de verkiezingsdatum dan niet bezwaarlijker?

Maar los van de presidentsverkiezingen is er natuurlijk een fundamenteel probleem. Dat valt niet te ontkennen. Rusland ontwikkelt duidelijk een strategie om de digitale zwakheden van de westerse democratieën bloot te leggen. Die zwakheden waren al lang bekend, alles valt te hacken en te gebruiken. Het zijn de fameuze Wikileaks-papers die dat onthuld hebben. Daaruit bleek dat Washington niemand minder dan de Duitse kanselier Angela Merkel afluisterde.

En we hebben daarna nog recht gehad op vele leaks, vooral op financieel vlak: Luxleaks, Panama etc.

Informaticasystemen zijn duidelijk slecht beveiligd. Met de terrorismedreiging is overal de fysieke beveiliging de hoogte ingegaan, maar hoe zit het met onze virtuele beveiligng?

Cybergoeroes zingen al geruime tijd de lof van het einde van de privacy. Maar is dat wel vooruitgang?

Cybergoeroes zingen al geruime tijd de lof van het einde van de privacy. Maar is dat wel vooruitgang?

Het is het een of het ander. Ofwel prijst men de openheid en dan zijn lekken in de cyberwereld geen probleem, ofwel is er een probleem met de privacy, groot of klein, en dan moet dat aangepakt worden.

Nu is het dansen op twee benen. Ongezellige mails die uitlekken vanuit het Democratisch hoofdkwartier, waaruit blijkt dat de onverwacht populaire Bernie Sanders tegengewerkt moet worden, blijken plots een inmenging te zijn. Net als het lekken van een toespraak voor Wall Street-bankiers waar Clinton een grote politieke spreidstand neemt.

Dat is beschadigend, maar geen leugen. Natuurlijk voedt dat de propaganda en speelt dat in de kaart van haar tegenstander Donald Trump. Maar dat bewijst nog niet dat ze daardoor de verkiezingen heeft verloren.

Wat het wel bewijst, is dat de digitale wereld een compleet onveilige wereld is geworden. Letterlijk alles kan opgediept en gekaapt worden, vervalst of misbruikt worden. Veiligheid in de cyberwereld is onbestaande zo lijkt het wel.

Natuurlijk gebruiken grootmachten de cyberwereld om hun invloed te vergroten, dus zal dat zeker gebeuren door Poetin. Maar laat ons niet vergeten dat het vrijwel uitsluitend Amerikaanse bedrijven zijn die de cyberwereld gestalte geven. Hun inlichtingendiensten hebben dus al een natuurlijke voorsprong op de rest van de wereld. Het vervelende is evenwel is dat de gaten in de systemen door iedereen uitgebuit kunnen worden. En dat is wat de VS nu meemaken.

Om Shakespeare te parafraseren: ‘Horatio, the question is, to hack or to be hacked.’

Reacties

Reacties