kabinet

Wanneer zelfs de massamedia schrijven over groeiende dakloosheid en armoede, naast de jubelverhalen over de groeiende economie, weten we zeker dat de arrogantie van Rutte zo groot is dat deze regering zich zelfs niets meer van de armoede en honger in ons land aantrekt. Sterker nog: ze schamen zich er niet voor, anders zouden de reguliere media hierover nooit zo openlijk mogen berichten. Waar is deze arrogantie van de macht op gebaseerd? Waardoor vinden mensen dit niet meer abnormaal?

We kijken eerst naar een paar wapenfeiten waarop asociale neo liberalen trots zijn. Deze prestaties tonen meteen aan dat de bevolking murw is geworden voor de aantasting van hun rechten en dit kritiekloos heeft geaccepteerd. Blijkbaar is het algemene gevoel dat er ‘toch niets meer aan te doen is’ en ‘het zal mijn tijd wel duren’-gevoel. Graag deel ik met jullie hiervoor een verklaring. Maar eerst vier asociale mijlpalen. (er zijn er meer, maar deze spreken mij het minst aan)

1.Participatie

Als je op zoek gaat naar een kantelpunt in de acceptatie van armoede en honger in NL dan denk ik dat dit rond 2014 ligt. Uitgerekend op initiatief van de Partij van de Arbeid wordt de Participatiewet ingevoerd. De sociaal democraten onder aanvoering van de huidige fractievoorzitter en de huidige commissaris van de Koning in Drenthe voeren op hun toenmalige Ministerie van Sociale Zaken de participatie samenleving in. Je krijgt alleen een uitkering als je er een tegenprestatie voor levert, zelfs als dit betekent dat een glazenwasser ontslagen wordt en via de sociale Dienst weer hetzelfde werk gaat doen maar dan met behoud van uitkering. Hoe huichelachtig kan een voormalig socialist afrekenen met zijn voornaamste aanhang. Dit is voor velen meteen een eyeopener, ook van links hoef je blijkbaar niets te verwachten wanneer zij aan de macht zijn.

Vandaar dat het niet zo vreemd is dat nadat de sociaal democraten het groene licht voor meer egoïsme en uitbuiting hebben gegeven, de neo liberalen van de VVD/D66 en CDA/CU hier met een gerust hart mee verder gaan. En dat doen ze met veel enthousiasme.

Als toelichting lees ‘De werkloze gevangen in systeem van vernedering en intimidatie’
en over het einde van het recht op voeding en opvang ‘Wanneer worden de uitkeringsgerechtigden bevrijd? Niet op 5 mei’

2. Keiharde groei voedselbanken

Dat iedere burger in beginsel geen honger hoeft te lijden en zich deugdelijk kan kleden is niet te danken aan de overheid maar aan particuliere initiatieven. Zo zijn er bijna 200 voedselbanken (waarvan 169 aangesloten bij Voedselbanken Nederland). Vrijwilligersorganisatie Voedselbanken Nederland schrijft dat zij 140.000 klanten het afgelopen jaar hebben geholpen, dat is 6% meer dan in 2017. Op deze manier konden 33.000 huishoudens voedselsteun krijgen.

De voedselbanken zien in 2017 een grote diversiteit aan klanten: ZZP-ers, langdurig zieken maar ook mensen met (hypotheek)schulden en werkzoekenden. Het aandeel 50plussers groeit. Daarnaast telt Nederland ongeveer 54 kledingbanken (kledingbanken.nl) waar mensen die geen kleding kunnen betalen het gratis mogen uitzoeken.

De kerken nemen ook een deel van de armoedebestrijding voor hun rekening, blijkt uit het Armoedeonderzoek 2016. Het totaal aantal hulpvragen is gestegen van circa 40.000 in 2012 naar 50.000 in 2015. De individuele hulp bestaat uit giften, hulp in natura of leningen. Daarnaast doen kerken aan hulp via de voedselbank, inloophuizen, projecten rond armoedebestrijding en projecten die specifiek gericht zijn op kinderen in armoede. Eind 2019 is er een nieuw armoedeonderzoek beschikbaar.

Lees verder ‘Armoede in Nederland blijft stijgen 140.000 mensen bij voedselbanken’

3. Armoede neemt gestaag toe

Volgens de getallen van het Europese Bureau voor Statistiek Eurostat leven opnieuw meer Nederlanders in armoede of in de directe de gevarenzone daarvan. Waren er dat in 2015 nog 2,7 miljoen voor 2016 zijn dat 2,8 miljoen medelanders en voor 2017 zelfs 2,9 miljoen. De cijfers voor 2018 ontbreken nog.

De cijfers bevestigen dat ondanks dat het ‘goed gaat met de economie’ een toenemend aantal landgenoten dit niet in hun portemonnee merken.

Eurostat

Het Europese Bureau voor Statistiek hanteert als armoedegrens dat mensen zich minstens 4 van de volgende 9 zaken niet kunnen permitteren:
1) huur betalen of water/energienota,
2) woning voldoende warm kunnen houden,
3) te maken met onverwachte uitgaven,
4) het eten van vlees, vis of gelijksoortig om de andere dag,
5) een week vakantie van huis,
6) een auto,
7) een wasmachine,
8) een kleuren-tv,
of 9) een telefoon

Nederland en andere Europese landen (cijfers Eurostat)
Mensen die in armoede leven of in directe gevarenzone daarvan

in miljoenen 2014 2015 2016 2017
Nederland 2,8 2,7 2,8 2,9
België 2,3 2,3 2,3 2,3
Duitsland 16,5 16,0 16,0 15,5

 

4. Dividendbelasting

Rutte is eerst wat terughoudend om toe te geven dat hij uitgerekend zijn vrinden, de eigenaren van de multinationals, wil bevoordelen, maar gaat vervolgens helemaal los met zijn idee van de afschaffing van de dividendbelasting.

Dit ‘grapje’ zou de schatkist ieder jaar 1,4 miljard euro gaan kosten, een cadeau voor de aandeelhouders in het buitenland die hun dividendbelasting niet zoals in ons land met de te betalen Inkomstenbelasting kunnen verrekenen. Rutte sloeg echter een modderfiguur toen hij door de mensen die hij wilde bevoordelen werd teruggefloten. Hierna werd het stil in het Torentje en werd het voorstel ingetrokken.
Hier kan je nog even je geheugen opfrissen over dit onfrisse voorstel.

Murw geslagen bevolking

Als je deze wapenfeiten van Rutte in zijn onophoudelijk streven het minder financieel krachtige deel van de bevolking te benadelen op een rijtje zet dan rijzen je haren te bergen. Het is nog vreemder als je probeert te begrijpen waarom de bevolking dit accepteert en er alleen over klaagt. De voornaamste reden van acceptatie lijkt te zijn het idee dat zij er niets aan kunnen veranderen. Laten we even stil staan bij het ‘Er niets aan kunnen doen’-gevoel. Waar komt dit vandaan?

Voor een verklaring gaan we naar Larken Rose.

Hoe kan het dat mensen hun regeringen meer macht geven dan zij zelf ooit zal kunnen krijgen? Hoe komt het dat mensen gehoorzaamheid aan de overheid als goed en niet luisteren als kwaad ervaren?

Hoe bestaat het dat bijna iedereen aanvaardt dat
– moordpartijen niet, maar oorlog wel geaccepteerd wordt,
– diefstal en onteigeningen onder de noemer van belastingen wel kunnen,
– corruptie niet kan, maar vriendjespolitiek wel en
– uitkeringsgerechtigden uitgebuit worden, maar niet wanneer het participatie heet?

Hoe kan het toch dat leden van de Tweede en Eerste Kamer over het lot van 17 miljoen Nederlanders kunnen beslissen? Waarom laten wij het toe dat zij ons ernstig financieel duperen of ons in een oorlog met bijvoorbeeld Iran of Rusland meesleuren? Hoe kan het dat leden van de VVD fractie zo gemakkelijk wegkomen met fraude?

Hoe bestaat het dat de politie de bevoegdheid heeft met geweld af te dwingen dat burgers iets doen of demonstranten afranselen als zij iets niet doen? Terwijl een burger die niet in overheidsdienst is een ander geen geweld mag aandoen?

Waar haalt de overheid de macht vandaan om een volk te regeren? Hoe kan je nu als weldenkend mens goedkeuren dat mensen die ons zogenaamd vertegenwoordigen ons de les lezen en belasting laten betalen of laten opsluiten als wij dingen doen die in hun ogen verkeerd zijn?

Waarom staan burgers zo gemakkelijk hun macht af aan mensen die zeggen hen te vertegenwoordigen?

Op al deze vragen is slechts een antwoord mogelijk: geloof of religie. Want het is natuurlijk niet rationeel om dergelijke belangrijke taken en verantwoordelijkheden over te dragen aan volstrekt onbetrouwbare mensen. De bevolking doet dit alleen maar op basis van een geloof. Zij geloven in het gezag van de overheid en de regering, op dezelfde manier als een kind gelooft in het gezag van zijn ouders. Het is hen van jongs af aan geleerd. Zij weten niet beter en zullen dit meestal kritiekloos aanvaarden omdat hun ouders en vele generaties voor hen dit ook geaccepteerd hebben.

Dat verklaart waardoor de wereldbevolking door een kleine elite al duizenden jaren geleid kan worden. Burgers hebben doodeenvoudig geen keuze (dat is hen geleerd). Zij kunnen niet zeggen ‘wij willen geen regering’. Zij zijn verplicht naar iedere nieuwe regering te luisteren. Altijd wordt er gezag (onder dreiging van geweld) uitgeoefend en daar gelooft iedereen in. De spin van de macht heeft ons ingekapseld in een web dat bijna  onzichtbaar is.

Fundament van arrogantie

Ik geloof dat Rutte als geen ander begrijpt hoe ‘gezag’ en ‘autoriteit’ functioneert. Hij is een discipel van Larken Rose, met dit verschil dat hij gebruik maakt van het waanidee dat de bevolking over machthebbers heeft. De basis van de ‘democratische’ macht is gering. Als 7 miljard mensen doorkrijgen dat zij in feite de macht in handen hebben, maar deze afstaan omdat dit hen al eeuwen zo is geleerd, dan is het over. Dan houden regeringen op te bestaan. De massa zal namelijk nooit goedkeuren dat een elite hen bestuurt en een een nog kleinere elite weergaloos rijk is en onze planeet bezit.

Rutte snapt hoe het functioneert en durft daarom arrogant te zijn. De gevolgen zijn voor de Nederlandse bevolking, met uitzondering van de rijken, want die bevoordeelt hij zonder daarover geheimzinnig te doen.

Reacties

Reacties

2 thoughts on “Tijd voor nieuwe verkiezingen dit asociale kabinet moet vertrekken”
    1. Zolang zij dat willen Godfried, er wordt ze al decennia lang geen strobreed in de weg gelegd, alles wat deze types doen is de godganse dag op hun smartphones spelen (kijk maar naar de debatten enz) het zijn megalomane proleten met narcistiche trekken, alles is bagger.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.