sylvana simons

Om ‘privacyredenen’ wil Sylvana Simons niet thuis ontvangen. We spreken af in een druk etablissement op de NDSM-werf in Amsterdam, waar ik de veelbesproken politica interview aan een tafel vlak bij de lunchende gasten. Niemand valt haar lastig, een enkeling knikt haar bemoedigend toe.

Dus nee, ze heeft geen hekel aan Nederland, daar gaat het ook niet om. Ze mengde zich wel in het publieke debat en daar leek ze een open zenuw te raken. Hoezo is Nederland een land waar niemand discrimineert? Onzin, vindt ze, daarom richtte ze de partij Artikel 1 op.

Denk was te polariserend

Vlak voor kerst stapte Simons uit Denk, de partij van de oud PvdA’ers Kuzu en Oztürk. Een partij die ze al een tijdje met interesse volgde, waar ze zich van harte bij aansloot, maar waar ze teleurgesteld afscheid van nam.

De communicatie van de partij was ‘te negatief en te polariserend’. En dan waren er nog de lhbt’s – lesbiennes, homo’s, biseksuelen en transgenders. Simons zegt dat ze het van begin af aan over discriminatie in brede zin wilde hebben: over het elkaar overal gelijkwaardig behandelen. Of het nou om huidskleur, sociale klasse, leeftijd of sekse gaat makat niet uit.

Dus wilde ze ook strijden voor gelijke rechten voor lhbt’s en daar kreeg ze bij Denk niet de volle ruimte voor. Betekent het dat Denk discrimineert? Zover wil ze niet gaan. Omdat de partij 30.000 euro van haar verlangt als ze zich niet houdt aan de geheimhoudingsplicht en het concurrentiebeding? “Nee hoor, ik zeg wat ik wil zeggen.”

Premier worden

Ze vertelt dat ze al heel lang in politiek is geïnteresseerd. In de loop der jaren stemde ze afwisselend op PvdA, GroenLinks en D66, maar geen van de partijen bood haar voldoende inhoud om er lid van te worden.

Nu gaat ze vol voor Artikel 1. Ze heeft geen moment overwogen de politiek vaarwel te zeggen, ook niet na een zwaar jaar met een uitzwaaipagina op Facebook en een gefotoshopt lynchfilmpje. Sterker nog: zelfs als de verkiezingen haar geen zetel opleveren gaat ze door. Want Artikel 1 is een beweging die langzaam aan aanhang wint, die de tijd nodig heeft.

Is ze over acht jaar de eerste zwarte, vrouwelijke premier van Nederland? Voluit lachend: “Ja, die ambitie heb ik zeker.

‘Jij vindt het leuk om me op de kast te krijgen’

Is het een vriendelijke gesprek met Sylvana Simons? Voor een deel wel, maar ze heeft voldoende mensenkennis om halverwege te vragen: “Jij vindt het leuk om mij op de kast te krijgen hè?”

Of het gelukt is moet de kijker maar beoordelen, maar zeker is dat voorlichter Ian van der Kooye, die tegelijk met haar bij Denk vertrok, tijdens een korte pauze naar onze tafel toeloopt. Hij vindt het niet verstandig dat ik Sylvana voortdurend in de rede te val. “Dat legt de sympathie van de kijker bij haar”, zegt hij ook nog serieus.

Van der Kooye loopt al wat langer mee dan vandaag. Hij was een van de voorlichters van Wouter Bos toen die tijdens een debat van Balkenende te horen kreeg dat hij draaide. “Dat had Jack de Vries handig ingestoken, zonder dat moment was Bos waarschijnlijk premier van Nederland geweest.”

Zetel onzeker

Wat vond Van der Kooye van het vertrek van Simons bij Denk? “Dat getuigt van lef. Als ze bij Denk was gebleven was ze bijna zeker in de Kamer gekomen, nu moet ze het nog maar afwachten. Het geeft aan dat ze staat voor wat ze zegt.”

En het Rijksmuseum bedient haar op haar wenken. Kort na de oprichting van haar partij liet museumdirecteur Taco Dibbits weten dat het Rijks in 2020 een tentoonstelling houdt over het Nederlandse slavernijverleden. Simons lachend: “Heel goed, maar de directe relatie is te veel eer.”

Maandag 6 maart, 22.30 uur, RTL Z, Sylvana Simons in Van Liempt 1-op-1.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.