sylvana

Zoals eigenlijk wel verwacht staat ook op dit dossier Sylvana weer eens aan de verkeerde kant van de streep.

Oh hé, er is weer eens ophef. Ditmaal over het feit dat verschillende instanties gaan stoppen met zogenaamd genderpartijdig taalgebruik. Zoals de NS, dat het niet meer zal hebben over ‘dames en heren’, want hè: anderhalve man en een psychisch verwarde paardenkop kunnen dat niet hebben.

Waar je echter de klok op gelijk kan stellen wanneer het gaat om dit soort zaken, is dat Sylvana feilloos partij kiest voor de kamp die zichzelf het meeste profileert als slachtoffer. En ja hoor, ook nu weer. Op haar Facebook-pagina sprak de voorvrouwe van Artikel 1 zich uit voor meer “inclusiviteit” en “gelijkwaardigheid” en linkte naar een lange blogpost waarin iemand probeert duidelijk te maken dat alle genderwaanzin niet gaat over mensen die niet in de war zijn.

Leuk geprobeerd natuurlijk, maar de mensen die niet in de war zijn (99,5%) moeten nu dus wel lijden onder die halve procent die z’n dictatoriale wil probeert op te leggen aan de samenleving die over het algemeen wél gewoon gedijt bij genderrollen.

Maar goed, wat weet Sylvana daarvan, nietwaar? Zij kiest gewoon de groep uit die het hardste aan het huilen is, en kiest partij voor hen. Lekker makkelijk natuurlijk: volg gewoon het spoor van tranen. Maar ik hoop dat zij ook ooit nog beseft dat niet ieder zelfverklaard slachtoffer ook écht een slachtoffer is.

Reacties

Reacties

One thought on “Sylvana schaart zich volledig achter genderneutrale warreltaal: ‘Inclusiviteit vraagt om respect voor het verschil!’”
  1. 0.5% dat zich niet man of vrouw voelt is nogal wat overdreven. Ik zie het als een symptoom van de steeds meer en meer egoïstische en Individualistische samenleving aangevoerd door het neoliberalisme. Men doet zeer hard zijn best om een inclusieve maatschappij te scheppen en redelijkheid en tolerantie zijn daar een belangrijke factor in. Het individu geniet van veel vrijheden en rechten wat leid tot een marginale minderheid van ‘anderen’. Die ‘anderen’ genieten van dezelfde vrijheden en rechten maar mogen we redelijkheid vragen? Het doet me denken aan nieuwe tekenfilms waar holebi’s in moeten, nog steeds is het een minderheid in de maatschappij maar moeten we dan elke minderheid in een tekenfilm steken? Want dan moet elke minderheid dezelfde rechten hebben of het is weeral discriminatie. Mijn muzikale liefde is ook een minderheid, nergens word mijn muziek gespeeld maar ik eis dat ook niet omdat 99% het afschuwelijk vind, zoals op u werk waar de radio aanstaat. Als ik daar niet mee kan leven moet ik ook maar naar commerciële muziek luisteren. Redelijkheid is ver te zoeken dezer dagen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.