DELEN
trump

Westerse politici en beleidsmakers zijn bezig burgerrechten in rap tempo af te breken om te zorgen dat het establishment haar macht niet kwijtraakt. De aanval is ingezet op de vrijheid van meningsuiting. In een reeks artikelen gaan we uitgebreid in op ongewenste praktijken die ondermeer moeten leiden tot een Europese politiestaat, waar de Europese Grondwet naar het zich laat aanzien vervangen wordt door het boek “1984” van George Orwell – figuurlijk gesproken, natuurlijk.

Vandaag: de strijd tegen nep-nieuws.

We lezen in De Telegraaf [1] het volgende:

Als de Amerikaanse president Barack Obama voor de derde keer als kandidaat mee had mogen doen aan de Amerikaanse verkiezingen, had hij Donald Trump verslagen met zijn campagne-boodschap uit 2008 van hoop en verandering.

Dat stelde Obama maandag in een interview. De verkozen president, Trump, reageert via Twitter: „Geen sprake van.” Trump verwijst naar verschillende zaken die in zijn ogen een mislukking zijn: onder meer naar de gestegen werkloosheid, IS en Obamacare.

Sinds de dag dat de uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezing bekendgemaakt is, zijn de Democraten in de VS de boel aan het verzieken, en ook Obama doet er volop aan mee. In plaats van het verlies waardig te accepteren maakt ook hij zich schuldig aan allerlei beschuldigingen, vormen van laster, en gaat hij in de laatste weken van zijn termijn nog snel controversiële wetten er doorheen drukken.

De druiven zijn wel erg zuur in het Democratische kamp.

Afgezien van het feit dat veel Amerikanen het na 8 jaar Obama wel gehad hebben met zijn gefaalde politiek (en Hillary Clinton beloofde dat beleid óók nog eens vier jaar voort te zetten) is de verkiezingsstrijd in de Verenigde Staten is óók een strijd geweest van de gevestigde media versus de alternatieve media. Dat Donald Trump tijdens zijn verkiezingsrace een nog nooit vertoonde inhaalslag heeft laten zien, is niet te danken aan de mainstream media, maar vooral aan de alternatieve media.

De mainstream media hebben zich namelijk zonder uitzondering steeds weer achter Hilary Clinton gesteld. Trump zou immers toch niet gekozen worden (was vanaf het begin de gedachte). De opstelling van de mainstream media is in onze zó onwaarschijnlijk surrealistisch geweest (en nu nog steeds) omdat geen enkele journalist van de gevestigde media de moeite nam te duiken in alle documenten die over Hillary Clinton, haar campagneleider en het DNC waren opgedoken. Hoe crimineel de Clintons ook zijn, geen slecht woord over hen in die gevestigde media. Maar in tegenstelling tot hun gedachte over de Amerikaanse burgers hadden die(burgers) toch donders goed in de gaten wat er allemaal precies speelde: van het pay-to-play-beleid van de Clintons tot en met het boycotten van de Democratische kandidaat Bernie Sanders door de Democratische partij.

Veel Amerikanen hebben om verschillende redenen gekozen tégen wat hen door de Clintonsgezinde media, vooral de “kwaliteitskrant” New York Times, de Washington Post en het Clinton News Network (CNN), voorgespiegeld werd.

Donald Trump merkte in het begin van zijn campagne dat hij zijn strijd moest voeren tegen Hillary Clinton èn de mainstream media. Dat hij het zó ver kon brengen als hij gedaan heeft, heeft hij beslist te danken aan hem gunstig gezinde media als bijvoorbeeld “Breitbart News” . Hierdoor wist hij een groot publiek te bereiken, eigenlijk uiteindelijk een groter publiek dan de anti-Trump-media. Ook zijn gebruik van de social media (Trump heeft op Facebook meer dan 15 miljoen “fans” en op Twitter 16,5 miljoen “volgers”) leverde hem zóveel slagkracht op dat hij uiteindelijk het Witte Huis wist te bereiken.

De mislukte anti-Trump-campagne valt de links-liberale journalisten, die min of meer in de hele westerse wereld de mainstream media bepalen, vies tegen. Het valt hen niet mee toe te geven dat de vastgeroeste dominantie ten faveure van het politieke (en financiële) establishment de genadeklap heeft gekregen. Zij proberen, gedreven door hun wankelende bestaansrecht en afnemende invloed, verkrampt hun mislukkingen te verklaren – maar de oorzaken zoeken zij bij anderen in plaats van bij henzelf.

Die oorzaak is inmiddels alweer gevonden: Donald Trump heeft zijn overwinning te danken aan het zogenaamde “Fake News”, nep-nieuws. Over dit fenomeen wordt elke dag door de mainstream media volop geschreven en gerapporteerd, en men bedoelt hier niet onjuiste berichtgeving in het algemeen mee, maar kritische artikelen en bijdragen van de alternatieve media (die “toevallig” dan ook nog anti-establishment en pro-Trump zijn).

En de Europese politieke marionetten van Washington hebben deze kritiek op nep-nieuws (die haar oorsprong vindt bij de Clinton-gezinde media) maar al te graag omarmd, omdat men donders goed in de gaten heeft dat berichten via de social media door vele miljoenen gebruikers in razendsnel tempo verder verspreid (kunnen) worden. In plaats van de strijd aan te gaan met die alternatieve media gooit men het over een andere, gemakkelijker, boeg: de nieuwe concurrentie wordt met laster overgoten en de strijd wordt niet gevoerd op inhoudelijke basis – waarschijnlijk omdat men de strijd met de alternatieve media niet denkt te kunnen winnen.

In de strijd tegen nep-nieuws gaat het om méér dan de afnemende inkomsten voor de gevestigde media. Het gaat erom dat men de concurrentie uit wil schakelen, en de burgers de vrijheid op meningsuiting wil ontnemen.

De EU is inmiddels bezig anti-nep-nieuws-wetgeving in elkaar te draaien. In het middelpunt van de belangstelling staan vooral de social media als Facebook en Twitter. Deze concerns hebben zich de laatste jaren ontwikkeld als verzamelplekken van nieuws uit alternatieve media, waardoor het een politieke machtsfactor geworden is. Dat er op de social media veel onzinberichten gepubliceerd worden klopt, maar hetzelfde is het geval bij de mainstream media. En is er ooit een politicus geweest die niet gelogen heeft?

Toch worden die niet beschouwd als bronnen van nep-nieuws…… omdat zij het establishment dienen. Barack Obama heeft op kerstavond snel een wet goedgekeurd die het strafbaar maakt niet alleen nep-nieuws te publiceren, maar ook propaganda aan te pakken.

Maar wat is propaganda, en wie bepaalt wat dat is?

Hiermee begeeft de Amerikaanse regering zich op een hellend vlak, omdat de vrije meningsuiting gegarandeerd wordt door de Grondwet. de maatregel van Obama maakt het voor de politiek makkelijk sites met niet-welgevallige kritiek te sluiten, om maar een voorbeeld te geven. Het zal niet lang duren dat de alternatieve media deze wetgeving voor de rechtbank zullen aanvechten (en processen zullen winnen, naar onze mening. Daarvoor is in de VS de vrijheid van menigsuiting een té groot goed).

Ook in de EU heeft men al vergevorderde plannen, en in de politiestaat die Duitsland heet wordt er ook al hard gewerkt nep-nieuws strafbaar te stellen. Natuurlijk zo spoedig mogelijk, en in ieder geval ver vóór de verkiezingen volgend jaar.

De vraag is alleen: wie heeft de bevoegdheid om nieuws als nep-nieuws te kwalificeren? In ieder geval geldt bij onze oosterburen: onwelgevallige kritiek op Merkel moet zo snel mogelijk de kop worden ingedrukt. De meeste Duitsers zullen dit als makke schapen accepteren: grof gezegd hebben zij ervaring om goedgelovig achter hun Grote Leider aan te marcheren. Kritiek op “Der Chef” wordt nu eenmaal niet geduld, dat zit in de Duitse cultuur ingebakken.

Facebook heeft inmiddels haar algoritmen veranderd waardoor berichten van de alternatieve media geblokkeerd zouden moeten kunnen worden. De gebruikers mogen in ieder geval niet op “verkeerde” gedachten gebracht worden – dus naast het feit dat de geheime diensten alle informatie over personen van Facebook kunnen halen, worden de gebruikers ook nog eens belemmerd in de vrije nieuwsgaring.

De moderne vorm van boekverbranding.

De politiek en het hele establishment denken hier een “probleem” te kunnen oplossen, maar het zal een verloren strijd blijken te zijn. Het is een enorme onderschatting van de burger, want een mondige mediaconsument is best in staat nieuws op haar waarde te schatten, wat geloofwaardig is en wat niet. Verder laat domheid zich niet verbieden. Een democratische samenleving kan en moet afwijkende meningen, zelfs al die door de meerderheid van de bevolking als “dom” wordt beschouwd, kunnen verdragen. Als blijkt dat dat niet meer mogelijk is, dan is de democratie overleden – dan resteert alleen nog de politiestaat, een dictatuur. Dat kan trouwens met de EU inmiddels al het geval zijn.

De huidige ontwikkelingen kunnen alleen maar leiden tot oproer en geweld: uiteindelijk laten mensen zich niet onderdrukken, en steeds meer mensen zullen inzien dat het juist politici en mainstream media zijn die nep-nieuws verspreiden, waarbij belangrijke thema’s zoveel en zo snel mogelijk worden weggepoetst.

Volgende keer: waarom Merkel Islamitische Staat binnen de EU de vrije hand geeft.

Reacties

Reacties

SDB en nieuwsreporter.com brengt u nationaal en internationaal nieuws

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.