DELEN
media

De EU-wetgeving over de nieuwe auteursrechten (ofwel: het internet-censuur) moet binnen twee jaar in alle EU-lidstaten worden ingevoerd. Hoewel dat proces verplicht is, is er nog steeds voldoende ruimte om te interpreteren wat de tekst van de auteursrechtrichtlijn precies inhoudt. Dit houdt in dat de strijd tegen de slechtste elementen – vooral het uploadfilter – nu op nationaal niveau kan beginnen.

Nu de afschuwelijke auteursrechtrichtlijn van de Europese Unie is aangenomen, zou je denken dat er niets meer kan worden gedaan.

Dat is verre van het geval.

Zoals gezegd in onze eerdere atikelen over dit onderwerp is volgens EU-wetgeving de volgende stap dat het nu moet worden geïmplementeerd – via nationale wetgeving – in alle EU-lidstaten. Hoewel dat proces verplicht is, is er nog steeds voldoende ruimte om te interpreteren wat de tekst van de auteursrechtrichtlijn precies inhoudt. Dientengevolge kan de strijd tegen de slechtste elementen – het uploadfilter en het nevenrecht op nieuws – nu op nationaal niveau beginnen.

Maar nu critici steeds dieper in de materie duiken om de maatregelen aan te vechten, blijken er toch andere manieren te zijn waarop deze aspecten van de auteursrechtrichtlijn kunnen worden aangevochten – als ze eenmaal wet zijn.

Een aantal mensen heeft erop gewezen dat artikel 13 (nu hernummerd als artikel 17) websites op effectieve wijze verplicht om “algemene monitoring” uit te voeren. Dat is iets waar het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJEU), het hoogste rechtsorgaan van de EU, zich al tegen heeft gekeerd omdat het indruist tegen artikel 15 van de e-commerce richtlijn van de EU.

Zodra uploadfilters in nationaal recht zijn geïmplementeerd, kunnen ze worden aangevochten bij de landelijke rechtbanken. Aangezien het hier een vraag betreft die de hele EU aangaat – zijn uploadfilters een vorm van algemene monitoring? – zal de rechter vrijwel zeker refereren aan de verwijzing van het HvJEU. De hoop is dan ook (redelijk groot) dat de hele aanpak als niet-ontvankelijk wordt beschouwd, zoals al twee keer eerder is gebeurd in zaken van algemene monitoring.

Overigens bestaat ook de mogelijkheid dat het HvJEU in feite de praktisch meest uitvoerbare gevolgen van artikel 13, lid 17, illegaal verklaart. Het zou niet de eerste keer zijn, als dat gebeurt. Het HvJEU heeft de richtlijn voor het bewaren van gegevens als geheel geschrapt – zeer tot ongenoegen van de Europese Commissie.

Als dat dus het geval zou zijn, zal dat de tweede keer in korte tijd zijn dat de EU-commissie, belast met het schrijven van wetgeving, bewijst dat dat zijzelf volhardend niet in staat is om wetten te schrijven die in overeenstemming zijn met het EU-constitutionele handvest, of dat zijzelf ongeschikt genoeg is om niet in te zien dat een wet die door middel van duistere middelen moet worden doorgevoerd en in strijd is met het EU-handvest, zal worden verwijderd door het Europese Hof.

Met duistere middelen doelen we natuurlijk op het feit dat ze opzettelijk het artikel 15 in artikel 17 heeft veranderd om leden van het nepparlement in verwarring te brengen met waar ze op stemden. Dat geniepige omwisselen tijdens de stemming is op zijn zachtst gezegd een procedurefout en zou de nieuwe wetgeving ongeldig moeten verklaren.

Het EU-nepparlement zou voor dit soort gevallen/misleidingen een procedure moeten hebben waardoor een wet hoe dan ook geannuleerd kan worden. Dat geen enkele nepparlementariër hiertegen ten strijde is getrokken is onvoorstelbaar, nee, verbluffend, en getuigt van een grote minachting voor de burgers in de EU en de democratie in het bijzonder.

De gang naar het Europese Hof is een voor de hand liggende weg die gevolgd kan worden. Maar zoals het Duitse parlementslid van de Piraten Partij, Julia Reda, heeft eerder gemeld dat er nog een andere route genomen kan worden, eentje die het onderzoeken waard is en die wij op zich wel grappig vinden omdat daarbij het door velen verafschuwde en ons door politici opgedrongen CETA-verdrag om de hoek komt kijken.

Artikel 20.11 (1) van de uitgebreide economische en handelsovereenkomst (CETA)

tussen de EU en Canada luidt als volgt:

Onverminderd de overige leden van dit artikel voorziet elke partij in haar wetgeving in beperkingen of uitzonderingen met betrekking tot de aansprakelijkheid van dienstverleners, wanneer zij als tussenpersoon optreden, voor inbreuken op auteursrechten of naburige rechten die plaatsvinden op of via communicatienetwerken, in het kader van het verlenen of het gebruik van hun diensten.

En verder:

Aan de in dit artikel bedoelde beperkingen of uitzonderingen mag niet de voorwaarde worden verbonden dat de dienstverlener toezicht houdt op zijn dienst of actief zoekt naar feiten die wijzen op inbreuk makende activiteiten.

Het is dus de vraag of dat de soort bewakingsactiviteit uitsluit die de EU-auteursrechtrichtlijn vereist. Het is duidelijk dat de complexe interactie tussen CETA en de nieuwe richtlijn iets is dat moet worden overwogen in een geschikte juridische forum, wat dat ook mag zijn. Maar op zijn minst is het een intrigerende mogelijkheid dat CETA artikel 13/17 zou kunnen vernietigen.

In het verleden heeft de auteursrechtensector afspraken in bestaande handelsovereenkomsten gebruikt om voorstellen te blokkeren die de broodnodige rechten en uitzonderingen voor het publiek moesten regelen. Het zou een humoristische rechtvaardigheid zijn als juist deze verguisde handelsovereenkomst een belangrijk deel van een nieuwe wet blokkeert die de uitgeverslobby zo wanhopig zocht.

Tenslotte: het handelsverdrag met Canada wordt vaak beschouwd als een blauwdruk voor het vrijhandelsverdrag tussen de EU en de Verenigde Staten (TTIP). Deze week hebben onze “volksvertegenwoordigers” in de EU besloten dat er opnieuw (door-)onderhandeld wordt over TTIP 2.0ondanks het feit dat onze minister Kaag in januari nog zei dat herstart van onderhandelingen over TTIP niet waarschijnlijk was.
Fake news, dus.

Hoe dan ook: de Amerikaanse chloorkippen en met glyfosaat besmet voedsel worden u – wat er ook gebeurt – door de strot geduwd.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Become a Patron!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.