DELEN
europa
Europa, met of zonder glans?

Er gaat geen dag voorbij of er is wel een crisis in de EU gaande. Of het nou om de vluchtelingencrisis gaat of de Brexit, de oplossing van de Brusselse elite voor problemen is altijd: méér Brussel. Een superstaat Europa voor al uw vragen en antwoorden. De komende verkiezingen voor het Europees Parlement gaan dan ook niet over wie de volgende voorzitter van de Europese Commissie wordt, het gaat over waar de macht thuishoort. Voor SP-Kamerlid Renske Leijten en SP-lijsttrekker voor het Europees Parlement Arnout Hoekstra is het duidelijk: we moeten naar Europese samenwerking waarin Brussel niet de baas speelt.

Om de problemen van het heden te kunnen begrijpen moeten we eerst kijken naar het verleden. De Europese Unie is na de Tweede Wereldoorlog ontstaan met het ideaal van nooit meer oorlog. Door samenwerking tussen Europese landen konden conflicten worden voorkomen. Een prachtig ideaal, met als tastbaar resultaat een ongekend lange vrede op een continent dat eeuwen lang werd verscheurd door oorlog en strijd.

Pas bij de ondertekening van het verdrag van Maastricht in 1993 waarbij het vrij verkeer van kapitaal, goederen, diensten en arbeid werd geregeld, begon het te wringen. Minder grenzen had tot doel dat lidstaten meer naar elkaar toe zouden groeien. Het tegenovergestelde is helaas het geval. Lidstaten moeten met elkaar concurreren op arbeid, met grote bedrijven als lachende derde. De invoering van de euro in 2002 was als een kroon gemaakt voor een keizer die nog moest komen. Want de enige logische agenda achter de invoering van een gezamenlijke munt is een gezamenlijke politiek. Met beleid gevormd door een Brusselse elite en een Europese president. En dit is precies wat er nu wordt voorbereid.

En als we nu naar het heden kijken lijkt er weinig over van het Europese vredesideaal. Want de oorlogstaal naar het oosten neemt toe. De roep om een ‘noodzakelijk’ EU-leger wordt gevoed en daarmee als onomkeerbaar voorgesteld. Terwijl de Brusselse elite niet in staat is om problemen tussen lidstaten op te lossen, drijft ze hen wel steeds meer in de houdgreep van Brusselse regie.

Het is treurig dat de Brexit de Europese elite niet tot enige zelfreflectie heeft gebracht. De suggestie dat het ook maar enigszins uitmaakt of Bas Eickhout, Guy Verhofdstadt, Manfred Weber of Frans Timmermans gekozen wordt, is onjuist. Het is lood om oud ijzer, omdat zij allemaal, inclusief hun politieke stromingen, Brussel als oplossing voor alle problemen ziet.

Het antwoord van de traditionele partijen, zowel rechts als links, op misschien wel het grootste vraagstuk van deze eeuw is net als de Brusselse elite: meer Europese Unie. Het is daarom tijd voor ‘populair links’. Als tegengewicht voor elitair Brussel en als tegengif voor extreemrechts. Er wordt alom gewaarschuwd voor de populistische stem, maar wat de Brusselse bubbel niet door heeft, is dat zij die zelf creëert. Mensen hebben juist het gevoel dat ze hun cultuur verliezen en de grip om hun omgeving. Dit voedt de populariteit van nationalistisme en extreemrechts.

Een Unie met 27 lidstaten moet niet gezien worden als één arbeidsmarkt en één Superstaat met één Europees leger. Het is gevaarlijk om te miskennen dat lidstaten hun eigen geschiedenis, hun eigen taal en gebruiken, hun eigen sociale strijd hebben. De oplossing voor de een, is niet de oplossing voor de ander – wellicht zelfs een probleem. In 2005 verzette Nederland zich tegen de Brusselse elite en stemde de EU-grondwet in een referendum weg. Het is opnieuw tijd voor populair links. Voor een Europese Unie waar niet conflict, maar het vredesideaal weer centraal staat: een Europa op basis van samenwerking tussen lidstaten. Red Nederland en breek de macht van Brussel. (SP)

Reacties

Reacties

Steun echt vrije en onafhankelijke journalistiek via onze sponsors, niet de soort met zakelijke steun die onafhankelijkheid als een slogan gebruikt, maar schrijvers en denkers die niet verplicht zijn om veel geld te verdienen en een passie hebben om de waarheid aan de macht te vertellen. 100% van de opbrengst van de fooienpot gaat naar de individuele schrijvers van de artikelen die u leest. 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.