DELEN
armoede

De directeur van de Rotterdamse Rekenkamer Paul Hofstra waarschuwt voor de stijgende armoede in de stad. Uit een nog te publiceren rapport blijkt dat ongeveer tweeduizend Rotterdammers geregistreerd staan als dak- of thuisloos. Binnen die groep signaleert de Rotterdamse Rekenkamer een verontrustende groei van het aantal jongeren onder de 18 jaar. Clara Sies, initiatiefneemster van de Rotterdamse Gaarkeuken, heeft dagelijks met die toenemende armoede te maken en ziet hoe politici het thema armoede nauwelijks serieus nemen: “Men weet het wel, maar ze hebben het er liever niet over.”.

Integratie, identiteit en veiligheid zijn de thema’s waarover de Rotterdamse politici elkaar op dit moment bijna dagelijks in de haren vliegen. Dit tot grote frustratie van Paul Hofstra van de Rotterdamse Rekenkamer en van Clara Sies van de Rotterdamse Gaarkeuken. Volgens hen vergeten politici HET grote thema dat in Rotterdam speelt: de groeiende armoede. Vooral het groeiende aantal minderjarige dak- en thuisloze Rotterdammers baart Hofstra zorgen. Eerder al constateerde de Rekenkamer dat maar liefst honderdduizend Rotterdammers kampen met problematische schulden. 27.000 van hen hebben een schuld van gemiddeld 50.000 euro. Van die groep komt slechts 8 procent in aanmerking voor schuldsanering. Wat er met de overige 92 procent gebeurt, is onduidelijk. Een schuld wordt gezien als problematisch als je langer dan zes maanden geen zorgpremie hebt betaald.

De 18-jarige Dominique raakte door een samenloop van omstandigheden alles kwijt. In een paar maanden veranderde haar leven zo, dat ze op straat moest zien te overleven. En ze is zeker niet de enige. Het aantal jongere daklozen in Rotterdam is dramatisch gestegen. Tussen 2015 en 2017 deden een kleine 40 procent méér jongeren een beroep op de gemeente, zo blijkt uit cijfers die de Rotterdamse Rekenkamer vandaag publiceert. Hoeveel jongeren er precies rondzwerven is moeilijk in cijfers uit te drukken omdat niet iedereen zich laat registreren.

Dominique werd beroofd en raakte dakloos

Je herkent ze ook niet zomaar. Neem de 18-jarige Dominique, een Rotterdams meisje dat tot een paar maanden geleden gewoon naar school ging en bij haar moeder woonde. Ze raakte door een samenloop van omstandigheden bijna alles kwijt. Deze winter sliep ze zelfs op straat, of ging met haar OV studentenkaart noodgedwongen ‘s nachts per trein het land door. Tot ze op een station van haar laatste persoonlijke bezittingen beroofd werd.

‘Buiten slapen, dat is heftig’

Dominique belandde vorige maand in de nachtopvang, waar ze tegenwoordig wachtlijsten hebben. Ze heeft ook geen uitkering of logeeradressen bij familie. Terug naar haar moeder wil ze niet vanwege de situatie thuis, waar Jeugdzorg ook een van haar jongere zusjes uit huis plaatste. De opties raken op. “Buiten slapen tussen mensen waar mijn ouders vroeger voor waarschuwden, da’s heftig”, vertelt Dominique. “Al blijken het niet allemaal verkeerde mensen te zijn. Ze vroegen me hoe een meisje als ik in vredesnaam op straat kon belanden.”

Geestelijke gezondheidszorg en daklozen

Directeur van de Rotterdamse Rekenkamer, Paul Hofstra, spreekt van een zeer zorgelijke situatie waar zo snel mogelijk een eind aan moet komen. Voor jongeren met verslavingsproblemen en psychiatrische aandoeningen zijn volgens Hofstra zelfs helemaal geen geschikte opvangplekken beschikbaar. Dit komt door de zware landelijke bezuinigingen van de afgelopen jaren op de geestelijke gezondheidszorg.

Aantal dakloze jongeren historisch dieptepunt

Michiel Joosse noemt het een ‘historisch dieptepunt’, de tientallen jongeren die nu tussen de wal en het schip vallen. Hij heeft de leiding over de crisisopvang namens Enver, de organisatie voor jeugd- en opvoedhulp in de regio’s Rotterdam Rijnmond. Er zijn op dit moment onvoldoende bedden in de opvang om iedereen te helpen. En er is volgens hem niet één reden te bedenken waarom er ineens zoveel jongeren bij komen.

Wel ziet hij dat de gemeente Rotterdam op dit moment goedkopere huurwoningen sloopt, om op die plek nieuwkomers uit de middenklasse aan te trekken. Meer yuppen dus en minder mensen met lage inkomens. Dat gaat in de praktijk ten koste van kwetsbare jongeren die ook thuis niet meer welkom zijn zodra ze van school zijn en een uitkering aanvragen. “Ouders zetten hun kind op straat omdat ze hun uitkering verliezen”, stelt Joosse. “Allemaal jongeren die iets moeten gaan opbouwen, maar nu alleen bezig zijn met overleven.”

Landelijk neemt aantal daklozen ook toe

De zorgwekkende toename van Rotterdamse daklozen past in een landelijke trend. Volgens de laatste CBS-cijfers is het aantal daklozen van 18 tot 65 jaar tussen 2009 tot 2016 een gestegen met 71 procent. Daarvan is 42 procent dakloos in de vier grote steden Rotterdam, Den Haag, Amsterdam en Utrecht. Deze vier steden hebben daarom berekeningen gemaakt om uit te zoeken waarom er zoveel daklozen bij komen en er minder mensen in een woning terecht kunnen komen.

Reacties

Reacties

SDB en nieuwsreporter.com brengt u nationaal en internationaal nieuws

Geef een reactie