Connect with us

Politiek Internationaal

Rustig en stil de dictatuur in: schandalig oordeel van het Federale Hof van Justitie in Duitsland over de vrijheid van meningsuiting

Published

on

censuur

Van nu af aan is geen enkele mening zeker voor de inquisiteurs van de Merkel-junta, hoe feitelijk die ook is! Beetje bij beetje sterft de vrijheid stilletjes en stilletjes. Op een ochtend word je wakker – en je bent in een ander land.

Onder de grondrechten van een democratie is het recht op vrijheid van meningsuiting bijzonder belangrijk. Het is niet voor niets dat voor de beperking ervan nauwkeurig omschreven criteria nodig zijn. Volgens de voorheen onbetwiste juridische opinie zijn deze strafrechtelijk gedefinieerd. Niemand mag willekeurig en naar eigen inzicht een andere mening kunnen verbieden of onderdrukken!

Sinds een vonnisvan het Federale Hof van Justitie over de vrijheid van meningsuiting vorige week is nu anders. De rechters moedigden de verantwoordelijken bij Facebook praktisch aan om te stoppen met zogenaamde “haatreacties”, zelfs zonder een overtreding van het strafrecht. De vraag die meteen opkomt is wie bepaalt wat een “hatelijke opmerking” is. Een Facebook-verantwoordelijke die, mogelijk als lid van een partij of gewoon vanwege zijn houding, een tekst heel anders beoordeelt dan zijn buurman. Uiteraard gaan de rechters ervan uit dat “haatdragende opmerkingen” a priori voortkomen uit rechts-extremistische ideeën. Een consensus kan hier nog snel gevonden worden. Maar hoe gaat het? wanneer vertegenwoordigers van de Antifa (naar verluidt degenen aan de goede kant) doodsbedreigingen uiten tegen andersdenkenden en openlijk reclame maken voor geweld? Hoe snel vervalt de zo geroemde gelijkheid voor de wet?

De scheidslijnen tussen goed en slecht vervagen. De juiste bevinding is arbitrair, afhankelijk van wat op dat moment gewenst is. Zoiets was in Duitsland alleen bekend tussen 1933 en 1945, en – niet te vergeten – in een deel van Duitsland dat iets langer onder Sovjetregering stond, tot 1990. De secties van het strafwetboek die door de Staatsveiligheid als basis werden gebruikt voor onderzoeken waren de zogenaamde informele Artikel van tweehonderd, dat wil zeggen, politiek strafrecht. Paragraaf 220 (laster van de staat) was bijzonder populair. Dat kan een grap zijn voor collega’s tijdens de pauze, een kritische mening over uitspraken van de SED en nog veel meer. Wat dat precies was, werd door de Staatsveiligheid zelf bepaald, afhankelijk van de gegeven politieke lijn. 220 gingen in ieder geval nooit minder dan twee jaar de gevangenis in, om nog maar te zwijgen van “anti-staatsagitatie” en “degradatie van de DDR of haar vertegenwoordigers”. Het gevolg van dergelijke rechtsonzekerheid creëert onzekerheid en angst. Er ontstaat een klimaat van voorzichtigheid en wantrouwen jegens alles en iedereen. Dan zal uiterlijk het uur van informanten en geheime afluisteraars komen. Het interpersoonlijke klimaat verandert, je kijkt constant om je heen en let bijvoorbeeld op wie er aan de volgende tafel in het restaurant zit. Het is alsof er een loden plafond naar beneden is gevallen. Er ontstaat een klimaat van voorzichtigheid en wantrouwen jegens alles en iedereen. Dan zal uiterlijk het uur van informanten en geheime afluisteraars komen. Het interpersoonlijke klimaat verandert, je kijkt constant om je heen en let bijvoorbeeld op wie er aan de volgende tafel in het restaurant zit. Het is alsof er een loden plafond naar beneden is gevallen. Er ontstaat een klimaat van voorzichtigheid en wantrouwen jegens alles en iedereen. Dan zal uiterlijk het uur van informanten en geheime afluisteraars komen. Het interpersoonlijke klimaat verandert, je kijkt constant om je heen en let bijvoorbeeld op wie er aan de volgende tafel in het restaurant zit. Het is alsof er een loden plafond naar beneden is gevallen.

Stel je voor – een eerdere uitspraak van het Grondwettelijk Hof, nadat onze soldaten als moordenaars kunnen worden bestempeld, zou ook kunnen dienen om onze politie aan te duiden als “door de staat aangestelde club-ruzies” wanneer ze te maken hebben met demonstranten met een andere mening. Met name de politie is de laatste tijd onevenredig hard in het onderdrukken van kritiek op de coronamaatregelen van het kabinet en is juist opvallend terughoudend als het gaat om gewelddadige rellen van links-extremisten. Nu ben ik geen advocaat, maar voor mij valt geen van beide onder het recht op vrijheid van meningsuiting . Onze staat en onze rechterlijke macht zouden er goed aan doen om fundamenteel over deze vragen na te denken.

Het moet ook vreemd zijn dat de federale overheid onderzoek doet naar de technische systemen die al in gebruik zijn in China, die geacht worden de gegeven sociale gedragsregels te bewaken. Misschien zal dit over niet al te lange tijd ook het gebruik van gendertaal omvatten. Er is een puntensysteem in China. Iedereen die negatieve aandacht trekt, heeft sociale achterstanden, van het weigeren van een vakantiereis tot het weigeren van een plaats op de universiteit. Velen zijn de realiteit in de onrechtvaardige toestand van de DDR vergeten, en Merkel zorgt er zelf voor dat onaangename mensen, zoals Hubertus Knabe, de lange tijd directeur van het Stasi-monument in Berlijn-Hohenschönhausen, die onder zwakke omstandigheden werd ontslagen, in het niets verdwijnen . Tot slot nog een paar cijfers. De DDR had ongeveer 17 miljoen inwoners. Naast de betrokkenheid bij organisaties die voor elke leeftijdsgroep zijn opgericht, van de jonge pioniers tot de volkssolidariteit op oudere leeftijd, waakten 90.000 fulltime medewerkers, ondersteund door 180.000 niet-officiële medewerkers (informanten), over de mensen in de SED-staat. Dit betekende dat er één spion was voor elke 90 inwoners. Als je bedenkt dat de onderzoeken van de geheime dienst niet alle delen van de samenleving met dezelfde intensiteit hebben bestreken, kan de vervolgingsdruk worden gemeten. Het was groter in de DDR dan in enig ander land in het Oostblok, inclusief de Sovjet-Unie. Maar tegen de tijd dat dat weer gebeurt, is de vrijheid allang gestorven. 000 onofficiële werknemers (informanten) werden gesteund over de mensen in de SED-staat. Dit betekende dat er één spion was voor elke 90 inwoners. Als je bedenkt dat de onderzoeken van de geheime dienst niet alle delen van de samenleving met dezelfde intensiteit hebben bestreken, kan de vervolgingsdruk worden gemeten. Het was groter in de DDR dan in enig ander land in het Oostblok, inclusief de Sovjet-Unie. Maar tegen de tijd dat dat weer gebeurt, is de vrijheid allang gestorven. 000 onofficiële werknemers (informanten) werden gesteund over de mensen in de SED-staat. Dit betekende dat er één spion was voor elke 90 inwoners. Als je bedenkt dat de onderzoeken van de geheime dienst niet alle delen van de samenleving met dezelfde intensiteit hebben bestreken, kan de vervolgingsdruk worden gemeten. Het was groter in de DDR dan in enig ander land in het Oostblok, inclusief de Sovjet-Unie. Maar tegen de tijd dat dat weer gebeurt, is de vrijheid allang gestorven.

Advertisement

Hallo beste bezoekers van SDB, wij zijn terug na een tijdje weggeweest om eerlijk tegen jullie te zijn wij konden de rekening van de hosting niet direct betalen vanwege minder prive inkomsten. Gelukkig hebben wij toch kunnen regelen dat de site weer online is al weten we niet voor hoe lang. Daarom hebben wij een verzoek om een donatie te doen zodat onze berichten die niet vermeld worden door de Mainstream Media kunnen blijven plaatsen. Wij zullen jullie voor altijd dankbaar zijn en veel leesplezier, denk aan onze sponsors, deel zo veel mogelijk onze berichten en als het mogelijk is steun ons hier onder!.

KLIK HIER VOOR EEN DONATIE

STEUN DE VRIJE MEDIA

Dumanbet yeni giriş - Dinamobet giriş -
Kolaybet giriş
- Sekabet yeni giriş - envidatoken.io -
celtabet
- atlantisbahis.club -

retrobet.live

-

mars bahis güncel adres

- istanbul eskort - izmir eskort - eskort mersin - eskort - eskort antalya - istanbul avukat - web tasarım