trump

Ze zijn zeker niet blij met die aanval op een Syrische luchtmachtbasis. Maar niemand neemt de moeite om te luisteren naar hun argumenten. En omdat een groot deel van de context ontbreekt, door de falende media, hebben zelfs serieuze analisten het moeilijk. Zo zeggen ‘de Russen’ dat elke serieuze analist ons kan vertellen dat deze Amerikaanse aanval geen vergelding was voor die (vermeende) aanval met gifgas, en dat hij al eerder was voorbereid.

Voordat ik verder ga met mijn betoog, wil ik er op wijzen dat mijn lezing (tot op zekere hoogte) speculatief is, maar geen ‘complot-theorie’. Dat het daar toch op kan lijken, komt omdat ik gebruik maak van informatie die niet in de ‘Legacy Media’ terechtkomt, of dusdanig versnipperd, dat de samenhang niet direct zichtbaar is. Het vervolg is niet strijdig met mijn ‘Heisenberg’-verhaal van gisteren, maar daar eerder een verduidelijking van. En in mijn optiek geloofwaardiger dan de lezing die nu door de ‘Legacy Media’ wordt aangehangen, die dicteert dat Trump ‘manisch’ is. Dat was Heisenberg in ‘Breaking Bad’ ook niet.

Waar doelen ‘de Russen’ op als ze zeggen dat deze aanval al enige tijd in de pen zat?

Anders dan de ‘Legacy Media’ nu schrijven, was dit zeker niet de eerste aanval van de Verenigde Staten op Syrische militaire doelen. In september bombardeerde de ‘coalitie’ Syrische troepen die een strategisch belangrijke stad, en het daarbij gelegen vliegveld verdedigden tegen ISIS. Het werd verkocht als een ‘vergissing’, maar ‘de Russen’ waren er van overtuigd dat het boze opzet was. Op dit blog schreef ik er in detail over. En voor hen past dit nieuwe bombardement in dat patroon. Maar er is meer.

Een andere mogendheid die al vele aanvallen op haar naam heeft op Syrische militaire eenheden sinds het begin van de vijandelijkheden daar, is Israël. ‘De Russen’ ergerden zich daaraan, maar traden niet op. Tot vorige maand. Israël voerde toen luchtaanvallen uit op doelen in de omgeving van het recent opnieuw ontzette Palmyra, ter ondersteuning van ISIS. Russische eenheden die in het gebied actief waren kwamen daarmee onder vuur. En toen was de maat vol voor ‘de Russen’. Ze gaven Assad toestemming om terug te schieten.

Ook dat incident heb ik hier op mijn blog beschreven. U zult zich wellicht nog herinneren dat ik schreef dat Syrische bronnen meldden dat ze een Israëlisch toestel hadden neergehaald. Dat was geen ‘fake news’, al kwamen alle Israëlische vliegtuigen veilig terug. Er was wel degelijk iets geraakt met die raketten. Of liever: Ze werden zelf geraakt. Door Israëlische anti-raket-raketten. Israël maakte naderhand geen geheim van die operatie, noch van de inzet van hun geavanceerde anti-raket-raketten, waar ze buitengewoon trots op zijn.

Waar Israël ook geen geheim van maakt, dat is dat ze liever ISIS als buurman hebben, dan Assad. Het is in die zin geen ‘complot’, maar een waarheid als een koe. Maar dat kan wel op een ‘complotlijken, als u er niet over hoorde, of las, omdat uw ‘Legacy Media’ er geen aandacht aan besteedde. En als analisten wiens vak het is om radicalisering tegen te gaan, buiten functie worden gezet als ze dat wereldkundig maken.

Met Trump in het Witte Huis heeft Israël een belangrijke bondgenoot, en dat werd duidelijk met die aanval op die Syrische luchtmachtbasis. Al helemaal als je het voorspel breder trekt, en gevoelig bent voor het argument dat het gifgas-incident niet zozeer een Godsgeschenk was voor degenen die zochten naar een excuus om Rusland duidelijk te maken dat de Verenigde Staten pal achter Israël staan, en het schieten op Israëlische gevechtsvliegtuigen wordt opgevat als een ‘rode lijn‘. Maar vooral als je het als ‘doorgestoken kaart’ ziet van poker-speler Trump, tegen schaker Poetin.

Ironisch genoeg las ik dit weekend in NRC dat de Verenigde Staten ervoor gekozen hadden een luchtmachtbasis aan te vallen, en niet de opslagplaatsen of productiefaciliteiten voor chemische wapens in Syrië, om te voorkomen dat er veel burgerslachtoffers zouden vallen als dat gifgas vrij zou komen. Exact het scenario waarvan die krant stelt dat het ongeloofwaardig is waar ‘de Russen’ en Syrië zeggen dat het de toedracht beschrijft van die aanval in Idlib. Zij het dat die Syrische opslagplaatsen vermoedelijk niet bestaan, en die van de ‘rebellen‘ niet op de kaart staan, zodat je ze per ongeluk kan raken. Dat is extreem cynisch van NRC. En botte minachting voor de intelligentie van je lezers.

Zijn er aanwijzingen voor een ‘False Flag’?

Ja. Genoeg. Sommigen sterker dan andere. En mede afhankelijk van de vraag of je de bron betrouwbaar vindt, of niet. Om te beginnen was daar het verzet van het westen, geleid door het Verenigd Koninkrijk, om de inzet van chemische wapens in Syrië én Irak door de VN te laten onderzoeken, zoals neergelegd in een Russisch-Chinese motie vóór het recente voorval in Idlib. Dan is er het toeval dat de ‘Witte Helmen’ daags voor dat incident van de Engelsen maskers kregen. En doken er berichten op over ‘Twitteraars’  in het kamp van de ‘rebellen’ waarin het verhaal over een gifgas-aanval werd aangekondigd. (Zie ook HIER).

Zoals tal van waarnemers die niet worden aangehaald in onze ‘Legacy Media’ ons voorhouden, zoals oud-ambassadeur Peter Ford, is Assad niet zo gek om op deze manier zelfmoord te plegen. Terwijl dit incident perfect past bij de openlijk beleden wens van Trump, én Israël, om Iran te lijf te gaan. Met als voorspel het opvoeren van de Amerikaanse inmenging in Yemen, waar het een schiettent is, met scheepsladingen burgerdoden en massa’s vluchtelingen. Deze aanval op dat Syrische vliegveld was geen vergelding. Het was een test. Met Israël, naar eigen zeggen, op de eerste rij.

Waar ‘Legacy Media’ meldden dat de luchtmachtbasis nagenoeg geheel verwoest was, lieten ‘de Russen’ op ‘Live televisie’ zien dat het wel meeviel. En betitelde het Russische Ministerie van Defensie het resultaat als ‘quite poor. Slechts 23 van de 59 afgevuurde raketten zouden de basis hebben bereikt, die de dag daarna alweer operationeel was. De rest was neergeschoten, of met elektronische tegenmaatregelen van hun koers gebracht. Wel kreeg het aandeel van Raytheon, de fabrikant van die kruisraketten, een flinke ‘boost’ op de beurs. En de aanval verbroederde Erdogan met Rutte, Merkel en Hollande. Voor zo lang als het duurt.

Complicatie voor het propaganda-verhaal is dat de Koerden, die aan de kant van de Amerikanen optrekken naar Raqqa, eisen dat de Amerikanen ook de ‘rebellen’ bestoken, omdat die ‘ook’ gifgas gebruiken. Verstrekt door het Turkije van Erdogan. Maar dat zijn ’nuances’ die je in de ‘Legacy Media’ hoe dan ook niet tegenkomt. Want dan begrijpen ze zelfs op de redacties hun eigen propaganda niet meer.

Als het een test was, om te zien hoe ‘de Russen’ reageren, en of het veilig is om Iran aan te vallen, en Assad en zijn familie te ruimen, is die test dan geslaagd? Ik vrees van niet. Het incasseringsvermogen van ‘de Russen’ moet niet begrepen worden als inschikkelijkheid, of koud-water-vrees. Onder geen beding laten ‘de Russen’ zich een langzaam escalerend conflict binnen slepen. Ze laten Trump de kaarten schudden, en delen. En op een moment van hun keuze is het dan: ’Schaakmat!’ ‘Poker-Meets-Chess‘. Ik zeg dat niet uit blinde bewondering. Maar ‘de Russen’ hebben geen andere opties. De Verenigde Staten, met haar bondgenoten, is Goliath. Als je David bent, moet je niet vertrouwen op je kracht, maar op je behendigheid, en je intellect. Maar als het mis loopt, de nucleaire optie niet schuwen.

Zover is het nog niet. Trump mag de Hillary-meute de wind uit de zeilen hebben gehaald, door te doen waar zij toe opriep. Maar België houdt het in Syrië voor gezien. Bolivia herinnert de wereld in de Veiligheidsraad aan het vorige WMD-échec. Boris Johnson moet zijn handelsmissie afzeggen, omdat hij wordt geïdentificeerd met deze ontsporing door zijn eerdere optreden in de Veiligheidsraad. En voormalige ‘fans‘ van ‘The Donald‘ in de ‘hackers-wereld‘, en de ‘alternatieve media‘, keren zich tegen hem. Terwijl het intern behoorlijk rommelt, nu Trump de steven heeft gewend naar de lieden in zijn entourage die het ‘moeras‘ nog wat drassiger willen maken. En er zit economisch zwaar weer aan te komen.

Ik zie Heisenberg dat niet winnen. Maar misschien is dat ook wel meer omdat ik niet in een wereld wil leven waar de Heisenbergs de dienst uitmaken. Die opvattingen over ‘familie’ kunnen mij gestolen worden.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.