DELEN
pvv

De PVV had aangekondigd in 60 plaatsen te zullen meedoen aan de komende gemeenteraadsverkiezingen. Maar dat gaat niet lukken, liet partijleider Geert Wilders vrijdag weten. Het is te moeilijk om overal goede kandidaten te vinden.

Wilders is niet de enige die met dat probleem kampt. Uit een rondgang van NRC Handelsblad in 35 gemeenten blijkt dat vrijwel alle partijen enorme moeite hebben hun kieslijsten bezet te krijgen. Zo kunnen de inwoners van Hardinxsveld-Giessendam (circa 18.000 inwoners) straks waarschijnlijk noch op de VVD, noch op de PvdA stemmen. Geen van beide partijen slaagt erin voldoende adequate gegadigden te strikken. Dus doen ze maar liever niet mee met de verkiezingen.

Maar lang niet alle partijen maken dezelfde keuze als VVD en PvdA in deze Zuid-Hollandse gemeente. Bij gebrek aan geschikte kandidaten nemen vooral lokale lijsten dan maar genoegen met ongeschikte. Aan screening schijnen ze nauwelijks nog te doen. In hun speurtocht naar personen die bereid zijn op de lijst te gaan staan, leggen ze de lat bijzonder laag. Een verklaring omtrent gedrag (vog), die moet garanderen dat het verleden van de betrokkene geen bezwaar vormt voor het raadslidmaatschap, wordt vaak niet meer gevraagd.

De gevolgen laten zich raden. Criminelen hebben het op deze manier heel makkelijk om binnen te dringen in de lokale politiek, dus in de ‘bovenwereld’. In het zuiden van het land kunnen ze daar al van meepraten. En het risico is levensgroot dat de criminele infiltratie zich na 21 maart volgend jaar verder zal verspreiden.

Dat er zo weinig animo bestaat om een rol te spelen in de gemeenteraden is niet zo vreemd. Raadsleden hebben het – als ze hun werk althans goed willen doen – razend druk: vergaderen, stukken lezen, contacten onderhouden met de achterban, buurten bezoeken – en dat allemaal naast een gewone baan. Want lid zijn van een gemeenteraad levert meestal onvoldoende op om van te kunnen leven. In kleine dorpen, tot 8000 inwoners, vang je maar een fooi van 250 euro per maand. In grotere gemeenten wordt dat wat meer, maar zelfs in een stad van 150.000 inwoners moet je het doen met een dikke 1600 euro per maand. Alleen in steden van meer dan 375.000 inwoners – dat zijn dus Amsterdam, Rotterdam en Den Haag – heb je maandelijks recht op 2352 euro bruto. Nog steeds geen vetpot, hoewel je als raadslid in de drie grote steden toch wel ongeveer een dagtaak zult hebben.

Vergelijk dat eens met de 7700 euro die Tweede Kamerleden elke maand overgemaakt krijgen, de riante onkostenvergoeding nog niet eens meegerekend. Ik wil hier helemaal niet beweren dat (de meeste) Kamerleden er niet hard voor werken, maar is dat verschil niet erg groot?

Reacties

Reacties

Geef een reactie