DELEN
pulsvisserij

Het Europees Parlement (EP) heeft deze week, meer bepaald op dinsdag 16 januari, overtuigend (402 tegen 232) gestemd voor een toekomstig verbod op pulsvisserij in Europese wateren. Het komende jaar zullen er onderhandelingen plaatsvinden tussen het EP, de Europese Raad van bevoegde ministers en de Europese Commissie (EC) om dit al dan niet in wetgeving vast te leggen. De Nederlandse visserijsector staat op zijn achterste vinnen, de Franse en Belgische vissers halen opgelucht adem.

Het idee om elektrisch te vissen bestaat al lang. Het eerste patent dateert van 1863 maar het duurt tot de jaren 1950 eer de methode op schaal gebruikt wordt bij het vissen in zoet water. Enkele decennia later volgde, na veel proberen en zoeken, de zeevisserij. De resultaten waren gemengd maar voldoende om vissers te interesseren.

Ministerie van Landbouw, Natuur & Voedselkwaliteit on Twitter

Infographic: Wat is pulsvisserij?

Elektrovissen

over een verdere toename van de vangsten, in een tijd waar bodemvisserij zwaar onder vuur lag, leidden ertoe dat de Europese Commissie in 1988 het elektrovissen verbood. Dalende brandstofprijzen maakten het hele gebeuren ook een pak minder interessant. Diezelfde brandstofprijzen gingen uiteindelijk weer de hoogte in waardoor nieuwe tests met elektrische vistuigen plaatsvonden in de jaren 90. Hier werd de pulsvisserij ontwikkeld.

In 2009 keurde de EC, op advies van de International Council for the Exploration of the Seas (ICES), een proefproject goed waarbij 5% van elke vloot uitgerust mocht worden met de experimentele vistuigen. Nederland slaagde er, via een juridische achterpoort, in dit op te trekken tot 10% en kon zo quasi de volledige vloot eurokotters – om en bij tachtig schepen – uitrusten met de pulswing. In België, noch Frankrijk was weinig interesse omdat het experiment zich beperkt tot een stuk zuidelijke Noordzee waar zij amper mogen vissen door een gebrek aan quotum. Het pulsvisexperiment werd toegelaten op voorwaarde dat men de bezorgdheden over de nadelige gevolgen van het pulsvissen, geuit door ICES, zou aanpakken.

Tot dusver werd dit proefproject steeds met één jaar verlengd. Wetende dat de investeringen om een eurokotter om te bouwen tot pulsvisser hoog oplopen – om en bij  200.000 euro -, is het tot dusver een grote gok geweest voor vele Nederlandse rederijen om mee te stappen in wat uiteindelijk nog altijd een experiment is. De grote interesse maakt alvast één ding duidelijk: met pulsvissen verdiend men goed zijn brood. De vangsten liggen hoog en de inzet is dat ook.

Sander Loones on Twitter

N-VA 💛 Onze Vlaamse vissers! U leest het persbericht van @SanderLoones @Sab_Vermeulen @ddumery op: https://t.co/xDSuF2hNgq https://t.co/6khfDAPaia

Wetenschap versus emotie?

Voor we pulsvisserij bekijken is het interessant om te herhalen vanwaar we komen: de boomkorvisserij. Bij boomkorvisserij slepen vissersschepen een boomkor over de zeebodem. Hieraan hangen kettingen die in de bodem dringen en de doelgroepvissen eruit jagen waarna ze in het net terecht komen dat achter de boomkor zweeft. Het hele gebeuren is vergelijkbaar met een boer die het land ploegt maar dan een stuk minder ingrijpend.

De voornaamste bekommernissen die er zijn omtrent boomkorvisserij zijn de bodemberoering, het brandstofverbruik en de niet-selectieve eigenschap van de vismethode. Niet-selectief vissen wordt tegenwoordig bestraft: vissers zijn verplicht hun ‘discards’ (o.a. te kleine vissen) mee te brengen aan land waar zij deze vroeger terug gooiden. Nochtans bleek al meer dan eens dat, afhankelijk van de soort, tot meer dan de helft van de terug gegooide vissen en tot 75% van de ongewervelde bijvangst overleeft. In plaats van te overleven en het visbestand aan te vullen worden discards nu vermaald tot voeder voor de aquacultuur.

Met dat in het achterhoofd is pulsvisserij een evidente onderzoekspiste: men vervangt zware kettingen door lichtere kettingen met elektroden die minder diep in de bodem dringen. Vissen worden opgejaagd met laagfrequente gelijkstroomstoten. Hierdoor schiet de vis in een kramp, komt hij uit het zand en wordt hij meegenomen door het net. De methode bestaat ook voor garnalen. Het klinkt te mooi om waar te zijn: minder bijvangst, minder bodemberoering én significant minder brandstofverbruik. Als iets te mooi klinkt om waar te zijn, dan is dit dikwijls ook zo.

“Wetenschap verliest van emotie” koppen vele Nederlandse kranten en gespecialiseerde publicaties. Van nuance is helaas geen sprake, hoewel dat is wat onderzoek naar de gevolgen van vismethodes juist meer nodig heeft dan de meeste andere domeinen van onze voedselvoorziening. Er staat veel op het spel dus gepaste zorgvuldigheid is van het hoogste belang.

Enige verduidelijkingen zijn aan de orde. Vooreerst: onderzoeken rond pulsvisserij en boomkorvisserij zijn afhankelijk van enorm veel factoren: vismethode, omgang van de bemanning met het materiaal, het grote aantal vissoorten en ongewervelden, de weersomstandigheden… Tests in een laboratorium reiken niet oneindig ver en proefstudies worden dikwijls onder heel specifieke omstandigheden uitgevoerd. Dit blijkt ook meermaals uit de studies die over deze onderwerpen gepubliceerd worden.

Het gevolg van de elektrische stroomstoten op kabeljauw, bijvoorbeeld, zorg voor veel controverse. Deze belangrijke vissoort is zeer gevoelig voor pulsvissen: epileptische aanvallen, letsels aan de wervelkolom of bloedingen aan de wervels zijn dikwijls het gevolg van te dicht bij een elektrode zwemmen. De ene studie rapporteert dat 10% van de wilde kabeljauw rugletsels of wervelbloedingen oploopt, andere studies komen met radicaal andere cijfers. De resultaten variëren van geen effect tot 70% geaffecteerde vissen, ondanks een gelijkaardige opzet van het experiment. De diervriendelijkheid, die men dikwijls vermeldt als pluspunt van pulsvisserij, is verre van zeker en als één soort gevoelig is dan zijn er misschien wel meer. Om nog maar te zwijgen over de gevolgen voor micro-organismen.

Soms is er wel duidelijkheid over de resultaten, zij het onder zeer specifieke omstandigheden. Bij herhaaldelijke tests in de zuidelijke Noordzee met een relatief klein vistuig van vier meter op een specifieke bodem blijkt dat er op vlak van bodemberoering weinig verschil merkbaar is in troebelheid van het water bij passage van beide vistuigen. Boomkorren hertekenen het reliëf van de zachtere visgronden voor ettelijke dagen na passage, wat niet noodzakelijk goed of slecht is. Uitsluitsel hierover vereist, u raadt het, meer onderzoek.

Ministerie van Landbouw, Natuur & Voedselkwaliteit on Twitter

Reactie minister Schouten op verbod @Europarl_NL op #pulsvisserij:

Bezorgdheden

De bezorgdheden over de gevolgen van het wijdverspreide pulsgebruik komen niet louter van hogeraf of van milieuverenigingen. De geciteerde brandstofbesparingen van 50% zijn enorm maar waren vooral een initieel voordeel. Vissers vangen graag veel vis en om teruglopende vangsten op te vangen begon men, volgens insiders in de sector, al snel met het verzwaren van de kettingen aan de pulstuigen. Hierdoor dringen ze dieper in de bodem en wordt de vis opgeschrikt. Klinkt bekend? Belgische garnalenvissers, die op de pulsvisgronden actief zijn, zoeken steeds meer andere oorden op.

Ook de grotere schepen laten dikwijls hun (beperkte) visquota in de regio vallen. Er valt amper nog iets te vangen in het zuidelijke stuk Noordzee. Is dit omdat de pulsvissers alle voedselbronnen doden, waardoor de vis wegblijft, of is het louter omdat deze visgrond enorm overbevist is? Beide zijn moeilijk uit te sluiten. Wat wel zeker is, is dat de pulsvloot maar al te graag zou uitbreiden naar meer westers gelegen visgronden waar de situatie veel beter is. Een veelzeggend feit over de toestand van het visbestand in de zuidelijke Noordzee.

Beleidsaanbevelingen formuleren wordt in dit geval meer een politieke zaak dan een zaak van wetenschap. Gevestigde methoden vervangen door speculatieve innovaties is riskant en atypisch voor een overheid. Het was voor Nederland ook politiek slimmer geweest om het hele gebeuren kleinschaliger en nationaal diverser te houden. Uiteindelijk blijft een duidelijke en volledige risicoanalyse vereist alvorens men de toekomst van de Europese wateren op het spel zet. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Bron: sceptr.net

Reacties

Reacties

SDB en nieuwsreporter.com brengt u nationaal en internationaal nieuws

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.