Puigdemont

Puigdemont verdedigt zich in opiniestuk: ‘Democratie zelf staat op het spel’

Catalonië is op dit moment het enige gebied in de Europese Unie waar de hoogste wet, die waar de burgers voor gestemd hebben, ongedaan is gemaakt. Er wordt geen rekening gehouden met het parlement dat door de kiezers samengesteld is, noch met de minister-president die door dat parlement is aangewezen of met de regering die die minister-president heeft aangesteld bij het uitoefenen van zijn gezag. De Spaanse staat heeft op een willekeurige, ondemocratische en volgens mij onwettelijke manier besloten het Catalaanse parlement op te heffen, midden in zijn wetgevende ambtstermijn. Hij heeft de minister-president en de Catalaanse regering ontslagen, hij bemoeitzich met ons zelfbeschikkingsrecht en met de instellingen die de Catalanen al eeuwenlang opbouwen in ons land. Hij heeft een meedogenloze gerechtelijke aanval ingezet met de massale gevangenzetting en criminalisering van kandidaten die politieke ideeën propageren die amper twee jaar geleden een nooit eerder geziene publieke steun wisten te verwerven.

Vandaag worden de leiders van dit democratische project beschuldigd van rebellie en bestaat de kans dat hen de strengste sanctie uit het Spaanse strafwetboek opgelegd wordt – dezelfde als bij zaken met terreurdaden of moord: een gevangenisstraf van dertig jaar. De viceminister-president en zeven Catalaanse ministers zitten sinds vorige donderdag in de gevangenis, net als twee Catalaanse leiders van onafhankelijkheidsbewegingen, terwijl er nog arrestatiebevelen zijn uitgevaardigd voor de rest van de Catalaanse regering. Dat is een gigantisch schandaal dat ernstige gevolgen zal hebben.

Opruiing en rebellie

We mogen een belangrijk feit niet uit het oog verliezen: bij de verkiezingen van 27 september 2015 legde Junts pel Sí (Samen voor ja), de onbetwistbare winnaar, de nadruk op een manifest waarin expliciet beloofd werd de onafhankelijkheid uit te roepen en grondwettelijke verkiezingen uit te vaardigen. De kiezers die ons steunden, wisten de hele tijd wat ons doel was. Maar twee jaar na de verkiezingen worden we beschuldigd van opruiing, samenzwering en rebellie, omdat we een verkiezingsprogramma uitvoerden dat we nooit geheimgehouden hebben. Wat een bizarre samenzwering, eentje waarvoor massaal gestemd wordt.

Na de verkiezingen van 2015 bleek dat een duidelijke meerderheid voor de Catalaanse onafhankelijkheid had gestemd: 72 zetels van de 135. Slechts 52 van de 135 zetels gingen naar kandidaten die nadrukkelijk het idee van een onafhankelijkheidsreferendum verwierpen. En toch is de wettelijke Catalaanse regering nu vogelvrij verklaard, is het Catalaanse parlement ontbonden en is een politieke agenda doorgedrukt die niets te maken heeft met wat de meerderheid wil. Daarom zullen we voor de hele wereld de ernstige democratische tekortkomingen waarvan op dit moment duidelijk blijk gegeven wordt in Spanje, aan de kaak blijven stellen.

Wat nu zeker de bovenhand moet krijgen, is de wil van de meerderheid van de burgers en respect voor de fundamentele rechten die deel uitmaken van internationale verdragen die het koninkrijk Spanje ondertekend heeft, en ook opgenomen heeft in zijn grondwet. In de plaats daarvan hebben we in Spanje twee niveaus van democratie: je mag een partij oprichten die voor de onafhankelijkheid is, maar alleen als die niet aan de macht komt. Je zult aangeklaagd worden voor rebellie als je je verkiezingsbeloften probeert na te komen. En als je tegen de onafhankelijkheid bent, maar je bezit niet genoeg parlementaire macht om te regeren, zal de almachtige staat je te hulp snellen.

Zware gebreken

Het Spaanse rechtsstelsel heeft zijn eigen, bijzonder zware gebreken. Er is een duidelijk tekort aan onafhankelijkheid en onpartijdigheid, door de banden tussen de rechterlijke macht en de regering, iets waar niemand aan kan twijfelen. Zelfs op het vlak van procedures bevatten de rechtszaken tegen Catalaanse leiders zo veel onregelmatigheden dat het moeilijk te geloven is dat de beklaagden een beroep zullen kunnen doen op formele waarborgen.

De staat heeft bewezen dat hij vastberaden is overheidsambtenaren te beroven van hun rechten en de Spaanse rechtspraak staat ten dienste van het politieke programma van de regering. Geen enkele misdaad die gepleegd werd in naam van de eenheid van het land zal ooit vervolgd worden: niet de inbreuken op het briefgeheim, noch de herhaalde inperkingen van het recht op vrije meningsuiting, het blokkeren van websites zonder rechterlijke toestemming, arrestaties die uitgevoerd werden zonder een rechterlijk bevel, noch de bevoegdheidsverklaring van een politiekorps dat buiten de wet om werkt om op een onwettelijke manier politieke leiders die voor de onafhankelijkheid zijn en Spaanse progressieven te vervolgen.

In betogingen waartoe opgeroepen was door de regerende partij in Spanje zijn uiterst-rechtse radicale groeperingen (rechtstreekse erfgenamen van het Franco-regime, zoals de Falange Española) mee opgestapt. Sommige droegen fascistische vlaggen en brachten de nazigroet, terwijl op verscheidene plaatsen liederen gezongen werden waarin opgeroepen werd om me gevangen te zetten en terecht te stellen. De vijandige sfeer laat zich mooi samenvatten in de kreet A por ellos! (Grijp ze!), die uit veel Spaanse kelen klonk toen ze politiepatrouilles toejuichten die vanuit de hele staat opgetrommeld waren om het referendum van 1 oktober te verhinderen in een operatie te land, te zee en in de lucht, die veel weg had van een militaire campagne om het grondgebied van rebellen te bezetten.

Denkt er ook maar iemand dat de ontslagen Catalaanse regering een eerlijk en onafhankelijk proces te wachten staat, niet beïnvloed door politieke belangen en de media? Ik alvast niet. En dat is ook de reden waarom, nog meer dan de voortdurende strijd om de rechtmatigheid van al onze politieke daden te vrijwaren, we het recht verdedigen om naar een onafhankelijk Catalonië te verlangen en om een maatschappelijk model te beschermen waarin niemand bang hoeft te zijn voor de macht van de staat.

Het is mijn plicht gerechtigheid voor iedereen op te eisen. Waarachtige gerechtigheid. Om een licht te laten schijnen in alle schimmige zones waarin de staat de kans krijgt onaanvaardbaar misbruik te plegen. Om dat te bereiken moeten we ons onderwerpen aan een nauwkeurig onderzoek van buitenaf. Die aandacht moet vooral leiden tot de vraag naar een politieke in plaats van een juridische oplossing voor het probleem.

Allemaal gelogen

De Spaanse staat moet nakomen wat in de jaren van terreur zo vaak gezegd is: als er een eind wordt gemaakt aan het geweld, kunnen we over alles praten. Wij, de aanhangers van de Catalaanse onafhankelijkheid, hebben nooit voor geweld gekozen, integendeel zelfs. Maar nu blijkt dat het allemaal gelogen was, toen ze ons zeiden dat alles besproken kon worden.

De mensen die de regering van Mariano Rajoy blindelings en onvoorwaardelijk steunen, zullen dit niet graag horen, maar we zullen onze rechten tot het bittere einde verdedigen. Want er staat veel meer op het spel dan alleen onze persoonlijke toekomst: de toekomst van de democratie zelf staat op het spel

Abonneer u nu op onze gratis elektronische nieuwsbrief SDB-nieuws klik hier om te registreren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.