DELEN
wilders

Het is verkiezingstijd. Nog een paar maanden te gaan en Nederland gaat naar de stembus om een nieuw parlement te kiezen, en in het verlengde ervan een nieuwe regering. In de peilingen gaat Geert Wilders al tijden aan kop. Het Nederlandse volk is ontevreden. Was het vroeger nog not done om uit te komen voor je sympathie voor de PVV-baas, tegenwoordig lopen steeds meer mensen te koop met hun waardering voor Wilders. En steeds vaker zijn dat mensen met wie je veel omgaat, die dicht bij je staan. Dat werpt toch de vraag op wat er dan zo aantrekkelijk is om achter Wilders aan te lopen. Gaat er dan zo veel fout in dit land dat mensen uit pure wanhoop vanzelf in de armen van Wilders worden gedreven?

wilders

Ik ben op genoeg plekken in de wereld geweest om te zien dat we het in Nederland erg goed voor elkaar hebben. We staan in alle toptienlijstjes: als het gaat om onderwijs, om welvaart, om verdeling tussen rijk en arm, om gezondheidszorg. Nederland is geweldig georganiseerd en mocht je leven in de soep lopen om welke reden dan ook dan fungeert de overheid als vangnet. Nederland blinkt uit in kansen om wat van je leven te maken. Alle voorwaarden voor een mooi en goed leven zijn in ons welvarende landje aanwezig. En toch is een groot en blijkbaar groeiend deel van de Nederlanders boos. Tenminste, Geert Wilders is heel vaak boos en hij vindt steeds meer medestanders in zijn boosheid.

Waarom?

Mensen om me heen – ik woon in de Noordoostpolder, een behoorlijk witte omgeving – die ik vraag naar hun bewondering voor Wilders beginnen vaak meteen over ‘die buitenlanders’ en al gauw komt het erop neer dat de allochtonen de schuld zijn van alle ellende. Welke ellende is niet geheel duidelijk, en welke hinder de aanstaande PVV-stemmers van hun aanwezigheid in ons land ondervinden ook niet; fascinerend genoeg hebben de PVV-stemmers in spé vaak moeite om met concrete voorbeelden te komen als hen gevraagd wordt om eens verder in te zoomen op de problemen en ergernissen die ze ondervinden. Men komt over het algemeen niet verder dan clichés en het uiten van onderbuikgevoelens. Naast de woede over onze allochtone medemens worden frustraties botgevierd op de elite die Nederland verkwanseld heeft. Je zou denken dat ons land bijna de afgrond inglijdt. Discussies met degenen die hun frustraties uiten verlopen veelal stroef, want breng je daar wat tegenin dan vind je niet bij iedereen een luisterend oor.

Hoe heeft het zover kunnen komen? Zelf ben ik ook politiek actief, in de plaatselijke politiek waar ik D66 vertegenwoordig. U weet: D66 en de PVV is als water en vuur. Dat beeld is de laatste jaren vooral ontstaan door de clashes tussen Alexander Pechtold en Geert Wilders, die elkaar geregeld in de spreekwoordelijke haren vliegen. Dat ik nu juist als D66’er de populariteit van Wilders probeer te duiden houdt automatisch in dat ik ook moet kijken naar wat andere partijen – waaronder de mijne – dan de PVV allemaal verkeerd hebben gedaan. Heeft de gevestigde orde zo hard gefaald dat het land er dermate beroerd voor staat dat mensen hun hoop wel móeten vestigen op een alternatief? Wilders als rots in de branding in woelige tijden, de reddingsboei waar mensen zich aan vast kunnen klampen, een baken van hoop. Maar wat is er misgegaan in Nederland, waarom zoeken zoveel kiezers een alternatief, vanwaar die onvrede?

Partij van de Vrijheid?

Die vraag zouden alle politieke partijen die de laatste decennia iets in de melk te brokkelen hebben gehad zich moeten stellen, en alleen door die te durven beantwoorden zal een deel van de mensen dat van plan is op Geert Wilders te stemmen daarvan worden weerhouden. Of dat in de komende maanden van campagnevoeren nog gaat lukken is maar de vraag. Ik heb al eens iets geschreven over dat er van alles is misgegaan wat betreft de immigratie en integratie, en dat de politiek flinke steken heeft laten vallen. Maar als we de problemen laten oplossen door de PVV kon dat wel eens tot heel onfrisse situaties gaan leiden die we met zijn allen – zelfs menig PVV-stemmer – toch niet werkelijk wensen. De vraag die iedereen die overweegt zijn of haar stem aan Wilders te geven zich zou moeten stellen is: Stel, de PVV krijgt de meerderheid in zowel Eerste als Tweede Kamer, wat gebeurt er dan met Nederland? Ik durf te beweren dat het dan gedaan is met verworvenheden als vrijheid van meningsuiting en de democratie in Nederland. De vervolgvraag is uiteraard: moet je – ondanks je (wellicht terechte) boosheid – je stem aan zo’n partij willen geven?

Mijn weerzin tegen de PVV zit ‘m in het feit dat het geen democratische beweging is. Geert Wilders heeft niets met een onafhankelijke rechtspraak en met kritische media. Zelfs individuen die tegen hem in durven te gaan worden monddood gemaakt, zo ben ik zelf door Wilders geblokkeerd op Twitter nadat ik het lef had gehad om hem een paar keer flink van repliek te dienen. Dit is uiteraard op microniveau, maar ik ben bang dat het zodra Wilders aan de touwtjes trekt precies zo zal gaan. En dan breekt er in ons land een hele gure periode aan. Nogmaals de vraag aan de (potentiële) PVV-stemmer: gaat het in Nederland zo vreselijk slecht dat je bereid bent allerlei vrijheden overboord te kieperen? Hebben we het hier zo beroerd dat we de democratie te grabbel moeten gooien? Het lijkt me heel wat waard om met deze vragen niet al te lichtzinnig om te gaan. Realiseer je je wel hoe goed we het hier hebben?

Reacties

Reacties

SDB en nieuwsreporter.com brengt u nationaal en internationaal nieuws

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.