DELEN
MARRAKESH

Idealiter zorgt een politicus ervoor dat hij of zij op de hoogte is van zaken waarvan verwacht wordt dat hij/zij daar over gaat, tot en met het stemmen toe. De politicus hoort dus te weten waarover-ie praat. Hij of zij kan de eigen beslissingen verantwoorden, de voor- en nadelen daarvan aangeven. Het mooiste zou zijn dat die persoon zelfs kan zeggen of en zo ja welke onbedoelde gevolgen van diens beslissing te verwachten zijn. Idealiter. Maar dan treedt de realiteit in.

De realiteit van hoe het er op dit vlak in politiek Den Haag aan toe gaat en of dit wordt weerspiegeld in brieven van leden van het parlement aan hun kiezers (daarover zometeen meer). De realiteit van wat er gebeurt als politici zich plotseling in een situatie bevinden die ze niet hadden verwacht: burgers vragen waarom ze bepaalde beslissingen nemen, wat de voor- en nadelen zijn van overeenkomsten, hoe de samenleving er baat bij heeft…

De weddenschap dat de burgers tevredenstellend antwoord krijgen, winnen wij hoe dan ook….. het gebeurt namelijk niet.

Keer op keer val je van de ene verbazing in de andere. Neem bijvoorbeeld het Oekraïne-verdrag, waarover wij als burgers nog een referendum (wat is dat ook alweer?) mochten houden. D’66 leider Pechtold was daar toe erg vóór, maar bekende voor de camera het verdrag niet eens gelezen te hebben…

Hetzelfde fenomeen kunnen we afleiden uit de discussies over het VN-migratiepact van de afgelopen weken. De verrassing over “onze” politici die het VN-migratiepact “willen goedkeuren” is groot bij ons, omdat ze willen dat Nederland ervoor tekent, maar kunnen hun argumenten niet met de juiste feiten onderbouwen. Wat nog erger is, zonder dat zij zich willen legitimeren voor de ondertekening, is dat zij elke kritiek van partijen en burgers terzijde schuiven. Dat Nederland door dit pact haar soevereiniteit over migratie kwijtraakt, wéten zij niet eens, sterker: het ìs volgens hen niet zo, want dat staat immers in het pact, zeggen zij.

Grotere onbenullen hebben we de laatste tijd niet meegemaakt.

In dit verband zijn er al heel wat kritische artikelen verschenen (hoewel: niet in de mainstream media) waaruit blijkt dat politici steevast niet in staat zijn om concrete maatregelen te identificeren als een resultaat van het VN-migratiepact, concrete doelstellingen te benoemen, laat staan om concrete voordelen van het VN-migratiepact voor het Nederlandse volk op te noemen. We zijn eigenlijk benieuwd hoeveel personen in de Tweede Kamer en de regering het pact hebben gelezen in handen hebben gehad.

We hebben er ook herhaaldelijk op gewezen dat de aanhangers van het VN-migratiepact een vreemde tegenzin lijken te hebben om te citeren uit de tekst van het VN-migratiepact. In plaats daarvan begrijpen ze waarschijnlijk alleen partijstandpunten die in de bevolking moeten worden gehamerd: geen verlies van nationale soevereiniteit, geen bindend verdrag, geen toegenomen migratie van migranten, enzovoort.

pact

Politici denken dat ze nog steeds wollige, nietszeggende taal kunnen gebruiken om kritiek van en bij het volk weg te nemen, en ze vergezellen dat bij voorkeur met de nooit ontbrekende hint dat kritiek op het VN-migratiepact vanuit rechts wordt gevoed, misschien zelfs wel uit de hoek van rechtsextremisme. Het verbod (dat waarschijnlijk mogelijk zou zijn als de bepalingen van het VN-migratieverdrag (punt 17) van kracht zouden zijn) zal niet langer helpen om de kritiek weg te nemen.

Na de Verenigde Staten hebben inmiddels ook een klein aantal landen ingezien dat het pact vèrstrekkende gevolgen heeft voor hun land, hun burgers en hun financiën. Zelfs in Duitsland, waar de regering Merkel èlke kritiek op het pact volledig in de ban doet en doodzwijgt, hebben inmiddels al 480.000 mensen een petitie ondertekend met de eis te stoppen met het VN-migratiepact. “Wir fordern die Bundesregierung auf, dem Globalen Pakt zur Steuerung von Migration (Global Compact for Migration) eine Absage zu erteilen und sich aus diesem Prozess zurückzuziehen.”

Zouden al die mensen rechtspopulisten zijn?

Gezien de huidige Europabrede groei van de vermeende rechtse populisten, zal de oude politieke klasse in de niet al te verre toekomst met een meerderheid van de populistische rechtervleugel te maken krijgen, zelfs als de redenen door politici in hun eigen context worden geplaatst: extreemrechtse mensen bekritiseren bijvoorbeeld het genderisme. Ze zijn tegen ongecontroleerde immigratie. Zij vinden de Brexit een goede zaak. Ze geloven dat de politieke klasse voornamelijk wordt samengehouden door politieke corruptie. Ze houden niet van homoseksuelen: brrrr, uiterst rechts. Ze geloven dat rekenen en schrijven belangrijker zijn dan seksuele voorlichting op lagere scholen. Ze willen het niet aan de Staat overlaten om te beslissen wat een geaccepteerde, “juiste” mening is.

Dat moet je als volksvertegenwoordiging toch niet willen?

De discussie over het VN-migratiepact is gewoon een nieuwe steen in het mozaïek van een nieuw tijdperk waarin politici niet meer vanuit hun ivoren toren dingen willen voorschrijven, die niet meer dealtjes in achterkamers sluiten en de burgers vervolgens blij maken met een fooi, een sigaar uit eigen doos, of een illusie die zo lang mogelijk in stand moet worden gehouden. En deze nieuwe steen wordt de laatste, omdat de gevestigde politieke klasse de moderne democratische ontwikkelingen het liefst de nek omdraait…. maar vergeet dat het tegen de bierkaai vecht.

De verrassing om verantwoording af te leggen en bekritiseerd te worden, en het onvermogen om een specifiek voordeel op te noemen dat aansluit bij het VN-migratiepact, zien we weergegeven in een reactie van onze premier. We lezen op de site van Nieuwsuur het volgende:

Premier Mark Rutte ziet vooralsnog geen problemen en zegt dat het akkoord niet bindend is, maar een intentieverklaring. Hij wil de migratie in betere banen leiden en daarvoor afspraken maken met landen in Afrika.

We zien hier de nieuwe versie van Alexander Pechtold met zijn Oekraïne-verdrag: wel een mening, maar het verdrag ongetwijfeld niet gelezen hebben (daar staat namelijk wel degelijk in dat het bindend is omdat het verwijst naar internationaal overeengekomen rechtsregels). Ook blijkt dat door zijn nauwe samenwerking met Angela Merkel zijn hersens behoorlijk moeten zijn aangetast, want hij wil migratie in betere banen leiden, dus niet afremmen. Dat is ook niet het beleid van de EU, zoals we herhaaldelijk hebben aangetoond en wat blijkt uit het feit dat nog stééds niets is gedaan aan het dichtgooien van de buitengrenzen. Mark Rutte vindt het prima dat we hier in ons land zoveel migranten gaan huisvesten…. maar het mag niet te dicht bij hem in de buurt.

Ook lezen we in het artikel van Nieuwsuur het volgende:

Voor ChristenUnie-Kamerlid en coalitiegenoot Joël Voordewind is het allemaal een storm in een glas water en is het verdrag niets nieuws. “We praten hier al sinds juni over. Het verdrag vat in dertig pagina’s samen waar de internationale gemeenschap voor staat en wat we al eerder hebben afgesproken. Het geeft alleen meer duidelijkheid aan migranten en doet een oproep aan westerse lidstaten om meer te investeren in migratielanden.”

Het grensoverschrijdende karakter van migratie vereist internationale samenwerking, en iets dat grensoverschrijdend is, vereist volgens Voordewind dus een pact dat niet juridisch-bindend is, dat op zijn beurt 23 (dwingende) doelstellingen bevat en actiegebieden identificeert, maatregelen voorschrijft en illegale migratie uitbant (omdat het gelijkgesteld wordt met legale migratie).

Treffender kun je het eigen onvermogen niet onder woorden brengen om een concreet voordeel te noemen dan de regeringscoalitie hier doet. Als het doel was om “illegale migratie” te voorkómen, zou het zeker mogelijk zijn om concrete acties te noemen die aan dit doel zijn gewijd. Het is echter alleen mogelijk om “actievelden” en “maatregelen” te benoemen, en migratie in goede banen te leiden.

We hebben het eerder al aangetoond: het Global Compact voor veilige, ordentelijke en reguliere migratie is in de eerste plaats een verzameling lege zinsneden, platitudes en wollige taal, van waaruit men een doel nauwgezet moet distilleren (en migranten dat zeker in hun voordeel kunnen en gaan doen).

We willen toch maar weer even aanhalen dat het VN-migratiepact een duidelijk onderscheid maakt tussen “goede migranten” en “slechte mensen in de gastsamenleving”. Voor de eerste kunnen de auteurs van het VN-migratiepact zich niet voorstellen dat migranten ook criminelen of terroristen kunnen zijn. Daarom zijn er geen “maatregelen” om te voorkómen dat migranten criminelen of terroristen in de migrantentsunami meegaan naar Europa. Anderzijds is er een veelheid van regulerende mechanismen waarmee kritiek in de gastsamenleving op migranten en migratie moet worden tegengegaan. We hebben dit hier in detail uiteengezet.

Toen we voor het eerst over het VN-migratiepact hadden gelezen, dachten we nog steeds dat het de gebruikelijke onzin was die leden van de middenklasse gebruikten om elkaar te laten werken en het belangrijk te laten lijken. Dat is wat we dachten tot we bij de bovengenoemde punten kwamen.

De vraag waarom je moet migratie “gendersensitief” moet maken en de vraag waarom het nodig is “Hate Speech” te regelen in een migratie-pact hebben één en hetzelfde antwoord. Dat hoeft niet. Als het dan toch als rode draad door het VN-migratiepact heen loopt, dan kan dit alleen maar wijzen op bijbedoelingen of om op een geniepige manier de wèrkelijke doelen te bereiken, namelijk de overdracht van soevereiniteit in de vorm van een zelfbedieningsmechanisme, geicht op ongelimiteerde toestroom van migranten en het verder inperken van de vrijheid van meningsuiting (in dit geval op migratie en migranten). Dit zijn de twee grootste, werkelijke doelstellingen die systematisch worden gemeden door de voorstanders van het VN-migratiepact, net zoals er zaken worden genoemd als bliksemafleider om te dingen te verdoezelen waar je niet over wilt discussiëren.

Hoe gevaarlijk dit migratiepact is, is te zien in een zeer kritisch artikel in het Duitse “Bild“. Hierin staat dat VN-leden “onafhankelijke, objectieve en hoogwaardige rapportage” over migratie moeten bevorderen. Wat moeten we daaronder verstaan? Dat in de toekomst de VN-leden, dat wil zeggen de regeringen van de 190 staten die dit duivelsakkoord hebben gesloten, alleen de media steunen die in hun voordeel schrijven en de burgers manipuleren? Dat critici van de Staat nog meer worden bestreden en dat de vrije (alternatieve) media, de asielkritische journalisten, de nek wordt omgedraaid? Bepaalt voortaan de Staat wat goed is en wat slecht is? Hoe moet de mediamarkt zich ontwikkelen als alleen de uitgevers die loyaal zijn aan de Staat financieel worden ondersteund? Dit is socialisme in zijn pure vorm….. en het neigt naar nationaal-socialisme.

De VN zijn een machtig wapen geworden bij de strijd de westerse wereldte islamiseren en het ergste is: de meeste regeringen realiseren zich dit niet, of erger nog, ze steunen het, of nog erger: ze weten het!

Het VN-migratiepact is daarom niets anders dan wéér een element in de opbouw van het autoritaire systeem dat momenteel wordt gecreëerd – de voltooiing van het fascistische Vierde Rijk – en volgens politici móet worden gecreëerd omdat de meerderheid van de oude politieke klasse aan het afbrokkelen is of niet meer bestaat in veel landen van continentaal Europa.

Reacties

Reacties

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.