Trump

De leiders van de landen die gretig waren om de Verenigde Staten te helpen bij hun strijd tegen Islamitische terreur, belandden op de ‘shortlist‘ van landen die in aanmerking kwamen voor ‘regime change‘. Waarom?

De ‘complot-versie‘ is dat het ‘doorgestoken kaart‘ was vanaf het begin. Dat bepaalde geostrategische ‘schakers‘ vele zetten vooruit dachten, en wellicht ‘9/11‘ zelfs hebben geïnitieerd, of anders toch minstens hebben laten gebeuren, om het verzet tegen hun offensieve agenda te breken. In het licht van de realiteit die zich na die verschrikkelijke dag ontvouwde is dat een passende uitleg, maar vooralsnog zonder sluitend bewijs.

Daarbij is de ironie, dat ‘commentatoren‘ die de vloer aanvegen met datcomplot-denken‘, inmiddels als bezetenen hun eigen complotten aan de man/vrouw trachten te brengen over subversieve Russen, en hun handlangers in het westen, die via de ‘alternatieve media‘ die complotten en het bijbehorende ‘False News‘ verspreiden. Zo publiceerde de Washington Post, van Amazon-eigenaar Jeff Bezos, kort achter elkaar twee volkomen verzonnen paniekverhalen over infiltratie door ‘de Russen‘, die ze daarna wel weer introkken, maar de ‘Legacy Media‘ elders namen het klakkeloos over, en in ‘praatprogramma’s‘ wordt het onverminderd als de gospel verspreid.

Is er een andere uitleg dan een volkomen cynisch, omvangrijk complot?

Ja. Het is eigenlijk niet anders dan met de opkomst van Hitler in Duitsland. Hitler zelf maakte helemaal geen geheim van zijn bedoelingen. In zijn boek ‘Mein Kampf‘ staat het min of meer uitgespeld. Zoals Brzeziński, als één van de architecten van het Amerikaanse beleid, of Cheney, die één van de belangrijkste gangmakers was achter het volkomen openbare streven om een ‘Amerikaanse Eeuw‘ te realiseren, hun gedachten daarover allerminst onder stoelen of banken staken, en openlijk hun strategische inzichten aan het publiek voorlegden. Net als George Soros, die met identieke fantasieën rondliep. De vraag is dan: Hoe komt het dat zij zoveel volgelingen kregen?

Het antwoord op die vraag is niet anders dan het antwoord op de vraag hoe het kwam dat al die Duitsers, en zoveel collaborateurs in Europa, die volslagen verknipte Oostenrijkse korporaal en kunstschilder volgden tot voorbij de ‘Poorten van de Hel‘. Mensen zijn zo gek. Als individu hebben ze hun ‘eigenaardigheden‘, maar dat stoort niet. Zet ze in een ‘Raam op Rusland‘-groep, of soortgelijke ‘focus-groep‘, bij elkaar, en het bloed druipt van de muren.

Onmiddellijk na ‘9/11‘ wemelde het van de initiatieven om ‘iets te doen‘. En ongeacht of het nou toch inderdaad kwade opzet was, of een ‘gouden kans‘ die ze zich niet af lieten nemen, mobiliseerden de types die ik hierboven noem als geopolitieke schakers hun mensen, en grepen ze hun kans. Niet anders dan Hitler gebruik maakte van de ‘Rijksdagbrand‘. En er zijn uiteraard meer overeenkomsten, zoals die expansiedrift richting ‘het oosten‘, waar de ‘Russische Beerpersé verslagen dient te worden met militaire overmacht, om ‘Lebensraum‘ te scheppen voor het westen, via gratis olie, gas en andere grondstoffen. Maar er zijn ook zat verschillen. De geschiedenis herhaalt zich niet. Maar de onderliggende ‘groepsdynamiek‘ vertoont vergelijkbare patronen, die niet veel goeds voorspellen.

Belangrijk verschil tussen de bondgenoten die op de ‘shortlist‘ terecht kwamen, Saddam, Gaddafi, Assad, Moebarak en Poetin enerzijds, en de westerse bondgenoten van de Verenigde Staten bij de ‘War on Terror‘ anderzijds, is dat de ‘shortlist‘-leiders ruime ervaring hadden met het bestrijden van extremisten in eigen land. Waar de westerse bondgenoten vooral ervaring hadden met het ‘managen‘ van die groepen, zoals in Afghanistan ten tijde van de oorlog daar tegen de Sovjets. En in voormalig Joegoslavië, waar Al Qaida ook een bondgenoot was. Maar ook in de Sovjet-Republieken tegen de Kaukasus aan, om ze los te weken van Rusland.

Daarnaast had het westen een duidelijke voorkeur voor de inzet van de luchtmacht, omdat de kans op ‘bodybags‘ aan westerse kant dan kleiner is. Terwijl de ‘shortlist‘-leiders, net als de meeste serieuze specialisten die zich hebben verdiept in het fenomeen terreur en contra-terreur, het meer zagen als een taak voor politie en geheime diensten. Zoals ook Israël het aanpakt.

Het westen zat er dus, ondanks de harde taal van Bush, vanaf het begin halfslachtig in, laverend om kool en geit te sparen. Omdat hun geostrategische schakers de banden met die extremisten niet radicaal door wilden snijden. Die ‘opofferingsgezinde‘ strijders hadden we nog hard nodig om hun plannen uit te voeren in een ‘omgeving‘ die sterk verschilt van ‘1914-1918‘ en ‘1939-1945‘, maar wel een échte oorlog zou zijn. Een ‘Vierde Generatie Oorlog‘.

Wat we nu zien gebeuren, is dat het westen zelf dreigt te ‘smelten‘ door de verwarring die deze semi-permanente, hybride oorlog teweeg brengt. En kennelijk had men in ‘Washington‘ nét besloten om er meer lijn in te brengen, door Rusland openlijk te confronteren, met een ‘regime change‘ operatie in Oekraïne, die de Russen hun marinebasis op de Krim zou kosten, bij een gelijktijdige opbouw van raket-afweersystemen om de Russische kernmacht te neutraliseren. De Russische reactie op die agressieve operaties, gericht tegen een formele bondgenoot in de ‘War on Terror‘, wordt nu gebruikt als excuus voor ongekende militaire opbouw in de landen van wat voorheen het ‘Warschau-Pact‘ was, tegen alle beloften in die het westen deed om een vreedzame afwikkeling van de ‘Koude Oorlog‘ te bewerkstelligen.

De keuze van het Amerikaanse volk voor Trump doorkruist de plannen voor verdere escalatie, vooralsnog. De belangrijkste reden voor mij om mij uit te spreken tegen Hillary. En de ontwikkelingen waar we nu getuige van zijn geven mij gelijk. Ook waar Hillary en haar ‘support-group‘ bij de ‘Legacy Media‘ Trump aanvielen toen hij stelde zich niet zonder meer neer te zullen leggen bij de uitslag van de verkiezingen, zie je hoe slecht het gesteld is met hun capaciteiten om zichzelf te zien in hetzelfde licht als de mensen die ze, vanuit hun paranoïde wanen, tot vijand bombarderen. Ze hadden geen ‘Plan B‘, omdat ze er absoluut van overtuigd waren dat Hillary het ging winnen, en dat ze daarna hun schouders konden zetten onder de ‘bevrijding‘ van Rusland naar analogie van het beproefde scenario dat zoveel landen in het verderf heeft gestort. Maar geloof me, ze laten het er niet bij zitten!

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.