DELEN

 

De New York Times, de krant die de #MeToo-beweging virtueel uitvond, heeft de confrontatie van Nancy Pelosi met Donald Trump gisteren uitgeroepen tot een overwinning voor het feminisme. “We krijgen zelden een vrouw in dat leiderschapsniveau op die manier geconfronteerd te zien,” citeert Debbie Walsh, directeur van het Center for American Women and Politics aan de Rutgers University, zoals ze zegt. “Ik denk dat dit een voorbeeld was dat echt spreekt over het vermogen van vrouwen om te leiden, en het burgerlijk te doen, om het met gratie te doen en om sterk en duidelijk te zijn”.

Dit is onzin. In plaats van het vermogen van een vrouw om leiding te geven, was het enige bewijs van de uitwisseling de diepe angst van de Democratische leiders om het publiekelijk oneens te zijn met de president. “Ik denk niet dat we hierover een debat moeten voeren voor de pers”, pleitte Pelosi op een gegeven moment. “Laten we het debat in besloten kring voeren,” voegde Chuck Schumer eraan toe. “Dit is het meest ongelukkige ding,” vervolgde Pelosi. “We zijn hier te goeder trouw binnengekomen, en we gaan dit soort discussie aan in de publieke opinie.

Waarop Trump alleen maar kon antwoorden: “Maar het is niet slecht, Nancy…….. Het heet transparantie”. Het enige wat Pelosi uiteindelijk heeft bereikt was om de Grote Oranje-Haiade er goed uit te laten zien.

Dit was triest, zeker. Maar het was niet de schuld van Pelosi, althans niet helemaal. Integendeel, de gruwel van het debat komt voort uit de diepe Amerikaanse politieke structuur. De 55 afgevaardigden die in 1787 de Philadelphia conventie bijwoonden, waren immers zo doodsbang voor wat mensen zouden kunnen denken als ze het openlijk met elkaar oneens waren, dat ze ervoor kozen om hun werkzaamheden geheim te houden. Madison hield zijn aantekeningen over het proces inderdaad een halve eeuw lang onder handbereik omdat hij de illusie van consensus ongestoord wilde laten gaan. Terwijl het congres zeker veel onenigheid zag in de jaren die volgden, verzekerde het systeem van verdeelde bevoegdheden dat de oprichters nagelaten hebben dat de politiek zich steeds meer van het toneel zou verwijderen als leiders van het congres en de president rustig onder elkaar onderhandelde over hun verschillen. Het publiek bevond zich dus steeds meer in het duister. Meer recentelijk heeft de “zijbalk-politiek” barokke proporties bereikt, aangezien de wetgevende en uitvoerende takken zich hebben geballoniseerd en de commissies en subcommissies zich hebben vermenigvuldigd. Wat zich afspeelt op de vloer van het Huis of de Senaat is nu allemaal voor de show, terwijl de echte actie buiten het toneel plaatsvindt in gangen en commissieruimtes, ver van de nieuwsgierige blikken van het publiek.

Pelosi verwachtte een gelijkaardige particuliere uitwisseling toen zij en Schumer bij het Witte Huis aankwamen, wat de reden is waarom zij zo zichtbaar uit werd gezet toen Trump haar durfde uit te dagen voor de pers. Hij brak de regels, zie je, door openlijk van mening te verschillen. Iedereen weet dat de twee kanten elkaar niet kunnen verdragen. Maar het constitutionele geloof vereist dat ze doen alsof ze met elkaar opschieten, zodat de overheid kan doorgaan.

Ironisch genoeg beperkt deze diepgewortelde afkeer het debat niet. Integendeel, door het in het Congres af te remmen, wordt het alleen maar verstrooid en in de schaduw gesteld. Als het wel opduikt, is het des te giftiger omdat het ongeorganiseerd en onderdrukt is. In plaats van de ene kant te laten zegevieren over de andere, zorgt de resulterende warboel ervoor dat alle kanten in een plas van woede en incoherentie zullen zitten en stoven. Het resultaat is een land dat verscheurd is door diepe onenigheden die niemand heeft begrepen hoe het moet worden opgelost.

Merk op hoe Pelosi stil bleef terwijl Trump duizenden wanhopige vluchtelingen in Tijuana aan de kaak stelde als niets meer dan door ziekte gedreven terroristen? Het enige wat ze kon doen was benadrukken hoe vurig zij en Chuck het eens zijn over de noodzaak van verhoogde “grensbeveiliging”. Dus wat als Trump de ineengestrengelde massa’s schopt als ze naar beneden zijn? Het laatste wat Democraten willen doen is de grondwettelijke correctheid schenden door te zeggen dat hij zich vergist.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Kijk en vergelijk stap over naar een goedkoper leverancier

1 REACTIE

  1. Ach alsof het in Nederland en de EU/EC anders is. Precies hetzelfde en ook het publiek, de bevolkingen, staan ver buitenspel. Achterkamertjespolitiek is schering en inslag. Denk aan het Marakeshverhaal, Oekraine, Euro, De diverse eu-fondsen zoals met Griekenland, de pensioenrichtlijn, dividendbelasting, klimaatakkoord….. enz enz

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.