Connect with us

Politiek Internationaal

Patstelling op het geopolitieke schaakbord?

Published

on

vs

Een update over de stand van zaken tussen Rusland, Oekraïne, de EU en de VS. Het is opmerkelijk dat de EU, die de meeste nevenschade van een oorlog tussen Rusland en Oekraïne zou lijden, nog steeds geen plaats aan de tafel lijkt te hebben, ondanks het feit dat de Europeanen parallelle gesprekken voeren met Rusland en Oekraïne.

Er gaat niets boven een weinig vleiende historische referentie om een update te geven over de stand van zaken tussen Rusland, Oekraïne, de EU en de VS. Het is opmerkelijk dat de EU, die de meeste nevenschade van een oorlog tussen Rusland en Oekraïne zou lijden, nog steeds geen plaats aan de tafel lijkt te hebben, ondanks het feit dat de Europeanen parallelle gesprekken voeren met Rusland en Oekraïne.

France24 meldde op 26 januari:
“Adviseurs van de staatshoofden van Rusland, Oekraïne, Frankrijk en Duitsland bevestigden woensdag na besprekingen in Parijs hun toezegging om een staakt-het-vuren in Oost-Oekraïne te handhaven. De onderhandelingen om de crisis te bezweren kwamen op het moment dat de VS en de NAVO schriftelijke antwoorden gaven op de reeks veiligheidseisen van Moskou voor de regio.
In een gezamenlijk communiqué dat na acht uur praten in Parijs werd vrijgegeven, steunden vertegenwoordigers van Rusland, Oekraïne, Frankrijk en Duitsland een “onvoorwaardelijke naleving van het staakt-het-vuren… ongeacht verschillen over andere kwesties in verband met de uitvoering van het akkoord van Minsk”.

Het akkoord van Minsk, ondertekend in september 2014, had tot doel de gevechten in Oost-Oekraïne te stoppen, maar dat mislukte. De vier landen die deel uitmaken van het zogenaamde Normandië-formaat waren het er echter over eens dat het akkoord de basis vormde voor elke toekomstige oplossing van het conflict.

Interessant is dat Times of Israel een nieuw verhaal heeft, gebaseerd op een interview met voormalig CIA-analist, nu tv-schrijver en producer Joseph Weisberg. Weisberg was een voormalige Russische havik, dus zijn huidige manier van denken is leerzaam. Hij stelt dat de VS Rusland hebben misleid met de belofte dat de NAVO niet verder naar het oosten zou uitbreiden, en dat de VS geen empathie hebben getoond jegens Rusland, dat begrijpelijkerwijs gevoelig is voor het hebben van raketten bij de voordeur. Hij pleit voor onderhandelingen en het verminderen van economische sancties zou effectiever zijn dan op de rand van een nieuwe oorlog te balanceren. Weisberg heeft ook zeer harde woorden voor wat doorgaat als intelligentie en spionage.

Tijd voor een nieuw artikel in onze berichtgeving van de dreigende oorlog tussen Oekraïne en Rusland.

Advertisement

Tijdens de invasie van het Amerikaanse leger in Marokko en Algerije in 1943 beloofde zij de Arabieren hun nationale soevereiniteit en onafhankelijkheid – president Franklin Roosevelt was daar expliciet over – maar dat was een berekende misleiding. De gebieden werden teruggegeven aan de Fransen. Na de Amerikaanse invasies van Italië en vervolgens Frankrijk werd de lokale bevolking opnieuw hun nationale soevereiniteit en onafhankelijkheid beloofd, maar ook dat was Amerikaans bedrog. De gebieden werden teruggegeven aan degenen die de voorwaarden van de Amerikaanse bezetting accepteerden. Ze gaan door met hun capitulatie tot op de dag van vandaag, maar de voorwaarden zijn aangepast volgens het Amerikaanse principe van door de VS geleide en beheerde collectieve veiligheid. De Noord-Atlantische Verdragsalliantie (NAVO) is de belangrijkste organisatie voor de uitvoering hiervan.

Van de verslagen Duitsers trok de helft zich tussen 1946 en 1990 terug in het gebied waar ze vandaan kwamen, dat wil zeggen naar de westelijke helft van Duitsland. Het Sovjetleger had de Duitsers die de Sovjet-Unie en het oosten van Europa waren binnengevallen, verslagen en dreef hen terug naar de Berlijnse controlepost. Totdat de Sovjetvoorwaarden door Michail Gorbatsjov werden gewijzigd om de terugtrekking van de Sovjets uit Oost-Duitsland te accepteren, is dit de manier waarop de collectieve veiligheid in Europa werkte: twee tegengestelde alliantietroepen die tegenover elkaar stonden, maar een aanval van beide kanten vermeden.

Gorbatsjov trok zich terug op de Amerikaanse belofte dat de NAVO niet verder richting het oosten zouuitbreiden. Het was een belofte waarvan Gorbatsjov gek genoeg was om die te geloven. Hij hoefde de Marokkanen of Algerijnen maar te vragen of de Amerikanen zich aan hun beloften houden, en hij zou te horen hebben gekregen dat ze dat niet doen. Maar hij geloofde in de oprechtheid van de Amerikanen. Zijn opvolger Boris Jeltsin was net zo bereid om de Amerikaanse misleidingen te geloven totdat de NAVO Servië binnenviel en bombardeerde; zowel Gorbatsjov als Jeltsin geloofden dat ze afhankelijk waren van de Amerikanen om hun macht in Moskou te behouden.

De Amerikanen (en andere westerse landen) bestrijden nog steeds dat er een toezegging gedaan was de NAVO niet verder naar het oosten uit te breiden. Dat is niet juist, en het blijkt ondermeer uit het volgende document: “Memorandum of conversation between Mikhail Gorbachev and James Baker in Moscow.” (pdf hier)
De bewuste alinea waarin de toezegging staat, is hieronder weergegeven.

oorlog
U kunt hierover meer lezen op de website van Gerard de Boer (link hier).

Vladimir Poetin probeerde de gedane beloften te geloven tot 2014, toen de oorlog om de Amerikaanse bezetting richting de Russische grens te brengen serieus begon. Aan die Oekraïens-Russische grens kunnen de Russen zich nergens anders dan in eigen land terugtrekken, net zoals ze hadden gedaan toen de Duitsers in 1941 binnenvielen. Poetin kondigde vorige maand in zijn toespraak tot het Russische officierskorps aan dat er geen terugtrekking was. Dit betekende het einde van zijn passieve houding ten aanzien van de oprukkende NAVO-troepen en Amerikaanse kernkoppen.

Advertisement

In het verlengde van deze opmars stelde het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken twee verdragen voor over het principe van ondeelbare veiligheid in Europa. Dit principe houdt in dat de ene staat belooft dat het niet kan en zal zijn militaire capaciteiten zodanig te vergroten dat de veiligheid van een naburige staat in dezelfde geopolitieke ruimte wordt bedreigd. De verdragen hebben ook voorgesteld dat er geen bedreigend wapentuig meer zal zijn – geen Oekraïense, Roemeense, Poolse en andere nucleair bewapende raketten binnen korte afstand van de Russische hoofdstad, militaire commandocontrolecentra en nucleaire raketbases op het land.

Het principe van ondeelbare veiligheid, ook wel Russische zelfverdediging genoemd, staat nu tegenover het principe van collectieve veiligheid, ook bekend als NAVO-voorwaartse verdediging, langs een rode lijn van de Oostzee naar het zuiden langs de oostelijke Oekraïense grens naar de Zwarte Zee, naar Roemenië en de andere kuststaten, waaronder Turkije. Vorige week donderdag verwierpen de VS het principe van ondeelbare veiligheid, en daarmee de twee ontwerpverdragen. Op vrijdag, tijdens een 90 minuten durend radio-interview in Moskou, legde de Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergei Lavrov uit waarom het conflict van de twee veiligheidsprincipes niet kan leiden tot een Russische terugtrekking.  *)

Deze strijd is nu het laatste gevecht voor het Amerikaanse rijk in Europa dat 79 jaar geleden begon.

De toespraak van Lavrov onthult dat de Russen uit de geschiedenis van die periode, van de vernietiging van de Arabische soevereiniteit, en van de vernietiging van de Europese soevereiniteit, en van de bijna-vernietiging van de Russische soevereiniteit door Gorbatsjov en Jeltsin, een les hebben geleerd die ze nu niet kunnen afleren en waarvan ze zich niet kunnen terugtrekken. Geen retraite – dat is de les.

De Lavrov-tekst biedt een uitgebreide gids voor wat er daarna gebeurt. Lavrov heeft de timing weggelaten. “Ik wil benadrukken dat het antwoord dat we hebben gekregen momenteel wordt bestudeerd”, zei hij. “We hebben de eerste schattingen al geschetst!” “Onze reactie zal worden voorbereid. Voorstellen over de reactie zullen worden gerapporteerd aan de president van Rusland, en hij zal een beslissing nemen. We zijn in dit stadium nog bezig met het uitwerken van onze lijn, inclusief de stappen die ik zojuist noemde.”

Advertisement

Blinken heeft aangekondigd: “Ik verwacht minister van Buitenlandse Zaken Lavrov de komende dagen te spreken nadat Moskou de kans heeft gehad om het document te lezen en klaar is om de volgende stappen te bespreken.”

De Chinese Olympische Spelen beginnen op 4 februari en eindigen op 20 februari. De campagne van president Poetin voor herverkiezing of opvolging is begonnen en eindigt in januari 2024, vóór de verkiezingsdag in maart van dat jaar. In deze periode van twee jaar wordt verwacht dat de Amerikaanse campagne van toenemende druk op Moskou zal worden voortgezet. De Russische verrassingsmaatregelen als reactie moeten het initiatief vierentwintig maanden in stand houden. In het Kremlin zijn deze maatregelen ook politieke en persoonlijke overlevingsmaatregelen.

“Wat zullen we doen als het Westen niet naar de rede luistert? Dat heeft de president van Rusland al gezegd”, zei Lavrov vrijdag. “Als onze pogingen om tot overeenstemming te komen over wederzijds aanvaardbare principes om de veiligheid in Europa te waarborgen, niet het gewenste resultaat opleveren, zullen we maatregelen nemen. Direct gevraagd wat deze maatregelen zouden kunnen zijn, zei hij [Poetin]: ze kunnen er in alle soorten en maten zijn. Hij zal beslissingen nemen op basis van de voorstellen die door ons leger zijn ingediend. Uiteraard zullen ook andere ministeries meewerken aan het opstellen van deze voorstellen.”

Lavrov heeft de Russische gids gegeven voor wat al uitputtend is gecommuniceerd en wat niet als volgende kan gebeuren: de NAVO heeft zijn kruit verschoten. Lavrov vergeleek de antwoorden van Washington met die van Brussel en zei: “Het Amerikaanse antwoord is allesbehalve een model van diplomatieke manieren in vergelijking met het NAVO-document. De NAVO stuurde ons zo’n ideologisch gemotiveerd antwoord, het is zó doordrongen van haar uitzonderlijke rol en speciale missie dat ik me zelfs een beetje schaamde voor degene die deze teksten schreef.”

De secretaris-generaal van de NAVO, Jens Stoltenberg, wordt in september vervangen. Tot die tijd is alles wat hij zegt reclame voor een baan in de wapenindustrie die wapens verkoopt om op Moskou te richten; twee weken geleden zei Lavrov nog dat Stoltenberg “de lucht schudde”. De Britse kandidaat om hem te vervangen, baron Mark Sedwill, is de architect van de eerste Novitsjok-operatie in maart 2018 – de man die er niet in slaagde Sergei Skripal te neutraliseren, maar er wel in slaagde Poetin de schuld te geven van de affaire en het bewijs van wat er gebeurde te verdoezelen. Hij, en de drie vrouwelijke kandidaten die naar verluidt kandidaat zijn voor de baan, zijn carrièregerichte Rusland-haters.

Advertisement

De Europese Unie (EU) heeft haar kansen gemist. “Het is niet mijn bedoeling om onze partners op persoonlijk niveau te bespreken”, merkte Lavrov op, “hoewel er veel over te zeggen valt.” Over Josep Borrell, de minister van Buitenlandse Zaken van de EU, zei Larvov vrijdag dat hij “hysterie opzweept over het onderwerp escalatie in Oekraïne”. Twee weken geleden zei hij dat Borrell “emotioneel en niet erg beleefd” was. De woordvoerder van Lavrov, Maria Zakharova, voegde toe: “Er zijn twee J. Borrells: de ene is degene die spreekt en de tweede is degene die schrijft. Of een J. Borrell die spreekt, maar andere mensen schrijven voor hem. Zowel in stijl, als in taal, en in de gebruikte uitdrukkingen zijn deze teksten niet van één persoon. Dat is duidelijk.”

De enige onderhandelingspartner is de VS, en die is daartoe niet in staat. Van de Amerikaan Antony Blinken heeft Lavrov eerder gezegd dat die handelde met “schuim op de mond” en het vertonen van “arrogantie van de hoogste graad”. In de huidige Russische onderhandelingen wordt de Amerikaanse minister van Defensie, generaal Lloyd Austin, vertegenwoordigd door de voorzitter van de gezamenlijke stafchefs, generaal Mark Milley; Austin’s afwezigheid is ongekend; onverklaarbaar in de Washington pers. De afwezigheid van president Joseph Biden is van een ander karakter; Russische functionarissen vermijden zorgvuldig commentaar te geven op het bewijs van de toestand van de president. De politieke positie van Biden wordt steeds zwakker; de peilingsmarge van afkeuring is nu bijna net zo groot voor Biden als destijds voor president DonaldTrump.

Samenvattend:

Als je vandaag naar het sabelgekletter in en rond Oekraïne kijkt, moet je jezelf de angstige vraag stellen of alle betrokkenen weten wat ze doen. En wat de Amerikaanse president betreft vragen wij ons vaak af of hij eigenlijk altijd wel weet wat hij doet. Hij zei, bijvoorbeeld, in maart 2021 in het openbaar dat hij de Russische president Poetin een moordenaar vond. En nu is de wereld al heel lang gewaarschuwd voor een Russische invasie van Oekraïne en dus voor een oorlog die Poetin (de moordenaar) absoluut wil. Dat is wat we elke dag horen.

Omdat Poetin met 100.000 of zelfs meer soldaten en zwaar materieel voor de grenzen van Oekraïne staat wordt Oekraïne (eigenlijk al jaren) bewapend door het Westen en de NAVO. De NAVO, in dit geval betekent dat de VS en de EU. Oekraïne kan dan nog wel geen lid zijn van de NAVO, maar dat is een van de twistpunten. Oekraïne wìl lid worden van de NAVO, Rusland wil dat voorkomen, want de NAVO ligt in Noorwegen, Estland en Letland aan de Russische grens, de NAVO-staten Roemenië, Bulgarije en Turkije zijn alleen door de Zwarte Zee van Rusland gescheiden. Op het Europese vasteland zijn alleen Wit-Rusland en Oekraïne de enige bufferstaten tussen Rusland en de NAVO-landen. Rusland wil veiligheidsgaranties van de NAVO met betrekking tot verdere vorderingen en herinnert aan de lang gebroken belofte na de ineenstorting van de Sovjet-Unie en het Warschaupact dat er geen uitbreiding naar het oosten zou plaatsvinden (zie hierboven).

Advertisement

De NAVO wil deze garanties niet geven. Integendeel. Oekraïne wordt zwaar bewapend en er wordt volop gemobiliseerd – en Rusland wordt geconfronteerd met bedreigingen. Rusland zou een “hoge prijs” betalen voor een invasie van Oekraïne, zegt Biden. De sancties moeten worden aangescherpt. Nord Stream 2 moet niet in gebruik worden genomen, geen Russisch gas meer kopen, etc.
Alleen: in dat geval zouden de Europeanen eronder lijden. Zonder Russisch gas zou het ongemakkelijk zijn. De enige begunstigde zou dan de VS zijn, die zijn dure, milieuvervuilende frackinggas aan de Europeanen zou kunnen verkopen. En wat de herbewapening betreft: een paar dagen geleden konden we al lezen: “NAVO-landen versterken defensie in Oost-Europa”.

Er werd gezegd dat er extra oorlogsschepen en gevechtsvliegtuigen naar de Oostzee en Oost-Europese landen zouden worden gestuurd, en dat er ook enkele duizenden Amerikaanse troepen naar de regio zouden worden gezonden. “De NAVO zal alle noodzakelijke maatregelen blijven nemen om alle bondgenoten te beschermen en te verdedigen…”, zei NAVO-generaal Stoltenberg. Maar werd er niet gezegd dat Poetin Oekraïne op het oog heeft en dat het geen lid is van de NAVO en dus ook geen bondgenoot?

Maar niet alle landen zijn enthousiast over deze escalatiespiraal. De Kroatische president zei bijvoorbeeld dat in het geval van een oorlog in Oekraïne, zijn land alle soldaten zou terugtrekken. “…we hebben er niets mee te maken en zullen er ook niets mee te maken hebben. Als er een escalatie is, zullen we ons terugtrekken tot de laatste Kroatische soldaat’, verduidelijkte hij. Hij doelde op de inzet van zogenaamde NAVO-gevechtsgroepen, die ​​in Polen onder Amerikaans bevel staan.

Hij benadrukte ook dat er geen plaats was voor Oekraïne in de NAVO, aangezien het een “zeer corrupt land” was. Hongarije is ook terughoudend om betrokken te raken bij een mogelijke oorlog tegen Oekraïne. De minister van Buitenlandse Zaken van dat land benadrukte dat Oekraïne geen steun kan verwachten van Hongarije in het conflict met Rusland. Bulgarije trapt ook op de rem. De premier zei: “De regering heeft besloten prioriteit te geven aan de Bulgaarse strategie om de spanningen te de-escaleren… Onze defensiestrategie zal echter gebaseerd zijn op het Bulgaarse leger. Dat betekent – ​​Bulgaarse troepen, Bulgaarse commando en Bulgaarse militaire commando”. Een duidelijke afwijzing richting de NAVO-landen Spanje en Nederland, die schepen en gevechtsvliegtuigen in Bulgarije wilden stationeren.

Sommige NAVO-landen willen dus zoveel mogelijk buiten het Oekraïne-conflict blijven. Oostenrijk daarentegen, officieel een neutrale staat, heeft Oekraïne steun toegezegd en wil meedoen aan verdere sancties tegen Rusland. Heeft de Oostenrijkse kanselier hier goed over nagedacht? En wat vindt hij persoonlijk van de waarschuwingen over het oorlogsgevaar in de Oekraïne zoals dat wordt beschreven in de mainstream media?

Advertisement

Stukje bij beetje begint ook de stemming over de Oekraïense kwestie binnen de Duitse regering te kantelen. Klimaatminister Habeck is al jaren voorstander van vloeibaar gas – nu dan als onderdeel van de oorlogsvoorbereidingen van de zijde van de VS. Habeck wil de bouw van terminals voor vloeibaar gas aan de Duitse kust bevorderen, meldt de “FAZ”. De Groenen zetten klimaatbescherming hiervoor op de achtergrond.

Zelfs de locatie voor de LNG-fabriek is al gevonden, schrijft de krant: een industriegebied aan de monding van de Elbe bij Brunsbüttel. Het heeft “nationaal belang” gekregen – maar ook in termen van klimaatbeleid. Vloeibaar gas wordt beschouwd als een klimaatdoder – vooral omdat het wordt verkregen door “fracking”. In 2020 zette het Duitse federale ministerie van Milieu het op één lijn met steenkool. De Groenen riepen toen op tot een importverbod. Maar daar willen ze nu niets van weten. Ironisch genoeg voert Habeck, die niet alleen verantwoordelijk is voor de economie maar ook voor het klimaat, een radicale koerswijziging door.

Net als in Brussel vinden de Duitsers het gerechtvaardigd vanwege het “dreigende oorlogsgevaar” in de Oekraïne en de zogenaamd daaruit voortvloeiende zorgen over de gasvoorziening uit Rusland. Het zou eerlijker zijn geweest om de druk van de VS te noemen. Ze gebruiken de Oekraïne-crisis om hun vuile frackinggas over de Europese markt te verspreiden. Duitsland heeft zich tot nu toe verzet – de CDU en SPD zeiden nee – maar met de deelname van de Groenen in de regering is het klaarblijkelijk voorbij…
Zo lijken de twee landen Oostenrijk en Duitsland de regie in handen te willen nemen in de “strijd” tegen de “vijand”. O nee, misschien moeten we ons land daar ook nog aan toe voegen, vanwege de voorgenomen “vredesmissie” van Rutte en Hoekstra.

En laten we het Verenigd Koninkrijk ook niet vergeten. Twee jaar na de Brexit ontdekte de Britse premier Johnson verrassend genoeg zijn liefde voor Europa. Hij kondigt een “massale” militaire interventie aan om Oekraïne te verdedigen tegen Rusland. Hoe kan dat nu?

Johnson bood de NAVO aan om het aantal Britse troepen in de regio te verdubbelen als reactie op de vermeende toenemende “Russische vijandigheid” jegens Oekraïne. Ook wil hij nieuwe, nog strengere sancties voorstellen. Hij zou eigenlijk thuis in Londen kunnen beginnen, want in Londen worden miljarden uit Rusland geïnvesteerd, vaak uit dubieuze bronnen. Tot nu toe heeft dit de Britse regering niet veel gehinderd – het was tenslotte een “goede” deal. De oorlogsrethoriek van de Tory-leider lijken ook nogal leugenachtig. Het herinnert niet alleen aan de fatale Britse rol in de oorlog in Irak, het roept ook de vraag op hoe lang Johnson al geïnteresseerd is in Europese veiligheid en defensie.

Advertisement

Toen het Verenigd Koninkrijk nog lid was van de uropese Unie hebben de Britten het defensiebeleid altijd afgeremd. Ze zijn ook niet bijzonder actief geweest in de NAVO en sinds het begin van de Oekraïne-crisis in 2014 is er weinig vernomen uit Londen. Wat zit erachter? Er zijn twee motieven te vinden: een binnenlandse en een buitenlandse. In eigen land is Johnson duidelijk bezig met het afleiden van zijn “Partygate” en het afwenden van de dreiging van ontslag. Verder wil hij het Britse “leiderschap” herstellen dat Londen na de Brexit verloor. Het is gewoon jammer dat hij dit samen met de VS doet. Daarmee draagt​​Johnson bewust of onbewust bij aan de splitsing in de EU, omdat hij vooral de oorlogszuchtige Oost-Europeanen het hof maakt – en de meer diplomatieke Duitsers en Fransen negeert. Maar dat weten we al uit de tijd van de oorlog in Irak. Men sprak in die tijd over “nieuwe” en “oude” Europeanen…

Wat bij dit alles een beetje over het hoofd wordt gezien, is dat zowel Rusland als Oekraïne hebben volgehouden dat ze geen oorlog willen en dat er geen tekenen zijn van dreigende vijandelijkheden. Moskou heeft geen belang bij het onderbreken van de gasleveringen aan Duitsland en andere EU-landen. Juist vooral de Verenigde Staten hebben dit belang. Ook horen we niets het destijds veel gebruikte argument over dat de Europese Unie is opgericht om oorlog in Europa ondenkbaar te maken. Maar politici voelen zich blijkbaar niet meer betrokken bij dit nobele doel, het wordt zelfs niet meer genoemd.

De manier waarop over Rusland in de mainstream media wordt geschreven doet denken aan de rechtvaardiging van George Bush voor de invasie in Irak. Veel later bleek dat het voorwendsel (“Weapons of Mass Destruction”) een puur verzinsel was. Komt de huidige georkestreerde hysterie voort uit een soortgelijke waanidee…?  Dat zou ook verklaren waarom sommige NAVO-landen terughoudend zijn om hieraan mee te doen. En in Oekraïne werd al in 2014 gemerkte kaarten gespeeld. Kortom, men moet zich afvragen of de Amerikaanse president zich werkelijk bewust is van wat hij schijnbaar wil bereiken met zijn opstelling over Oekraïne. Men zou zich moeten afvragen of hij – gezien zijn leeftijd en geestelijke vermogens – wel de juiste persoon is om hierover besluiten te nemen. Maar men moet zich ook afvragen of de politici in de EU zich daarvan bewust zijn.

De Russische inschatting is dat de komende twee jaar de kant van de VS steeds nerveuzer en intern kwetsbaarder zal worden. Oorlog in Europa is geen stemmentrekker voor de zittende Democraten, tenzij de kolen uit het vuur gehaald worden door de europeanen. Ook heeft de (stille) oorlog tegen Rusland, na vijf jaar campagne voeren, zijn waarde voor de Democratische Partij (ook tegen Trump) niet bewezen.

Het is de vraag hoe lang de gesprekken nog kunnen voortduren. We zijn bang dat, nu we op het punt van geen retraite zijn aangeland, spoedig woorden niet meer tellen. Alleen kracht.

Advertisement

*) Lavrov citeerde twee overeenkomsten over ondeelbare veiligheid in de gemeenschappelijke Europese ruimte die zijn ondertekend door alle lidstaten van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE), inclusief Oekraïne, de Centraal-Aziatische staten, Rusland en de VS. Het zijn de Verklaring van Istanboel van 1999 en de Astana-verklaring van 2010.
Paragraaf 1 van de Astana-verklaring verklaart: “Wij, de staatshoofden en regeringsleiders van de 56 deelnemende staten van de OVSE, zijn elf jaar na de laatste OVSE-top in Istanboel in Astana bijeengekomen om ons opnieuw te verbinden aan de visie van een vrije, democratische, gemeenschappelijke en ondeelbare Euro-Atlantische en Euraziatische veiligheidsgemeenschap die zich uitstrekt van Vancouver tot Vladivostok.”
Paragraaf 10 zegt: “We zijn vastbesloten om samen te werken om de visie van een alomvattende, coöperatieve en ondeelbare veiligheidsgemeenschap in ons gedeelde OVSE-gebied volledig te realiseren. Deze veiligheidsgemeenschap zou gericht moeten zijn op het aangaan van de uitdagingen van de 21e eeuw en gebaseerd moeten zijn op onze volledige naleving van gemeenschappelijke OVSE-normen, principes en verplichtingen in alle drie de dimensies.

BELANGRIJK STEUN SDB MET EEN KLEINE GIFT

Plaats je eigen nieuws op Ons Nieuws

On Nieuws

Google Incognitomodus is niet anoniem

Google Incognitomodus is niet anoniem en blijft persoonlijke gegevens verzamelen, stelt Texaanse procureur-generaal Ken Paxton In de Verenigde Staten wordt Alphabet- het moederbedrijf van Google – door verschillende Amerikaanse staten… [...]

Trump welkom in Rusland Biden NIET!

President Joe Biden op de “zwarte lijst” van Rusland, maar voormalig president Donald Trump niet. Trump blijft gewoon welkom. Het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken heeft zaterdag een lijst van mensen die niet langer… [...]

Omvolking

Het gesprek dat Ongehoord Nederland uitzond over het ‘omvolking’ van Europa en waarin met name de Vlaamse politicus Filip Dewinter (Vlaams Belang) stevige argumenten voor die gedachte poneerde, is verkeerd gevallen… [...]

Hubert Bruls die vet nek moet minder drinken

Hubert Bruls is 10 jaar burgemeester van Nijmegen. Radio Gelderland vindt dat kennelijk een prestatie, want de hele dag wordt Bruls op de regionale zender geprezen. Met name toen Bruls… [...]

Deze politici pikken nieuwe richtlijnen op op de WEF-bijeenkomst

Illustere WEF ronde voor de reorganisatie van de wereld. WEF – De jaarlijkse bijeenkomst van het World Economic Forum (WEF) in Davos begon vandaag, zondag, en duurt tot en met… [...]

Copyright © 2010 SDB

Dumanbet yeni giriş - Dinamobet giriş -
Kolaybet giriş
- Sekabet yeni giriş - envidatoken.io -
celtabet
- atlantisbahis.club -

retrobet.live

-

mars bahis güncel adres

- istanbul eskort - izmir eskort - eskort mersin - eskort - eskort antalya - istanbul avukat - web tasarım