Connect with us

Column

Op weg naar totalitarisme: Het nieuwe type dictatuur is al lang een realiteit

Published

on

dictatuur

Als je de term ‘dictatuur’ hoort, denk je eerst aan de nazi-tirannie of het terreurregime van Stalin, mogelijk ook aan ‘Papa Doc’ in Haïti of Trujillo in de Dominicaanse Republiek. Het wordt in ieder geval geassocieerd met brute staatsmacht, duistere kerkers en een almachtige geheime dienst. En aangezien wij als goede burgers onze “historische les” hebben geleerd (althans ogenschijnlijk), maken zinnen als “De baarmoeder is nog steeds vruchtbaar” of “Verdedig het begin” deel uit van het dagelijkse repertoire van zelfverklaarde democratiebewakers.

Maar het is een noodlottige vergissing om aan te nemen dat er in dit land alleen een dictatuur zou kunnen ontstaan ​​als bruine of rode horden zich bewapenen en naar Berlijn marcheren. Want in een genetwerkte mediasamenleving waarin in China geen zak rijst omvalt zonder dat Facebook en Twitter (in ieder geval de NSA) ervan op de hoogte zijn, behoort de klassieke dictatuur tot het verleden. De methoden van heerschappij van de elites zijn subtieler geworden en de media spelen daarin een cruciale rol.

Wikipedia definieert de term als volgt: “De dictatuur (van het Latijnse dictatura) is een vorm van heerschappij die wordt ingesteld door een enkele regerende persoon, de dictator of een heersende groep mensen (bijv. partij, militaire junta, familie) met verre- reiken tot onbeperkte politieke macht.” Als de term “partij” echter wordt vervangen door “partijstaat”, zou een kritische burger wel eens het idee kunnen krijgen dat de beschreven situatie niet zo ver verwijderd is van de situatie in dit land (vooral sinds 2015 ).

“Maar wacht!” zal de democratiebewuste Duitse burger hier roepen. “Je kunt partijen wegstemmen en dus zelfs de bondskanselier.” Formeel gezien is dat natuurlijk waar, maar het stemgedrag van burgers hangt vooral af van hun wereldbeeld en de informatie waarover ze beschikken. Beide worden beslissend bepaald door de massamedia die sceptische schurken ‘systeemmedia’ noemen.

Dat zou geen probleem zijn als de media in kwestie daadwerkelijk “onafhankelijk en onpartijdig” zouden berichten, zoals vaak wordt beweerd. Maar in dit land is precies het tegenovergestelde het geval, omdat de leidende media op enkele lovenswaardige uitzonderingen na (die echter ook als alibibijdragen zouden kunnen worden omschreven) optreden als de propaganda spreekbuis van de regering en de gevestigde partijen. Als zelfs de linkse Otto Brenner Foundation geeft toe dat de onderzochte media vooral regeringsstandpunten hebben vertegenwoordigd in het vluchtelingendebat, dan is dat nog een vriendelijk understatement. Het feit is dat er in alle leidende media en vooral in de publieke omroep een permanente polemiek is tegen alle oppositionele krachten (sommige commentatoren gebruiken de term “gehaast” toepasselijker) en tegenstrijdigheid met de politiek van de federale regering wordt gestigmatiseerd als “rechts”. extremistisch”.

Voor het feit van deze praktische synchronisatie van de leidende media is het volkomen irrelevant of een Orwelliaans Propagandaministerie daarvoor verantwoordelijk is of een stilzwijgende overeenkomst tussen de overheid en partijgerelateerde media, vooral als er met het vermeende persbureau dpa al een controle is element dat politiek ongewenste gebeurtenissen uit de Filters uit de rapportage en maakt ook een voorlopige beoordeling van de rest.

Advertisement

Als een krant uit de pas loopt zoals de BILD-krant de afgelopen maanden deed, dan zullen er manieren en middelen of intriges worden gevonden om de verantwoordelijken te elimineren, zoals de campagne tegen hoofdredacteur Julian Reichelt, die dodelijk doet denken aan Stasi ontledingsmethoden eindigden shows met zijn machteloosheid. De onschuldige directeur van het gedenkteken Berlijn-Hohenschönhausen, Hubertus Knabe, was al uit zijn ambt gepest met een soortgelijke intrige, wiens herdenkingsbeleid natuurlijk een doorn in het oog was van de SED-erfgenamen die in Berlijn regeerden.

Op deze manier verkeerd geïnformeerd en gemanipuleerd (AfD, laterale denkers, Poetin, Orban, Polen: slecht; Greens, Fridays for Future, migranten, EU-commissie: goed) is het voor gewone mensen niet mogelijk om duidelijk te zijn over hun eigen belangen en die van hun land stemt op objectieve basis. Wie de media controleert, bepaalt uiteindelijk ook de verkiezingsuitslag. De electorale successen van de AfD in de tussentijd mogen niet verhullen dat ten minste 80 procent van de kiesgerechtigden hier gewillig de mediapropaganda volgen en nu zelfs het overgebrachte wereldbeeld als hun eigen wereldbeeld beschouwen.

“Maar er zijn alternatieve media”, werpt de democratieliefhebber nu tegen, “en die zijn allerminst vriendelijk voor de overheid.” Ja, die zijn er zeker, zij het op bescheiden schaal, want zonder publiek geld, verplichte vergoedingen of commerciële advertenties , wordt de oplage en daarmee de effectiviteit van het publiek beperkt. Op het gebied van sociale media handelen oppositionele media iets succesvoller, maar alleen zolang ze niet worden gesanctioneerd door de steeds verdergaande censuurmaatregelen van Google, Facebook & Co. of in hun bereik worden beperkt door technische hulpmiddelen zoals de beruchte “Schaduwban”.

Daarnaast worden ze stelselmatig belasterd door politiek en leidende media, waarbij ‘complottheoretici’ nog altijd de vriendelijkste term is, men spreekt meestal van ‘racisten’, ‘rechts-extremisten’, ‘Reichburgers’ of zelfs ‘nazi’s’. Dezelfde aantijgingen zijn momenteel terug te vinden in het denigreren van het heterogene verzet tegen de verplichte coronamaatregelen. Deze karaktermoordcampagnes dienen hun doel, omdat de Duitse burger die in de media gelooft de zogenaamd “slechte” websites net zo angstaanjagend vermijdt als de zogenaamde “vijandelijke omroepen” op andere momenten.

“Toch is er vrijheid van meningsuiting”, zal onze vriend volhouden. “Het staat zelfs in de grondwet geschreven.” Dat is ook theoretisch waar: “Iedereen heeft het recht om zijn of haar mening vrijelijk in woord, geschrift en beeld te uiten en te verspreiden.” Alleen die mening moet niet te kritisch zijn over de regering of zelfs “rechts” Anders riskeert de opstandige persoon niet alleen zijn reputatie en zijn sociale contacten, maar ook zijn economisch bestaan, zijn eigendom en uiteindelijk zelfs zijn fysieke integriteit en die van zijn familie in geval van bijzondere onrust.

Advertisement

In tegenstelling tot klassieke dictaturen is de staat slechts indirect betrokken bij deze strafmaatregelen. Het sociale deel wordt overgenomen door gretige informanten, die in Duitsland nooit ontbreken, de vernietiging van het economische bestaan, evenals meegaande uitgevers en winkelketens, die de boeken of zelfs volledig apolitieke producten van de delinquenten (de moderne vorm van boekverbranding) en voor de beschadiging en vernietiging van eigendommen en fysieke aanvallen is de verantwoordelijkheid van de ten minste indirect door de staat gesponsorde Antifa. De voorbeelden zijn nu legio en treffen niet alleen AfD-politici zoals Uwe Junge, maar ook gevestigde columnisten als Gunnar Schupelius (brandstichting) of ongevaarlijke coronamaatregelen-sceptici als Joseph Wilhelm (Rapunzel Naturkost). Een nieuw “gezond publiek sentiment” heeft zich in het geheim gevestigd, dat devianten bestraft met applaus van de media (trefwoord “morele moed”). In 2020 was bijna de helft van de aanvallen op leden van politieke partijen gericht tegen de AfD, terwijl tegelijkertijd de mythe van het ‘rechtse gevaar’ elke dag wordt opgeroepen.

Wat ik in 2018 schreef, geldt nog steeds: “Dit is ook wat het nieuwe type dictatuur onderscheidt: het laat de oppositie toe om binnen een bepaald kader haar ding te doen – maar als de systeemondersteunende meerderheid van 80 procent van de belangeloze en volgelingen lopen gevaar, die van de methoden van laster, uitsluiting, ontmenselijking en uitroeiing van middelen van bestaan ​​waarvan de rode en bruine socialisten bekend zijn, waaronder fysieke aanvallen op gekozen functionarissen, vergezeld van een lastercampagne die wordt gevoed door vermeende bevindingen van de veiligheidsautoriteiten om deze aanpak te rechtvaardigen. “

Maar laten we terugkomen op de oorspronkelijke definitie. Een essentieel kenmerk van een dictatuur is een persoon of groep met “uitgebreide tot onbeperkte politieke macht”. Welk sterker bewijs van deze situatie kan er zijn dan de opening van de grens voor iedereen in 2015 door mevrouw Merkel en haar handlangers, die door geen enkele democratische instelling werd gelegitimeerd? Een grensopening waardoor twee miljoen immigranten van onduidelijke herkomst en identiteit het land binnenstroomden, met tientallen miljarden euro’s aan vervolgkosten en tienduizenden binnenlandse slachtoffers van allochtone criminaliteit (te lezen in de BKA-situatiefoto’s” Criminaliteit in het kader van immigratie”) als “nevenschade”? Of die van een ” conferentie van de premier ““, Een instantie die niet in de grondwet is voorzien, beperkingen heeft aangenomen tot aan de beperking van burgerrechten in het kader van de coronacrisis?

Nee, dit land is geen democratie meer. Het is een partijdictatuur, nu nauwelijks vermomd, geleid door een elite van ambtenaren die aan de macht worden gehouden door slappe hovelingen, volgzame media en de begunstigden van hun noodlottige politiek. Dat alleen al zou slecht zijn, maar wat nog erger is, is dat naar schatting 80 procent van de bevolking nu zo gemanipuleerd is dat ze niets anders willen. Ze wankelen dronken als de Eloi in HG Wells “Time Machine” de nacht in. En het wordt een lange en donkere nacht. De willekeurige en soms brute aanvallenop onschuldige burgers – vooral in Berlijn, waar een voormalig SED-man als interieursenator de richting uitstippelt – in de buurt van coronademonstraties laten zien welke kant het op gaat. Intussen zit iedereen die een van de mainstream afwijkende mening durft te uiten over “staatsondersteunende” zaken als migratie of Covid-vaccinaties in het vizier.

In het nieuwe type dictatuur worden “devianten” niet meer opgepakt door de geheime dienst en op de muur gezet. Ze worden sociaal verbannen en uit het publieke debat verwijderd, zoals de arts prof. Sucharit Bhakdi of onlangs de politicoloog Martin Wagener . Maar je hoeft de partijstaat en zijn mediahandlangers niet eens te bekritiseren. In het geval van beroemdheden is een gebrek aan bereidheid om te vaccineren voldoende om tot “pest of the people” te worden verklaard. De heksenjacht op voetballer Joshua Kimmich is een sprekend voorbeeld van hoe mensenrechten en burgerrechten nu beschikbaar worden gemaakt en uiteindelijk worden afgeschaft.

Advertisement

Ja, de baarmoeder is inderdaad “nog steeds vruchtbaar”, maar het zijn niet de bruine hordes die ons land naar de derde dictatuur drijven, maar het zelfverklaarde “fatsoenlijke” van de mainstream van de politieke media en een meerderheid die is gespeend van hun eigen denken is maar al te bereid om vrijheid en welvaart op te offeren op het altaar van een veronderstelde “wereldredding”. Als het ’s nachts erg stil is, hoor ik van verre het Homerische gelach uit Moskou en Peking …

BELANGRIJK STEUN SDB MET EEN KLEINE GIFT

Plaats je eigen nieuws op Ons Nieuws

On Nieuws

Sedar : Veel tips na deepfake-video

De politie heeft een tiental tips binnengekregen over de in 2003 in Rotterdam gedode 13-jarige Sedar Soares. Hij deed gisteravond in een deepfake-video ‘zelf’ een oproep op de televisie aan… [...]

Roddels Yvonne Coldeweijer geen grap

Yvonne Coldeweijer is flink in een nepvideo van BNR getrapt, zo bleek onlangs. Ze plaatste een video van een ‘snuivende’ Talitha Muusse, maar die was in scène gezet. Volgens BNR-hoofdredacteur Mireille van Ark… [...]

Rutte en zijn telefoon

Toegegeven, dit is een weinig spectaculaire foto, gemaakt op 23 september 2021, tijdens de tweede dag van de Algemene Politieke Beschouwingen. Demissionair premier Rutte kijkt op zijn telefoon, zoals we… [...]

Kernwapens de moorddadige waanzin

kernwapens het steunen van biljoenen dollars “om ons nucleaire arsenaal bij te werken en te moderniseren” is vergelijkbaar met pleiten voor meer productie van  Zyklon B  en verbeterde gaskamers. kernwapens –… [...]

Eurogendfor Europese politie – de nieuwe Gestapo

Eurogendfor is de nieuwe gestapo, maar misschien begrepen ze niet dat we met velen zijn en als er een revolutie uitbreekt, zal deze de geschiedenis ingaan. Eurogendfor Het is een… [...]

Copyright © 2010 SDB