omzigt

Waar op het punt van vrije keuze en democratie D66 pover scoorde, gooit het CDA het hele spectrum open.

D66-fractieleider Rob Jetten gooide braaf de handdoek in de ring toen de grote blonde Sigrid aankondigde voor de hoofdprijs te gaan. Wellicht mag hij fractieleider blijven als Sigrid Kaag tot het hogere bestuurlijke werk wordt geroepen, altijd te prefereren boven de riedeltjes in de Tweede Kamer.

Jetten had het op een ‘showdown’ kunnen laten aankomen, maar ging braaf terug in zijn hok. Dat ligt anders bij het CDA, waar de democratie hoogtij viert. Allereerst was daar natuurlijk Hugo de Jonge, lekker op het toneel gekomen als corona-knecht van Rutte, bovendien een knecht die tot op heden nog bar weinig concreets op tafel heeft weten te leggen.

De Volendamse Mona Keijzer sprong vervolgens in het gat van vrouw, de vinger aan de pols van de samenleving en katholiek. Hé, dacht de Limburger Martijn van Helvert, ik ben ook katholiek, in vertegenwoordig het zuiden en als ik me kandidaat stel speel ik me in elk geval in de kijker, plaatsje na de volgende verkiezingen verzekerd.

Een serieuze kandidaat is hij niet met een kamerlidmaatschap sinds 2014, maar hij heeft wel een slapende hond wakker gemaakt. En dat is de CDA-pitbull Pieter Omtzigt. Deskundig, vasthoudend en al een keer gepasseerd vanwege juist die kwaliteiten. Te lastig is ook een criterium in de Nederlandse politiek. Dus als de treinen rijden voor de komende vier jaar moet je er wel opstappen, anders wordt het niks met je. En dus gooit Pieter Omtzigt, na zeventien jaar Kamerlidmaatschap de handschoen ook op. Hij wil ook CDA-leider worden. Dat zijn er nu dus vier.

Morgenmiddag maakt het partijbestuur haar voorkeur bekend, zal wel De Jonge zijn. Volgende maand moeten de CDA-leden kiezen en dat kan toch nog altijd een ander verhaal worden. Bij de verkiezingen van 2017 had Omtzigt 97.638 voorkeurstemmen.

Omtzigt is een dossiervreter en duikt in onrechtvaardige zaken met de vasthoudendheid van een pitbull. Die bijnaam heeft hij dan ook gekregen. Samen met SP-kamerlid Leijten was hij dan ook de oorzaak dat de belastingdienst in het stof moest bijten wat betreft het ten onrechte intrekken van de kindertoeslag van duizenden (veelal allochtone) gezinnen.

Een sociale ridder die bewezen heeft te kunnen vechten voor het gewone volk, zijn zaakjes te kennen en integer te zijn. Martijn van Helverts publiciteitsstuntje is hiermee meteen opgeblazen, Mona Keijzer en Hugo de Jonge hebben er een echte concurrent bijgekregen. De vraag is nu of een vetkuif, een vlotte babbel en kleurige schoenen, samen met de zegen van het partijbestuur, voldoende zijn om het te redden tegen een pitbull.

Vermoedelijk wel, want onverzettelijke vastbijters zijn niet diplomatiek en buigzaam genoeg voor het dagelijkse politieke handwerk waar compromissen sluiten en water bij de wijn doen dagelijkse usance is.

Maar alle lof voor het CDA waar mensen hun nek durven uitsteken, waar D66 het liet afweten op dit punt, de PvdA en de SP al bij voorbaat vast lagen evenals bij vrijwel alle andere partijen.

Helaas is het allemaal voor niks, grote Mark gaat er met de hoofdprijs vandoor en het gaat er alleen maar om wie daarbij mag aanhaken. Maar de volgorde van die pikorde is toch nog wel van belang bij de volgende coalitievorming.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.