macron

Het lijdt geen twijfel: de Franse presidentskandidaat Macron is een schepping van de elite, en moet voorkómen dat het land uit de EU stapt – wat het einde van de Europese droom zou betekenen. De Franse kiezers wordt wijsgemaakt dat Macron’s beweging nieuw en verfrissend is – niets is minder waar. Oude wijn in nieuwe zakken. De elite wil kost wat kost hèm als nieuwe president van het land hebben. Niets wordt meer aan het toeval overgelaten.

In eerdere arikelen hebben we erop gewezen dat de Bilderberggroep en de elite een grote rol hebben gespeeld bij de totstandkoming van de Europese Unie en het invoeren van de gemeenschappelijke munt. Het is zelfs zo dat de meerjarige voorzitter van de Bilderberggroep en tevens voormalig vice-president van de Europese Commissie, de Belg Etienne Davignon, vaak genoeg gezegd heeft dat de groep daar vaak over gesproken heeft (en tot invoering heeft besloten). De opdracht van de door de Bilderbergers gecontroleerde politici was om in de tijdspanne van enkele tientallen jaren dat besluit te verwezenlijken en de burgers van de lidstaten daar op voor te bereiden en de geesten rijp te maken voor die Unie.

We hebben ook geschreven over de manier waarop de monetaire unie tot stand is gekomen. Dat gebeurde in feite op 18 april 1951, toen de Bondsrepubliek Duitsland, Frankrijk, Italië en de Beneluxlanden het kernverdrag ondertekenden. Vervolgens kwam de Europese Economische Gemeenschap (EEG) tot stand, die op 25 maart 1957 met de ondertekening van het Verdrag van Rome het leven zag. Door het op 7 februari 1992 ondertekende Verdrag van Maastricht (dat uiteindelijk in de kliko belandde) kwam de Europese Unie tot stand.

Al in 1979 werd een Europese valuta ingevoerd. Die heette destijds ECU, de afkorting van European Currency Unit, en tot het jaar 1998 was het de rekeneenheid van veel Europese lidstaten. De opvolger, de euro, werd op 1 januari 1999 als papieren munt, en drie jaar later op 1 januari 2002, als contante munt ingevoerd.

Zo lopen de zaken altijd binnen de EU: het hanteren van de salami-tactiek, steeds een schijfje meer en een stapje verder. Begint het gepeupel zich niet te roeren en is er geen weerstand tegen voorgenomen maatregelen, dan volgt de volgende stap, en de volgende, en de volgende, tot de burgers niets meer te vertellen hebben en hun vrijheid kwijt zijn.

Eerder schreven we uitvoerig over onze visie op de EU en de Bilderbergers, waarbij wij aangaven dat het hier Nazi-organisaties betreffen. De Bilderberggroep is namelijk een fascistische organisatie met nazi-wortels, een nazi-leiding en een nazi-ideologie. We bedoelen in dit verband met nazi’s niet zozeer Duitsers en met fascisten Italianen – het gaat ons om de ideologie die erachter zit, de autoritaire, anti-democratische en oorlogszuchtige denkbeelden. De Bilderbergers (en de elite) streven een groot-Europa na, een plan dat veel lijkt op wat de vroegere nationaal-socialisten wilden, en zelfs de Europese Commissie herkennen we in de uitdrukking “Ein Volk, ein Reich, ein Führung” (één volk, één rijk, één leiding – en één munt).

Al geruime tijd voor het daadwerkelijke einde van de Tweede Wereldoorlog hebben de èchte nazi’s al in de gaten gehad dat, wilden zij hun werkelijke doel bereiken, dat op een zachte manier moet gebeuren, via de Europese organisaties en instellingen. Het eindresultaat komt op hetzelfde neer, want het ene land na het andere werd veroverd (lid van de unie), heeft haar soevereiniteit (grotendeels) aan Brussel overhandigd en er wordt centraal geregeerd. Door één “leiding”, die niemand heeft gekozen en die niemand kan kiezen.

Het is dan ook volledig onjuist te stellen dat de EU een democratisch samenwerkingsverband is, in feite is het een grote leugen, want de burgers van de EU hebben niets te kiezen, helemaal niets, op geen enkel vlak. Alle besluiten worden zonder enige inspraak genomen door een niet-democratisch gekozen politieke elite, en het maakt van de EU per definitie een fascistische dictatuur. Maar dan wel één die men verpakt heeft als democratie, met een nep-parlement van “volksvertegenwoordigers”, die er genieten van torenhoge salarissen en privileges, die men zichzelf toekent en waarop geen enkele accountantscontrole plaatsvindt.

macron

Waarom nu zo’n lange inleiding?

Om de achergronden nogmaals onder uw aandacht te brengen, en de rol van de elite, de Bilderbergers en figuren als George Soros nog even te belichten. Zij bepalen namelijk wie er benoemd worden als regeringsleider, en dus ook wie de nieuwe president van Frankrijk wordt. Die verkiezingen zijn slechts een toneelstuk, dat de burgers van Frankrijk ervan moet overtuigen dat zij daadwerkelijk een kéus hebben, en dat zij kunnen beslissen wie de nieuwe president van het land word.

Die keus hebben zij niet. Die keus is voor hen gemaakt.

Het is niet toevallig dat een tot voor kort onbekend politicus uitgenodigd wordt bij een Bilderberg-ontmoeting, waar nieuw-uitgenodigden zich dan aan een breed publiek kunnen voorstellen, en dat die persoon dan binnen een paar jaren de “zegen” van de groep krijgt om de regering van een lidstaat te leiden. We zagen het eerder bij Margaret Thatcher, Helmut Kohl, Bill Clinton, Angela Merkel, Barack Obama, David Cameron, en zou het teveel van het goede zijn te beweren dat onze eigen Mark Rutte dat óók is overkomen?

Uitzonderingen bevestigen natuurlijk de regel. De Bilderbergers hadden graag Hillary Clinton als nieuwe president van de VS gehad, en we moeten zeggen dat hun propaganda die door de elite via de in hun bezit zijnde mainstream media op de kiezers werd afgevuurd, indrukwekkend was. Men was er vast van overtuigd dat Hillary Clinton het zou maken, maar door een overmaat aan arrogantie en zelfverzekerheid hebben zij niet in de gaten gehad dat Donald Trump aan het eind van de rit een voorpsrong had genomen. Maar goed, die fout is meteen gecorrigeerd en hebben zij Donald Trump meteen na zijn inauguratie kunnen wijzen op het “lot” dat een vroegere president, Kennedy, trof, toen die zich verzette tegen de destijds heersende elite. Lezenswaardig is John Perkins boek: “Bekentenissen van een economische huurmoordenaar”, waarin hij beschrijft wat een president overkomt na de inauguratie (om er zeker van te zijn dat hij “spoort”). Daarom is er ook weinig meer over van de verkiezingsbeloften van Donald Trump. We moeten het tot onze grote spijt erkennen: hij is één van hen geworden.

Maar komen we terug op de vraag wie nu de nieuwe president van Frankrijk zal worden. Beslist niet Marine Le Pen. Waarom niet? Omdat de elite en de Bilderbergers al in 2014 Emmanuell Macron daarvoor hebben uitverkoren. Hij was toen in Kopenhagen bij een Bilderberg-bijeenkomst en is daar door de groep “ingewijd”. Sinds die tijd hebben de Franse media hem voor de massa beetje bij beetje rijp gemaakt als toekomstig president.

Er mag dit keer ook geen fout gemaakt worden als eerder bij Trump, of bij het Brexit-referendum. Zou Le Pen nog een kans maken op het presidentschap dan zou zij afgelopen zondag als eerste uit de verkiezingsrace gekomen moeten zijn, maar zij is tweede geworden en om die reden denken wij dat de race voor de 7e mei al gelopen is. Ditmaal wint een kandidaat van de Bilderbergers….. dat móet!

Wie een nauwkeurige analyse loslaat op Macron, die komt tot de conclusie dat het een lege huls is, een marionet, een door public-relations gemaakt product, een hologram, zonder werkelijke inhoud…… zoals Obama dat ook was. Hij riep “Change we can believe in!”, en veranderde he-le-maal niets. Daarom heeft Barack Obama hem vóór de voorverkiezing ook opgebeld: Macron moet Frankrijk binnen de EU houden, overeenkomstig Obama’s visie van wereldpolitiek.

Het knappe van de marionettenspelers is dat zij erin slagen de Fransen wijs te maken dat Macron wat nieuws is, een verfrissende wind van de verandering, maar niets is minder waar. Hij brengt gewoon de Bilderberg-politiek tot uitvoering, en niet alleen voor hen, maar ook voor de (financiële) elite, de Rothschilds. Laat hij bij die bank nu ook nog gewerkt hebben.

De oude, gevestigde partijen hebben in de ogen van de Fransen volledig verzaakt, vandaar de slechte resultaten bij de voorverkiezing. De kandidaat van de socialistische partij van de huidige president François Hollande kreeg slechts 6,4% van de stemmen – een afstraffing voor de huidige politiek. De elite had daar rekening mee gehouden, en voor Macron hebben zij een nieuwe beweging in het leven geroepen, nog niet eens een politieke partij maar een beweging, genaamd “En marche!”.

De (bijna letterlijke) overeenkomst met de Soros-organisatie “Move On!” lijkt ons duidelijk.

Macron levert niets nieuws, alleen oude politiek (EU-dictatuur en globalisering) in een nieuwe verpakking. Macron valt alleen maar terug op clichés. Hoe is het mogelijk dat een beweging binnen een jaar zó “succesvol” is, dat hun kandidaat bij de eerste de beste voorverkiezing meteen de meeste stemmen krijgt? Dat moet allemaal open en eerlijk zijn gebeurd?

En over de financiering hebben we eerder geschreven. Bij de Bilderbergers en de Rothschilds speelt geld geen rol. De mainstream media worden ook gesteund en moeten Macron als “outsider” neer zetten, als iemand die niet bij het establishment hoort. Klopt niets van, want hij is een op en top ingewijde. Hij volgde ook de kaderschool van de elite, de École nationale d’administration (ENA), hij is dus gewoon één van hen.

Een niet te onderschatten rol bij het misleiden van de Franse burgers speelt Michèle Marchand (70), beter bekend als Mimi Marchand, de baas van Bestimage, één van de drie grootste foto-agentschappen van Frankrijk, gespecialiseerd in promoties en schandalen. Deze Paparazzi-mevrouw is de communicatie-adciseur van Macron en heeft zijn imago zorgvuldig opgebouwd.

Mimi is al de afgelopen zomer een mediacampagne gestart, die Emanuelle en Brigitte Macron als verliefd echtpaar af moest schilderen. Foto’s van kusjes geven, handjes vasthouden, het moest vooral lijken op een goede relatie, waarbij het leeftijdsveschil van 25 jaar geen enkele rol speelt (Macron is getrouwd met zijn voormalige lerares). De verhouding tussen leerling en lerares wordt dus met de mantel der liefde bedekt – alsof het de normaalste zaak van de wereld is!

Mimi’s opdracht was en is het om aan het Franse volk te verkopen dat het echtpaar bijzonder geschikt is om in het Elysée plaats te nemen, en om die reden heeft zij ook alvast foto’s laten publiceren van het echtpaar in vertrekken van het paleis.

Ook zó wordt het Franse volk gemaniplueerd. Het hele financiële machtssysteem staat achter Macron en hij is hún kandidaat, het resultaat van zorgvuldig opbouwen van een man en zijn imago. Hij moet de “oude” politiek blijven uitvoeren, inclusief interventies van en door de NAVO.

De Bilderbergers zullen alles in het werk stellen om de EU intact te houden – het is een kwestie van macht hebben en niet uit handen geven, De toevloed van miljoenen illegalen is dan ook niet toevallig: het is de verdeel-en-heers-strategie, alleen kon dit plan wel eens in hun nadeel uitpakken: die miljoenen migranten (de èchte vluchtelingen daar gelaten) willen namelijk èchte veranderingen, om Europa te veranderen in de puinhopen van waar zij zelf afkomstig zijn.

Marine Le Pen is precies het tegendeel van Macron, en lijkt geen enkele kans te hebben president te worden. Zij wil een Frankrijk met eigen soevereiniteit en onafhankelijkheid, grenzen dicht en het land losmaken van de dictatuur van Brussel. Dat mag nooit gebeuren, want als nà het Verenigd Koninkrijk óók Frankrijk uit de EU zou stappen, dan is het einde oefening voor de EU!

N.B.

Om er zeker van te zijn dat Macron wint, wordt alles uit de kast getrokken. De Franse bureaucratie heeft – net als bij de voorverkiezing – aan (enkele honderdduizenden) in het buitenland woonachtige landgenoten niet één, maar twee stembiljetten toegestuurd. Zoals bij de voorverkiezing bleek stemmen de meesten van hen namelijk vóór Macron. Nu kunnen ze dat wéér doen, twee keer zelfs!

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.