eu

Op 17 januari stemt het Europese parlement over een opvolger voor de Duitse sociaaldemocraat Martin Schulz, die zijn pijp aan Maarten geeft. Sinds Schulz’ bekendmaking dat hij zich terugtrekt, is de machtsstrijd om de voorzittershamer losgebarsten. De Belg Verhofstadt kan het extra geld dat de functie met zich meebrengt, goed gebruiken en stelt zich kandidaat.

Tijd voor de achterkamertjes. Het begrip democratie is door de EU allang ten grave gedragen.

Niemand zou een betere president van het nepparlement europarlement zijn dan de Belgische EU-afgevaardigde Guy Verhofstadt. Vindt Guy Verhofstadt. De man die graag de plek van de kampcommandant Duitser Martin Schulz wil overnemen, is het toonbeeld van een corrupte, antidemocratische en schreeuwende manipulator: van de Belgische investeringsmaatschappij Sofina stak hij 130.500 euro in de linkerbroekzak, van de Belgische gastanker-rederij Exmar stak hij 60.000 euro in zijn rechterbroekzak (als dank voor het luisteren en zijn mond houden), van de Nederlanfdse verzekeraar APG streek hij 42.840 euro op, en met al dat geld wist hij zijn slechte inkomen wat op te krikken.

Tja, als europarlementariër zo’n schamele 8.000 euro per maand incasseren….. daar kun je toch niet van leven? Maar goed dat er dan ook nog zo’n 4.300 euro per maand aan onkostenvergoedingen bijkomen, dan valt het enigszins uit te houden. Je hoeft er allemaal wel niet zoveel voor te doen, maar dat doet even niet ter zake.

Tijdens de Griekenland-crisis hield hij een scheldkannonade van 7 minuten tegen de Griekse minister-president Tsipras, waarna hij zijn fietsenstalling sloot na eerst nog Tsipras cliëntelisme verweten te hebben. Zelf zit hij in een toezichtsraad, die profijt heeft gehad van de Griekse privatiseringen. Zo gaat dat binnen de EU: lobbyisme en een schijndemocratie bepalen hoe het parlement draait.

Dat alles symboliseert Guy Verhofstadt perfect.

Maar de door ALDE-parlementariërs (en onze minister-president) op handen gedragen “volbloed Europeaan” Verhofstadt maakte om in aanmerking te komen voor de baan van president van het EU-parlement een fout. Niet dat hij daardoor nog méér geld in zijn diepe zakken kon steken – dat zou namelijk een bewijs zijn eigenwaarde. Nee, hij wilde om zeker te zijn van zijn nieuwe plek een deal met de Italiaanse Vijf Sterren Beweging van Beppe Grillo sluiten. Grillo probeerde in eigen land zijn koers te veranderen, en wist via een internetraadpleging 40.000 stemmers aan zijn kant te krijgen om aansluiting te zoeken bij de eurofiele ALDE-partij, en dus de eurokritische stem van miljoenen kiezers opzij te schuiven.

Maar het feit dat de Vijf Sterren Beweging euro-kritisch is (de partij wil de eensheidsmunt afschaffen) schoot Manfred Weber, fractievoorzitter van de Europese Volkspartij (EVP) in het verkeerde keelgat.

Om de kandidatuur van de Belgische liberaal de grond in te boren haalde hij een geheime notitie tevoorschijn. Sinds 2014 is die notitie strikt geheim -– hoewel iedereen in Brussel weet wat erin staat: de sociaal- en christendemocraten verdelen onderling de post van president van het EU-parlement (velen spreken nog steeds van Europees parlement, hoewel niet alle landen in Europa er zitting in hebben).

Dat gebeurt met toestemming van de liberalen: Martin Schulz heeft de baan tweeëneenhalf jaar volgehouden, dan is het de bedoeling dat een conservatief het stokje overneemt.
Zo democratisch gaat het dus in de EU-democratie. Niet dat de EU-parlementariërs wat in de melk te brokkelen hebben: de beslissingen worden genomen door de niet-democratisch gekozen Europese Commissie, waar alcoholist en superwitwasser Jean Claude Juncker de scepter zwaait. Het gaat Brussel echter om het decorum, de democratische buitenkant, die wil men nog graag bewaren om het gewone volk rustig te houden.

Een pakketje schroot, met een dun laagje chroom.

Nu huilt Manfred Weber dus krokodillentranen, waardoor hij voor zijn conservatieve kandidaat de maandelijkse 18.000 euro aan belastingvrije toeslagen buiten het basisinkomen zeker kan stellen. Oei, dus ook in dit EU-geval wordt er niets gekozen, stom stemvee, de president van het EU-parlement moet in de achterkamertjes worden geritseld.

Manfred Weber is een schoolvoorbeeld van de eurocraat. Hij is vertegenwoordiger van de “christelijk-conservatieve en liberale vernieuwing“, en zegt daarom het volgende: “We moeten terug naar betrouwbaarheid en geloofwaardigheid“. Maar Weber heeft zo zijn redenen voor het pact tegen het EU-parlement en hij vertelt de kiezers dat het geheime document “een partnership tegen het extremisme in dit Huis, tegen de anti-europeanen” is.

Stel je voor dat er iemand verkeerd kiest, dan moeten de betrouwbare eurocraten dat zo snel mogelijk kunnen corrigeren. Toch? Zo ziet volgens hem geloofwaardigheid er uit. Daarom is Weber ook een groot voorstander van gegevensopslag. Hoe kun je anders het domme stemvee controleren? Natuurlijk is hij óók voor het verwijderen van “extremistische websites“.

We vermoeden dat er allang een document bestaat van de top van de sociaal- en christendemocraten waarin is vastgelegd wat “extremisme” nu precies is.

De “strijd tegen het extremisme“ wordt door de EU ook buiten haar grenzen gevoerd. Neem het geval Mali. Onder het mom van de “strijd tegen het terrorisme” worden dit jaar 290 Nederlandse militairen in dat land gestationeerd (we hopen voor hen dat ze voldoende materieel hebben) en is onder andere de Duitse Bundeswehr aan een opmars bezig om haar troepen in dat land fors uit te breiden (en dan te bedenken dat het nog niet eens zo lang geleden is dat dat bij de Duitse wet verboden was!).

Uiteraard gaan de technocraten in de EU óók beslissen wie er nu een terrorist is. De bezetting in Mali onder de naam Operation MINUSMA vindt dan wel plaats onder de vlag van de Verenigde Naties, maar die werd op verzoek van Frankrijk geïnitieerd, zogenaamd met het doel de nasleep van een militaire staatsgreep en oprukkende moslimextremisten en opstandige Toearegs te bestrijden. In werkelijkheid gaat het er om de economische en militaire belangen van de oude koloniale macht Frankrijk veilig te stellen.

Dat het er ook om grondstoffen gaat waar andere EU-lidstaten in geïnteresseerd zijn, wordt er niet bij gezegd. Het is niet moeilijk te raden hoe het verloop in Mali zal gaan: een nieuw Afghanistan is in de maak.

De burgeroorlog in Mali is daarom een gevolg van de onderdrukking van de Toearegs, maar beslist ook van het liquideren van Gaddafi, die delen van de Toearegs aan zich verbonden had. Maar dat interesseert mensen als Verhofstadt en Weber helemaal niets.

Ook dat is de EU: als bewapende troepeneenheid voor postkoloniale, EU belangen. Te vrezen valt dat die rol alleen maar groter wordt. “Vladimir, *proest* we komen er aan”.

De jaarlijkse kosten voor het EU-parlement bedragen zo’n twee miljard euro. Meer dan 6.000 ambtenaren zijn voor mensen als Weber en lobbyslaaf Verhofstadt werkzaam aanwezig. Zo’n 1.000 van die parlementaire medewerkers verdienen meer dan een afgevaardigde in het EU-parlement. Dat is als het ware een vuiltoeslag, omdat je elke dag weer de schijn van democratie moet ophouden, wat een vies spelletje is.

Ook daarom is een Nexit een goede stap naar een volksdemocratie die zich aan haar eigen spelregels houdt (niet te verwarren met een volkspartij die democratie in haar naam heeft staan maar juist anti-democratisch beleid uitvoert).

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.