uitkering

Sommigen worden geacht een tegenprestatie te leveren voor het geld dat ze van de gemeenschap krijgen, waardoor de uitkering kan worden afgeboekt als ‘salaris‘, of ‘vergoeding‘, of ‘subsidie‘. Anderen mogen juist niks doen zolang ze een uitkering ontvangen. Veel uitkeringen zijn niet direct zichtbaar als een uitkering, omdat ze lopen via een ‘werkgever‘, of de vorm aannemen van steun van ‘Centrale Banken‘ voor uiteenlopende ‘markten‘. Maar ook de eigenaar van aandelen, of obligaties, is nu een ‘uitkeringstrekker‘.

Waar mensen een tegenprestatie moeten leveren in ruil voor geld, kan dat constructief zijn, of destructief. Het kan te maken hebben met het bouwen of ontwikkelen van voorzieningen die de samenleving productiever maken. Maar anderen krijgen juist betaald om de boel weer af te breken. Al die uitkeringen vallen onder de noemer ‘werk‘. Wetten en regels worden opzettelijk ingewikkeld gemaakt om er in de uitvoering, en controle op naleving, mee te kunnen marchanderen. Er ligt geen heldere morele code aan ten grondslag. Het is een Kafkaiaans dynamisch, organisch geheel waar naar behoefte uit kan worden geput om ‘werk‘ te kunnen genereren. Maar ook om succesvolle mensen die geen uitkering nodig hebben af te stoppen, of op te kunnen sluiten als ze niet bereid zijn zich aan te passen. Nationaal, en internationaal.

Waar de verantwoordelijkheden liggen, en wanneer iemand rekenschap af moet leggen, en aan wie, wordt per geval bekeken. De wereld van de ‘Kleine Lettertjes‘ is groter dan de wereld die nog iets produceert waar je wat aan hebt. En er gaat ook onvoorstelbaar veel meer geld in om. Geld dat we lenen van toekomstige generaties, en dat we van de ‘geldpers‘ laten rollen in de vorm van ‘stimulans‘.

De kans dat u zelf ook afhankelijk bent van een uitkering is bijna honderd procent. Ik ontvang zelf AOW, naast een pensioen, dat weliswaar bestaat uit een ‘recht‘ dat ik ‘kocht‘ door premie af te dragen, maar het fonds dat die premies ‘belegde‘ kan het nu even niet stellen zonder opkoopprogramma’s voor aandelen en obligaties door ‘Centrale Banken‘, die de waarde van die ‘beleggingen‘ kunstmatig opschroeft. Dus ook via die weg wordt ‘spaargeld‘ uiteindelijk ook weer een uitkering, in zekere zin.

Op dit blog heb ik mij steeds hard gemaakt voor het terugdringen van de ‘publieke sector‘, en een kleine overheid, maar wel gekoppeld aan een solide vangnet. Een stevig fundament onder de samenleving. Vermoedelijk zijn er onder mijn lezers ook velen die formeel hetzelfde doel hebben, totdat ik hun eigen ‘verdienmodel‘ aanmerk als een uitkering. De kans dat mijn verhaal populair wordt in een land met bijna honderd procent uitkeringstrekkers, is niet bijster groot. Maar ik ga mij niet in allerlei onmogelijke bochten wringen om het anders voor te stellen dan het is. Daar schieten we niks mee op.

Het bouwwerk dat we trots vorm hebben gegeven onder de noemer ‘service-economie‘, is er op gebaseerd dat elkaar bestrijdende belangengroepen er voor zorgen dat het geld blijft rollen. Het is één magistraal ‘werkgelegenheidsproject‘. Of liever, ‘Bezigheidstherapie‘. Zij het dat het niet echt therapeutisch is, en we eerder steeds verder afdrijven van wat gezond is voor ons. Sterker nog, onze capaciteit om te verdienen, om geld te maken, om welvaart te scheppen, is ‘nul‘ in zo’n distributiemodel.

Zelfs de industrie en agrarische sector die nog wel degelijk producten voortbrengen met een meerwaarde in de klassieke economische betekenis, kunnen niet langer het hoofd boven water houden zonder een uitkering. Zonder geld van ‘De Staat‘, die voorwaardelijk wordt verstrekt, waardoor ook die ondernemers zijn onderworpen aan het Kafkaiaanse proces van loven en bieden, likken en trappen, en het zoeken van ‘vrienden‘ op ‘vooraanstaande posities‘. Er zijn altijd wel wetten, regels of afspraken, die gebruikt kunnen worden om een succesvolle ondernemer uit zijn verschoning te helpen, en terug aan de ruif met uitkeringen. En achter aansluiten.

Of je ‘succesvol‘ zult worden, hangt vooral af van de vraag of je toegang hebt tot uitkeringen die voor anderen onbereikbaar zijn. Uitkeringen op basis van je ras, je sekse, je seksuele voorkeur, je leeftijd, je ‘achterstandspositie‘, of je ‘culturele waarde‘, zoals arbitrair vastgesteld door ‘vrienden‘ op ‘vooraanstaande posities‘. Wat ook helpt, is ‘naamsbekendheid‘, waarvoor de op uitkeringen drijvende media zorg kunnen dragen. Een ernstig geval van ‘aanstelleritis‘ is daarbij een geweldige opsteker. Als je de juiste ‘vrienden‘ hebt, kun je midden in een mondiale pandemie op een afgeladen Dam gaan staan brullen dat je iemand, die je aanduidt als ‘hoerenjong‘, ‘op zijn gezicht zal trappen‘ als die zich op een kinderfeest durft te vertonen, om daarna te gaan janken over dreigende taal in reacties. Het geld moet rollen. En het houdt weer hele volksstammen aan het ‘werk‘. Journalisten, commentatoren, politici, opsporingsdiensten, advocaten, pratende hoofden op de televisie. En je hebt de in ‘artistieke kring‘ broodnodige ‘naamsbekendheid‘, waardoor er wellicht publiek naar je ‘Gigs‘ komt.

Dat hele op uitkeringen drijvende reddingsvlot maakt nu water, en we drijven steeds verder weg van het vaste land. Tijd om te gaan zwaaien met je onderbroek.

Reacties

Reacties

2 thoughts on “Nederland is nu een land van ‘uitkeringstrekkers’”
  1. Nederland heeft nel honderden miljoenen naar Bill Gates overgemaakt, en subsidieert nazi zenders als het Ukraiense Hromadske TV. Pak dat eerst maar eens aan, en vervolgens de belastingontwijking van big corp . Dan is er geen geldgebrek meer. Aan libertijnse toestanden volgens het Amerikaanse model en Ayn Rand hebben we niks!

  2. Ook in de “speech” van kutnegertje akwasi was de kreet: “WE ARE NOT OUR ANCESTORS, WE WILL FUCK YOU UP !”.
    Heeft iedereen over die grote belofte >WE WILL FUCK YOU UP !< nou compleet over het hoofd gezien ???

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.