DELEN
Quinsy Gario

In de verzameling “Zwarte haatzaaaiers” ontbrak tot nu toe de Antilliaan Quinsy Gario, terwijl hij toch één van de twee hoofddaders is van het sterk verslechterde klimaat tussen zwarten en blanken in Nederland.

Samen met de Ghanees Jeffrey Afriyiedie een dusdanig meer-/minderwaardigheidscomplex heeft dat hij zich Kno’Ledge Cesare oftewel “Keizer Kennis” noemt, begaf hij zich in 2011 naar de jaarlijkse landelijke Sinterklaasintocht om in aanwezigheid van alle kinderen te gaan protesteren tegen Zwarte Piet.

De rest is geschiedenis, Hoewel de rol van de hem steunende door Joodse invloed gedomineerde(zie ook hieronder) en daardoor Nederland hatende media  niet onvermeld mag blijven.

Gario is dus een bijzonder minderwaardig stuk mens.

Een haatzaaier.

En één van de eersten die met het haatzaaien is begonnen, hoewel hij snel heel veel navolgers heeft gekregen.

Overigens is pas jaren later gebleken dat hij ideologisch geïnspireerd was door een nog veel ergere haatzaaier die op een meer theoretisch vlak actief was en is, de inmiddels welbekende Gloria Wekker, een soort zwarte Hitler, die slechts één ding ontbeert om een genocide op blanken te beginnen: fysieke macht.

Maar hier dus haar vazal Gario.

Het eerste artikel van dit stuk gajes dat op deze website werd aangetroffen heeft een standaard zwart onderwerp: “racisme”. Waarmee zij overigens iets heel anders bedoelen dat het oorspronkelijke begrip, dat gaat over het benadelen van rassen in verder gelijke situaties. Iets waarop de kans bij zwarten sowieso bijzonder klein is, aangezien ze bij bijna alle sociaal-maatschappelijke factoren dusdanig onder het blanke gemiddelde scoren , dat van “gelijke capaciteiten” of soortgelijke slechs in uiterst spaarzame gevallen sprake van zal zijn.

Dus hanteren zwarten een andere definitie van racisme, namelijk deze: alle situaties waarbij zwarten betrokken zijn en zij aan het kortste einde trekken.

Nou, gezien dat verschil in capaciteiten gebeurt dat heel vaak, dus is er heel veel racisme in Nederland. En Quinsy Gario was één van de eersten om dat luid in de openbaarheid te trompetteren (Joop.nl, 14-10-2012, door Quinsy Gario Dichter/kunstenaar):

Alleen Maar niet zo Nette Mensen

De verfilming van het boek van Vuisje is een racistisch spektakel

Vanaf de cast-presentatie in 2011 was het al duidelijk dat de verfilming van Alleen Maar Nette Mensen een racistisch spektakel zou worden. Jeroen Krabbé gaf toen aan dat het boek van Vuisje een ode was aan de zwarte vrouw. Gezien de verfilming is het duidelijk dat Krabbé de betekenis van het woord ‘ode’ niet begrijpt. Een film waarin een Joodse jongen (Géza Weisz) uit Amsterdam Zuid uit een links intellectueel gezin (Jeroen Krabbé en Annet Malherbe), die Marokkaan genoemd worden als een belediging ervaart, op zoek gaat naar zijn ultieme andere en dan uitkomt bij een zwarte vrouw met overgewicht uit de Bijlmer (Imanuelle Grives), dan weet dat je dat het geen eerbetoon is aan ‘de zwarte vrouw’. Als ‘de zwarte vrouw’ 15 kilo moet aankomen, zoals Imanuelle Grives aangaf om het ‘Vuisje type’ te worden, wordt zij niet geëerd maar tentoon gesteld.    …

Oftewel: Quinsy Gario beweert dat het stereotype van de zwarte vrouw als zijnde dik onjuist is. Een leugen. Er is zelfs een term voor, die in neutrale zin gebruikt wordt (de Volkskrant, 11-10-2012, door Jaap Stam):

Politieke chaos in Amsterdam Zuidoost

Wie big mama passeert, is in de Bijlmer uitgespeeld

Er is een machtsstrijd gaande in Amsterdam Zuidoost, beter bekend als de Bijlmer.

En iedereen kan bij die “big mama” zijn voorbeelden invullen. Hier, slechts een paar dagen later, in beelden vervat (de Volkskrant, 19-10-2012, van correspondent Jean Mentens):

Politieke chaos in Amsterdam Zuidoost

Wie big mama passeert, is in de Bijlmer uitgespeeld

Er is een machtsstrijd gaande in Amsterdam Zuidoost, beter bekend als de Bijlmer.

Quinsy Gario liegt

En deze exemplaren zijn nog jong …

Quinsy Gario liegt dat hij scheel ziet. Waarom? Gario doet er een artikel ter lengte van meerdere A4’s over om eerst zijn gal te spuien, maar aan het einde ervan volgt het antwoord:

Toen ik de bioscoop instapte voor de persvertoning van Alleen Maar Nette Mensen had ik gehoopt dat de makers hadden geleerd van de kritiek op het boek. Ik had gehoopt dat men wist wat het verschil tussen een boek met racistische elementen en een film met racistische elementen zou zijn. Ik had gehoopt dat op het einde van de film de Afro-Nederlandse gemeenschap als volwaardige en gelijkwaardige mensen getoond zouden worden. Ik hoopte dat net als de Joodse familie de Surinaams-Nederlandse familie eruit zou komen als een familie met zijn eigen charmante eigenaardigheden. Voor de zoveelste keer is duidelijk dat je maar beter niet op een verbeelding van raciale gelijkwaardigheid door de dominante cultuur, en zij die daar aan mee willen doen, kan hopen hier in Nederland. Je eindigt namelijk altijd met teleurstelling over de beelden, de makers en de zogenaamde bondgenoten die eigenlijk willen dat je de problemen niet benoemt.

Het antwoord luidt, afgekort: “culturele gekwetstheid”. Wat de film en het boek bewust laten zien, is dat er verschillen bestaan tussen de creools-Surinaamse cultuur en de dominante, Nederlandse, cultuur. En, zoals het commentaar van de creoolse actrice al aangeeft: dat doet het verhaal op een redelijk neutrale manier: “iedereen discrimineert”.

Het is Quinsy Gario, zelf van Curacao maar dat maakt in dit verband niets uit, die dit met een andere bril bekijkt, en het ten eerste vertaalt met racistische, en dan met ongelijkwaardigheid.
Maar dat eerste, “racistische”, is dus eigenlijk hetzelfde als het tweede: “ongelijkwaardigheid”. Want als de getoonde verschillen alleen bestonden uit verschillende eetgewoonte en verschillende kleding, en de constatering dat Surinamers zoveel gastvrijer zijn dan Hollanders, had er geen haan naar gekraaid. Ook de haan Quinsy Gario niet.
Het probleem doet zich dus alleen voor daar waar er negatieve eigenschappen om de hoek komen kijken. Bij die van Surinamers natuurlijk  – niet die van de Hollanders. Bij negatieve eigenschappen van de Surinamers, is het tonen van het verschil ernstig. Dan is het racisme.
En het is niet alleen racisme als je de eigenschappen expliciet benoemt als negatief, het is ook racisme als je de negatieve eigenschappen alleen maar toont.
Zoals in dit boek wordt gedaan. Bij iedereen.
Maar alleen als het creolen betreft, is het racisme, volgens Quinsy Gario.
En dit is dus racisme.
Bij Quinsy Gario is duidelijk sprake van gekwetstheid. De reden van die gekwetstheid hebben we al gezien bij het Braziliaanse geval: het is nodig speciale groepen te maken voor creolen, ten einde ze op hogere opleidingen te krijgen. Het gaat niet zo goed met creolen in de maatschappijen waarin ze terecht zijn gekomen, buiten Afrika. En Afrika zelf draait nog vele minder. Dat veroorzaakt gekwetstheid. Het is culturele pijn (de Volkskrant,  20-10-2012, rubriek Ombudsvrouw, door Margreet Vermeulen):

Versluierend woord neemt pijn niet weg

Tussentitel: Eufemismen werken slechts korte tijd
.
…    Het woord allochtoon is ook een eufemisme. Eerder gingen termen als gastarbeider, migrant, etnische minderheid en culturele minderheid de prullenbak in. De Vlaamse krant De Morgen heeft aangekondigd de term allochtoon te schrappen. In Nederland adviseerde de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling om over te stappen op ‘geboren in Nederland’ en ‘geboren in het buitenland’. Lezers van de Volkskrant stellen soms de term ‘medelander’ voor. Maar een nieuw woord neemt de pijn niet weg. …

En de pijn zit niet in het woord, maar in de realiteit. De pijn van het besef van de culturele achterstand. De culturele nederlaag.

Hetgeen dus overduidelijk en letterlijk uitgesproken geïllustreerd wordt door het geval van Quinsy Gario: het portretteren van slechte eigenschappen van álle culturen doet hem constateren dat er sprake is racisme, alleen omdat ook van zíjn cultuur een negatieve eigenschap is getoond. Met als kap op de vuurpijl dat het hier een objectief en voor iedereen waar te nemen en eigenlijk bijzonder onbelangrijk eigenschap betreft: de creoolse vrouwen (van de van origine West-Afrikaanse soort!) zijn dik – dat wil zeggen; gemiddeld dikker dan Aziaten, blanken, enzovoort).
De strijd rond de term racisme is dus niets of minder dan dat: het ontkennen van de culturele achterstand van culturele die een culture achterstand hebben. Want als je die achterstand constateert, “kwets” je die groepen. Het zijn, volgens de meermaals gebruikte term, “kwetsbare groepen”. “Kwetsbare groepen” is een eufemisme voor “groepen uit achterstandige culturen”.

Daar is dus heel dat gedoe rond “racisme” op gebaseerd. Want een van de achterstanden die dit soort groepen hebben, is dat ze zelf veel meer aan racisme doen. Zoals in het Suriname van Quinsy Gario discriminatie en racisme nog op het punt staan dat een inter-etnisch huwelijk, met name tussen creolen en hindoestanen, op ernstige bezwaren uit de eigen culturele gemeenschap stuit.
Deze vormen van racisme tref je voornamelijk in de politiek-correcte media, waarvan het Joop.nl waar het stuk van Quinsy  Gario van stamt er een is.

Naast langlopende items als “RACISME!!!” heb je ook kortere naar aanleiding van specifieke gebeurtenissen. Die van het volgende artikel is dat van “Het Koningslied”, een lied gecomponeerd ter ere van de kroning van Willem-Alexander. Er zijn ook wat alternatieven gemaakt, waaronder eentje met Surinaamse kleur. Quinsy Gario gaat het recenseren. We laten de titel van het stuk even weg (Joop.nl, 29-04-2013, door Quinsy Gario – Dichter/kunstenaar):

Het nummer van Snijders is omarmd door Nederland en wordt door KPN en de NOS elke keer na het officiële koningslied uitgezonden

Fluitist en componist Ronald Snijders heeft een ware hit geschreven. Samen met zanger Oscar Harris, zanger-gitarist Dana Fungloi en zangeres Denise Janna heeft hij met feilloze precisie en vakmanschap een muzikaal juweeltje geschapen. En dit allemaal op de melodie van Max Woiski Sr.’s nummer 16 april. De melodie geeft het Koningslied van Snijders ook een diepere laag.
Woiski Sr.’s nummer is namelijk een herdenking van [degenen, red.] die waren omgekomen tijdens een bootramp in Suriname. Op die 16e april verging een boot die op weg was om goud te delven in Tapanahoni Suriname. 16 april van Woiski Sr. is een Soko lied waarin voorouders herdacht en geëerd worden.    …
Dit is het origineel van Max Woiski Sr …

En de tekst via Suriname.nu

Na 16 april Di mi boto lai Na Tapanahoni, Na drape mi de go Farawatra miti mi Na Asubangi Na Tapanohoni Na drape mi de go Ma di mi doro na Asubangi Ne mi ati ben sari fu tru Di mi memre den moi moi foto wintje Ne mi ati ben sari fu tru Gowtu keti na yu neki Gowtu linga na yu finga Rosalina fu san yu de krei

Nederlandse vertaling: Op 16 april Toen mijn boot vol was geladen Naar Tapanahoni Daar moest ik naar toe Een stroomversnelling kwam ik tegen Bij Asubangi Naar Tapahoni Daar moest ik naar toe Maar toen ik aankwam bij Asubangi Had ik veel verdriet Toen ik aan die mooie stadsmeisjes dacht Had ik veel verdriet Gouden ketting om je nek Gouden ringen aan je vinger Rosalina waarom huilde je dan .

Oké, dat was het. Een liedje met een Surinaamse klank dat in het Nederlands volledig over de koning gaat, en in het Surinaams een liefdesdrama schildert. Nu wat dichter Quinsy er van maakt:

Surinaams koningslied gaat eigenlijk over slavernij

… Woiski Sr.’s nummer is namelijk een herdenking van de tot slaaf gemaakten die waren omgekomen tijdens een bootramp in Suriname. …
Het is dan ook de vraag of men hiervan op de hoogte is en dus daadwerkelijk een gebaar maakt in het jaar van de herdenking van 150 jaar afschaffing van slavernij of dat men het slechts als een leuk Surinaams lied zag dat kosteloos ingelijfd kon worden en de politieke implicaties niet doorhad. En dan bedoel ik Nu.nl die de video van youtube hebben geript en op hun eigen videosite hebben geplaatst en zo Snijders van waarschijnlijk tienduizenden views hebben bestolen.
Eigenlijk zijn de intenties niet eens belangrijk omdat het succes van het nummer niet meer teruggedraaid kan worden. Men zocht naar een feelgood story na het debacle met Ewbank en heeft en masse toegestemd dat de herdenking van omgekomen tot slaaf gemaakten gekoppeld werd aan het koningshuis. Wanneer Willem Alexander straks op de derde dinsdag in september erover nadenkt om de Gouden Koets te nemen hoeven we alleen maar het nummer van Snijders met de melodie van Woiski Sr. te draaien langs de weg.

En die laatste opmerking slaat op een afbeelding van vermeende slaven op die Gouden Koets.

Kortom: noch oude noch nieuwe versie van het liedje gaat over de slavernij. Maar de slavernij in onwrikbaar vast in Quinsy Gario’s hoofd. Hoe kan dat als Quinsy nooit met de slavernij te maken heeft. Niet in de verste verte, want de slavernij is van 150 jaar terug.
Dus hoe komt de slavernij zo onwrikbaar vast in Quinsy’s hoofd? Dat is via de lijn van afstamming. De bloedlijn. De rassenlijn. Quinsy Gario’s hoofd zit boordevol met bloeddenken. Met etniciteit. En met racisme.

Er waren twee voor Joop.nl opmerkelijke reacties. Hier is de eerste:

hans mandemakers, ma 29 april 2013 23:06

Een nog diepere laag zit in het feit dat aan boord van die boot Nwanku Abala was. Deze Nwanku was de leider van de Obuma stam in Noord Ghana.
De ironie wil dat hij zelf in Afrika 40 slaven tot zijn beschikking had die hij had buitgemaakt op de naburige Ofuma stam. Vooral de jonge Ofuma meisjes vielen erg bij hem in de smaak.
Toen hij aan eigen lijf ervoer wat het slaaf zijn betekende schijnt hij bitter geweend te hebben……….
Voor alle duidelijkheid, ons slavenverleden is een schandvlek op het blazoen van Nederland.

Die laatste opmerking moet er natuurlijk bij om door de censuur van Joop.nl te komen.
Maar nog opmerkelijker is degene die vrij wat later kwam:

Ronald Snijders, wo 01 mei 2013 00:55

ONZIN VAN GARIO OVER HET SURINAAMS KONINGLIED.
Ik Ronald Snijders ben de maker en tekstbedenker van het Surinaams Koningslied.
96 procent van de 140.000 mensen die het lied via You Tube hoorden vonden het prachtig. De heer Gario vond van niet. Maar zijn
ronduit gevaarlijke argumentatie, waarbij hij ook nog meteen grote online media opzoekt mist alle gronden. En wel om de volgende redenen.

en eerste:
De familie van Max Woiski heeft geen bezwaar tegen mijn arrangement en tekst. …

Ten tweede:
“Zestien april” is een liefdeslied over een gouddelver en zijn geliefde Rosalina. Het is geen slavenlied. Ik zou van de heer Gario graag willen weten welke historische bron hij van dat bootongeluk met slaven heeft.

Ten derde.
Woiski was in zijn vrolijke Westindische liedjes als BB met R etc. absoluut niet bezig met slavernij onderwerpen of maatschappij kritiek. …

Ten vierde.
De goudindustrie in Suriname kwam rond 1890, dus bijna 30 jaar na de afschaffing van de slavernij in Suriname! Bij de goldrush waren naast Surinamers veel gastarbeiders uit de caraiben in Suriname, absoluut geen slaven zoals de heer Galio beweert! …

Het zal de heer Quinsy Gario natuurlijk voor geen seconde weerhouden zijn campagne voort te zetten. Want die gaat niet over feiten, maar de “culturele nederlaag”-gevoelens.

Natuurlijk is zo’n psycho-sociaal proces zoals dat speelt bij de zwraten naast besmettelijk ook sterk progressief: het wordt steeds erger. Hier het volgende blijk daarvan:

Het racisme spat er aan alle kanten van af. Net als de haat. Zoals eindeloos veel mensen opviel:

En dat was eigenlijk al helemaal voldoende.

Daarna was het in de reguliere media een tijd rustig rond Gario, hoewel hij zich wel op de scoiale media lijkt te roeren.
Maar hier was dan weer eens wat (Joop.nl, 22-07-2015, door Quinsy Gario – Dichter/kunstenaar

Het privilege om weg te kijken

Juist dat wegkijken maakt het mogelijk dat de voorzitter van de Nationale Wetenschapsagenda kan beweren dat we in Nederland geen omvangrijke geschiedenis hebben van geweld tegen een specifiek ras

Dat ‘privilege’ is een afkorting van “witte privilege”, een begrip dat Quinsy heeft overgenomen van de zwarte verbale terroristen in Amerika. Wat volgens hen een afkorting is van “Zwarten doen het minder goed dan blanken dus zijn blanken racisten”, maar wat in werkelijkheid een afkorting is van “Zwarten schrijven hun sociale disfunctioneren toe aan blanken en zijn dus racisten”.
Overigens: die onderkop maakt het racisme ook in één keer duidelijk, want die voorzitter van de Nationale Wetenschapsagenda is “terrorisme-expert” Beatrice de Graaf, en die is alom bekend bij betere waarnemers als een kip zonder kop, en net zo zeer “Nederland” als Quinsy Gario dat zelf is. Met deze toevoeging dat ze in dit geval strikt genomen ook gelijk heeft, geheel toevallig, omdat “Nederland” het soort geweld dat Gario het natuurlijk wil toeschrijven: “het afbeulen van creolen”, altijd in gelijke mate heeft uitgedeeld aan alle rassen: creolen, javanen, hindoestanen, blanken enzovoort: allemaal moesten ze afgebeuld voor het “Nederland” dat de creolen heeft afgebeuld: de rijken. Zeg maar: de grachtengordel (die letterlijk gebouwd is met het geld verdient met het afbeulen van genoemde groepen, inclusief de blanke Nederlanders).
Maar mogelijkerwijs door het tegenvuur dat hij al heeft gekregen, zoekt Quinsy dus zijn toevlucht in Amerika:

De witte, eenentwintigjarige, confederale vlag liefhebber, Dylan Roof had namelijk 9 zwarte kerkgangers, waaronder een staatssenator, van het leven beroofd. …

En tot leugens met betrekking tot andere groepen:

De Molukkers, die namens Nederland hadden gevochten in de onafhankelijkheidsstrijd, werden bij aankomst gehuisvest in voormalige concentratiekampen.

Molukkers werden gewone huizen aangeboden maar daar wilden ze niet in want dat zou betekenen dat ze bleven en ze wilden beslist teruggaan.
Om vervolgens de eigen gratis van de Nederlanders gekregen huizen zonder ooit gewerkt te hebben in bek te kijken:

Ook de huisvesting van Surinaamse en Antilliaanse Nederlanders in de Bijlmer… liet veel te wensen over.

De Bijlmer werd net als alle andere wijken die eerder normaal bewoond werden door Nederlanders en fatsoenlijke wijken waren toen de Nederlanders er woonden, uitgewoond en tot getto gemaakt door de gekleurde immigraten. In de Bijlmer voornamelijk de creolen.
Enzovoort. Van de eigen culturele achterlijkheid wordt Nederlands racisme gemaakt. En voor zover bekend denken alle creolen langs deze lijn. Hier een paar reacties bij dit artikel:

Bilal Kisri, vr 24 juli 2015 08:40
Toch geeft het stuk van Han te denken Quincy. Hij spreekt niet over het privilege om weg te kijken maar over de noodzaak ervan. Het aankijken van racisme werkt het racisme volgens hem alleen maar in de hand. Anders gezegd: we zijn gelijk zolang de ongelijkheid maar niet wordt benoemd. Als je dus vanuit zijn redenering over een wit privilege wil spreken dan lijkt het mij dat het een wit privilege is om als een soort soevereine norm te fungeren voor de maatschappelijke gelijkheid. De aantasting van die norm betekent onmiddellijk ook de ontwrichting van de maatschappij.
Nou, als dat het geval is dan bevestigd hij m.i. ook jouw stelling: namelijk, dat het racisme institutioneel is. Ach, niet voor niets zei die Ma-Pima Fortuyn dat we juridisch wel gelijk zijn maar dat dit historisch-cultureel niet zo is. Leer daarvan broer, léér dáár-ván! En al wel helemaal gegeven het feit dat je, je juist tegen DAT heilige huisje hebt gekeerd waarin de sociaal-politieke verbeelding van de soevereine witte goedheilige norm die niet alleen de gelijkheid van de grappige zwarte mens moet vormgeven, maar zeker ook van die enge zandkleurige Mediterrane mens, in alle geuren en kleuren wordt uitgebeeld. Han heeft gelijk broer: je bent heel gevaarlijk bezig om zo aan de racistische wortels van de maatschappij te zagen. De goede man spreekt alleen vanuit de beste intenties. En de eerlijkheid dwingt me toe te geven dat ik voel wat hij wilt zeggen man. Het komt niet uit een slecht hart.
“So what?!,” zo durf ik nu te mogen anticiperen op een mogelijke gedachte bij jou. “Zijn wijsheid is fucked-up en gewoon niet bevredigend daar waar het om gelijkheid gaat. Het is niets anders dan de goedheilige bevestiging van witte suprematie”. Ik weet het broer, ik weet het…

Randall Snijders, vr 24 juli 2015 17:45 in reactie op Bilal Kisri
Ben nog steeds niet uitgelachen. ‘Ma-Pima Fortuyn’, die heeft me bijna doen stikken, hahaha!
Thnx voor deze briljante uiteenzetting, brada!

De taal van het verbale terrorisme, dat bij iedere kleine aanleiding kan uitbarsten in fysiek terrorisme, zoals in Londen en Engeland in 2011 en in Nederland in de Schilderswijk in 2015.

De reden van het bestaan van liede als Gario, in hun huidige weerzinwekkende vorm, is natuurlijk de zuurstof van de positieve publiciteit die ze krijgen in de media (de Volkskrant, 28-08-2015, door Willem Feenstra):

Interview | Quinsy Gario, initiatiefnemer van actie ‘Zwarte Piet Is Racisme’

‘Mensen schrijven dat ze mijn strot gaan doorsnijden’

Tja, racisten moeten bestreden worden vindt iedereen.

De discussie begon bij Zwarte Piet, maar nu heeft u het vaak over institutioneel racisme, het uitsluiten van groepen door instellingen.
‘We hebben vierhonderd jaar kolonialisme achter de rug. Er zijn bepaalde dingen ingeslopen die we er niet meer zomaar uit krijgen. … ‘

Tja … Het ding dat de blanken zodanig konden samenwerken dat ze een maatschappij ontwikkelden die zeeschepenkon bouwen, terwijl de zwarten niet verder komen dan ruzie tijdens het Kwakoe-festival na afloop waarvan het geld alweer zoek is. En het zwarte besef daarvan. Wat ze op de blanken afreageren met leugens over racisme.

    En daarna volgt er iets heel speciaals: een kritische vraag:

Vlak na de ramp met vlucht MH17, twitterde Gario: ‘White lives matter more than brown ones.’ Hij reageerde daarmee op premier Rutte, die had laten weten geschokt te zijn.

U heeft nooit uw excuses aangeboden voor die tweet.
‘Ik heb mijn excuses aangeboden aan de nabestaanden.’

Veel mensen begrijpen uw gedachtengang niet. Op het moment dat u vlak na zo’n ramp een bericht plaatst waarmee u mensen verdriet bezorgt, helpt dat niet.
‘Ik wist niet dat ik mensen verdriet bezorgde. Ik wist het niet.’

Gewetenloos.

U had het kunnen weten.
‘Ja, ik heb spijt van de pijn die ik mensen heb aangedaan. Maar ik zeg geen sorry tegen de mensen die mij dood wensen. En ook niet tegen Rutte, die hypocriet en schijnheilig is.’

Volstrekt gewetenloos.

U hebt veel kwaad bloed gezet.
‘Veel mensen hadden al kwaad bloed.’

En hij projecteert zijn eigen kwaadaardigheid en gewetenloosheid op anderen.
Een hond met een dergelijk karakter zou je afschieten.
Waarop sommigen zouden opmerken: “Maar die hond kan er niets aan doen – die is vals gemaakt”. En dat geldt ook voor Gario: de valse trekken zaten er natuurlijk al sterk in, maar zo vals als hij nu is is hij gemaakt door de media en de PC-elite, die hem hebben opgestookt. Welke valsheid zelfs hier nog eens naar buiten komt:

U lacht. U begint vaak te lachen op momenten dat het lastig wordt.
‘Ik ben gewoon een lachebekje. Als je me alleen maar kent van Facebook en Twitter denk je vast dat ik alleen maar loop te schreeuwen, maar ik zit meestal met een glimlach op m’n gezicht.’

Een tot-op-het bot-valse glimlach. Zenuwtrekje.

Uit bijna onredelijk strenge eisen van bewijsvoering is er gewacht met het opvoeren van Gario in de lijst haatzaaiers tot er meer materiaal beschikbaar kwam. Hier is de volgende:

gario

Voor het nageslacht: Mitch Henriquez is de Antilliaan die overleed tijdens zijn poging tot arrestatie, nadat hij politieagenten patrouillend tijdens een exotisch muziekfestival, die hem kennelijk obsvereerden, had toegeroepen “Ik heb een gun in mijn pocket”. Natuurlijk verzette de Antilliaan zich hevig tegen zijn arrestatie (dat doen namelijk bijna alle zwarten), en omdat hij ongeveer 200 kilo woog waren er vijf agenten nodig om hem te bedwingen, tijdens welke worsteling hij ademnnood kreeg en overleed.

Volgens alle zwarten was het “MOORD!!!”. En wel “RACISTISCHE MOORD!!!

En volgens Quinsy Gario is dat dus allemaal de schuld van GeenStijl. In plaats van eerdere schietpartijen van Antillianen tijdens festivals.

Het commentaar staat er al onder.

Het gevolg van de eerdere haatzaaierij mede door vele anderen: zwarten werkten samene met moslims in brandstichtingen en plunderingen in de Haagse Schilderswijk.

In alle ophef rond deze zaak, werd Quinsy Gario vergeten. En aangezien hij zich voornamelijk op de sociale media roert, wat er volgde ook.

Hier het geval dat tot publicatie deed besluiten, ingebracht door GeenStijl, dat een poll organiseerde: “Wat was vandaag de meest weerzinwekkende media-uiting?”. Er waren vijf kandidaten, en Gario was er één van. Hier is zijn onvrijweillige inbreng (GeenStijl.nl, 11-09-2017, door Pritt Stift):

Poll. Wie wordt de Totale Lul du Jour?

gario

De logica achter deze uitbarsting is glashelder: “De mariniers zijn blank – degenen over wie ze de orde moeten bewaren zijn zwart – dus, ergo, q.e.d.: de mariniers zijn racisten”.
De reageerders van GeenStijl mochten dus kiezen wie de meest weerzinwekkende opmerking van die dag had gemaakt, en hier is de uitslag:

gario

Quinsy wint afgetekend, tegen toch opmerkelijk sterke competitie, van met name Michael Schaap(Joods) en Joshua Livestro (Joods).

En zo kwam Quinsy Gario dus uiteindelijk in de verzameling “Zwarte haatzaaaiers” terecht, terwijl hij eigenlijk allang een ereplaats verdiende.

Naast Sylvana Simons zijn er weinig, of eigenlijk geen, mensen die zo hun best hebben gedaan de verhouding tussen blanken en zwarten te verzieken.

 

 

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.