DELEN
miss België

Opiniemakers, politici en de media waren er opnieuw als de kippen bij om ‘arm Vlaanderen’ te bestempelen als een primitieve samenleving waar racisme en haat welig tieren. Aanleiding voor de hetze was de verkiezing van een meisje met Filipijnse wortels tot Miss België en een handvol vuige reacties hierop op sociale media. Maar al te veel en te licht ‘racisme’ roepen, werkt banaliserend en draagt vooral bij aan een stigmatisering van de autochtone bevolking. Die stigmatisering werkt heel goed om een angstklimaat te scheppen waarbij niemand onze multiculturele samenleving durft bekritiseren, maar reëel racisme bestrijden doet het nauwelijks. Dat schrijft hoofdredacteur Jonas Naeyaert in zijn wekelijkse editoriaal.

Om de zoveel tijd trekken opiniemakers en media aan de racismebel. Deze week ging het over “de stortvloed aan racistische reacties” na de verkiezing van de van origine Filipijnse Angeline Flor Pua als Miss België. Het nieuws werd zodanig opgeklopt dat onze lnoorder buren er het Britse medium BBC mee haalde.

Matthias Dobbelaere on Twitter

Niet dat ik het hoog opheb met #missbelgium maar als je sluimerend racisme wil zien, hashtag klikken. “Frietchinees”, “ladyboy” en ander moois. Arm Vlaanderen.

Alleen, wat bleek? Die stortvloed leek eerder motregen te zijn, als er al over kon gesproken worden in termen van neerslag. Het ging om niet meer dan een tiental ‘foute’ reacties, zo vond De Morgen. Veeleer dan met een ‘racistisch Vlaanderen’ hadden/hebben we te maken met een panische nood om aan te tonen hoeveel racisme er wel niet is in onze gemeenschap. Maar dat klopt simpelweg niet.

Wat moet er gebeuren?

Toch wordt er werk gemaakt van een klimaat dat angstvallig het tegendeel wil bewijzen: racisme in Vlaanderen tiert welig en moet dus angstvallig bestreden worden. Zoals onkruid: met tak en wortel. Dit enerzijds op sociaal-culturele wijze. Dat kan door “massaal positieve reacties” te delen, zoals waar staatssecretaris voor Gelijke Kansen Zuhal Demir (N-VA) toe opriep. Maar ook een positief “actieplan om racisme in te dijken” behoort tot de opties. “[…] We moeten […] uitpakken met een proactief en positief verhaal over mensen met een migratie-achtergrond”, zo zei Landry Mawungu kort na de Miss-hetze in De Standaard. Demir beloofde reeds dat zo’n plan er komt na haar moederschapsrust.

Maar anderzijds moet racisme ook juridisch keihard aangepakt worden, zo vindt de goegemeente. UNIA – voorheen het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding (CGKR), hoewel het zich ostentatief veel meer blijft inzetten voor de R dan wel voor de G en K – publiceerde tijdens de Miss-hetze een oproep om zeker niet bij de pakken te blijven zitten wanneer men in contact komt met een online haatboodschap. Rapporteer, reageer en dien klacht in, klonk het respectievelijk.

Unia on Twitter

In het vizier gekomen van online haatzaaiers?Blijf niet bij de pakken zitten. #Leestip @vrtnws https://t.co/CHxlhwA2nT

Dat zo’n klacht, indien omgezet in een veroordeling, keihard aankomt, blijkt uit de casus van Gunther V., een arbeider uit Merskem die een Facebookpagina beheerde die racistische commentaren verkreeg (maar niet zelf publiceerde) op een update. Het Openbaar Ministerie vorderde afgelopen zomer maar liefst 1 jaar celstraf tegen de man.

Waar zit racisme dan wel?

Het is die goegemeente die propaganda wil maken rond allochtone succesverhalen en mensen als Gunther V. achter de tralies wenst, die roept dat racisme een groot probleem vormt. Maar is dat wel zo? Sinds de criminalisering van racisme is het aantal strafrechtelijke veroordelingen voor racisme en xenofobie alleen maar afgenomen. In 2015 waren er amper 19 veroordelingen, het jaar ervoor hetzelfde aantal. Nochtans interpreteren rechters de antiracismewet correcter dan vroeger, zo stelt rechtsantropoloog Jogchum Vrielink (KU Leuven).

Ook politiek-cultureel is het zoeken naar racisme. Elke partij in Vlaanderen, van links tot wat men gemakshalve ‘extreemrechts’ noemt, zweert racisme expliciet af. En in de culturele wereld is de verbale anti-racismeboodschap nog veel ostentatiever. Van inclusieve buurtfeesten, over concerten “voor verdraagzaamheid”, tot petities… Er wordt geen gelegenheid verloren gelaten door de culturele wereld om aan te tonen hoe niet-racistisch men is. Dat de progressieve feestjes op DOK Gent of andere hippe plekken veeleer een nagenoeg exclusieve blanke bedoening blijven, is bijzaak.

(Lees onder der Facebookpost verder.)

Een journalist, politicus, academicus of kunstenaar krijgt niet te maken met sociale dumping of de armoedegrens.

Waar vinden we racisme dan wel? Wel, ‘foute’ reacties zoals die rond juffrouw Flor Pua bestempelt men vaak als ‘onderbuikreacties’. Maar dat in de ‘onderbuik’ – veelal legitieme – frustraties ruiger of zelfs vuiger worden uitgedrukt dan bij de correcte jongens en meisjes van de progressieve culturele wereld, blijkt een grote schok en groter nieuws te zijn. Nochtans is het dezelfde culturele bovenlaag die problemen als alcoholisme, criminaliteit en dergelijke steevast verklaart door een ongelijke verdeling in de productiemiddelen.

Dat het dan ook hier is dat men vaker grovere taal kan terugvinden, hoeft enkel de goegemeente te verbazen. Het is dan ook daar dat de kost van de multiculturele samenleving het hardst valt: besparingen in de sociale zekerheid en krapte op de lager opgeleide arbeidsmarkt worden hier eerst gevoeld. Een journalist, politicus, academicus of kunstenaar krijgt niet te maken met sociale dumping of de armoedegrens.

Het eensnijdend zwaard

En wat blijkt nog meer? Hetzelfde soort racisme, maar dan vanuit omgekeerde richting, wordt ongemoeid gelaten. Als allochtone Facebookgebruikers een Belgische politieagent van Marokkaanse afkomst beschrijven als een “vieze landverader” (sic) en posten dat hij en zijn familie in brand gestoken moeten worden, hoor je bijzonder weinig in de reguliere media. Dan komen er geen oproepen vanuit de politiek tot ‘positieve reacties’. En dan blijft UNIA ook merkwaardig stil. Is dat dan niet problematisch? Of bestaat er maar één soort problematisch racisme voor de goegemeente? Als het van blanken komt?

(Lees onder de tweet verder.)

SCEPTR on Twitter

De grootste hoerenkind!” Nadat bleek dat 1 van de agenten in #Brussel een moslim was, werd hij met de grond gelijk gemaakt door andere moslims. https://t.co/Sr5PgoTtZX

Racisme zal wellicht nooit volledig verdwijnen, maar dat hoeft niet gedramatiseerd te worden. Een groot maatschappelijk probleem is het al lang niet meer. De tijd van slavernij, Leopold II of aparte buszitjes is voorbij en dat is maar goed ook. Laten we dus niet doen alsof we nog in die tijd leven om iedereen een kunstmatig schuldgevoel aan te kweken om zo problemen rond multiculturalisme toe te dekken.

De integrale politiek, culturele media en pers onderschrijven geen racisme. En ja, soms doet een kleine minderheid ‘foute’ uitspraken. Dat dat weinig fatsoenlijk is, mag gezegd worden. Maar hoeven we daar echt elke keer zoveel persaandacht aan te geven? Of kunnen we op zijn minst volgende keer ons best doen om van flauw nieuws geen nepnieuws te maken?

Reacties

Reacties

SDB en nieuwsreporter.com brengt u nationaal en internationaal nieuws

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.