parijs

Er gebeurt iets in Europa. Steeds meer regeringen worden gedwongen zich te realiseren dat er een einde moet komen aan de verkeerde weg die al jaren wordt bewandeld. Alleen in Duitsland heb je de klap nog niet gehoord. Een gastbijdrage van Ramin Peymani

Vanuit het perspectief van de Berlijnse politieke strijders is het mogelijk dat alles gewoon volgens plan verloopt. Zelfs in immigratievriendelijk en ultraliberaal Zweden wil premier Stefan Löfven niet langer de andere kant op kijken. De Zweedse steden lopen het gevaar de strijd tegen de parallelle moslimgemeenschappen te verliezen. Sociale spanningen in de samenleving zijn onvermijdelijk, “als je een migratie op zo’n schaal hebt dat integratie niet meer werkt”, verklaarde Löfven onlangs. Een van de grootste voorstanders van ongebreidelde immigratie gaf publiekelijk toe dat er een verband bestaat tussen immigratie en criminaliteit.

In Duitsland wordt deze band ondanks de feiten vaak ontkend door de officiële kant. Met enorme creativiteit worden fragmenten uit de statistieken geselecteerd, zodat het gewenste vervormde beeld kan worden getekend. Men concentreert zich op de meest banale misdrijven die geen enkele schouderophalen van een burger oproepen om te kunnen vaststellen dat de immigranten van de afgelopen jaren geenszins crimineler zijn dan degenen die hier al langer wonen. Het is geweldig dat winkeldiefstal steeds minder wordt, maar wat maakt het uit? Vanuit het oogpunt van de burger zijn de handelingen die een bedreiging voor lijf en leden vormen, belangrijk. Wat voor nut hebben hoge ophelderingspercentages voor kapitaalmisdrijven? Daarnaast is er het vaak gedocumenteerde misbruik van overheidsdiensten, dat vaak zijn oorsprong vindt in illegale immigratie en het gebruik van meerdere identiteiten.

Miljoenen burgers vrezen voor islamisering

Miljoenen burgers zijn bang dat het islamisme met ongecontroleerde immigratie sinds 2015 toeneemt. En dat herkent niet alleen Löfven. Ook de Franse president Emmanuel Macron luidt de alarmbellen. Het is moeilijk te geloven dat hij de laatste Fransman is die het opmerkt. Tot nu toe is het waarschijnlijker dat hij de moed ontbrak, zoals zoveel van zijn tegenhangers die liever in hun tong bijten dan een woord van duidelijkheid verliezen over het feit dat een strikt geleefde islam onverenigbaar is met de liberale waarden van de Verlichting.

Dergelijke duidelijke woorden zouden in Duitsland ondenkbaar zijn. Het Franse staatshoofd roept op tot een strijd voor de samenleving als geheel, “islamitische afscheidingstendensen” worden niet langer getolereerd. Macron weet echter maar al te goed dat het veel te laat is om de zaken weer om te draaien. Het zou een succes zijn in Frankrijk en vele andere landen als de parallelle samenlevingen niet verder zouden uitbreiden. Want hoe vastberaden Löfven en Macron ook willen lijken, ze kunnen niets doen met de botte wapens van westerse knuffelige samenlevingen, die zo verliefd zijn geworden op het idee van inclusiviteit dat ze weinig te verzetten hebben tegen archaïsche stammen.

Verzet is nog moeilijker wanneer de leden van parallelle moslimgemeenschappen landgenoten zijn. Een paspoort toont burgerschap, maar geen bereidheid om deel uit te willen maken van de samenleving. Waar religie als scheidend element wordt toegevoegd, worden de problemen in kaart gebracht.

Het is niet het plotselinge inzicht dat Macron en Löfven drijft …

Ondertussen laat Duitsland zich onverschrokken in de rol van wereldredder. Berlijn heeft zelfs een hart voor criminelen die hun eigen kamp in brand steken, zodat ze niet langer hoeven te blijven waar men gierig is met staatssteun voor nieuwkomers. Tegelijkertijd kan zelfs de federale regering de sociale spanningen die hun immigratiebeleid veroorzaakt, nauwelijks verbergen. De objectieve les die men zou kunnen nemen in landen als Zweden en Frankrijk zou als een genezende schok moeten leiden tot een volledige ommekeer. In plaats daarvan komen er nu 1.650 “vluchtelingen” van de Griekse eilanden.

Er zijn veel jonge mannen. Ze zullen uiteindelijk hun families meenemen om zich bij hen te voegen. Wie het niet in gedachten heeft, kan in ieder geval een deel van de staatsuitkering naar huis overmaken, waar een paar euro zin heeft om het vasten te verbreken en het offerfeest op dezelfde dag viel. Macron kondigt een zware koers aan en weet dat de moslimgemeenschappen hem dit niet zullen vergeven. Er valt nog meer uitwassen van geweld te vrezen, misschien ook een nieuwe reeks terroristische aanslagen. Het is geen toeval dat zijn Zweedse collega zich voorzichtiger uitte. Het valt nog te bezien wat er zal volgen op de volle aankondigingen.

Eén ding mag niet over het hoofd worden gezien: het is niet het plotselinge inzicht dat hen drijft, maar de sterke politieke druk die ze voelen. Er komt steeds meer verzet tegen de gewetenloze zakenmensen en de brutale ideologen die de Europese samenlevingen vernietigen. Het feit dat de Duitse politici en hun media-assistenten ondanks alle waarschuwingen van de rest van Europa de vernietiging blijven bevorderen, baart grote zorgen.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.