DELEN
migratiepact

Premier Rutte zegt dat het kabinet positief staat tegenover het VN-migratiepact. Het pact is volgens Rutte niet bindend. De soevereiniteit van een land wordt er niet door geraakt en het heeft ook geen juridische gevolgen, zegt hij. ‘Het zijn intenties en algemene uitspraken, want meer kan de VN niet doen.’ Niets om je zorgen over te maken, wil Rutte ons doen geloven. Hieronder zet Syp Wynia uiteen hoe het werkelijk werkt.

Bij deze als ‘niet-bindend’ betitelde internationale afspraken staan de nationale parlementen buitenspel, dat – anders dan bij ‘echte’ verdragen – de goedkeuring van het parlement niet is vereist. Het is voor alle direct belanghebbenden (diplomaten, internationale ambtenaren, activisten, sponsors) zelfs erg aantrekkelijk om internationale afspraken ‘niet-bindend’ te noemen, omdat dan het normale democratische proces kan worden omzeild.

Maar wat ‘niet-bindend’ heet, wordt vaak toch weer bindend – vooral door gerechtelijke uitspraken. Waardoor het recht niet van onderop ontstaat, maar van bovenaf: in kantoren en in rechtszalen in Brussel, Genève, Straatsburg en New York, zonder dat de democratie haar sturende dan wel corrigerende werk heeft kunnen doen.

Het Global Compact mag dan wel ‘niet-bindend’ heten, maar de landen die het steunen, leggen zichzelf in de tekst van 34 kantjes wel minstens honderd verplichtingen (‘commitments’) op, waardoor ze zich er wel degelijk aan ‘verbinden’ om de omvangrijke reeks aannames te omarmen en de doelstellingen te halen.

Lees ook:  Tegen de religieuze staat

Of landen daarbij wel hun best doen, wordt om de vier jaar nagelopen in VN-verband. Dat is een beproefd drukmiddel (peer pressure) om van ogenschijnlijk niet-bindende politieke afspraken toch dwingend beleid te maken. En anders verwijzen rechters wel naar de als niet-bindend betitelde afspraken, die zo alsnog bindend worden.

Er is nauwelijks een land te bedenken dat zich zo snel onderwerpt aan internationale afspraken – al helemaal als het migratie betreft – als Nederland. Dat komt in de eerste plaats doordat Nederland internationale verdragen boven de Nederlandse wet stelt. Als verdragen iets anders zeggen dan de wet, telt het verdrag.

Nederland ziet zich daarbij als koploper in de internationale rechtsorde, waardoor het bij de uitvoering van internationale afspraken die afspraken extra braaf volgt. Dat geldt ook voor rechters, die naar Europese rechters (Luxemburg, Straatsburg) verwijzen voor hun vonnissen.

Het laatste restje soevereiniteit dat op dit vlak nog niet door Nederland is ingeleverd, verdwijnt naar ‘Marrakesh’, door de talloze verplichtingen die daar worden aangegaan, die soft law heten, maar al gauw de kracht van wet kunnen krijgen. Allemaal zonder dat zo’n wet ook als wet (of verdrag) aan de Tweede en de Eerste Kamer is voorgelegd.

Zo wordt met ‘niet-bindende’ internationale afspraken het normale democratische proces omzeild. Een ernstige zaak.

Lees ook:  Verenigde Naties zetten Nederland voor schut: ‘Regering moet meer doen tegen racisme, boerkaverbod is slecht!’

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.