DELEN
censuur

De Franse president Emmanuel Macron wil nu nòg strengere regels voor de sociale media. Jupiter heeft het
in eigen land moeilijk, nu de Gele Hesjes nog steeds aan invloed winnen. Hij wil een stop op de informatie
die zijn kansen om het land te blijven regeren verkleinen. Macron eist dat internetreuzen gedwongen moeten worden
om de controle te verscherpen en onaangename informatie binnen 24 uur verwijderen.

Soortgelijke eisen zijn eerder door de Duitse regering gesteld, want ook Merkel vindt dat de burgers teveel
te zeggen hebben. Censuur wordt nog iets heel groots in de EU.

Afgelopen vrijdag ging Facebook’s Mark Zuckerberg naar Frankrijk, net op tijd voor de Franse regering om een vaag en breed voorstel voor de regulering van sociale medianetwerken uit te brengen. Vergelijkbaar met de smeekbeden van Zuckerberg aan het Amerikaanse Congres om de regulering van het bedrijf op te voeren (en omdat hij weet dat een eventuele versoepeling van regels waarschijnlijk door de wereld van Facebook-haters in de kiem zal worden gesmoord), probeerde Zuckerberg de plannen te omarmen.

“Het zal moeilijk worden voor ons, er zullen dingen zijn waar we het niet mee eens zijn, dat ligt voor de hand,” zei Zuckerberg. “Maar om ervoor te zorgen dat mensen over het algemeen en in de loop van de tijd op het internet kunnen vertrouwen, moet er een juiste regelgeving komen.” Hij zei ook dat hij “aangemoedigd en optimistisch was over het regelgevingskader dat zal worden ingevoerd”.

Maar wat is dat regelgevingskader? Nou, het is vrij vaag. Het bevat ook PowerPoint-illustraties die lijken alsof het decennia geleden is ontworpen door iemand die nooit iets met PowerPoint te maken heeft gehad:

Een pluspunt is dat het plan erkent dat “vrijheid van meningsuiting” een kernwaarde is die beschermd moet worden, evenals vrijheid voor innovatie, maar het plan zegt ook dat die moeten worden afgewogen tegen een bescherming om te voorkomen dat het wordt beschadigd. Het belangrijkste probleem, zoals we in andere dergelijke plannen hebben gezien, is dat het creëert wat mensen een “zorgplicht” voor sociale media noemen – waardoor het bedrijf gebruikers moet “beschermen” en waarbij het regelgevers op de een of andere manier toestaat in te grijpen als die van mening zijn dat het bedrijf het niet lukt (alsof die regel niet zal worden misbruikt).


Het plan voorziet ook in een toezichthouder die moet toezien op de werking van sociale mediaplatformen. Er zijn natuurlijk ook weer de nodige uitzonderingen, wat doet vermoeden dat deze regels alleen van toepassing zijn op platforms van een bepaalde omvang, wat de schijn wekt dat het startups niet zal schaden of ontmoedigen. Er wordt echter niet erkent hoe dit de algehele markt kan veranderen, aangezien bedrijven welke drempelregels dan ook zullen proberen te vermijden. Veel van het plan is ook gericht op het vergroten van de transparantie, wat een goede zaak is, maar hoe dat in de praktijk wordt uitgewerkt, is een heel grote vraag. En onze ervaring met de EU is dat wie het hardst schreeuwt transparant te zijn, dat juist niet is.

Bij dit alles komen we op dezelfde problemen die we eerder hebben besproken: Facebook kan – door haar omvang – omgaan met deze regels. Het is niet duidelijk of andere bedrijven dat wel kunnen. In feite kunnen de regels op Facebook en dit specifieke paradigma van gecentraliseerde, ingesloten sociale media vastlopen bij wat er in de toekomst moet gebeuren.
En dat is een probleem. Het vertrouwen van toezichthouders om deze kwesties op een redelijke manier aan te pakken, zou ook stof tot nadenken moeten geven. Stel dat je Donald Trump haat: hoe zou je je dan voelen als hij de leiding had over het regelen van wat voor soort “zorgplicht” Facebook moest nemen met betrekking tot het toestaan of weigeren van bepaalde teksten? Of als je Trump leuk vindt, hoe zou je je dan voelen als, bijvoorbeeld, Hillary Clinton de leiding had over zulke zaken?

Kortom, wie de toezichthouder is kan hier behoorlijk de dienst uitmaken, en er lijkt weinig te zijn in deze voorstellen te zitten om daarover na te denken. Het is niet verwonderlijk dat Facebook lijkt te berusten om dit soort voorstellen te “ondersteunen”. Het bedrijf is nu zo’n doelwit dat het tegenhouden van de voorstellen waarschijnlijk tot (voor Facebook) nòg slechtere regels zou leiden. En zoals gezegd, het bedrijf is zich er terdege van bewust dat het dergelijke regels waarschijnlijk zal doorstaan, terwijl potentiële concurrenten waarschijnlijk zwaarder door die regels zullen worden getroffen.

2019 lijkt het jaar te worden waarin regeringen over de hele wereld het internet willen reguleren (censureren). En tot nu toe doen ze het op een belachelijk domme manier. We hebben veel gesproken over de EU, met de auteursrechtrichtlijn en nu de verordening over terrorismebestrijding. En dan is er Australië met zijn anti-coderingswetgeving en de wet over de “weerzinwekkende inhoud”. India heeft al enkele slechte wetten met betrekking tot het internet aangenomen en er zijn nog een paar in voorbereiding. Dan is er het Verenigd Koninkrijk (dat qua democratische rechtsstaat trouwens met de affaires Skripal en Assange behoorlijk aan het afglijden is), Duitsland, Nederland, Zuid-Korea, Singapore, Thailand, Kameroen, etc. etc. etc.  En niet te vergeten de VS natuurlijk….
U begrijpt vast wel wat we bedoelen.

Als we kijken naar welk “probleem” al deze wetten proberen op te lossen, dan is het in wezen niets anders dan “mensen doen slechte dingen op internet en daarom moeten we internet reguleren”. Dit is om verschillende redenen problematisch, deels omdat het de verkeerde partij lijkt te reguleren. We moeten idealiter achter de mensen aan gaan die de slechte dingen doen, in plaats van de hulpmiddelen en diensten die ze gebruiken om de slechte dingen te doen (of om alleen de slechte dingen die ze doen te promoten).

Politici lijken een grote voorhamer te nemen om op grote delen van het internet in te slaan plaats van op zoek te zijn naar een smalle, doelgerichte aanpak. Dat heeft enerzijds te maken met het doelbewust inperken van vrijheden van de burgers. Van de andere kant: door zoveel aandacht te besteden aan Twitter, Google en Facebook, zijn zoveel van deze wetten uitsluitend geschreven met die drie platforms in gedachten, zonder erbij na te denken over hoe het invloed heeft op elk ander internetbedrijf, waarvan er vele werken op een heel andere basis.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Become a Patron!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.