mastercard

De grote creditcardnderneming Mastercard, trots lid van de Better Than Cash Alliance, heeft in de VS een opzienbarende patentaanvraag ingediend. Volgens het patentkan Mastercard uit gegevens van klantaankopen herleiden hoe groot zij zijn, hoe zwaar en wat voor schoenmaat zij hebben. Die informatie kan worden doorverkocht aan derden, waaronder luchtvaartondernemingen. Wat weten anderen allemaal over ons?

We lazen op de site van NFC World [1] het volgende :

A patent filed by Mastercard shows how it could use data from purchase histories to infer information about the cardholder that could be used, subject to privacy controls, to let merchants tailor pricing of products and services to the individual. The patent uses the concept of charging heavier passengers more to travel on transportation services, but Mastercard says it “may also be applicable to any context that requires the knowledge of the account holder’s physical size”.

Het gaat dus heel gemakkelijk. Uit het kopen van schoenen en kleren is gemakkelijk de maat, het gewicht en de lengte te herleiden, in ieder geval als de producten niet voor iemand anders worden gekocht. Eventuelecorrecties hierop zijn gemakkelijk aan te brengen.

Het gaat natuurlijk alleen maar om het belang van de klant, zal het argument zijn. Een luchtvaartmaatschappij is dan namelijk in staat om de vlieggast, die met zijn mastercard een vlucht heeft geboekt, een hem of haar passende stoel aan te bieden, dus voor grote mensen een plek met wat meer beenruimte en voor dikke mensen wat bredere stoelen, indien beschikbaar natuurlijk, want een dikkerdje kun je niet naast nòg een dikkerdje zetten.

Zodat er niets illegaals gepatenteerd wordt wijst Mastercard er bij de patentaanvraag op dat het ook mogelijk is gegevens af te schermen. In de praktijk betekent dat meestal dat de klanten bij het aanvragen van een card voor het blok worden gezet: of je neemt een card en stemt automatisch met de voorwaarden in, of je doet het niet en moet voortaan maar met de trein naar het buitenland – of niet natuurlijk, en je ziet maar hoe je er komt.

Op dit moment zal die praktijk die Mastercard vóórstaat wel niet illegaal zijn, maar dat er misbruik van gemaakt kan (en zal) worden staat als een paal boven water. Steeds weer wordt in deze sector gekeken hoe het luchttransport zó te regelen dat de winsten maximaal kunnen zijn. Daarbij kan worden gedacht aan het vervoer van personen tegen een tarief op basis van gewicht of lengte.

Vervoer op basis van gewicht, daar is best iets voor te zeggen. Iemand van pak ‘m beet 140 kilo kan ook handbagage meenemen van bijvoorbeeld 20 kilo, terwijl iemand van 100 kilo geen handbagage mee mag nemen van 60 kilo – wat uiteindelijk op hetzelfde neerkomt.

Luchtvaartmaatschappijen zouden bij het invoeren van zo’n regeling de klanten dan ook gewoon naar hun grootte en gewicht kunnen vragen (en checken of de waarheid gesproken wordt). Klanten zouden in zo’n situatie vermoedelijk weleens niet de waarheid kunnen spreken, zou Mastercard kunnen denken (Mastercard gaat er in de aanvraag min of meer ook van uit).

Overigens heeft onlangs de Europese fabrikant van de Airbus een patent gekregen op het plaatsen van vliegtuigstoelen die in de breedte verstelbaar zijn. Daardoor zouden “dikkere” klanten naast “dunnere” gezet kunnen worden, waarbij de “dikkere” een toeslag moeten betalen voor de extra ingenomen ruimte.

In dit verband is het misschien wel aardig te vertellen dat een groep reizigers uit Samoa onlangs een klacht heeft ingediend bij het Amerikaanse minsterie van Transport [3], nadat Hawaiian Airlines begon haar passagiers te wegen. Volgens de maatschappij was dat bedoeld om te voorkómen dat alle dikkerdjes in het toestel aan de rechterkant zou gaan zitten, en daardoor het vliegen extra duur zouden maken. Dat wegen gebeurde echter alleen op het traject Honolulu – Samoa. (De bevolking van Samoa staat in de top van de wereldranglijst Obesitas.)

In ieder geval is de “vrijwilligheid” van de consument dan alleen op papier gegarandeerd. Mastercard gebruikt door middel van het patent gewoon de klantengegevens, en kunnen ze doorverkopen aan belangstellenden, waaronder dus luchtvaartmaatschappijen.

Maar er zit ook hier een addertje onder het gras. Doordat het westerse establishment het contante geld zo snel mogelijk wil afschaffen bestaat het gevaar dat alle financiële transacties naspeurbaar zijn.
Totale controle over het digitale betalingsverkeer, en hoe minder alternatieven er zijn hoe meer er door instanties en overheden misbruik van gemaakt zal worden.

De vraag is ook wat creditcardmaatschappijen en andere aanbieders van elektronisch betalingsverkeer nu al met onze data doen [4]. Wie weet wel niet wat wij van wie wanneer kopen? Wie krijgt er weet van als wij dure kleding en sierden voor een vrouw kopen, maar niet die waarmee we getrouwd zijn? Mastercard kan ook raden of een aankoop een kado is.

Volgens de patentaanvraag kan de onderneming ook aannemen dat “zelden gekochte maten” waarschijnlijk niet bestemd zijn voor de gezinsleden.

Om reden van privacy zullen wij ook nooit een aankoop bij een drogist, apotheek of ziekenhuis elektorisch betalen.

Onlangs is in de Verenigde Staten bekendgeworden dat de FBI er routinematig medewerkers van computer-reparatiezaken als informanten en spionnen gebruikt, waarbij zij de harde schijven van computers van klanten doorspitten. Dat is iets waar je niet zo gauw aan denkt.

De patentaanvraag van Mastercard werd in juni 2015 in San Francisco ingediend en op 8 december 2016 openbaar gemaakt. Het is niet iets uniek wat Mastercard geregeld wil zien. Al in 2013 [5] is er een soortgelijke aanvraag gedaan vanuit de online kledingbranche waarbij gesteld werd dat retailers soortgelijke data gebruiken om maten van klanten beter te kunnen schatten in de hoop dat er dan ook minder kleding teruggestuurd zou worden.

 

 

 

 

 

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.