DELEN
Deutsche Bank

Ook (en vooral) bij de mainstream media vinden we het zogenaamde nep-nieuws, hoewel politici de indruk willen wekken dat het vooral de alternatieve media zijn die zich hieraan bezondigen. Een mooi voorbeeld van het ondoordacht publiceren van feiten door de gevestigde media vinden we bij Deutsche Bank. Beweringen die door de bank gedaan worden, worden rechtstreeks in headlines geplaatst, zonder te checken of het wel klopt. Behalve nep-nieuws nu dus ook nep-headlines..

Normaal gesproken zijn er twee partijen nodig om een aanklacht tegen een bank wegens fraude te regelen – de bank die de fraude (kennelijk) heeft gepleegd en iemand die de aanklacht heeft gedeponeerd. Maar in het geval van de aankondiging, vorige week donderdag, dat Deutsche Bank en het Amerikaanse ministerie van Justitie een overeenkomst hadden gesloten om claims tegen de bank (voor het bedriegen van beleggers bij de verkoop van giftige door woninghypotheken gedekte waardepapieren) te regelen, zijn we nu niet bepaald wat wijzer geworden.

Nergens blijkt namelijk een verklaring te vinden waar Deutsche Bank schuld heeft bekend, of wie van het Amerikaanse ministerie van Justitie een verklaring afgelegd heeft in de perskamer, wat normaal gebeurt als er een schikking is getroffen.

Het gebrek aan wezenlijke details van deze “schikking” en het ontbreken van een bevestiging door het ministerie van Justitie dat er daadwerkelijk overeenstemming bestond, verhinderde niet dat er wat media met de aankondiging aan de haal gingen. De New York Times drukte haar verhaal af op de voorpagina van haar zakelijke katern, op vrijdag 23 december, de laatste handelsdag vóór de Kerst, onder de veelzeggende kop: “Deutsche Bank to Settle U.S. Inquiry Into Mortgages for $7.2 Billion.” [1]

In het artikel in de Times lezen we dat de schikking met de bank “kwam voorafgaand aan een formele verklaring in deze zaak.” We zijn nu een week verder en op het moment dat we dit schrijven is er nog steeds geen formele aankondiging van het Amerikaanse ministerie van Justitie gekomen.

De tijdlijn voor dit potentiële nep-nieuws breidde zich als een olievlek uit over de mainstream media, en dat ging ongeveer als volgt:

Op de donderdagavond van de 22e december publiceerde persbureau Reuters de volgende headline: “U.S. sues Barclays, ex-executives for mortgage securities fraud.”

Deze kop was gebaseerd op zeer belangrijke bewijzen. Het Amerikaanse ministerie van Justitie had net een 198-pagina’s tellende rechtzaak [2] tegen Barclays in het U.S. District Court for the Eastern District of New York aangespannen, gebaseerd op beschuldigingen van aanzienlijke fraude met securities. Barclays werd ervan beschuldigd dat het “knowingly securitized defaulted, delinquent, and defective” leningen “to get them off Barclays’ books”. Dus in feite rommel verkopen om cash binnen te halen. Vervolgens werd er (volgens de aanklacht) tegen beleggers en kredietbeoordelaars gelogen over de kwaliteit van de leningen.

De rechtzaak maakt wel duidelijk dat het ministerie van Justitie de emails in haar bezit heeft die haar aanklachten bevestigen. Het ministerie verspreidde donderdagavond ook een vernietigend persbericht [3] waarin het fel afrekende met de leiding van de bank, en twee leidinggevenden met naam noemde die waren aangeklaagd: Paul K. Menefee, die bij Barclays werkzaam was als topbankier bij haar afdeling die ging over “subprime residential mortgage backed securitizations” en John T. Carroll die een belangrijke trader bij Barclays was voor de acquisitie van subprime leningen.

Slechts 37 minuten nadat het Justice Department de bom had laten vallen op Barclays en haar furieuze team juristen, kwam Reuters met deze headline: “Deutsche Bank says it has reached settlement with U.S. DoJ on mortgages case.” [4]

De headline geeft aan dat Reuters haar informatie heeft verkregen op basis van wat de bank heeft “meegedeeld”.

De juristen van Deutsche Bank hadden gewoon een uit 255-woorden bestaand persbericht uitgegeven [5] om af te rekenen met de headlines die in de belangrijkste mainstram media verschenen. Eigenlijk was het een soort Seinfeld-versie van een schikkingsovereenkomst – er stond niets concreets in.

De eerste aanwijzing daarvoor zou gevonden kunnen worden uit de woorden die boven de titel van het persbericht van Deutsche Bank stonden: “ad-hoc.” Deutsche Bank meldt namelijk in de tweede paragraaf van het persbericht “de schikking is nog onderhevig aan de onderhandelingen van definitieve documentatie, en er kan niet de verzekering worden gegeven dat het Amerikaanse ministerie van Justitie met de uiteindelijke documentatie akkoord zal gaan”.

Als er dus “geen verzekering gegeven kan worden” van een toekomstige overeenkomst tussen de twee partijen die in deze zaak het spel bepalen, hoe kun je dan in headlines van de gevestigde media spreken van een schikking.

Om nog een voorbeeld te geven van een misleidende public relations tactiek van de zijde van Deutsche Bank: in september dit jaar kwam de Wall Street Journal met een verhaal dat het ministerie van Justitie in de VS een bedrag eiste van Deutsche Bank van $14 miljard, om een zaak tegen de bank te schikken. Dat is het dubbele van wat de bank nu zegt overeengekomen te zijn met het ministerie. Dat bedrag van die $14 miljard wijst er wel op dat de Amerikanen sterke bewijzen in handen hadden over de wandaden van de bank, en het zou, net als het bij Barclays deed, de vuile was met alle beschikbare details in kunnen brengen in een aanklacht bij de rechtbank, als Deutsche Bank zou besluiten haar schuld te ontkennen.

Toch wel ironisch dat de mainstream media op basis van wat Deutsche bank beweert (en zonder dat eerst na te trekken) haar headlines produceert, op een moment dat het Amerikaanse ministerie van Justitie bezig is miljarden van de bank (vanwege aanhoudende misleidingen en frauduleuze praktijken) te eisen.

In april 2015 kwam Deutsche Bank met het Amerikaanse ministerie van Justitie een uitgestelde vervolgingsovereenkomst overeen aangaande digitale fraude en anti-trust beschuldigingen. Het betreft de rol van de bank bij het manupuleren van de U.S. Dollar LIBOR en het deelnemen aan met andere partijen afgesproken koersmanipulatie van de Yen LIBOR. (LIBOR is het gemiddelde interbancaire rentetarief waartegen een selectie van banken op de Londense geldmarkt elkaar leningen verstrekt in diverse valuta; het rentetarief wordt gebruikt voor o.a. creditcards en hypotheken).
Tegelijkertijd bekende een dochter van de bank schuldig te zijn geweest aan fraude vanwege het manipuleren van LIBOR. Dat kwam Deutsche Bank te staan op een boete van $775 miljoen. In juni van dit jaar beschuldigde het Justice Department twee traders van Deutsche Bank voor het manipuleren van LIBOR.

In november 2015 meldde Bloomberg News [6] dat “Deutsche Bank $258 miljoen zal betalen en zes medewerkers zal ontslaan om een zaak betreffende het overtreden van sancties van 1999 tot 2006 af te kunnen sluiten, nadat een reeks e-mails aantoonde dat medewerkers discussieerden over de “trucs” die gebruikt werden om geld in en uit Iran, Libié, Syrië, Birma en Soedan te krijgen”.

In 2013 kondigde de FHFA, de bewindvoerder van Freddie Mac en Fannie Mae, aan dat het een schikking van bijna $1,93 miljard had getroffen met Deutsche Bank om een zaak af te ronden, waarin gesteld werd dat Deutsche Bank de hypotheekreuzen had misleid bij de verkoop van hypotheekgerelateerde investeringen. Deutsche Bank bekende geen schuld bij deze schikking.

In 2010 stemde Deutsche Bank ermee in een bedrag van $553,6 miljoen aan de VS te zullen betalen, en bekende zij schuldig te zijn aan criminele activiteiten bij een frauduleus belastingontduikingsprogramma waardoor de VS voor miljarden dollars aan belastingopbrengsten misliep.

Zelfs als Deutsche Bank in de huidige zaak gaat schikken of een gerechtelijk gevecht aangaat met het Justice Department, dan nog kunnen er in potentie nieuwe aanklachten worden ingebracht. Ed Caesar schreef op 29 augustus in een uitgave van The New Yorker [7] dat Deutsche Bank toen onderwerp was van onderzoek door het “U.S. Department of Justice, the New York State Department of Financial Services, and financial regulators in the U.K. and in Germany” vanwege zogenaamde “mirror trades,” een techniek die gebruikt wordt om “roebels die vastzaten in Rusland om te vormen naar dollars die buiten Rusland konden worden opgeslagen.”. [8]

Bovenstaande opsomming is verre van compleet. Het is slechts bedoeld om aan te geven dat de gevestigde media beter zouden moeten (en kunnen) weten in plaats van de woorden van een wereldbank voor juist aan te nemen (door het in een headline te plaaten), en dan ook nog een bank die gedomineerd wordt door justitiële onderzoeken, rechtzaken, frauduleuze praktijken, aanklachten en veroordelingen.

Nep-headlines.

Reacties

Reacties

SDB en nieuwsreporter.com brengt u nationaal en internationaal nieuws

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.