DELEN
macron

De Franse president Emmanuel Macron heeft een meedogenloze ambitieuze ambitie die democratiezoekende mensen moet doen huiveren.

Tijdens een officieel staatsbezoek verleden jaar aan de Verenigde Staten, stelde Macron zich voor als het “tegenovergestelde tegenover president Trump, en de” standaarddrager van het liberale centrisme in het Westen “,  aldus  de Washington Post.

Ironisch genoeg presenteerde hij zich eerder dat jaar – nogmaals – als de “redder van Europa” met een belangrijke  toespraak  dinsdag tot het parlement van de Europese Unie in Straatsburg.

Het adres in Straatsburg was slechts vier dagen nadat de Franse leider samen met de VS en Groot-Brittannië een gezamenlijke bombardementen blitzkrieg op Syrië had ontketend.

Alsof hij nog meer spot wil toevoegen aan zijn deugdzame pretenties, terwijl Macron de EU-parlementsleden met grootse visies op democratie regelt, wordt zijn eigen land verlamd door nationale industriële stakingen die strijden tegen zijn plannen om de rechten van werknemers te vernietigen.

Op 40-jarige leeftijd is Macron de jongste gekozen Franse president en momenteel een van de jongste EU-leiders, samen met Sebastian Kurz (31).

Kurz is een van de Europese tijdsgeest van populistische politici die Macron als “regressief” zou afkeuren vanwege het onafhankelijke nationalistische beleid van de Oostenrijkse Bondskanselier.

De jeugdige uitstraling van de Franse leider en schijnbare schil voor “democratie”, echter, loochenen een zeer oude en donkere neiging tot autoritarisme en minachting voor de democratie.

Macron had de koperen nek om zo’n 750 EU-parlementsleden te woord te staan ​​over ‘de verdediging van de democratie’. Zijn toespraak in het parlement van Straatsburg was bezaaid met lege platitudes, zoals het uitdagen van “autoritarisme met het gezag van de democratie”.

Toegegeven, de Franse president kreeg geen vrije rit terwijl hij in Straatsburg was. Terwijl hij vanaf het podium sprak, hielden verschillende wetgevers de borden “handen van Syrië” op.

Wat Macron veel heeft, is een aantrekkelijk imago en liberaal klinkende soundbites. Hij is ook handig om zich voor te doen als een soort van progressief. Maar niet ver van de oppervlakte is een meedogenloze, antidemocratische autoritaire elitair.

Paradoxaal genoeg riep hij in zijn toespraak in Straatsburg theatraal een drama op van een existentiële crisis in Europa, bewerend dat het blok van 28 landen werd geconfronteerd met een ‘burgeroorlog’ tussen liberale democratie – waarvan hij aanneemt dat het een standaarddrager is – en de opkomst van “populistisch autoritarisme”. De laatste verwijst naar nationalistische politieke leiders zoals de Sebastian Sebastian Kurz en de Hongaarse premier Viktor Orban die onlangs zijn derde herverkiezing hebben gewonnen.

Macron zou mensen zoals Kurz en Orban en hun anti-immigratiebeleid willen presenteren als de bête noire van Europa die het sociale weefsel en de eenheid van het blok vernietigen.

Zoals de New York Times  meldde : “Macron zei dat de EU in een strijd is tussen de liberale democratie die de naoorlogse visie vormde en een nieuw populistisch autoritarisme dat afwijkende meningen onderdrukt en weinig waarde hecht aan de rechtsstaat.”

Wacht even. “Geeft weinig om de rechtsstaat”? Dit verhaal werd geuit door iemand die net een soeverein land, Sybië, had gebombardeerd, op basis van ongegronde claims over een ongeluk met chemische wapens dat hoogstwaarschijnlijk niet eens plaatsvond.

Macron was ook een minister in de regering van zijn voorganger Francois Hollande, die in 2014 bomaanslagen op Syrië begon zonder een mandaat van de VN-Veiligheidsraad.

Wat het Oostenrijks Kurz of het Orban van Hongarije ook is en hun merk van nationalistische politiek, één ding om in hun immense gunst tegenover Macron te zeggen, is dat geen van die twee leiders soevereine naties bombardeert.

Later vorige week bezocht de Franse president de Duitse bondskanselier Angela Merkel in Berlijn. Nogmaals, hij pufte zijn pauwenveren op als de “redder van Europa” door te pleiten voor de omhelzing van “liberale waarden” van “soevereiniteit, rechtsstaat, democratie en vrede”.

Men vermoedt dat Frau Merkel moe wordt van de vermoeiende Franse leider, wiens ambities om de beste Europese politicus te zijn, hem naast de Amerikaanse president Trump hebben zien sidderen in een poging om Duitsland als de sterkste EU-natie te laten neerdalen.

Macron is een charlatan. Hij is schaamteloos in zijn leugenachtigheid.

Zijn beeldvorming van een reformistische, progressieve Europese visionair is een spiegel van ijdelheid en pretentieuze idealen. Macron neemt populistische politici als Orban, Kurz en anderen af ​​door zichzelf als een soort van nobel tegenovergestelde op dezelfde manier op te stellen als Trump als een folie voor zijn vermeende ‘centristische liberalisme’ – wat dat ook betekent.

De waarheid is dat Macron in werkelijkheid veel gevaarlijker autoritair is dan Orban en zijn soortgenoot ooit zou kunnen zijn.

Naast zijn schokkende minachting voor het internationaal recht in het raketspoor van 14 april in Syrië, heeft Macron het lef om te spreken over autoritaristen die “afwijkende meningen onderdrukken”.

Dagen na deze uitspraak lanceerden honderden Franse politie-agenten vorige vrijdag een ochtendvlucht op een universiteit in Parijs om een ​​vreedzaam protest tegen de sit-in van studenten te verbreken.

De studenten hebben zich aangesloten bij miljoenen Franse arbeiders en werklozen die de straat op zijn gegaan en universiteitscampussen om te voorkomen dat Macron de arbeidsrechten schendt.

Macron noemt zijn eufemistisch zijn plannen “hervormingen”. Maar de manier waarop miljoenen Franse burgers het zien, de herziening van de arbeidswetgeving is een frontale aanval op democratische rechten. Die rechten zijn de afgelopen decennia door arbeiders gewonnen om de kapitalistische economie relatief beschaafd te maken. Nu wil Macron, in dienst van het grootbedrijf en het internationale kapitaal, de rechten van de Franse arbeiders schenden.

Hoe Macron werd gekozen, is een merkwaardige vraag. Vóór zijn verkiezing had de voormalige investeringsbankier Rothschild nooit een gekozen functie in zijn leven gehad. Hij werd opgeroepen tot de voormalige regering van Hollande (2012-2017) als minister van Economie bij wijze van politieke benoeming, niet via de stembus.

Macron’s presidentiële mandaat is twijfelachtig. Veel Franse kiezers onthielden zich van de verkiezingen van april-mei omdat ze niet wilden stemmen op Marine Le Pen van het Front National vanwege de fascistische geschiedenis van haar partij. Misschien is Macron standaard gekozen.

Maar het lijkt duidelijk dat hij er binnen een jaar na zijn aantreden in geslaagd is Franse burgers te verenigen in militante oppositie tegen zijn antidemocratische “hervormingen” tot dat het volk (gele hesjes) tegen hem keerde.

Macron’s bloemrijke retoriek over Europese “vernieuwing” is pretentieus.

Het hoofdprobleem met Europa is de leegte van de democratische vertegenwoordiging van de burgers. Regeringen en politici worden met minachting bekeken, omdat de democratische behoeften chronisch worden verwaarloosd. De overheidsinvesteringen en -diensten nemen af, de rechten van werknemers worden vertrapt, gepensioneerden worden verwaarloosd, oorlogen worden gevoerd door enkelen zonder gerechtigheid, omdat politici te vaak de agenda van grote bedrijven, kapitaal en militarisme in het buitenland dienen.

Er lijkt geen democratische verantwoording te zijn voor de meerderheid van de 500 miljoen burgers die in de EU wonen. Deze disfunctie is te wijten aan zelfingenomen elitaire politici zoals Emmanuel Macron. Hij is de personificatie van de failliete burgerlijke westerse politiek. Dat wil zeggen, toegeven aan kapitalistische en imperialistische neigingen van de heersende klasse, terwijl hij ook de koperen nek heeft om zichzelf te schilderen als een “redder”.

Macron is een saboteur van de Europese democratie. De opkomst van populisme in heel Europa is geen buitenstaand fenomeen, dat mensen als Macron neerbuigend minachten. Het is een reactie op charlatans als Macron die een veel gevaarlijkere autoritair streak hebben dan de mensen die hij treft om te betreuren.

De Europese democratie wordt bedreigd juist door politici als Macron die zichzelf omhult met de retoriek van een redder zijn.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.